บทที่ 65 น้ำตกเริ่มไหล การเก็บเกี่ยวของกลุ่มทุน และการใช้จิตวิทยา

“ฮัลโหล หลู่ซี ตลาดเริ่มเคลื่อนไหวแล้วเหรอ?”
อันซินถือโทรศัพท์เดินออกจากห้องประชุมอย่างรวดเร็ว กลับเข้าไปในห้องทำงาน ซีอีโอ แล้วปิดประตู กดรับสายแล้วรีบถามหลู่ซีในสายทันที
“ท่านประธาน ท่านนี่เหมือนเทพเจ้าจริงๆ! ตลาดเริ่มเคลื่อนไหวแล้ว! ตลาดฟิวเจอร์สทองแดงทั่วโลกเริ่มดิ่งลงเหมือนน้ำตกแล้ว! สัญญาซื้อขายทองแดงล่วงหน้าลอนดอนกับนิวยอร์กตกลงเร็วที่สุดและรุนแรงที่สุดครับ!”
เมื่อได้ยินเสียงตะโกนอย่างตื่นเต้นของหลู่ซี ใบหน้าของอันซินก็ปรากฏรอยยิ้มแห่งความตื่นเต้นขึ้นมา!
ในที่สุดก็รอจนถึงวันนี้!
หลังจากสงบสติอารมณ์ลงอย่างรวดเร็ว อันซินก็รีบถามว่า “เราลงเงินไปเท่าไหร่?”
“ตามคำสั่งของท่าน เราแบ่งเงิน 1,700 ล้านดอลลาร์สหรัฐออกเป็นสองรูปแบบการเทรด
ส่วน 1,500 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ใช้บัญชีซื้อขายของตลาดโลหะลอนดอน 63 บัญชี ใช้เลเวอเรจ 10 เท่า เริ่มเปิดสถานะขายตั้งแต่ราคา 10,000 ดอลลาร์
ตอนนี้ถือสถานะขายอยู่ทั้งหมด 31,633 ล็อต ราคาเฉลี่ยอยู่ที่ 10,313 ดอลลาร์ ยอดเงินประกันรวมอยู่ที่ประมาณ 652,400,000 ล้านดอลลาร์
ส่วน 200 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ใช้บัญชีซื้อขายของตลาดโลหะลอนดอน 41 บัญชี ใช้เลเวอเรจ 20 เท่า เริ่มเปิดสถานะขายตั้งแต่ราคา 10,000 ดอลลาร์
ตอนนี้ถือสถานะขายอยู่ทั้งหมด 15,310 ล็อต ราคาเฉลี่ยอยู่ที่ 10,313 ดอลลาร์เช่นกัน ยอดเงินประกันรวมอยู่ที่ประมาณ 157,800,000 ดอลลาร์ครับ”
หลังจากตั้งใจฟังรายงานทางโทรศัพท์ของหลู่ซีจนจบ อันซินก็กล่าวชมอย่างตื่นเต้นว่า “หลู่ซี ทีมเทรดทำได้ยอดเยี่ยมมาก! พอเสร็จสิ้นการเทรดครั้งนี้แล้ว ผมจะให้โบนัสก้อนใหญ่กับทุกคนในทีมเทรด! รับรองว่าทุกคนจะพอใจแน่นอน!”
“ฮ่าๆ งั้นผมขอขอบคุณเจ้านายล่วงหน้าในนามของสมาชิกทีมเทรดทุกคนเลยนะครับ!”
“ไม่ต้องขอบคุณหรอก นี่เป็นสิ่งที่พวกคุณสมควรได้รับ!”
ในตลาดการเงินปี 2006 ทีมเทรดที่สามารถเปิดสถานะด้วยเลเวอเรจมูลค่า 800 ล้านดอลลาร์สหรัฐได้ภายในหนึ่งสัปดาห์โดยไม่มีใครสังเกตเห็น จะชมเชยแค่ไหนก็ไม่เกินไป!
อันซินสงบสติอารมณ์ที่ตื่นเต้นเล็กน้อยลง แล้วพูดเสริมว่า “หลู่ซี พวกคุณต้องคอยจับตาดูการเปลี่ยนแปลงราคาของสัญญาซื้อขายทองแดงล่วงหน้าลอนดอนให้ดี พอราคาตกลงมาถึงจุดที่กำหนดแล้ว ก็ต้องดำเนินการตามแผนการปิดสถานะที่วางไว้ให้เคร่งครัด!”
