บทที่ 15 แล้วเจอกันปีหน้า

วันที่ 25 มิถุนายน
เมืองหังเฉิง ตึกตงเซี่ย
สถานที่จัดงานแสดงสินค้าแบรนด์ของตกแต่งบ้าน
นักท่องเที่ยวหรือผู้ซื้อที่เตรียมจะตกแต่งบ้านนับไม่ถ้วนต่างยิ้มพลางสแกนตั๋วเข้างาน ในแถวยาวเหยียดมีสตรีมเมอร์สองสามคนถืออุปกรณ์ถ่ายทำด้ามยาวกำลังหัวเราะคิกคัก
“พี่น้องทุกคน! ที่อยู่ข้างหลังฉันนี่ก็คืองานแสดงสินค้าของตกแต่งบ้านที่ใหญ่ที่สุดในประเทศจีน! การโปรโมตอย่างเป็นทางการครั้งนี้ ไม่ได้มีแค่ 37 แบรนด์ดังจากต่างประเทศ แต่ประเทศเราเองก็มีถึง 128 แบรนด์ ไม่แน่ว่าอีกเดี๋ยวทุกคนอาจจะได้เห็นแบรนด์ที่คุ้นเคยกันดี ที่เราเห็นบ่อยๆ ในชีวิตประจำวันก็ได้”
“กรุณาแสดงตั๋วด้วยครับ” พนักงานในชุดสูทผูกเนคไทกล่าวเสียงเบา สตรีมเมอร์ยิ้มก่อนจะยื่นตั๋วของตัวเองออกไป พลางไม่ลืมที่จะหันมาพูดกับกล้อง
“ฉันไม่พูดพร่ำทำเพลงแล้ว! ทุกคนตามฉันเข้าไปดูงานแสดงสินค้าของตกแต่งบ้านนี้กันเลย!”
เมื่อกล้องเคลื่อนเข้าไป ประตูหมุนก็ไม่บดบังภาพภายในอีกต่อไป พื้นที่กว้างขวางปรากฏสู่สายตาทุกคนในทันที
“ว้าว!”
ฝูงปลาที่แหวกว่ายราวกับริบบิ้น ประกายดาวที่ร่วงหล่นจากเพดานส่องสว่างไปทั่วทั้งงาน โคมไฟรูปปลานับพันตัวที่ใสราวกับคริสตัลเปล่งแสงเรืองรองจางๆ ราวกับอยู่ในโลกใต้ทะเล
โคมไฟรูปแมงกะพรุนที่เข้าชุดกันก็เปล่งประกายหลากสีสัน
และบนพื้นซึ่งถูกครอบงำด้วยแสงไฟ กลับมีโซฟาที่เบ่งบานราวกับดอกไม้ โครงสร้างคล้ายปะการัง
นี่คือแบรนด์โคมไฟชื่อดัง!
เจียไฉ่
“สวยจังเลย!”
“ปลาตัวนี้เท่มาก ฉันก็อยากติดที่บ้านสักตัว!”
“สตรีมเมอร์เข้าไปดูใกล้ๆ หน่อย ให้ฉันดูรายละเอียดหน่อยสิ!”
ห้องไลฟ์สดที่มีผู้ชมออนไลน์สูงถึง 5,000 คน ทุกๆ วินาทีคอมเมนต์จะถูกแทนที่ด้วยคอมเมนต์ใหม่ สตรีมเมอร์มองดูจำนวนยอดไลก์ที่เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วจนยิ้มไม่หุบ รีบเข้าไปใกล้โคมไฟเพื่อถ่ายวิดีโออย่างตั้งใจ
ขณะเดียวกัน
ทางเข้าพนักงาน ซ่งเจียงเดินตามพนักงานคนหนึ่ง พลางฟังคำตำหนิของอีกฝ่าย
“บริษัทของคุณเป็นอะไรไป! บริษัทเฟอร์นิเจอร์อื่นเขามาถึงกันตั้งนานแล้ว จัดของเสร็จหมดแล้ว มีแต่บริษัทเล็กๆ ของคุณนี่แหละ มาสายสุดแล้วยังไม่เอาอะไรมาเลย!”
ซ่งเจียงพยักหน้าอย่างนอบน้อม
แต่ในใจกลับบ่นพึมพำ
ถ้าบอกฉันล่วงหน้าสักคำว่านี่เป็นตั๋วสำหรับจัดแสดงบูธ ฉันก็คงไม่มามือเปล่าหรอก!
