หีบสมบัติหินดำ

ตอนที่ 23 หีบสมบัติหินดำ

เรือท่องเที่ยวถูกจระเข้ซอมบี้ชนจนเอียงทันที และมีแนวโน้มที่จะพลิกคว่ำ

“A013 นายพายเรือ!”

เมื่อเห็นว่าพวกเขาอยู่ห่างจากเกาะกลางทะเลสาบเพียงห้าหรือหกเมตร หลินชิงก็โยนไม้พายไปที่ A013 หยิบดาบเหล็กกล้าของตัวเองออกมา และฟันไปที่จระเข้ซอมบี้พุ่งเข้ามาหาอย่างแรง

“มา ฉันอยากได้ตัวทดสอบอาวุธพอดีเลย”

หลังจากเกิดเสียงปะทะ ดาบเหล็กได้ฟันเข้าไปที่เกล็ดแข็งและหนาโดยไม่สร้างความเสียหายใดๆ

เรื่องนี้เกินความคาดหมายของหลินชิงไปเล็กน้อย

ท้ายเรือถูกกระแทก และเรือท่องเที่ยวก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรงอีกครั้ง

โชคดีที่พวกเขาอยู่ใกล้เกาะแล้ว

หลินชิงยืนอยู่ที่หัวเรือ และกระโดดไปข้างหน้า ก่อนจะเหยียบลงบนฝั่งอย่างมั่นคง

A013 ก็ตามมาทันที

อย่างไรก็ตาม จระเข้ซอมบี้ในน้ำก็เข้ามาใกล้ชายฝั่งอย่างรวดเร็ว และดูเหมือนว่ามันคิดจะตามล่าเธอ และไม่มีทางปล่อยเธอไป

"ดูเหมือนว่าเพื่อจะเปิดหีบสมบัติ เราก็ต้องกำจัดเสี้ยนหนามตัวนี้ก่อน"

“งั้นก็ได้ ออกกำลังกายซะหน่อยก็ดีเหมือนกัน”

จระเข้ซอมบี้รีบขึ้นมาบนฝั่ง และคลานมาหาหลินชิงด้วยขาใหญ่ยักษ์ทั้งสี่ขา

มันมีความยาวประมาณสามเมตร มีเกล็ดสีเทาดำทั่วทั้งตัว และลูกตาเป็นสีแดงประหลาด

มันเปิดปากที่เต็มไปด้วยเลือด เผยให้เห็นฟันที่แหลมคม และลมหายใจเหม็นคาว

หลินชิงหลบไปด้านข้าง และฟันหางจระเข้ยักษ์อีกครั้ง

เคร้ง!

แต่ก็ยังไม่อาจสร้างรอยขีดข่วนใดๆ

หลินชิงตกใจ และรีบกระโดดถอยกลับมาตั้งหลัก

A013 ที่อยู่ข้างๆ ก็รีบตรงเข้ามาช่วยด้วย

คราวนี้เมื่อจระเข้ยักษ์โจมตี A013 ก็คว้าหางของมันเอาไว้ ทำให้การโจมตีของมันสะดุด และช้าลงไปชั่วขณะ

จระเข้ซอมบี้นั้นโกรธอย่างเห็นได้ชัด และมันก็แกว่งหางยาวอันทรงพลังของตัวเองออกไป เพื่อพยายามผลักศัตรูที่อยู่ด้านหลังให้พ้นออกจากตัว

นั่นทำให้หัวของ A013 ซึ่งไม่ได้เย็บไว้ดีพอ หลุดออกจากร่างอีกครั้ง

หลินชิงคว้าโอกาสนั้นเอาไว้ และแทงดาบตรงเข้าที่ดวงตาของจระเข้

จระเข้ซอมบี้คำรามด้วยความเจ็บปวด แต่หลินชิงบิดใบดาบ และกดลงไปอย่างแรง

จระเข้หันกลับมา และพุ่งเข้าหาเธอ แต่หลินชิงดึงดาบออกมาทันที กลิ้งหลบการโจมตี และไปอยู่ที่อีกด้านหนึ่งของมัน

คราวนี้เธอเพียงแค่เหวี่ยงดาบอย่างแรง และฟันเข้าที่ดวงตาอีกข้างของมัน

จระเข้ซอมบี้โกรธจัด มันใช้สายตาที่ยังพร่ามัวอาละวาดไปทั่วเกาะ พยายามตอบโต้การโจมตีของหลินชิง

แต่หลินชิงก็ไม่ใช่คนโง่ เธอฉวยโอกาสจากจุดบอดของจระเข้ซอมบี้ แทงลึกเข้าไปในดวงตาของมันเป็นระยะๆ เพื่อทำลายโครงสร้างสมองของมันที่เป็นจุดอ่อนเดียว

