จระเข้ซอมบี้

ตอนที่ 22 จระเข้ซอมบี้

เมื่อออกไปข้างนอก หลินชิงเกือบลืมสิ่งสำคัญไปอย่างหนึ่ง

นั่นคือร่างของ A013

หัวและร่างกายของเขายังคงนอนแน่นิ่ง ดังนั้นหลินชิงจึงออกไปค้นหาหมุดจากร้านสะดวกซื้อ และพยายามเย็บหัวกลับเข้าที่เดิม

เมื่อทำจนเสร็จ A013 ในที่สุดก็เริ่มแสดงสัญญาณของการกลับมามีชีวิตอีกครั้ง

อย่างไรก็ตาม หลังจากสูญเสียแก่นคริสตัลไป สติปัญญาของเขาก็ลดลงอย่างเห็นได้ชัด เขาพูดไม่ได้ ทำได้เพียงเดินตาม และทำตามคำสั่ง

หลินชิงยังยอมรับมันได้ เพราะเมื่อวานนี้เขาถูกเธอสับเป็นชิ้นๆ ดังนั้นแค่ทำหน้าที่เป็นบอดี้การ์ดได้ก็ถือเป็นเรื่องดีมากแล้ว

นอกจากนี้ กลิ่นอายของ A013 ยังสามารถทำให้ซอมบี้ทั่วๆ ไปไม่กล้าเข้ามาใกล้ ทำให้การออกสำรวจของเธอราบรื่นมากยิ่งขึ้น

หลินชิงขี่จักรยาน ส่วน A013 ก็เดินตามหลังมาอย่างช้าๆ เธอเริ่มทำการสำรวจบริเวณรอบๆ ห้องของตัวเองก่อน

เนื่องจากแหล่งน้ำถูกปนเปื้อนไปด้วยเชื้อไวรัส ชาวบ้านส่วนใหญ่ในเมืองจึงได้รับผลกระทบอย่างรุนแรง และสภาพโดยรอบก็รกร้างว่างเปล่าอย่างยิ่ง

นอกเหนือจากการมองหาหีบสมบัติแล้ว หลินชิงยังวางแผนที่จะค้นหาในเมือง และนำสิ่งของที่มีประโยชน์บางอย่างกลับมาอีกด้วย

ยังมีสิ่งของเหลืออยู่มากมายจากร้านสะดวกซื้อเมื่อวานนี้ มันทำให้หลินชิงรู้สึกปวดใจเมื่อต้องทิ้งของเหล่านั้นเอาไว้ก่อน

เธอจึงกลับไปค้นหาอีกครั้งโดยเอาทุกสิ่งที่เธอสามารถคว้าเอามาได้กลับมา เมื่อเก็บกวาดจนหมด เธอก็รู้สึกดีขึ้น

จากนั้น ก็ถึงเวลาที่จะโค่นต้นไม้ และเก็บรวบรวมแผ่นไม้

ภายใต้การเฝ้ามองของหลินชิง A013 ก็เริ่มทำงานตัดไม้

เครื่องมือที่เธอใช้คือเลื่อยไฟฟ้าขนาดเล็กจากบ้านของชาวบ้านคนหนึ่ง มันไม่ได้ทรงพลังเท่าของเธอ แต่มันก็เพียงพอที่จะตัดต้นไม้ที่อยู่บนภูเขา

ในขณะที่ A013 กำลังตัดต้นไม้ หลินชิงก็ใช้ความสามารถของฉายาผู้ควบคุมซอมบี้ระดับสองเพื่อค้นหาซอมบี้อีกสองตัวที่ดูแข็งแกร่งกว่าในบริเวณโดยรอบ และสั่งให้ออกไปค้นหาหีบสมบัติ

เมื่อมีคนทำงานแทน เธอก็ได้รับโอกาสพักผ่อน

ก่อนเที่ยง ซอมบี้ทั้งสองตัวลากหีบสมบัติกลับมาหาเธอ โดยหนึ่งในนั้นเป็นหีบสมบัติสำริด

ซอมบี้ที่ลากหีบสมบัติสำริดกลับมานั้นดูเหมือนผ่านการต่อสู้อย่างหนักหน่วง ทำให้ทั่วทั้งร่างเต็มไปด้วยบาดแผล

หลินชิงเดาว่าสัตว์ประหลาดที่เฝ้าหีบสมบัติสำริดคือ ตัวที่กำลังก่อปัญหา

“สงสัยเหลือเกินว่าคราวนี้จะได้รับไอเทมอะไร”

หลินชิงเปิดมันด้วยความคาดหวัง

ภายในหีบมีขวดน้ำแร่ที่ยังไม่ได้เปิด ถุงสตรอเบอร์รี่สดพร้อมหยดน้ำค้าง และอาวุธก็คือดาบเหล็กกล้าชั้นดี

ดาบเล่มนั้นดูคมกริบ และถือว่าค่อนข้างมีประโยชน์สำหรับหลินชิง

มันมาได้จังหวะเหมาะๆ พอดี สามารถนำมาแทนที่มีดพร้าที่สึกหรอ

ท้ายที่สุดแล้ว เธอต้องการอาวุธที่มีประโยชน์ ไม่นับรวมอาวุธที่มีผลข้างเคียงรุนแรงเกินไปอย่างเลื่อยยนต์ของฆาตกร

