โลกเกาะร้าง

ตอนที่ 2 โลกเกาะร้าง

หลินชิงผลักประตูสีดำบานเดียวให้เปิดออก

วินาทีถัดมา แสงแดดที่สดใส และเจิดจ้าก็ส่องเข้ามาเติมเต็มห้องที่มืดมิด

หลินชิงยกมือขึ้นโดยไม่รู้ตัว และหรี่ตาเพื่อปิดกั้นแสงอันอบอุ่น

ในทันใดนั้น เธอก็รู้สึกถึงการเปลี่ยนแปลงแปลกๆ จากพื้นผิวของประตูที่จับอยู่

มันมอบความรู้สึกสากเหมือนกับจับวัตถุประเภทไม้

หลินชิงลืมตาขึ้นทันที และเห็นว่าด้ามจับประตูโลหะสีดำในมือของเธอได้กลายเป็นด้ามจับประตูที่ทำจากไม้ไปแล้ว

เธอสูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วก้าวออกจากห้องไป

เพียงชั่วพริบตา ห้องขนาด 10 ตารางเมตรเดิมก็กลายมาเป็นบ้านฟางหลังเล็กๆ ที่สร้างขึ้นบนชายหาด

“โอ้พระเจ้า เกิดอะไรขึ้นกันเนี่ย”

ทำไมห้องถึงเปลี่ยนไปในพริบตาเดียว

ห้องของเธอได้มีการปรับเปลี่ยนไปในระดับหนึ่ง เพื่อให้สอดคล้อง และเข้ากับโลกภายนอกที่เปลี่ยนไป

ในเวลาเดียวกัน หลินชิงก็ตระหนักได้ว่าเสียงประกาศที่บอกว่าอัปเดตโลกหมายถึงแบบนี้นี่เอง

บนชายหาดมีบ้านฟางพื้นฐานที่ให้ที่พักพิงจากลมและฝน

ถ้าไม่ออกไปก็ไม่มีอันตรายอะไร แต่ถ้าเจอสัตว์ป่า การป้องกันของมันก็ดูจะอ่อนแอไปสักหน่อย

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ หลินชิงก็ค่อยๆ เดินออกจากพุ่มไม้เตี้ยๆ และเดินไปยังชายหาดสีทองที่อยู่ไม่ไกล

นี่นี่น่าจะเป็นเกาะ ท้องฟ้าเป็นสีฟ้าใสไร้เมฆ บนชายหาดมีต้นมะพร้าว และต้นปาล์มสูงใหญ่ รวมถึงพุ่มไม้เตี้ยๆ ด้วย

หลินชิงถอดรองเท้า หยิบขึ้นมา แล้วเดินเท้าเปล่าบนชายหาดที่มีน้ำทะเลอุ่นๆ เธอมองเห็นน้ำทะเลใสดุจคริสตัล และปูตัวเล็กๆ ว่ายไปมา

บางทีเธออาจจะรอจนน้ำลงแล้วมาที่ชายหาดเพื่อดูว่าจะหาอาหารทะเลมากินได้หรือเปล่า

หากมองข้ามความจริงที่ว่านี่คือ โลกแห่งการเอาตัวรอด นี่ก็เป็นสถานที่ที่ยอดเยี่ยมสำหรับการพักผ่อนอย่างแท้จริง

เธอทำงานหนักมาเป็นเวลานาน และไม่เคยมีโอกาสได้ออกท่องเที่ยวเลย ทันใดนั้นเธอก็ได้เพลิดเพลินกับทิวทัศน์อันงดงามของทะเล และชายหาดในเกมเอาชีวิตรอด

แต่หลินชิงก็ยังไม่ลืมว่านี่คือเกมเอาชีวิตรอด

ทันใดนั้น ระบบก็ส่งเสียงเตือน

[ เกาะนี้จะอุดมไปด้วยทรัพยากร มีการดรอปเสบียง และไอเทมสำหรับผู้เล่นใหม่ ซึ่งจะช่วยในการสำรวจโลก แต่ขอแนะนำให้โฮสต์ให้ความสำคัญกับการค้นหาหีบสมบัติเป็นอันดับแรก! ]