ในที่สุด หลังจากผ่านไปครึ่งวัน ดวงตาของจระเข้ยักษ์ก็เริ่มมีเลือดไหลออกมามากขึ้นเรื่อยๆ ความเร็วในการคลานของมันก็ช้าลงเรื่อยๆ หลินชิงพลิกตัวจระเข้ขึ้นมาและฟาดเข้าที่ท้องของจระเข้ซอมบี้จนกว่ามันจะตาย

“เหนื่อยจริงๆ ช่างการต่อสู้ที่ยากลำบากเท่าที่เคยเจอมาเลยก็ว่าได้”

หลินชิงเริ่มต้นเก็บเกี่ยวสินสงคราม โดยคิดที่จะย่อยสลายซากศพของจระเข้ซอมบี้เป็นอย่างแรก

โลกนี้แตกต่างจากโลกเกาะร้าง หลังจากสังหารสุนัขซอมบี้ ระบบเอาชีวิตรอดก็แทบจะไม่ส่งเสียง

สำหรับจระเข้ซอมบี้ หลินชิงก็ยังคงหวังว่าจะมีไอเทมดีๆ ดรอปลงมาหลังจากทุ่มเทเรี่ยวแรงไปมาก

แน่นอนว่าเสียงของระบบก็ดังขึ้นอีกครั้ง

[ ขอแสดงความยินดีกับผู้เล่นที่ฆ่าจระเข้ซอมบี้กลายพันธุ์เกรด A ได้สำเร็จ เริ่มทำการย่อยสลายโดยอัตโนมัติ ]

[ รางวัล : เนื้อเน่าจระเข้ซอมบี้ 10 ชิ้น ( เหมาะสำหรับดึงดูดความสนใจพวกอันเดด ) แก่นคริสตัลของจระเข้ซอมบี้กลายพันธุ์ ( สามารถใช้อัปเกรดไอเทมที่มีความเกี่ยวข้องได้ ) แส้หางจระเข้ ( หางเป็นอาวุธที่ทรงพลังที่สุดของจระเข้ มีพลังระเบิดที่รุนแรงมาก หลังจากถูกปรับเปลี่ยนโดยระบบ หางก็กลายเป็นแส้ ซึ่งสามารถโจมตีแบบกลุ่มได้ คูลดาวน์ 20 วินาที ) ]

แส้สำหรับโจมตีแบบกลุ่ม…

ฟังดูดีเลยทีเดียว

หลังจากจัดการกับจระเข้ซอมบี้แล้ว หลินชิงก็มาถึงใจกลางเกาะ และเปิดหีบสมบัติหินดำด้วยความคาดหวัง

หีบสมบัติหินสีดำนั้นดูราวกับถูกขัดเงามาจากหินเพียงก้อนเดียว และดำสนิทราวกับหมึก การเปิดหีบต้องใช้ความพยายามมากพอสมควร แม้แต่สำหรับหลินชิงเองก็ยังต้องออกแรงไม่น้อย

เสียงดังปัง แผ่นหินร่วงลงสู่พื้น ทำให้เกิดหลุมตื้นๆ

ภายในหีบสมบัติมีขวดหยกบรรจุเม็ดยาสีฟ้าวางอยู่

“นี่คือยาชุบชีวิตที่ระบบกล่าวถึงเหรอ”

หลินชิงหยิบมันขึ้นมาด้วยความอยากรู้อยากเห็น และเล่นกับมัน เธอสังเกตเห็นว่ามีแสงเรืองรองเปล่งประกายออกมาจากเม็ดยา

สำหรับสรรพคุณของมันก็เป็นไปอย่างที่เธอจินตนาการเอาไว้ ตราบใดที่มีลมหายใจเสี้ยวสุดท้ายอยู่ก็สามารถดึงกลับมาจากประตูแห่งความตายได้

“โชคดีจริงๆ”

หลินชิงเก็บยาชุบชีวิตเข้าไปในไอเทมบ็อกซ์ จากนั้นทำลายหีบสมบัติหินสีดำ และได้รับผลึกหินดำมา 6 ก้อน

“หรือว่านี่ก็เป็นวัสดุสำหรับอัปเกรดห้องด้วย”

เธอสัมผัสมันด้วยความสงสัย พื้นผิวของผลึกหินดำอุ่น และดูมีมูลค่ามาก

“ช่างเถอะ เก็บมันไว้ก่อนล่ะกัน”

หลังจากเก็บเกี่ยวทุกสิ่งแล้ว แสงอาทิตย์ก็เริ่มหรี่ลงอีกครั้ง หลินชิงจึงตัดสินใจที่จะเดินทางกลับตามเส้นทางเดิม

ส่วน A013 เธอยังต้องพึ่งพาของเขาเพื่อขับไล่ซอมบี้ หลินชิงวางร่าง และหัวของเขาไว้บนเรือ และคิดว่าควรจะเย็บให้ดีกว่าเดิมเมื่อหาอุปกรณ์ได้

