บทที่ 38 บททดสอบของเหอฟาง ออกเดินทางสู่ฮ่องกง

“ใช่ ตรงนี้แหละ ค่อยๆ ยกเข้ามา ไม่ต้องรีบ”
ขณะที่อันซินกำลังนั่งคิดเรื่องต่างๆ อยู่ในห้องทำงานของบริษัท เขาก็ได้ยินเสียงตะโกนของเหอเว่ยตงดังมาจากพื้นที่ทำงานรวมด้านนอก จึงลุกขึ้นเดินออกไป
พอออกมาก็เห็นเหอเว่ยตงกำลังสั่งการพนักงานในชุดยูนิฟอร์มของ เดลล์คอมพิวเตอร์ อยู่ห้าหกคน ให้ค่อยๆ ขนย้ายคอมพิวเตอร์จากข้างนอกเข้ามาในพื้นที่ทำงาน
อันซินเดินตรงเข้าไปหาเหอเว่ยตง ยิ้มพลางชมว่า “ทำงานมีประสิทธิภาพดีนี่ จัดการเรื่องคอมพิวเตอร์เสร็จแล้วเหรอ?”
เมื่อได้ยินคำชมจากอันซิน เหอเว่ยตงก็ดีใจมาก “ฮ่าๆ จริงๆ ก็ไม่ยากหรอก พอเลือกยี่ห้อได้แล้ว ก็ไปคุยราคากับตัวแทนจำหน่ายในพื้นที่ได้เลย
เดลล์ Dimension 9200C รุ่นสำหรับสำนักงาน ราคาตลาด 6,999 หยวน เราสั่ง 100 เครื่อง ได้ราคาตัวแทนจำหน่ายที่ 6,000 หยวน
น่าเสียดาย ถ้าเวลาไม่เร่งรีบขนาดนี้ เราซื้อชิ้นส่วนมาประกอบเองจะถูกกว่า สเปคใกล้เคียงกันน่าจะอยู่ที่ประมาณ 4,800 หยวน ประหยัดไปได้แสนสองหมื่นหยวนเลยนะ!”
อันซินส่ายหน้าแล้วกล่าวว่า “ตอนนี้สิ่งที่เราขาดแคลนที่สุดคือเวลา ประหยัดเงินแสนกว่าหยวนนั่นไม่คุ้มหรอก ในอนาคตค่อยให้ฝ่ายเทคนิคของนายจัดซื้อชิ้นส่วนมาประกอบเองก็ได้
จริงสิ แล้วเหอฟางล่ะ? ทำไมไม่เห็นเธอเลย?”
เหอเว่ยตงพยักหน้าเล็กน้อยแล้วตอบว่า “ฉันพาคนส่งของของเดลล์กลับมาก่อน ผู้อำนวยการเหอไปซื้ออุปกรณ์สำนักงานอื่นๆ อยู่ น่าจะกลับมาเร็วๆ นี้แหละ”
“คุณอันซินคะ อุปกรณ์สำนักงานจัดซื้อเสร็จเกือบหมดแล้วค่ะ มีงานอื่นให้ทำอีกไหมคะ?”
พูดถึงโจโฉ โจโฉก็มา!
เหอฟางพาพนักงานส่งของของอุปกรณ์สำนักงานอื่นๆ เข้ามา หลังจากจัดแจงตำแหน่งวางของเรียบร้อย เธอก็เดินตรงมาหาอันซินแล้วถามอย่างฉะฉาน
อันซินพอใจกับสไตล์การทำงานที่รวดเร็วฉับไวของเธอมาก เขายิ้มและกล่าวว่า “ดีมาก ส่วนงานอื่นๆ ก็คงเป็นเรื่องรถยนต์นะ เดี๋ยวคุณนั่งแท็กซี่ไปที่ศูนย์รวมรถยนต์ ไปสั่งจองโตโยต้า คัมรี่ 6 คันเลย บอกให้พวกเขาส่งรถให้ได้ภายในวันพรุ่งนี้
แล้วก็เรื่องสายอินเทอร์เน็ตกับเช่าเซิร์ฟเวอร์ พรุ่งนี้คุณกับเว่ยตงช่วยกันจัดการด้วยนะ ส่วนสเปคก็ตามที่เว่ยตงต้องการ”
เหอฟางหยิบสมุดเล่มหนึ่งออกมาจากกระเป๋าทำงาน เริ่มจดความต้องการของอันซินอย่างรวดเร็ว หลังจากจดเบื้องต้นเสร็จ เธอก็เงยหน้ามองอันซินแล้วถามว่า “คุณอันซินคะ มีอะไรสั่งเพิ่มเติมอีกไหมคะ?”
อันซินคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วกล่าวว่า “สองสามวันข้างหน้านี้ผมมีธุระอื่นต้องไปจัดการ อาจจะไม่มีเวลาเข้าบริษัท
การบริหารงานประจำวันของบริษัท การรับสมัครพนักงาน และการจัดสรรบุคลากรต่างๆ ทั้งหมดให้คุณเป็นผู้ประสานงาน คุณต้องรับผิดชอบหน้าที่แม่บ้านใหญ่ให้ดี”
เหอฟางเงยหน้าขึ้นมองอันซินทันที ในแววตาของเธอมีความตื่นเต้นฉายออกมาอย่างเห็นได้ชัด เธอเข้าใจดีว่านี่คือบททดสอบที่อันซินมีให้เธอ
หากผ่านการทดสอบนี้ไปได้ อนาคตของเธอก็จะสดใส
แต่หากทำไม่สำเร็จ ต่อไปก็คงได้แต่อยู่ในแผนกธุรการ ทำงานด้านเอกสารไปวันๆ
เหอฟางสะกดกลั้นความตื่นเต้นไว้ แล้วรับประกันกับอันซินด้วยสีหน้าจริงจังว่า “คุณอันซินคะ ดิฉันรับรองว่าจะจัดการงานทั้งหมดของบริษัทให้เรียบร้อย ถึงเวลานั้นเชิญคุณมาตรวจสอบผลงานของดิฉันได้เลยค่ะ”
อันซินยิ้มและพยักหน้า นี่เป็นบททดสอบของเหอฟางจริงๆ เขาอยากจะดูว่าเธอจะสามารถจัดการงานประจำวันทั้งหมดของบริษัทได้หรือไม่
“ผมรอชมผลงานของคุณอยู่นะ วันนี้ก็เอาแค่นี้ก่อนแล้วกัน คุณออกเดินทางไปศูนย์รวมรถยนต์เพื่อสั่งซื้อรถได้เลย พอซื้อเสร็จก็กลับโรงแรมไปพักผ่อนได้เลย เก็บแรงไว้ให้ดี เตรียมรับความท้าทายใหม่”
เหอฟางพยักหน้ารับคำ หยิบกุญแจรถ S350 ออกมาจากกระเป๋าทำงานยื่นให้อันซิน จากนั้นก็กล่าวลาเขาทั้งสองคนแล้วเดินออกจากบริษัทไป
หลังจากส่งเหอฟางไปแล้ว อันซินกับเหอเว่ยตงก็เริ่มช่วยช่างของเดลล์ติดตั้งและทดสอบอุปกรณ์เครื่อง พวกเขายุ่งอยู่จนถึงสองทุ่มกว่าถึงจะจัดการอุปกรณ์ทั้งหมดเสร็จสิ้น
หลังจากส่งช่างติดตั้งกลับไป อันซินกับเหอเว่ยตงก็ล็อกประตูบริษัทอย่างดี แล้วหาร้านอาหารง่ายๆ ในต้าจงหัวพลาซ่าเพื่อเติมท้อง จากนั้นก็พากันกลับไปยังที่พักในชุมชนคณะกรรมการวางแผนเก่า
ที่บ้านของอันซิน ทั้งสองคนคุยกันเรื่องแผนการพัฒนาของฝ่ายเทคนิคในอนาคตอยู่ครู่หนึ่ง ไม่นานก็แยกย้ายกันไปอาบน้ำนอน
“กริ๊ง กริ๊ง”
อันซินเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์มือถือที่กำลังส่งเสียงดังอยู่บนโต๊ะข้างเตียงด้วยความงัวเงีย พอมองดูก็เห็นว่าเป็นเวลา 8:40 น. เขาปิดนาฬิกาปลุก ลุกขึ้นจากเตียงบิดขี้เกียจ แล้วเดินตรงไปยังประตูห้องนอนแขกฝั่งตรงข้าม ยกมือขึ้นเคาะประตู
“เว่ยตง ตื่นได้แล้ว เกือบจะเก้าโมงแล้ว ได้เวลาไปบริษัทแล้วนะ”
เอี๊ยด
เหอเว่ยตงเปิดประตูห้องนอนแขกออกมาด้วยความกระปรี้กระเปร่า แล้วยิ้มกล่าวว่า “ฉันตื่นตั้งแต่เจ็ดโมงกว่าแล้ว เห็นว่ายังเช้าอยู่เลยไม่ได้ปลุกนาย นายรีบไปล้างหน้าล้างตาเถอะ เสร็จแล้วเราจะได้ไปบริษัทกัน”
อันซินพยักหน้า แล้วเดินตรงไปยังห้องน้ำเพื่อแปรงฟันล้างหน้า
“ร้านนั้นทำก๋วยเตี๋ยวหลอดอร่อยดีนะ ต่อไปกินเจ้านี่เป็นอาหารเช้าดีกว่า”
เหอเว่ยตงที่เพิ่งอิ่มหนำสำราญนั่งอยู่บนเบาะผู้โดยสารข้างคนขับของรถเบนซ์ S350 พูดกับอันซินอย่างมีความสุข
อันซินจับพวงมาลัยอย่างมั่นคงพลางส่ายหน้า “นานๆ กินทีก็โอเค แต่ถ้ากินทุกวันเดี๋ยวก็เบื่อเร็ว”
เหอเว่ยตงไม่ค่อยเห็นด้วย “ไม่เหมือนกันสิ นายเป็นคนท้องถิ่น กินมาตั้งแต่เด็กก็ต้องเบื่ออยู่แล้ว แต่ฉันเป็นคนต่างถิ่น ยังรู้สึกแปลกใหม่อยู่เลย! ว่าแต่ วันนี้มีแผนอะไรเหรอ?”