[ ติ๊ง! มีบางอย่างอยู่ข้างหน้าห่างออกไป 200 เมตร โฮสต์ควรไปดู อาจจะเจอเซอร์ไพรส์ก็เป็นได้ ]

เนื่องจากเป็นข้อความจากระบบคำใบ้ หลินชิงจึงไม่พลาด และเดินไปตามชายหาดอย่างช้าๆ

แสงแดดเจิดจ้าทำให้ชายหาดร้อนระอุอย่างรวดเร็ว หลินชิงเหงื่อท่วมหน้าผาก ปากแห้งผาก

เมื่อเธอต้องการถามระบบอีกครั้ง เธอก็เห็นกล่องไม้วางอยู่บนพุ่มไม้ตรงหน้า

ดวงจาของหลินชิงเปล่งประกายด้วยความสุข และรีบวิ่งไปหากล่องไม้อย่างรวดเร็ว

ทันทีที่เปิดกล่องไม้ เสียงประกาศก็ดังออกมาจากสร้อยข้อมือ

[ ขอแสดงความยินดีกับผู้เล่นที่ค้นพบหีบสมบัติไม้ ]

[ รางวัลจากหีบสมบัติ : น้ำแร่ x1, ขนมปัง x1 ]

[ วัสดุจากหีบสมบัติ : แผ่นไม้ x2 ]

[ เงื่อนไขการอัปเกรดห้องระดับ 2 : แผ่นไม้ 2 / 20, แท่งทองแดง 0 / 4 และตะปู 0 / 20 ]

[ เงื่อนไขการอัปเกรดห้องระดับ 2 : ยังไม่ครบถ้วน ผู้เล่นโปรดพยายามให้มากขึ้น ]

ทันทีที่หลินชิงได้ยินเกี่ยวกับรางวัลจากหีบสมบัติ สีหน้าของเธอก็เต็มไปด้วยความดีใจ

เธอรีบหยิบน้ำแร่ออกมา เปิดฝาขวด และดื่มเข้าไปสองอึกเพื่อดับกระหาย

เธอไม่คิดจะดื่มมันจนหมดขวด

เพราะไม่รู้ว่ามีเสบียงอยู่บนชายหาดมากแค่ไหน และมีน้ำอยู่หรือไม่ หากไม่ เธอคงต้องพึ่งขวดน้ำนี้เพื่อเอาชีวิตรอดในอีกหลายวันข้างหน้า

ส่วนของขนมปัง หลินชิงไม่ได้เลือกที่จะกินมันทันทีเพราะเธอยังไม่หิว

จากนั้น เธอก็ลองทดสอบโดยจินตนาการว่ากำลังใส่ขนมปัง และแผ่นไม้ลงในไอเทมบ็อกซ์ของตัวเอง

แน่นอนว่าทั้งสองสิ่งหายวับไปทันที และย้ายมาอยู่ในไอเทมบ็อกซ์

เธอพึมพำกับตัวเอง “มันดูเหมือนจะเป็นอย่างที่ฉันจินตนาการเอาไว้เลย ถูกเรียกใช้ในลักษณะนี้จริงๆ ด้วย”

ด้วยการสนับสนุนจากไอเทมบ็อกซ์ ก็ไม่ต้องกังวลว่าจะเก็บสิ่งของอย่างไร ซึ่งเป็นตัวช่วยสำคัญจริงๆ

เธอสามารถสะพายสิ่งของเรียบง่ายบางอย่างไว้บนหลัง และเก็บของใช้จำเป็นจำนวนมาก อย่างเช่น แผ่นไม้ ไว้ในไอเทมบ็อกซ์ระหว่างออกสำรวจได้

