บทที่ 20 ไม่ใช่ความโง่เขลา แต่เป็นการถูกบังคับให้โง่เขลา

บทที่ 20 ไม่ใช่ความโง่เขลา แต่เป็นการถูกบังคับให้โง่เขลา

เช้าวันรุ่งขึ้น หลังจากกินอาหารเช้าอย่างง่ายๆ แล้ว ฉือโย่วก็กลับไปที่ชั้นสิบห้า เคาะประตูห้องพักผ่อน

“สวัสดีครับ ผมเป็นคนเมื่อคืนนี้ ไม่ทราบว่าสะดวกเปิดประตูไหมครับ?”

ด้วยเสบียงที่ฉือโย่วให้เมื่อคืน คนในห้องก็รีบเปิดประตู

“ยินดีต้อนรับ ยินดีต้อนรับ เมื่อวานยังไม่ได้ขอบคุณเลย”

ทุกคนเชิญฉือโย่วเข้ามาข้างใน

เมื่อเห็นใบหน้าที่หล่อเหลาและอ่อนเยาว์ของฉือโย่ว ทุกคนก็อดไม่ได้ที่จะประหลาดใจ

เมื่อคืนเพราะมืดมาก แถมฉือโย่วยังยืนอยู่หลังไฟฉาย พวกเขาจึงมองไม่เห็นใบหน้าของฉือโย่วอย่างชัดเจน

ในจินตนาการของพวกเขา คนที่กล้าออกมาผจญภัยคนเดียวอย่างฉือโย่ว น่าจะมีรูปร่างหน้าตาที่ค่อนข้างบึกบึน ไม่นึกเลยว่าจะเป็นแนวพี่ชายแสนอบอุ่นข้างบ้าน

“พวกคุณซ่อนตัวอยู่ที่นี่ตั้งแต่วันสิ้นโลกมาถึงเลยเหรอครับ?” ฉือโย่วนั่งลงบนโซฟาในห้องพักผ่อน ถามด้วยท่าทางสงสัย

“ตอนแรกพวกเราอยู่ที่ชั้นสิบแปด พอวันสิ้นโลกมาถึง พวกเราก็คิดจะหนี แต่ซอมบี้ข้างล่างเยอะเกินไป พวกมันกัดเพื่อนร่วมงานของพวกเรา พวกเราจึงล้มเลิกความตั้งใจที่จะหนี ได้แต่ซ่อนตัวอยู่ที่นี่ แล้วเพราะรีบร้อนเกินไป พวกเราก็ไม่ได้เอาเสบียงมาด้วย เจ้านายบริษัทนี้ขี้เหนียวมาก ในห้องพักผ่อนไม่มีอะไรกินเลย”

เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ ผู้ชายคนนั้นก็กัดฟันด้วยความโกรธ

สวัสดิการพนักงานแค่นี้ก็ไม่มี ใจดำชะมัด!

“แล้วพวกคุณจะทำยังไงต่อไป ตอนนี้ผมกำลังจะไปแล้ว ถ้าพวกคุณเต็มใจ ผมสามารถพาพวกคุณไปด้วยได้” ฉือโย่วกล่าว

เมื่อได้ยินดังนั้น ทุกคนก็มีสีหน้าลังเล

ความเมตตาของฉือโย่วเห็นได้ชัดเกินไป มันเกินขอบเขตของคนทั่วไปแล้ว

ทุกคนต่างก็อยู่ในสังคมและที่ทำงานมานานหลายปี ความเมตตาของคนแปลกหน้าไม่ใช่สิ่งที่ดี มันมักจะเป็นกับดัก

“ผมรู้ว่าพวกคุณกำลังกังวลอะไร แต่พวกคุณก็น่าจะไม่มีอะไรที่ผมต้องการไม่ใช่เหรอครับ?” หลังจากพูดจบ ฉือโย่วก็ชี้ไปที่หน้าของตัวเองพร้อมกับรอยยิ้ม “ถ้าพวกคุณผู้หญิงกังวลว่าผมจะทำอะไรพวกคุณ พวกคุณก็น่าจะดูออกนะครับ ว่าก่อนวันสิ้นโลก ผมไม่เคยขาดผู้หญิง ผมไม่จำเป็นต้องใช้วิธีนี้หลอกลวงพวกคุณ”

“ก็จริง…”

“ผมมีทีม ทีมของพวกเรายึดโรงงานแปรรูปอาหารแห่งหนึ่ง ดังนั้น พวกเราจึงไม่ขาดแคลนอาหาร หัวหน้าทีมของพวกเราเป็นคนดี เขาให้พวกเราช่วยเหลือคนอื่นๆ ยิ่งพาคนกลับไปมากเท่าไหร่ ผมก็จะยิ่งได้เสบียงมากขึ้นเท่านั้น ผมก็ไม่เข้าใจการกระทำของเขาเหมือนกัน แต่มันก็เป็นกฎ ผมให้ความปลอดภัยกับพวกคุณ พวกคุณก็ให้เสบียงกับผม ถือว่าต่างฝ่ายต่างได้ประโยชน์” ฉือโย่วอธิบายอย่างอดทน