จะได้ไม่เกิดเหตุการณ์หัวหลุดระหว่างต่อสู้เหมือนครั้งนี้อีก

หลังจากกลับขึ้นฝั่งแล้ว หลินชิงก็ลากร่างของ A013 กลับมาตามทางเดิม

ระหว่างทาง เธอได้พบกับซอมบี้สองตัวที่ออกค้นหาหีบสมบัติมาทั้งวัน พวกมันลากหีบสมบัติไม้ห้าใบ และหีบสมบัติสำริดหนึ่งใบกลับมาด้วย

บังเอิญว่าหีบสมบัติสำริดใบนั้นมอบปืนพกรุ่นเดียวกันกับที่เธอมีอยู่ รวมถึงแม็กกาซีนสำรอง เรียกได้ว่าวันนี้เธอโชคดีมากจริงๆ

ในขณะนี้ ข้อความปรากฏขึ้นบนสร้อยข้อมือของหลินชิง ซึ่งเป็นข้อความจากลู่เหยียน

“บอส ผมขุดหินจนครบแล้ว ทั้งหมดวางขายอยู่ในร้าน”

“อีกอย่าง ผมเจอผลึกหินดำด้วย มันดูหายาก และมีมูลค่ามาก คุณสนใจมั้ย"

ผลึกหินดำเหรอ?

หลินชิงนึกถึงผลึกหินดำที่เธอได้รับมาจากการทำลายหีบสมบัติหินดำ

“หน้าตาเป็นยังไง ส่งมาให้ฉันดูหน่อย”

“ตกลง ผมจะวางในร้านเหมือนกัน”

“....” หลินชิง

เธอคิดไม่ถึงเลยว่าเขาจะเป็นคนที่คุยง่ายขนาดนี้ เขาส่งสินค้ามาโดยไม่พูดถึงเรื่องราคาเลยสักคำเดียว

เธอเปิดร้านค้าส่วนตัวของลู่เหยียน และพบวัสดุทั้งสองที่กำลังวางขาย

เธอจึงหยิบอาหารจากไอเทมบ็อกซ์ แล้วรอการแลกเปลี่ยน

หลังจากนั้นไม่นาน หลินชิงก็เห็นว่าการทำธุรกรรมเสร็จสิ้นอย่างรวดเร็ว

นั่นทำให้ จู่ๆ ช่องเก็บของภายในไอเทมบ็อกซ์มีวัสดุบางอย่างถูกเพิ่มเข้ามา

หิน 33 ก้อน และผลึกหินดำ 1 ก้อน

หลินชิงเปรียบเทียบผลึกหินดำที่ได้มาจากหีบสมบัติหินดำ และจากที่ลู่เหยียนไปขุดออกมา และพบว่าแท้จริงแล้วมันคือสิ่งเดียวกันจริงๆ บ่งบอกว่าพวกมันคือวัสดุสำหรับการอัปเกรดห้อง

“คิดไม่ถึงเลยว่าฉันจะโชคดีถึงขนาดนี้”

หลินชิงเผยรอยยิ้มด้วยความยินดี “ตอนนี้ฉันมีแหล่งวัสดุสำหรับการอัปเกรดขั้นต่อไปแล้ว”

“ผลึกหินดำเป็นวัสดุอัปเกรดจริงๆ คุณอยากแลกเปลี่ยนมันกับอะไรล่ะ”

ลู่เหยียนรู้สึกดีใจมาก หลังจากคิดอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็ตอบกลับว่า “บอส คุณตรงไปตรงมาจริงๆ ผมอยากแลกกับอาวุธ อยากได้บางสิ่งที่ใช้ปกป้องตัวเองได้”

“ปืนพกกับกระสุน 30 นัด ว่าไงตกลงมั้ย”

“แน่นอน แน่นอน”

ลู่เหยียนตอบอย่างตื่นเต้น

ไม่ใช่ว่าเขาไม่ค้นหาในร้านค้าผู้เล่น แต่ไม่มีผู้เล่นคนใดเต็มใจที่จะขายอาวุธ และแม้แต่มีดก็ยังถือเป็นของหายาก

ท้ายที่สุดแล้ว นี่เป็นเพียงโลกที่สองเท่านั้น อาวุธเป็นเครื่องมือช่วยชีวิตที่สำคัญ เทียบเท่ากับมีไพ่ตายช่วยชีวิต

เมื่อเห็นว่าหลินชิงเต็มใจที่จะมอบปืนพกให้กับเขา ก็แสดงความเธอไม่ได้ขาดแคลนอาวุธ

สมเป็นผู้เล่นอันดับหนึ่งจริงๆ ลู่เหยียนจึงตัดสินใจที่จะเกาะต้นขาทองคำนี้เอาไว้ให้แน่น

อย่างน้อย คนประเภทนี้ก็คงจะไม่หันกลับมาทำร้ายเขาง่ายๆ เพราะสิ่งที่เขามี น่าจะไม่อยู่ในสายตาของอีกฝ่าย