บทที่ 5 ยังมีคุณสมบัติพิเศษแบบนี้ด้วยเหรอ?

“สิ่งที่เราจะทำไม่ใช่คำสัญญาที่เลื่อนลอย แต่เป็นการลงลึกในทุกมิติของชีวิตความเป็นอยู่ ตั้งแต่เสื้อผ้า อาหาร ที่อยู่อาศัย ไปจนถึงการเดินทาง ลงมือทำจริงเพื่อสร้างประโยชน์ให้กับชาวเมือง ใช้ผลิตภัณฑ์ของเราเพื่อพิชิตใจพวกเขา ทำให้ทุกคนรู้สึกโชคดีที่มีบริษัทอย่างเรา!”
ซ่งเจียงหยุดพูดไปครู่หนึ่ง มองดูสายตาที่สับสนมากขึ้นของจ้าวหมิงเซวียน
“ฟู่” เขาหายใจเข้าลึกๆ ไม่พูดจาไร้สาระอีกต่อไป
“พูดง่ายๆ เราทำเงินที่บริษัทอื่นไม่กล้าทำ!”
“นวัตกรรมที่บริษัทอื่นไม่กล้าสร้าง เราสร้าง!”
“สวัสดิการที่บริษัทอื่นไม่กล้าให้ เราให้!”
“วันหยุดที่บริษัทอื่นไม่กล้าให้ เราให้!!”
“เข้าใจหรือยัง!”
“เข้าใจแล้วครับ!!”
สายตาของจ้าวหมิงเซวียนแจ่มชัดขึ้น ในหัวมีเพียงประโยคเดียว
พระโพธิสัตว์ชัดๆ!
“แต่ว่าเจ้านายครับ ทำแบบนี้จะไม่ขาดทุนเหรอครับ?”
“ขาดทุน?” ซ่งเจียงหัวเราะอย่างดูถูก เงินเดือนของฉันมันตายตัวอยู่แล้ว ต่อให้ขาดทุนก็ไม่กระทบมาถึงฉันหรอก! เขาตบบ่าจ้าวหมิงเซวียน
“คุณจ้าว! เมื่อกี้ถึงผมจะเล่นเกมอยู่ แต่ผมก็ดูทางฝั่งคุณอยู่นะ เรื่องรับสมัครคนไม่ต้องเข้มงวดเกินไป แค่เหมาะสมก็พอแล้ว!” เขาหยุดไปครู่หนึ่งแล้วเน้นย้ำ “ถึงเด็กมหาวิทยาลัยจะโง่ แต่ก็ปรับตัวเร็วนะ!”
“แต่ว่า...”
“ไม่ต้องแต่แล้ว! เดี๋ยวผมทำเป็นตัวอย่างให้ดูเอง!” ซ่งเจียงพูดพลางหันไปกวักมือเรียกนักศึกษาชายคนหนึ่งที่อยู่ไม่ไกล
นักศึกษาชายหน้าใสซื่อมองซ้ายมองขวา แล้วชี้มาที่ตัวเองอย่างงงๆ
เรียกผมเหรอ?
“ใช่! นายแหละ!”
ชายคนนั้นรีบวิ่งเข้ามาทันที จ้าวหมิงเซวียนทำหน้าซับซ้อน มองคนที่เจ้านายกวักมือเรียกมา
“เรียนสาขาอะไรมา!”
“เอ่อ การจัดการธุรกิจอุตสาหกรรมครับ”
“สาขาง่อยๆ นี่นา?”
“ใช่เลยครับ!” นักศึกษาชายบ่น “ตอนนั้นผมคงจะบ้าไปแล้ว ถึงได้เลือกสาขากากๆ นี่มา แม่เอ๊ย ตอนนี้ไม่มีประโยชน์อะไรเลย!”
“ใครๆ ก็เป็นแบบนั้นแหละ” ซ่งเจียงถอนหายใจ “ถ้าย้อนกลับไปเมื่อ 4 ปีก่อนได้นะ ฉันคงจะตบหน้าตัวเองไปฉาดหนึ่งแล้ว!”
“พี่ชายโหดว่ะ” นักศึกษาชายยกนิ้วโป้งให้ แล้วถอนหายใจ “จะว่าไปแล้ว ถ้า 4 ปีนี้ขยันกว่านี้หน่อย ก็คงไม่ลงเอยแบบนี้หรอก”
“ยังหางานไม่ได้เหรอ?”
“มันจะไปง่ายขนาดนั้นได้ยังไงครับ! งานบริษัทใหญ่ๆ ต้องมีคนในแนะนำ แล้วก็ต้องเก่งด้วย! ผมนี่ทั้งไม่เก่งทั้งไม่มีเงิน! นอกจากจะด่าตัวเองแล้วจะไปทำอะไรได้!”
“ยังแอบร้องไห้ในผ้าห่มได้ด้วย!”
“เชี่ย? พี่ชายพูดได้โคตรโดนเลย!” นักศึกษาชายชมไปหนึ่งประโยค แล้วเพิ่งจะสังเกตเห็นฐานะของซ่งเจียง
“ว่าแต่พี่ตำแหน่งอะไรครับ?”