“ท่านประธานครับ เริ่มปิดสถานะที่ 7,000 ดอลลาร์ ปิดทั้งหมดที่ราคาต่ำสุด 6,500 ดอลลาร์ สบายใจได้ครับ ผมไม่ลืมแน่นอน!”
“ดี! งั้นเอาแค่นี้ก่อนนะ ผมขอไปดูตลาดก่อน มีอะไรค่อยติดต่อมาใหม่!”
“ครับ ท่านประธาน สวัสดีครับ!”
อันซินยิ้มวางสายโทรศัพท์ นั่งกลับไปที่เก้าอี้ทำงาน แล้วเปิดคอมพิวเตอร์บนโต๊ะทำงาน
หลังจากคอมพิวเตอร์เปิดขึ้นมา อันซินก็ใช้เมาส์เปิดเบราว์เซอร์ แล้วพิมพ์ที่อยู่เว็บไซต์ของตลาดโลหะลอนดอนลงไป กดปุ่ม เอ็นเทอร์
เขาไม่ได้สนใจกราฟราคาซื้อขายสินค้าที่ดูสับสนวุ่นวาย แต่พิมพ์รหัสของสัญญาซื้อขายทองแดงล่วงหน้าลอนดอนลงไป แล้วกดปุ่ม เอ็นเทอร์ อีกครั้ง
8518 8438 8341 8266
เมื่อมองดูราคาของสัญญาซื้อขายทองแดงล่วงหน้าลอนดอนที่กำลังดิ่งลงอย่างรวดเร็ว
อันซินก็พยักหน้าเบาๆ เผยรอยยิ้มแห่งความพึงพอใจ
เขาไม่รอช้า ใช้เมาส์เปิดเครื่องมือกราฟแท่งเทียนขึ้นมา ปรับโหมดกราฟแท่งเทียน แล้วเริ่มวิเคราะห์กราฟแท่งเทียนของสัญญาซื้อขายทองแดงล่วงหน้าลอนดอนในสัปดาห์ที่ผ่านมาอย่างจริงจัง
สิบนาทีต่อมา อันซินก็เสร็จสิ้นการสังเกตและวิเคราะห์สัญญาซื้อขายทองแดงล่วงหน้าลอนดอน แล้วก็ตกอยู่ในภวังค์ความคิด
หึ จะว่าไป
กราฟแท่งเทียนในอดีตไม่ได้แสดงอะไรที่พิเศษเลย!
กราฟที่กำลังเคลื่อนไหวปกติอยู่ดีๆ ก็กลับหัวลงอย่างไม่มีเหตุผล เริ่มดิ่งลงเหมือนน้ำตก
รูปแบบการเคลื่อนไหวแบบนี้ จะทำให้นักลงทุนทุกคนที่ซื้อสัญญาซื้อขายทองแดงล่วงหน้าลอนดอนในราคาสูงต้องงงเป็นไก่ตาแตก แล้วก็เริ่มสบถด่า!
เจ้ามือใหญ่เล่นไม่ซื่อแล้ว!
อันซินยิ้มเล็กน้อย แล้วก็ใช้เมาส์เปิดดูข้อมูลปริมาณการถือครองสัญญารวมและปริมาณการถือครองสถานะซื้อและขายของสัญญาซื้อขายทองแดงล่วงหน้าลอนดอนขึ้นมาเปรียบเทียบอย่างละเอียด
หึ ดูเหมือนจะไม่ผิดแล้ว
กลุ่มทุนที่ถือสถานะขายอย่างเลห์แมน บราเธอร์ส และดอยซ์แบงก์ หลังจากเจรจากับกลุ่มทุนอย่างตระกูลมอร์แกนและโกลด์แมน แซคส์หลายรอบแล้ว ในที่สุดก็เลือกที่จะยอมจำนน เพื่อแลกกับโอกาสในการตัดขาดทุน!
ผลลัพธ์นี้ทำให้ปริมาณการถือครองสถานะซื้อและขายในตลาดฟิวเจอร์สทองแดงเสียสมดุลอย่างรุนแรง
ดังนั้นการที่ราคาดิ่งลงเหมือนน้ำตกจึงเป็นเรื่องที่สมเหตุสมผลแล้ว
เพื่อตรวจสอบว่าการคาดการณ์ของเขาถูกต้องหรือไม่ อันซินก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาลูซี่ อลิซาเบธ มอร์แกนทันที
ตู๊ด ตู๊ด ตู๊ด
“มีอะไรเหรอ?”