หลินชิงเดินต่อไป และพบหีบสมบัติไม้เพิ่มอีกสองใบ

เธอได้รับรางวัลเป็นไส้กรอก 2 อัน น้ำแร่ 1 ขวด ซาลาเปา 1 ชิ้น และไม้กระดาน 4 แผ่นหลังจากทำลายหีบสมบัติเหล่านั้น

แม้ว่าทั้งหมดจะเป็นเพียงหีบสมบัติธรรมดา แต่ปัญหาเรื่องเสบียงอาหารในระยะเวลาสั้นๆ ก็ได้รับการแก้ไขแล้ว

ทันใดนั้น เสียงจากระบบคำใบก็ดังขึ้นอีกครั้ง

[ ติ๊ง! ตรวจพบหีบสมบัติสำริดลอยอยู่ในทะเล มันค่อนข้างอันตราย เพราะมีสัตว์นักล่าคอยพิทักษ์อยู่ มีรางวัลสำหรับผู้เล่นใหม่ โฮสต์สามารถลองเสี่ยงดูได้ ]

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ดวงตาของหลินชิงก็เป็นประกาย

เธอสำรวจไปตามแนวชายฝั่ง และพบหีบสมบัติลอยอยู่ในทะเลจริงๆ

อย่างไรก็ตาม นอกจากหีบสมบัติสำริดแล้ว ยังมีงูทะเลที่กำลังจะตายตัวหนึ่งอยู่ใกล้ๆ

ลำตัวของมันหนาประมาณเท่าแขนของหลินชิง ยาวมากกว่าสามเมตร และมีลวดลายสีเทาขาวสลับกัน

ขณะนั้น ร่างของงูครึ่งหนึ่งขดตัวอยู่บนหีบสมบัติ ส่วนกลางลำตัวดูเหมือนชิ้นเนื้อขนาดใหญ่ถูกสัตว์บางตัวกัดออกไป หางของมันห้อยลงอย่างอ่อนแรงในทะเล ดูไม่ค่อยเป็นอันตรายมากนัก

อย่างไรก็ตาม หลินชิงไม่ละความระมัดระวังลง เพราะเหยื่อที่กำลังจะตายย่อมดุร้ายเป็นพิเศษ

ยิ่งไปกว่านั้น งูทะเลโดยทั่วไปมีพิษร้ายแรง หากถูกกัดโดยไม่ทันตั้งตัว จะต้องตายอย่างแน่นอนบนเกาะเล็กๆ แห่งนี้ ซึ่งไม่มีการรักษาพยาบาลหรือยารักษาโรค

หลินชิงจึงมองหาในพุ่มไม้ใกล้ๆ ก่อน แต่ไม่พบอาวุธที่มีประโยชน์อย่างเช่นหิน หลังจากค้นหาอยู่นาน เธอก็พบเพียงกิ่งไม้หนาๆ กิ่งหนึ่งเท่านั้น

ในเวลานี้ หีบสมบัติสำริดค่อยๆ ถูกพัดเข้ามาใกล้ชายหาด และเธอก็เดินไปหาอย่างช้าๆ

แม้งูทะเลจะดูเหมือนตายไปแล้ว แต่หลินชิงก็ยังไม่ละสายตา เธอค่อยๆ หยิบกิ่งไม้ยาวขึ้นมาอย่างระมัดระวัง ก่อนจะลองแตะตัวมันดู

ทันใดนั้น ดวงตาที่หรี่ลงของงูทะเลก็เปิดขึ้นอย่างกะทันหัน และหัวของงูก็เปิดปาก และแยกเขี้ยวออกมาในขณะที่มันพุ่งเข้ามาพร้อมที่จะกัดหลินชิงอย่างแรง

น่าเสียดายที่หลินชิงเตรียมตัวมาดี เธอกลิ้งหลบไปด้านข้างอย่างรวดเร็ว งูทะเลจึงพลาดเป้า พุ่งเข้าหาทราย และกินทรายเข้าเต็มปาก