“คนรับสมัครงาน”
“เชี่ย! จริงดิ?”
“จริง ตอนนี้ขอแจ้งให้นายทราบ นายผ่านสัมภาษณ์แล้ว”
“เชี่ย!”
“5,000 หยุดเสาร์อาทิตย์ ทำไม่ทำ!”
“ทำ!!”
“ดี ไปยืนข้างหลังฉัน!”
นักศึกษาชายเดินไปยืนข้างหลังอย่างรวดเร็ว บทสนทนาทั้งหมดไม่เกินสามนาที กระบวนการรับสมัครงานก็เสร็จสิ้น
จ้าวหมิงเซวียนมองตาค้าง
ง่ายขนาดนี้เลยเหรอ ไม่ประเมินความสามารถของอีกฝ่ายหน่อยเหรอ?
ซ่งเจียงมองม่านตาที่สั่นไหวของอีกฝ่าย แล้วตบบ่าเขาเบาๆ “คุณยังคาดหวังกับเด็กมหาวิทยาลัยมากเกินไป จริงๆ แล้วเรียนมา 4 ปี ทุกคนก็ยังเป็นเหมือนกระดาษขาว หลังจากทำงานแล้วจะถูกแต่งแต้มสีอะไรก็ขึ้นอยู่กับเรา!”
“คุณต้องเตรียมใจไว้ก่อนเลยว่าอาจจะได้คนที่ไม่มีอะไรเลยมา”
มุมปากของจ้าวหมิงเซวียนกระตุก “เจ้านายครับ นี่...”
“เฮ้อ! ไม่ต้องนี่ไม่ต้องนั่นแล้ว มา ตอนนี้คุณรับสมัครให้ผมดูคนหนึ่งสิ”
“หา?” ยังไม่ทันที่จ้าวหมิงเซวียนจะได้สติ ซ่งเจียงก็เริ่มจับเวลาแล้ว เขาโชว์หน้าจอให้ดู
ปรากฏเป็นเวลานับถอยหลัง สามนาที!
02:58 02:57 02:56
ตัวเลขที่เคลื่อนไหวไม่หยุดราวกับยมทูตมาเร่งชีวิต
สีหน้าของจ้าวหมิงเซวียนพลันตึงเครียดขึ้นมาทันที กล้ามเนื้อทั่วร่างกายเกร็งตัว เขาเข้าสู่โหมดปฏิบัติภารกิจ
ภายใต้สภาวะกดดันสูง ความคิดของเขากลับแจ่มชัดขึ้น
ต้องทำให้เสร็จภายในเวลาที่กำหนด เขาเงยหน้าขึ้น กวาดสายตาผ่านฝูงชนที่เดินสวนกันไปมาอย่างรวดเร็ว รายละเอียดมากมายที่เคยถูกมองข้ามก็ปรากฏขึ้นมา จะว่าไปแล้วการดูคนก็ต้องดูจากรายละเอียดที่เขาแสดงออกมาในครั้งแรกที่เจอ
เล็บยาวมีขี้ดิน บุคลิกตามใจตัวเอง ไม่เชื่อฟังคำสั่ง
สายตาหลุกหลิก หลังค่อม ไม่มีสมาธิ ติดเกม
คิ้วตกแต่งอย่างดี สวมสูท มุ่งมั่นสู่สิ่งที่สูงกว่า
ในระหว่างที่สำรวจอย่างรวดเร็ว เวลาผ่านไปทีละวินาที จนกระทั่งเขาล็อกเป้าหมายได้ในฝูงชน ก่อนที่จะออกไป เขากวาดตามองเวลานับถอยหลังเป็นครั้งสุดท้าย
0:36
ครึ่งนาทีสุดท้าย!
จ้าวหมิงเซวียนทำหน้าเคร่งขรึมแล้วพุ่งออกไปอย่างรวดเร็ว ซ่งเจียงเดินตามหลังเขาอยู่สามก้าว เขาเห็นอีกฝ่ายเดินไปหานักศึกษาสาวที่สวมแว่นคนหนึ่งอย่างรวดเร็ว
“คุณหางานธุรการอยู่ใช่ไหม?”
นักศึกษาสาวอึ้งไปครู่หนึ่ง แล้วพยักหน้า
“ตอนนี้ตลาดงานธุรการอยู่ที่เดือนละ 4,200 ที่เยียนจิงส่วนใหญ่จะหยุดวันเดียว ช่วงทดลองงาน 4,200 ผ่านโปร 5,000 เอาไหม” จ้าวหมิงเซวียนหยุดไปครู่หนึ่งแล้วเน้นย้ำ “แล้วก็หยุดเสาร์อาทิตย์ด้วย!”
นักศึกษาสาวถึงจะยังงงๆ อยู่ แต่เมื่อได้ยินเงื่อนไขนี้ ก็เริ่มคิดอย่างจริงจัง “ช่วงทดลองงานนานแค่ไหนคะ?”