เธอจะไม่ใช้อาวุธที่เหมือนดาบสองคมแบบนั้นยกเว้นแต่จะจำเป็นจริงๆ

“พวกนายทำได้ดีมาก”

หลินชิงยกนิ้วโป้งขึ้น และชื่นชมซอมบี้ทั้งสอง จากนั้นจึงออกคำสั่งอีกครั้งว่า “ลองดูว่ายังมีอีกมั้ย พยายามค้นหาต่อไป”

ซอมบี้ที่ร่างกายเต็มไปด้วยบาดแผลเดินจากไป ซอมบี้ที่ลากหีบสมบัติไม้กลับมาก็จากไปพร้อมๆ กัน

เมื่อเทียบกับหีบสมบัติสำริด ไอเทมที่ได้รับจากหีบสมบัติไม้ก็น้อยกว่าอย่างเห็นได้ชัด

มีเพียงผ้าก๊อซม้วนหนึ่งเท่านั้น

อย่างไรก็ตามไม่ว่ายุงจะตัวเล็กแค่ไหนมันก็ยังมีเนื้ออยู่ดี

หลินชิงรับมันด้วยความยินดี

ระหว่างที่เธอเปิดหีบสมบัติทั้งสอง A013 ยังคงพยายามตัดไม้อยู่ และตอนนี้ไม้ก็ถูกวางสุ่มอยู่บนพื้น

อย่างไรก็ตาม เนื่องจากหลินชิงไม่ได้สั่งให้เขาหยุด เขาจึงยังคงตัดต้นไม้ต่อไป

หลังจากกินสตรอเบอร์รี่เป็นมื้อเที่ยง หลินชิงก็รู้สึกเบื่อเล็กน้อยกับการนั่งอยู่เฉยๆ

เธอจึงตัดสินใจออกไปเดินเล่น โดยหวังว่าจะได้อะไรติดไม้ติดมือกลับมาบ้าง

เมื่อเริ่มการสำรวจ เธอก็สั่งให้ A013 เดินตามมา

เพราะเมื่อมี A013 อยู่ด้วย ซอมบี้ทั้งหมดในบริเวณใกล้เคียงก็พยายามหลีกเลี่ยง และเว้นระยะห่าง

หลังจากเดินสำรวจรอบๆ อยู่สักพักใหญ่ หลินชิงก็มาถึงสถานที่ๆ คล้ายกับสวนสาธารณะในเมืองเล็กๆ แห่งหนึ่ง

ที่นี่มีทะเลสาบขนาดใหญ่ และผิวน้ำเป็นประกายระยิบระยับภายใต้แสงแดดเจิดจ้า

อย่างไรก็ตาม เมื่อตรวจสอบอย่างใกล้ชิด พบว่าแหล่งน้ำแห่งนี้มีลักษณะแปลกประหลาดเป็นอย่างมาก

เพราะมันเงียบสงัด ไม่มีสิ่งมีชีวิตอาศัยอยู่บริเวณใกล้เคียงเลย และบางครั้งยังสามารถเห็นเงาดำซ่อนอยู่ใต้ผืนน้ำอีกด้วย

มันน่าจะเป็นสัตว์น้ำที่ติดเชื้อจนกลายเป็นซอมบี้แล้ว

เนื่องจาก A013 ระบบน้ำในบริเวณใกล้เคียงทั้งหมดจึงปนเปื้อนเชื้อไวรัสซอมบี้

ตราบใดที่ไม่อาจหาหนทางแก้ไข สถานที่แห่งนี้ก็จะยังคงเป็นเหมือนดินแดนแห่งความตายไปตลอดกาล

งานวิจัยของกู้อินน่าจะพัฒนาไปไกลจริงๆ เชื้อไวรัสจึงแข็งแกร่งมาก และสามารถอยู่รอดได้ทั้งในแหล่งน้ำธรรมดา และน้ำพุร้อนที่มีอุณหภูมิสูง

“นอกจากนี้ น้ำยังไหลเป็นวัฏจักร นอกจากเมืองนี้แล้ว โลกที่เหลือก็อาจล่มสลายได้เช่นกัน”

หลินชิงถอนหายใจเบาๆ กับความจริงอันน่าหดหู่

ตัวเธอเองก็ได้รับการช่วยเหลือด้วยวัคซีนที่ระบบรับประกัน และเธอก็ไม่รู้ว่าผู้คนในโลกนี้จะเป็นอย่างไรต่อไป

ขณะที่เธอกำลังคิดไปเรื่อยๆ ระบบคำใบ้ก็ส่งเสียงแจ้งเตือน

“ติ๊ง! ตรวจพบหีบสมบัติหินดำบนเกาะทางตะวันออกเฉียงเหนือกลางทะเลสาบ หีบนั้นบรรจุยาชุบชีวิต ที่สามารถคืนชีพคนตาย และรักษาอาการบาดเจ็บสาหัสได้ในพริบตาเดียว แต่มีจระเข้ซอมบี้คอยเฝ้าอยู่ อันตรายเป็นอย่างยิ่ง โฮสต์ต้องการไปเก็บมาหรือไม่”

“หีบสมบัติหินดำ ยาชุบชีวิต…”

หลินชิงพูดทวนซ้ำอีกครั้ง และดวงตาของเธอก็สว่างขึ้น

นี่เทียบเท่ากับการมีชีวิตมากกว่าหนึ่ง!