คนที่ฉันด่าอยู่น่ะคือแกเลย! หวงโป๋ฮั่น!!
ซ่งเจียงที่รู้สึกว่าตัวเองถูกเพื่อนร่วมทีมทรยศ ยังฝืนรักษารอยยิ้มเอาไว้อ่อนน้อมไว้ จนกระทั่งถูกพนักงานนำทางไปยังมุมที่ห่างไกลที่สุดบนชั้น 3
“นี่คือพื้นที่ของคุณ รีบจัดการซะ ก่อนที่นักท่องเที่ยวจะขึ้นมาถึงชั้นสาม!”
“ครับๆๆ ขอบคุณครับคนสวย”
เมื่อพนักงานสาวบิดเอวเดินจากไป พื้นที่ว่างแห่งนี้ก็เหลือเพียงซ่งเจียงคนเดียว แต่ละบูธถูกแบ่งอย่างชัดเจน มีเทปกาวสีน้ำเงินขีดแบ่งไว้บนพื้นอย่างเด่นชัด
ซ่งเจียงประเมินขนาดคร่าวๆ น่าจะประมาณครึ่งห้องเรียน จะว่าใหญ่ก็ไม่ใหญ่ จะว่าเล็กก็ไม่เชิง อย่างน้อยสำหรับเขาในตอนนี้ มันใหญ่มากพอที่จะนอนเหยียดยาวได้เลย
“แล้วจะให้ฉันทำยังไงล่ะเนี่ย?” ซ่งเจียงมองพื้นที่สิบกว่าตารางเมตรอย่างปวดหัว เขายืนนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง แล้วตัดสินใจออกไปเดินเล่น
ตอนนี้จะโทรให้ที่โรงงานส่งของมาก็ดูจะไม่ใช่เรื่องจริงจังเท่าไหร่
เมืองหังเฉิงอยู่ห่างจากเยียนจิง 380 กิโลเมตร ขับรถก็ต้องใช้เวลา 4 ชั่วโมงครึ่ง ไม่ต้องพูดถึงสินค้าอย่างที่นอนที่ต้องใช้รถบรรทุกขนส่ง คงจะยิ่งเสียเวลาเข้าไปใหญ่
มีเวลามานั่งรอเสียเปล่า สู้เอาไปเดินชมงานดีกว่า
“ว่าไปแล้ว งานแสดงสินค้านี้ใหญ่จริงๆ นะ!” ซ่งเจียงอดไม่ได้ที่จะเปรียบเทียบพื้นที่จัดแสดงของแต่ละแบรนด์ พบว่าขนาดของแต่ละแบรนด์แตกต่างกันราวฟ้ากับเหว ยิ่งแบรนด์ดัง พื้นที่จัดแสดงก็ยิ่งใหญ่
เขาเดินผ่านบูธของไฮเออร์ มีเครื่องปรับอากาศและตู้เย็นหลากหลายรุ่น ข้างๆ ยังมีพนักงานคอยอธิบายให้ฟังสดๆ นักท่องเที่ยวต่างร้องอุทานเป็นระยะ พยักหน้าอย่างพึงพอใจ หรือไม่ก็ยกโทรศัพท์ขึ้นมาจ่ายเงินทันที!
ที่นี่!
แบรนด์เล็กๆ นับไม่ถ้วนต่างพยายามอย่างสุดความสามารถเพื่อเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของงานเลี้ยงฉลองนี้ เพียงเพราะที่นี่สามารถดึงดูดลูกค้าและชื่อเสียงได้นับไม่ถ้วน!
พนักงานฝ่ายจัดซื้อและสำรวจตลาดของบริษัทต่างๆ ถือรายการใบเสนอราคามาเปรียบเทียบ ยังมีเจ้าของโรงงานที่เข้ามาสอบถามความร่วมมืออย่างประจบประแจง
“เครื่องกรองน้ำอัจฉริยะแบบครบวงจร! ที่งานนี้ราคาเพียง 699! ที่ร้านค้าทางการ 899 มาก่อนได้สิทธิ์ก่อน!”