จ้าวหมิงเซวียนหยุดไปครู่หนึ่ง “สามเดือน ถ้าคุณทำงานดี อาจจะได้ผ่านโปรเร็วกว่ากำหนด” เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายเริ่มสนใจ เขาก็หันไปชี้ที่บูธทันที “คุณไปลงทะเบียนที่นั่นได้เลย”
“ค่ะ” นักศึกษาสาวพยักหน้าอย่างว่าง่าย เดินไปที่โต๊ะ แล้วหยิบปากกาขึ้นมาเขียนชื่อตัวเองลงในใบสมัคร
ในขณะเดียวกัน เวลานับถอยหลังก็สิ้นสุดลง
เวลาหยุดอยู่ที่
0:01
ซ่งเจียงมองจ้าวหมิงเซวียนที่ถอนหายใจอย่างโล่งอกและเผยรอยยิ้มออกมา เขาครุ่นคิดพลางลูบคาง
เจ้านี่
หรือว่าจะชอบทำงานภายใต้สภาวะกดดันสูง?
รู้สึกว่าเมื่อกี้ประสิทธิภาพของเขาเพิ่มขึ้นพรวดพราดเลย!
ตอนนั้นเองซ่งเจียงก็นึกถึงการเรียกดูหน้าต่างข้อมูลพนักงานขึ้นมาได้
[ชื่อ: จ้าวหมิงเซวียน
อายุ: 38
ระดับดาว: สองดาว
คุณสมบัติพิเศษ: ปรมาจารย์ด้านการบริหารเวลาสายวัวงาน
ทักษะ: การรายงานระดับหนึ่ง การจัดการระดับหก การประสานงานระดับสาม การขายระดับสาม]
“ปรมาจารย์ด้านการบริหารเวลา?”
หรือว่าจะเกี่ยวข้องกับคุณสมบัติพิเศษนี้?
ในระหว่างที่กำลังสับสน ซ่งเจียงก็ได้ยินเสียงเรียก
“เจ้านายครับ เงินเดือนที่ผมเสนอไปคือ 5,000 ช่วงทดลองงาน 4,200 ได้ไหมครับ?” จ้าวหมิงเซวียนทำหน้าประหม่า เพราะจริงๆ แล้วค่าตอบแทนนี้สูงกว่าตลาด
“ได้สิ จะให้สูงกว่านี้อีกก็ไม่เป็นไร” ซ่งเจียงรู้ดีว่าอีกฝ่ายกังวลเรื่องอะไร เขาตบบ่าอีกฝ่ายเพื่อปลอบใจ “ผมบอกแล้วไง สวัสดิการที่คนอื่นไม่กล้าให้ ผมให้”
คำพูดง่ายๆ ประโยคเดียว แต่เมื่อตกอยู่ในหูของคนสามคนที่ได้ยินกลับราวกับเสียงจากสวรรค์
ใครให้เงิน คนนั้นคือพ่อ!
นักศึกษาสาวที่เพิ่งจะเข้ามาใหม่ ดวงตาเป็นประกาย เธอถามเสียงเบา “เงินเดือนของหนูยังขึ้นได้อีกไหมคะ?”
“ทำงานดีก็ขึ้นให้!”
“ค่ะ ขอบคุณค่ะ!”
เพิ่งจะเห็นภาพฝัน ก็รู้สึกเหมือนได้กินเข้าไปแล้ว ดวงตาของนักศึกษาสาวเปล่งประกาย มีเพียงจ้าวหมิงเซวียนที่เริ่มกังวลว่าถ้าบริษัทเป็นแบบนี้ต่อไป จะเจ๊งภายในไม่กี่เดือนหรือเปล่า?
ส่วนซ่งเจียงในตอนนี้ กำลังสแกนพนักงานราคาถูกที่เพิ่งเก็บมาใหม่
[ชื่อ: เสิ่นซิงอวี่
อายุ: 23
ระดับดาว: หนึ่งดาว
คุณสมบัติพิเศษ: จินตนาการไร้ขีดจำกัด
ทักษะ: การเขียนสคริปต์ระดับสี่ เกมระดับห้า บาสเกตบอลระดับสอง]
[จินตนาการไร้ขีดจำกัด: ผู้ที่มีคุณสมบัตินี้ จะมีความคิดที่ล่องลอยไม่แน่นอน มักจะคิดวิธีที่คนอื่นคาดไม่ถึงได้ง่าย]
ส่วนอีกคนคือ
[ชื่อ: จางอี๋
อายุ: 23
ระดับดาว: หนึ่งดาว
คุณสมบัติพิเศษ: กายาศักดิ์สิทธิ์แห่งการติ่ง
ทักษะ: WPS ระดับห้า การตัดต่อระดับห้า]
[กายาศักดิ์สิทธิ์แห่งการติ่ง: ผู้ที่มีคุณสมบัตินี้ เมื่อไล่ตามไอดอลของตัวเอง จะมีโอกาสถูกไอดอลของตัวเองสังเกตเห็นได้ง่ายขึ้น]