ต้องไปเอามาให้ได้ จะพลาดไปไม่ได้เป็นอันขาด

หลินชิงมองไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ และพบเกาะเล็กๆ กลางทะเลสาบ แต่ด้วยพืชพรรณที่หนาแน่น เธอจึงมองไม่เห็นว่าจระเข้ซอมบี้ที่เฝ้าปกป้องหีบสมบัติอยู่ที่ตรงไหน

หลินชิงยังมีความคิดบางอย่างเกี่ยวกับจระเข้ซอมบี้ตัวนั้นด้วย

สำหรับมอนสเตอร์ที่คอยปกป้องหีบสมบัติหินดำ จะต้องไม่ใช่ศัตรูที่รับมือได้ง่ายๆ อย่างแน่นอน

เธอต้องเตรียมตัวล่วงหน้า!

แต่จะไปถึงที่นั่นได้ยังไง

หลินชิงกวาดตามองรอบๆ อย่างรวดเร็ว และสังเกตเห็นว่ามีเรือท่องเที่ยวที่เตรียมไว้สำหรับนักท่องเที่ยวอยู่ที่อีกด้านของแม่น้ำเล็กๆ ห่างออกไปไม่ไกล

“A013 ไปเอาเรือลำนั้นมา”

หลินชิงชี้ไปทางเรือลำหนึ่ง

หลังจากได้รับคำสั่ง A013 ก็กระโดดลงไปในน้ำด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ เมื่อเกิดคลื่นน้ำ มันก็ดึงดูดปลาซอมบี้ให้เข้ามาหา

อย่างไรก็ตาม เมื่อปลาเหล่านั้นสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายแบบเดียวกัน พวกมันก็แยกย้ายกันออกไปอย่างรวดเร็ว

A013 ว่ายน้ำลงไปในน้ำ และสามารถผลักเรือท่องเที่ยวจากอีกฝั่งหนึ่งกลับมาได้สำเร็จ

“ทำได้ดีมาก!”

หลินชิงยกนิ้วโป้งให้ A013

มันดูซูบผอมลงกว่าเดิม ผมเปียกปอน และร่างเปียกโชก ไม่ต่างจากซอมบี้ที่เดินเตร่อยู่ริมถนนเลย

หลินชิงขึ้นเรือ และพายไปยังเกาะกลางทะเลสาบพร้อมกับ A013

“แปลกจริงๆ ในน้ำบริเวณนี้มีแต่ปลาซอมบี้เท่านั้น ไม่มีสิ่งมีชีวิตอื่นเลยเหรอ”

“ถึงแม้ว่าจะเป็นจระเข้ซอมบี้ก็น่าจะพอมีร่องรอยอยู่บ้าง มันซ่อนตัวอยู่ตรงไหนกันแน่”

หลินชิงพึมพำกับตัวเองบนเรือ ในขณะที่ A013 นั่งอยู่ตรงข้ามกับเธอ และมองเธอด้วยสีหน้าไร้อารมณ์

ในขณะนั้น มีริ้วคลื่นเล็กๆ ปรากฏขึ้นบนผิวน้ำห่างออกไปไม่ไกล

มันดูเหมือนแผ่นไม้เนื้อแข็งสีดำชิ้นหนึ่งที่ล่องลอยอยู่บนผิวน้ำ ตอนนี้กำลังเคลื่อนเข้ามาหาอย่างรวดเร็ว มุ่งตรงมายังเรือลำเล็กลำเดียวที่ขวางทางอยู่ตรงหน้า

หลินชิงที่ระแวดระวังสภาพแวดล้อมรอบตัวอยู่เสมอ ก็สังเกตเห็นเช่นกันว่ามีบางแปลกๆ กำลังขยับเข้ามาใกล้อย่างรวดเร็ว

นั่นทำให้หัวใจของเธอเต้นรัว

เพราะเธอรู้ว่านั่นไม่ใช่แผ่นไม้ แต่เป็นจระเข้ซอมบี้ที่ระบบกล่าวถึง

มันไม่ได้อยู่บนเกาะกลางทะเลสาบ แต่กำลังซุ่มรออยู่ใต้น้ำ คอยหาโอกาสที่จะโจมตีเหยื่อโดยไม่ทันรู้ตัว

“โอ้ ไม่นะ! โลกใต้น้ำเป็นบ้านของจระเข้ ฉันต้องรีบขึ้นฝั่งโดยเร็วที่สุด!”

หัวใจของหลินชิงเต้นแรง และเธอก็รีบพายเรือสุดกำลัง

เพราะภายในเวลาเพียงสั้นๆ จระเข้ซอมบี้ก็เกือบว่ายเข้าประชิดตัวเรือแล้ว