“กระเบื้องปูพื้นลายเกล็ดน้ำแข็งใสพิเศษ ฝังชิปเซ็นเซอร์แรงโน้มถ่วงในตัว ให้คุณสัมผัสประสบการณ์สว่างทุกย่างก้าว ไม่ต้องกังวลเรื่องการเข้าห้องน้ำตอนกลางคืนอีกต่อไป”
“ฮวาเอ่อร์จือ ความสุนทรีย์สำหรับชนชั้นสูงเท่านั้น”
เสียงประกาศโฆษณาที่ขยายใหญ่ดังไปทั่วทุกหนแห่ง ซ่งเจียงสังเกตว่าแบรนด์เล็กๆ ที่ไม่เคยเห็นมาก่อนตะโกนเรียกลูกค้าอย่างขยันขันแข็งที่สุด ในขณะที่แบรนด์ที่คุ้นเคยกันดีกลับพูดเพียงประโยคเบาๆ
แม้แต่คำแนะนำส่วนใหญ่ก็ไม่เกี่ยวกับตัวผลิตภัณฑ์ด้วยซ้ำ!
ถึงกระนั้น บูธของพวกเขาก็ยังคงแน่นขนัด!!
นักท่องเที่ยวจำนวนนับไม่ถ้วนหลั่งไหลเข้าไป
พวกเขามีความมั่นใจเต็มเปี่ยม แค่ให้คุณเห็นเครื่องหมายการค้า ก็จะเลือกสินค้าของพวกเขาก่อนเป็นอันดับแรก!
นี่คือสงครามการค้าที่บริสุทธิ์ที่สุด!!
เป็นสถานที่ที่แสดงหมัดเด็ดกันอย่างแท้จริง!
นักท่องเที่ยวจะเป็นคนบอกเองว่าใครได้รับความนิยมมากกว่ากัน!
ซ่งเจียงมองดูกลุ่มคนที่เดินไปมา พลันนึกถึงบูธที่ว่างเปล่าของตัวเอง สักวันหนึ่งเขาจะทำให้ที่นั่นเต็มไปด้วยผู้คน!
เมื่อคิดได้ดังนั้น เขาก็ไม่ลังเลอีกต่อไป เบียดเสียดผู้คนเดินไปข้างหน้า
“เฮ้!! ขอแอร์เครื่องหนึ่ง!!”
“มีเครื่องซักผ้าด้วยเหรอ? เอาเครื่องซักผ้าด้วย!!”
ซ่งเจียงหยิบบัตรธนาคารออกมา รูดกับเครื่องรูดบัตรโดยตรง
“ชำระเงินเรียบร้อยแล้วค่ะ”
“ชำระเงินเรียบร้อยแล้วค่ะ”
เสียงแจ้งเตือนที่ชัดเจน พนักงานขายมีรอยยิ้มที่จริงใจยิ่งขึ้น “คุณต้องการอะไรเพิ่มเติมอีกไหมครับ?”
“คุณอธิบายให้ผมฟังหน่อยสิ ว่าเครื่องนี้ดีกว่าของเจ้าอื่นยังไง!” ดวงตาที่เปล่งประกายเต็มไปด้วยความปรารถนา
พนักงานขายชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะยิ้มอย่างมั่นใจ แล้วเปิดคู่มือ “เชิญดูนี่ครับ!”
“เครื่องซักผ้า รุ่น 5.1 ใช้เทคโนโลยีเกลียวหมุนสองทิศทาง เครื่องซักผ้าแบบถังหมุนทั่วไปในท้องตลาดจะใช้สายพานลดความเร็วในการหมุนเกลียว…”
เสียงพูดที่ไม่หยุดหย่อน พนักงานขายเปรียบเทียบกับภาพที่พิมพ์ในคู่มือ อธิบายทีละคำอย่างชัดเจน
ซ่งเจียงฟังเพียงไม่กี่ประโยคก็เข้าใจหลักการ
“ผมจะอธิบายเรื่องแอร์รุ่นใหม่ให้คุณฟังต่อนะครับ…”
อีกสิบกว่านาทีผ่านไป พนักงานขายเริ่มคอแห้ง เขาบิดขวดน้ำแร่ดื่มไปอึกหนึ่ง แล้วก็ได้ยินเสียงชื่นชม
“คุณเก่งจริงๆ!”
พนักงานขายที่ไม่ค่อยได้รับคำชมอดไม่ได้ที่จะยิ้มกว้างขึ้น น้ำเสียงจริงใจยิ่งขึ้น “นี่เป็นพื้นฐานอยู่แล้วครับ คุณอยากทราบอะไรเพิ่มเติมอีกไหมครับ?”
“ผมอยากทราบว่า คุณมีความคิดที่จะย้ายงานบ้างไหม?”