เสียงของลูซี่ อลิซาเบธ มอร์แกนที่เต็มไปด้วยความสงสัยดังมาจากในสาย
อันซินนึกถึงภาพเงาของผู้หญิงที่มีริมฝีปากแดงเพลิง รูปร่างเย้ายวน และแผ่ซ่านเสน่ห์อยู่ตลอดเวลาขึ้นมาทันที
เขายิ้มส่ายหน้า แล้วพูดอย่างร่าเริงว่า “ลูซี่ ช่วงนี้เป็นไงบ้าง?”
“คุณมอร์แกนกำลังจะได้รับผลตอบแทนก้อนโต รีบแสดงความยินดีกับฉันสิ!”
อันซินได้ยินก็ยิ้มอย่างรู้ทัน เขาเข้าใจดีว่าเธอได้ผลประโยชน์จากอะไร แต่ก็ยังแกล้งทำเป็นไม่รู้เรื่องแล้วหยอกเธอว่า “โอ้? ผลตอบแทนก้อนโตอะไรเหรอ? ชวนฉันไปรวยด้วยได้ไหม?”
“เฮ้! อัน! เลิกเล่นเป็นเด็กๆ แบบนี้ได้แล้ว มันทำให้ฉันดูโง่!”
เมื่อได้ยินเสียงของลูซี่ อลิซาเบธ มอร์แกนที่เต็มไปด้วยความโกรธเล็กน้อย อันซินก็หัวเราะออกมาดังลั่น แล้วก็พูดอย่างตรงไปตรงมาว่า “โอเคๆ การเจรจาระหว่างตระกูลมอร์แกนของคุณกับพวกเลห์แมนจบลงแล้วใช่ไหม?”
“ใช่ การเจรจาจบลงอย่างเป็นทางการเมื่อวานนี้ พวกเลห์แมนเริ่มดำเนินการปิดสถานะเพื่อออกจากตลาดตามแผนแล้ว!”
“ยินดีด้วยนะ ดูเหมือนว่าพวกโง่เง่าอย่างเลห์แมนคงต้องเสียเลือดเสียเนื้อกันยกใหญ่เลยล่ะ!”
“11,360 ล้านดอลลาร์สหรัฐ! นี่คือราคาที่กลุ่มทุนที่ถือสถานะขายซึ่งนำโดยเลห์แมน บราเธอร์ส และดอยซ์แบงก์ต้องจ่ายเพื่อออกจากตลาด!”
เมื่อได้ยินตัวเลข 11,360 ล้านดอลลาร์สหรัฐ อันซินก็ถึงกับตัวชา!
ให้ตายสิ ถ้าจะพูดถึงความโหด ต้องยกให้พวกมอร์แกนกับโกลด์แมนเลยจริงๆ!
แค่ครึ่งเดือนเท่านั้น พวกคุณก็แกว่งเคียวเก็บเกี่ยวเงินทุนของเพื่อนร่วมวงการไปได้ถึงหนึ่งหมื่นล้านดอลลาร์สหรัฐ!
นี่ยังไม่รวมกำไรจากการเก็บเกี่ยวในตลาดฟิวเจอร์สทองแดงอีกนะ อย่างน้อยๆ ก็ต้องมีสักสามถึงห้าพันล้านดอลลาร์สหรัฐ
อันซินรู้ดีว่าตระกูลมอร์แกนไม่สามารถครอบครองเค้กชิ้นใหญ่มูลค่ากว่า 15,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐนี้ได้แต่เพียงผู้เดียว
แต่การแบ่งเค้กชิ้นใหญ่มูลค่า 5,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐมานั้น ไม่ใช่ปัญหาเลยแม้แต่น้อย!
กลุ่มทุนพวกนี้น่ากลัวจริงๆ!
ขนาดอันซินยังต้องอาศัยความได้เปรียบจากการเกิดใหม่เพื่อเกาะกระแสไปด้วย!
แต่กระแสนี้ก็เป็นสิ่งที่กลุ่มทุนพวกนี้สร้างขึ้นมาเอง!
ให้ตายสิ พอคิดว่าตัวเองที่เป็นคนเกิดใหม่ยังต้องมาคอยกินน้ำล้างจานของพวกกลุ่มทุน อันซินก็แทบจะหลั่งน้ำตาแห่งความน้อยใจออกมา
“เฮ้ ทำไมเงียบไปล่ะ?”