คราวนี้ ทุกคนก็คลายความระแวงลงเล็กน้อย มีความลังเลมากขึ้น

ไม่ต้องพูดถึงเหตุผลที่ฉือโย่วให้ สิ่งสำคัญคือประโยคที่เขาพูดเมื่อกี้สำคัญมาก พวกเขาไม่มีอะไรที่ฉือโย่วต้องการจริงๆ

ไม่มีเสบียง ไม่มีสมบัติ

ส่วนเงินทอง ในวันสิ้นโลกมันไร้ค่า

สิ่งเดียวที่พวกเขามีก็คือชีวิตนี้

พวกเขาก็รู้ดีถึงสถานการณ์ข้างล่าง

พวกเขายิ่งรู้ดีถึงความน่ากลัวของซอมบี้

ชั้นนี้แทบจะไม่มีอาหารเลย แค่พึ่งพาเสบียงที่ได้รับทุกคืน ของแค่นั้นไม่เพียงพอสำหรับคนทั่วไป หากอยู่ต่อไป ก็มีแต่จะแย่ลง

จริงๆ แล้ว นี่คือสาเหตุหลักที่ทำให้คนจำนวนมากในวันสิ้นโลกตัดสินใจทำเรื่องโง่ๆ

ขาดอาหาร ขาดน้ำ เผชิญหน้ากับอันตราย หวาดผวาตลอดเวลา แม้แต่นอนหลับฝันดีก็ยังเป็นความฝันลมๆ แล้งๆ

ความหิว ความกระหาย ความเหนื่อยล้า ความเหนื่อยล้าทางจิตใจ ความทรมานหลายอย่างรวมกัน ทำให้ผู้คนขาดสติ

ในสถานการณ์เช่นนี้ เมื่อเจอความหวัง คนจำนวนมากก็จะคว้าโอกาสราวกับคนจมน้ำ ตัดสินใจทำในสิ่งที่ดูเหมือนโง่มาก

เช่นเดียวกับคนห้าคนที่กำลังจะไปพร้อมกับฉือโย่วในตอนนี้

ส่วนคนที่หกซึ่งกำลังลังเล เมื่อเห็นว่าอีกห้าคนกำลังจะไปกับฉือโย่ว เขาก็นึกถึงการอยู่คนเดียวในอาคารสำนักงาน เขาจึงไม่ลังเลอีกต่อไป เลือกที่จะไปกับฉือโย่วเช่นกัน

“ถ้าอย่างนั้นก็อย่ารอช้าเลยครับ ฐานที่มั่นอยู่ไกลจากที่นี่นิดหน่อย พวกคุณตามผมมา”

ถึงแม้ว่าเมื่อคืนฉือโย่วจะจัดการซอมบี้ที่ชั้นล่างๆ อย่างง่ายๆ แต่เขาก็แค่เปิดทาง ในแต่ละชั้นก็ยังคงมีซอมบี้อยู่มากมาย

โชคดีที่หลังจากค่าสถานะเพิ่มขึ้นจากอุปกรณ์ต่างๆ แล้ว ฉือโย่วเลเวล 5 ก็มีค่าสถานะไม่ด้อยไปกว่าผู้เล่นเลเวล 8 การปกป้องคนหกคนจึงไม่ใช่เรื่องยาก

คนหกคนเดินเรียงแถว ชิดกำแพง ปล่อยพื้นที่ให้ฉือโย่วเดินขึ้นลงไปมาเพื่อกำจัดซอมบี้

เมื่อเห็นฉือโย่วพุ่งเข้าใส่ฝูงซอมบี้อย่างต่อเนื่องราวกับสายฝน ทุกคนก็ตกตะลึง พวกเขาคิดว่าฉือโย่วแข็งแกร่งมาก แต่ไม่คิดว่าเขาจะแข็งแกร่งขนาดนี้

ผู้หญิงสองคนในตอนนี้ หน้าแดงก่ำ

ใบหน้าที่หล่อเหลา นิสัยที่อ่อนโยน และความแข็งแกร่งที่น่าเกรงขาม บวกกับสถานการณ์อันตรายที่ทำให้เกิดปรากฏการณ์สะพานแขวน การตกหลุมรักเขาไม่ใช่เรื่องเกินจริง

ทุกคนใช้เวลาเกือบยี่สิบนาที ในที่สุดก็ลงมาถึงชั้นล่างอย่างปลอดภัย

ในระหว่างนี้ ฉือโย่วได้รับประสบการณ์มากกว่า 160 แต้ม รวมกับเมื่อคืนและประสบการณ์จากดันเจี้ยน เป็นเกือบ 700 แต้ม แค่ผ่านดันเจี้ยนอีกครั้ง เขาก็จะเลเวลอัพได้อย่างแน่นอน

นอกจากนี้ เลเวลของกระสุนพลังงานก็เพิ่มขึ้นอีกครั้ง เพิ่มความเสียหาย 10% ของค่าจิต