“ห๊ะ?”
ซ่งเจียงหยิบนามบัตรออกมาจากกระเป๋าอย่างจริงจังแล้วยื่นให้เขา “ถ้ามีก็โทรมาหาผมนะ”
“เอ่อ…ครับ?” พนักงานขายที่สวมแว่นตามองนามบัตรบางๆ ในมือ บนนั้นเขียนไว้อย่างเรียบง่าย
ซ่งเจียง ซีอีโอเถิงเซิ่ง
เบอร์โทร 13******
เป็นชื่อที่ไม่เคยได้ยินมาก่อน พนักงานขายยัดนามบัตรใส่กระเป๋า แล้วมองลูกค้าหนุ่มตรงหน้าทิ้งที่อยู่สำหรับจัดส่งไว้ ก่อนจะโบกมือลาจากไป
ลูกค้าแปลกๆ
เขามองแผ่นหลังของซ่งเจียงที่เดินจากไป ก่อนจะหันไปบริการลูกค้าคนต่อไป
“สวัสดีครับ มีอะไรให้ช่วยไหมครับ?”
เสียงพูดคุยเบาๆ พร้อมกับการสนทนาอย่างจริงจัง ซ่งเจียงกลมกลืนไปกับนักท่องเที่ยวจำนวนมาก เขานอนบนโซฟาสัมผัสความนุ่มของหนัง เขายืนอยู่หน้าตู้ขายของอัตโนมัติอย่างใจจดใจจ่อ เขานั่งยองๆ ชื่นชมความชาญฉลาดของเก้าอี้พับ
“แบรนด์ของเรามุ่งมั่นในนวัตกรรม ผสมผสานองค์ประกอบที่ทันสมัยที่สุด…”
“วิศวกรรมที่ยอดเยี่ยมมุ่งมั่นที่จะเข้ากับสรีระของมนุษย์ เพื่อสร้างเก้าอี้ที่สบายที่สุด! ไม่เพียงแต่ทำให้ร่างกายสบาย แต่ยังช่วยบรรเทาโรคภัยไข้เจ็บ!”
“เหม่ยโป๋เอ่อร์นำอากาศที่สดชื่นที่สุดเข้าสู่ทุกครัวเรือน แม้จะอยู่ในเมืองก็สามารถสัมผัสได้ถึงความหอมราวกับอยู่ทุ่งหญ้า!”
สโลแกนโฆษณานับไม่ถ้วน แบรนด์ของตกแต่งบ้านนับพันนับหมื่น
นี่คือรูปแบบของอุตสาหกรรมที่จับต้องได้
ซ่งเจียงยืนอยู่บนชั้นสาม มองลงไปยังบริษัทจำนวนมากเบื้องล่าง
เทคโนโลยีใหม่ จับจุดอ่อนของลูกค้า กระแส ความใส่ใจสุขภาพ
ทั้งหมดนี้ร่วมกันวาดภาพแผนที่ขึ้นมา!
เขาเหมือนจะรู้แล้วว่า
เส้นทางที่เถิงเซิ่งจะเดินคืออะไร!
มันจะต้องยืนอยู่บนจุดสูงสุดของเทคโนโลยี ก้าวหน้าอย่างไม่หยุดยั้ง มันจะต้องตอบสนองความต้องการของลูกค้า ออกแบบมาเพื่อลูกค้าโดยเฉพาะ มันจะต้องกุมกระแสของยุคสมัยไว้ ไม่เคยหยุดนิ่ง!
โรงงานในฐานะที่เป็นส่วนล่างสุดของห่วงโซ่อุปทาน ถูกขูดรีดชั้นแล้วชั้นเล่า แต่ปฏิเสธไม่ได้เลยว่ามันคือผู้สร้างเศรษฐกิจที่แท้จริง เปรียบดั่งหัวใจที่ทำงานไม่หยุดหย่อน สูบฉีดเลือดไปยังอวัยวะต่างๆ
“สิ่งที่ฉันต้องการสร้างคือหัวใจของโลก”
วันที่ 25 มิถุนายน ณ มุมหนึ่งที่ห่างไกลบนชั้นสามของงานแสดงสินค้าแบรนด์ของตกแต่งบ้าน กระดาษสะอาดแผ่นหนึ่งวางอยู่บนพื้น มีเพียงประโยคเดียวที่เขียนไว้
“แล้วเจอกันปีหน้า!”