อันซินตอบกลับทันที “พอส่งนายที่บริษัทแล้ว ฉันก็จะเดินทางไปทำธุระที่ฮ่องกงเลย อาจจะกลับมาในอีกสองสามวัน
ส่วนนาย วันนี้ก็ไปจัดการเรื่องอินเทอร์เน็ตบรอดแบนด์กับเช่าเซิร์ฟเวอร์กับเหอฟางก่อนแล้วกันนะ อ้อ แล้วก็เรื่องการรับพนักงานฝ่ายเทคนิคเพิ่มเติม นายก็คุยเรื่องสัญญากับหวงเหล่ยให้เรียบร้อยด้วย”
เหอเว่ยตงพยักหน้ารับคำทันที แล้วพูดต่อว่า “งั้นเรื่องงานพัฒนาโครงการเว่ยป๋อ ฉันคงไม่รอนายกลับมานะ พอพนักงานฝ่ายเทคนิคมาครบแล้ว ฉันจะเริ่มมอบหมายงานพัฒนาตามที่นายวางแผนไว้เลย”
“ใช่ ไม่ต้องรอฉันกลับมา นายจัดการงานพัฒนาตามฟังก์ชันที่ฉันต้องการได้เลย
ถึงแล้ว นายไปบริษัทเถอะ ฉันไม่ขึ้นไปแล้วนะ มีอะไรก็โทรหาฉันได้เลย”
อันซินจอดรถที่ชั้นล่างของต้าจงหัวพลาซ่าแล้วตอบกลับ
เหอเว่ยตงจึงกล่าวลาเขา เปิดประตูรถแล้วลงจากรถมุ่งหน้าไปยังบริษัททันที
อันซินสตาร์ทรถ S350 อีกครั้ง กลับรถแล้วมุ่งหน้าตรงไปยังด่านฝูเถียน
ครึ่งชั่วโมงต่อมา อันซินก็ขับรถมาถึงด่านฝูเถียน เขาหาที่จอดรถใกล้ๆ ด่าน จอดรถเบนซ์ S350 เรียบร้อยแล้วก็ถือเอกสารผ่านแดนเดินตรงไปยังอาคารผู้โดยสารขาออกของด่านฝูเถียน
อาจจะเป็นเพราะมาถึงค่อนข้างเช้า ในอาคารผู้โดยสารขาออกจึงไม่ได้แออัดยัดเยียด หลังจากต่อแถวรอเพียงสิบกว่านาทีก็ถึงคิวของอันซิน
หลังจากผ่านการตรวจสอบความปลอดภัย การตรวจสอบเอกสารที่ยังไม่หมดอายุ และกรอกแบบฟอร์มที่เกี่ยวข้องแล้ว อันซินก็ทำเรื่องผ่านแดนเสร็จสิ้นอย่างราบรื่นและเริ่มเดินทางข้ามแดน
ไม่นาน อันซินก็มาถึงด่าน ลกหม่าเชา ฝั่งฮ่องกง เขาไม่หยุดพัก เดินออกจากด่านตรงไปยังสถานีรถไฟใต้ดินลกหม่าเชาที่อยู่ใกล้ๆ โบกมือเรียกแท็กซี่ ขึ้นรถแล้วมุ่งหน้าตรงไปยังย่านเซ็นทรัลของฮ่องกง