เมื่อได้ยินคำถามของลูซี่ อลิซาเบธ มอร์แกน อันซินก็รีบปรับอารมณ์ แล้วพูดด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความอิจฉาว่า “ลูซี่ ครั้งนี้ตระกูลมอร์แกนของคุณน่าจะได้กำไรอย่างน้อยๆ 5,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐเลยสินะ น่าอิจฉาจริงๆ”
“อาจจะนะ ฉันก็ไม่ค่อยแน่ใจเหมือนกัน มันไม่อยู่ในขอบเขตอำนาจของฉัน
แล้วคุณล่ะ? ในงานเลี้ยงเก็บเกี่ยวครั้งนี้คงได้กำไรไปไม่น้อยเลยสินะ?”
เมื่อได้ยินคำว่าขอบเขตอำนาจ อันซินก็เกิดความคิดแวบขึ้นมาทันที เขาฉวยโอกาสนี้เริ่มใช้จิตวิทยากับลูซี่ อลิซาเบธ มอร์แกน “ลูซี่ ตอนนี้เธอไม่มีขอบเขตอำนาจอะไรเลย ทุกอย่างที่เธอมีต้องอาศัยการประทานจากตระกูลมอร์แกน!
ต่อให้เธอทำผลงานได้ยอดเยี่ยมและประสบความสำเร็จในระบบของตระกูลมอร์แกนมากแค่ไหน แต่เธอจะได้อะไรกลับมาล่ะ?
ผลประโยชน์เล็กๆ น้อยๆ!
นี่คือสิ่งที่เธอต้องการจริงๆ เหรอ?
ลูซี่ ลองคิดดูสิ!
เธออยากจะเป็นเจ้าหญิงมอร์แกนที่อยู่ในกรอบ อยู่ภายใต้เงาของตระกูลมอร์แกนตลอดไป อาศัยกองทุนทรัสต์ของครอบครัวไปวันๆ แล้วสุดท้ายก็จบชีวิตไปอย่างไม่มีอะไรเป็นชิ้นเป็นอัน?
หรืออยากจะเป็นผู้หญิงที่พึ่งพาตัวเองได้ แล้วอาศัยความสำเร็จทางธุรกิจของตัวเองอย่างต่อเนื่อง จนได้รับการยอมรับจากทุกคน?”
อาจจะเป็นเพราะถูกอันซินโจมตีด้วยจิตวิทยาอย่างกะทันหัน ลูซี่ อลิซาเบธ มอร์แกนจึงไม่ได้ตอบกลับมาทันที
แต่อันซินไม่คิดจะปล่อยโอกาสนี้ไป ความคิดที่แวบเข้ามาเมื่อครู่นี้ ทำให้เขานึกถึงโครงการหนึ่งที่ตัวเขาเองทำไม่ได้ แต่ลูซี่ อลิซาเบธ มอร์แกนกลับทำได้!
หลังจากวางแผนโครงการในใจเสร็จเรียบร้อยแล้ว อันซินก็รีบปรับท่าที แล้วพูดอย่างจริงจังว่า “ลูซี่ ลองคิดดูสิ! การเป็นนกในกรงทองของครอบครัว ใช้ชีวิตไปวันๆ ไม่ควรจะเป็นชะตาชีวิตของเธอ!
ราชินีแห่งวงการธุรกิจต่างหากคือเป้าหมายที่เธอควรจะไขว่คว้า!
ฉันมีโครงการที่ดีมากโครงการหนึ่ง ขอแค่สามารถดำเนินตามแผนได้อย่างสมบูรณ์แบบ เธอก็จะสามารถเป็นราชินีแห่งวงการธุรกิจที่ทุกคนยอมรับได้อย่างแน่นอน!”
“โครงการอะไร?”
เมื่อได้ยินคำตอบนี้ อันซินก็ยิ้มอย่างรู้ทัน เรื่องนี้สำเร็จไปครึ่งหนึ่งแล้ว!
ตอนนี้อันซินไม่รีบร้อนแล้ว เขาเริ่มเล่นตัว “ลูซี่ อย่าเพิ่งใจร้อน นี่เป็นโครงการที่สำคัญมาก รอให้ฉันจัดการงานช่วงนี้ให้เสร็จก่อน แล้วค่อยบินไปฮ่องกงคุยกับเธอตัวต่อตัว!”
“โอเค! ฉันรอคุณอยู่ที่ฮ่องกง!”
ลูซี่ อลิซาเบธ มอร์แกนพูดจบก็วางสายโทรศัพท์ทันที
อันซินยักไหล่เล็กน้อย ไม่ได้ใส่ใจท่าทีของลูซี่
ขอแค่ลูซี่ อลิซาเบธ มอร์แกนสนใจก็พอแล้ว ในอนาคตเธอไม่มีทางหนีพ้นเงื้อมมือของเขาไปได้แน่นอน!