ฉือโย่วและคนอื่นๆ เดินข้ามถนน ผ่านหน้าประตูดันเจี้ยน

[ตรวจพบดันเจี้ยนที่สามารถเปิดใช้งานได้ ต้องการเข้าสู่ดันเจี้ยนหรือไม่]

หน้าต่างแจ้งเตือนปรากฏขึ้นต่อหน้าทุกคน ฉือโย่วเลือกเข้าสู่ทันที พร้อมกับการแจ้งเตือนเข้าสู่ดันเจี้ยน คนทั้งเจ็ดก็ถูกย้ายจากหน้าประตูไปยังทางเดินระหว่างประตูกระจกสองบาน

ฉือโย่วไม่ให้เวลาคนทั้งหกได้ตั้งตัว แสงของผลึกน้ำแข็งวาบขึ้น ขาทั้งสองข้างของคนทั้งหกก็ถูกตัดขาด

ฉือโย่วมองลงไปที่คนเหล่านั้นที่กำลังร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวด บนใบหน้าของเขาไม่มีความสงสารแม้แต่น้อย เขาใช้ผลึกน้ำแข็งที่เปื้อนเลือดซอมบี้บนหยกน้ำแข็ง ฉีดเชื้อไวรัสซอมบี้ให้คนทั้งหก

ในขณะที่รออย่างเงียบๆ ฉือโย่วก็กำจัดซอมบี้ที่ชั้นหนึ่งซึ่งถูกดึงดูดด้วยเสียง หลังจากที่คนทั้งหกติดเชื้อ เขาก็หันกลับมาฟันพวกเขาสองสามครั้ง

[จำนวนการฆ่าปัจจุบัน: 29/360]

เพราะครั้งนี้มีคนเข้าสู่ดันเจี้ยนเพิ่มขึ้นสองคน จำนวนที่ต้องกำจัดจึงเพิ่มขึ้นหกสิบตัว แต่เลเวลสูงสุดของซอมบี้ก็ยังคงเป็น LV8 และจำนวนก็ไม่น่าจะเกินสี่ตัว

ฉือโย่วกำจัดซอมบี้ไปเรื่อยๆ เมื่อวานเขายังสามารถผ่านดันเจี้ยนได้อย่างราบรื่นโดยไม่มีอันตรายใดๆ วันนี้เขาสวมกางเกงขายาวนักเดินทาง แถมยังมีสกิลใหม่ แน่นอนว่าต้องราบรื่นกว่าเมื่อวาน

หลังจากกำจัดซอมบี้เกือบสี่ชั่วโมง ฉือโย่วก็ฆ่าซอมบี้ตัวสุดท้าย

ได้รับรางวัล แน่นอนว่ายังคงเป็นหีบสมบัติระดับทองดำ

ข้างในมีอุปกรณ์ระดับทองดำหนึ่งชิ้น อุปกรณ์ระดับทองหนึ่งชิ้น และยาอีกสี่ขวด

น่าเสียดายที่เป็นยารักษาไวรัสซอมบี้ - Type I ไม่สามารถต้านทานไวรัสซอมบี้ได้อย่างถาวร แค่ทำให้มีภูมิคุ้มกันไวรัสซอมบี้เป็นเวลาเจ็ดวันหลังจากใช้

ส่วนอุปกรณ์สองชิ้นนั้น

ระดับทองเป็นแหวนหนึ่งวง

เพิ่มจิต 15 แต้ม ทักษะเวทมนตร์สร้างความเสียหายเพิ่มเติม 2% ของค่าจิต

ระดับทองดำเป็นรองเท้าหนึ่งคู่

อุปกรณ์: รองเท้ามายา

ระดับ: ทองดำ

คุณสมบัติ: ความว่องไว +20

ความสามารถในการกระโดด +15

ทักษะเพิ่มเติม

ความเร็วสูง: เพิ่มความว่องไว 20 แต้ม เป็นเวลา 60 วินาที คูลดาวน์ 600 วินาที

เงื่อนไขการสวมใส่: LV5, ความว่องไว 50 แต้มขึ้นไป

นอกจากหีบสมบัติแล้ว ดันเจี้ยนยังให้ประสบการณ์ 480 แต้มแก่ฉือโย่ว

ฉือโย่วเลเวลอัพเป็น LV6 ได้อย่างราบรื่น ไม่ถึงหนึ่งสัปดาห์หลังจากวันสิ้นโลกมาถึง ในขณะที่คนส่วนใหญ่ยังคงเป็น LV2 ผู้แข็งแกร่งเป็น LV3 และอัจฉริยะเพียงไม่กี่คนเป็น LV4 เขาก็เหนือกว่าทุกคนด้วยข้อได้เปรียบอย่างมาก

**************************************

เรื่องนี้แปลจบแล้วนะครับ สนใจอ่านจนจบ 312 ตอน ทักหาเฟส นิยายคนไร้นาม ได้เลยนะครับ ค่าเข้ากลุ่มอ่านเพียง 200 บาท ได้อ่านจนจบ ไม่ต้องรอ