ดูเหมือนมันได้รับบาดเจ็บมาเป็นเวลานานแล้ว และตอนนี้มันดูเหมือนจะหมดแรง และล้มลงบนชายหาด

หลินชิงตบก้นของตัวเอง และยืนขึ้น เหงื่อเย็นไหลออกมา “ไม่แปลกใจเลยที่ระบบเตือนให้ฉันระวังตัว ดูเหมือนว่างูทะเลตัวนี้ค่อนข้างอันตรายจริงๆ”

หลังจากแน่ใจว่าอันตรายผ่านพ้นไปแล้ว หลินชิงก็เปิดหีบสมบัติสำริดหนักๆ และทันใดนั้นดวงตาของเธอก็สว่างขึ้น

ภายในหีบสมบัติมีน้ำแร่ 2 ขวด บะหมี่กึ่งสำเร็จรูป 2 ห่อ และที่สำคัญที่สุดคือ ไฟแช็ก และมีดเหล็ก

“สมเป็นหีบสมบัติสำริด ไม่เพียงแต่ปริมาณจะเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าเท่านั้น แต่ยังส่งมอบสิ่งของที่มีประโยชน์อีกด้วย มาถูกที่ถูกเวลาจริงๆ”

เมื่อมีไฟแช็กแล้ว หลินชิงไม่จำเป็นต้องใช้วิธีดั้งเดิมอย่างการเจาะไม้เพื่อก่อไฟอีกต่อไป เธอเพียงแค่ต้องจุดไฟแช็กเท่านั้น

ในส่วนของมีดสั้นนั้น มันสามารถใช้ป้องกันตัวเองได้ ช่วยเพิ่มระดับการป้องกันในโลกที่ไม่รู้จักแห่งนี้

หลังจากทำลายหีบสมบัติ หลินชิงยังได้รับแท่งทองแดงอีก 2 แท่งด้วย

หลังจากทำงานหนักมามาก หลินชิงก็กินขนมปังและดื่มน้ำ โดยวางแผนจะพักผ่อนในร่มและดูว่ามีงูทะเลตัวนั้นจะมอบรางวัลอะไรหรือเปล่า

ท้ายที่สุดแล้ว มันคงจะดีไม่น้อยหากมีเนื้อให้กินบนเกาะรกร้างแห่งนี้ และระบบยังแจ้งว่ามีรางวัลสำหรับผู้เล่นใหม่ ดังนั้น เธอจึงยังคงอยากรู้อยากเห็นอยู่เล็กน้อย

อย่างที่คาดไว้ การรอคอยของเธอไม่สูญเปล่า ครึ่งชั่วโมงต่อมา งูทะเลก็ถูกแดดเผาจนตายสนิทจากแสงแดดอันร้องระอุ

หลินชิงพยายามเก็บมันลงในไอเทมบ็อกซ์ และเสียงของระบบเอาชีวิตรอดก็ดังออกมาจากสร้อยข้อมือ

[ ขอแสดงความยินดีกับผู้เล่นที่ได้รับงูทะเล กำลังทำการย่อยสลายโดยอัตโนมัติ ]

[ รางวัล : เนื้องูทะเลทั่วไป 10 ชิ้น ( ปลอดสารพิษ และปลอดภัยต่อการบริโภค ) , เนื้องูทะเลหายาก 2 ชิ้น ( ดีสำหรับเสริมสร้างร่างกาย ) , เขี้ยวงูทะเล 2 อัน ( มีพิษร้ายแรง เป็นพิษต่อระบบประสาทต่อมนุษย์ สามารถใช้ได้ 2 ครั้ง ) ]

เมื่อได้เห็นรางวัลหลังจากย่อยสลายงูทะเล สีหน้าของหลินชิงก็เต็มไปด้วยความสุข มันเป็นเซอร์ไพรส์ที่คาดไม่ถึงเลยจริงๆ