บทที่ 5 การกลืนกินและหลอมรวมเซลล์ของเซ็ตสึขาว

"อึ่ก!"

ทันทีที่ร่างของเซ็ตสึขาวในมือสลายไปจนหมดสิ้น อุจิวะ เอ็ตสึ ก็คำรามในลำคออย่างข่มกลั้น มือข้างหนึ่งยกขึ้นกุมดวงตาของตนไว้แน่น

และผ่านง่ามนิ้วนั้น หยาดโลหิตสีแดงฉานก็ค่อยๆ ไหลซึมออกมา

เห็นได้ชัดว่าวิชาเมื่อครู่นี้ไม่เพียงแต่จะมีขั้นตอนการใช้อันเชื่องช้า แต่ยังสูบฉีดพลังงานไปอย่างมหาศาลจนทำให้เกิดผลสะท้อนกลับเล่นงานเนตรวงแหวนเข้าอย่างจัง แต่ถึงแม้ความเจ็บปวดในดวงตาจะรุนแรงแสนสาหัส มุมปากของเอ็ตสึกลับยกยิ้มขึ้นด้วยความตื่นเต้น เขาไม่คิดจะใส่ใจกับราคาที่ต้องจ่ายเพียงน้อยนิดนี่เลยแม้แต่น้อย

อันที่จริงแล้วโลกมายาที่ปรากฏขึ้นก่อนหน้านี้คือร่างจำแลงของโลกกึ่งจริงกึ่งมายาที่ถือกำเนิดขึ้นจากการหลอมรวมพลังของเนตรวงแหวนกระจกเงาหมื่นบุปผาทั้งสองข้างของเขาจนยกระดับขึ้นไปอีกขั้น หากจะให้อธิบายหลักการของมันให้เข้าใจง่ายๆ ก็สามารถอ้างอิงได้กับ 'เขตแดนเฉพาะตัว' (รีอาลิตี้ มาร์เบิล หรือ ‘มหาเวทมนตร์ระดับสูงสุด’ จากจักรวาล Fate/stay night) ซึ่งเป็นจุดสูงสุดของศาสตร์เวทในอีกโลกหนึ่ง ที่สามารถเปลี่ยนภาพในใจของผู้ใช้ให้กลายเป็นความจริงและดึงศัตรูเข้ามาสู่สมรภูมิรบที่เป็นต่อของตนเองได้

แน่นอนว่า แม้หลักการโดยรวมจะคล้ายคลึงกัน แต่ในความเป็นจริงแล้วมันก็ยังมีความแตกต่างอยู่บ้าง การเปรียบเทียบนี้เป็นเพียงเพื่อให้เข้าใจภาพได้ง่ายขึ้นเท่านั้น อีกทั้งการที่เอ็ตสึทุ่มเทอย่างหนักเพื่อดึงเซ็ตสึขาวเข้ามาในโลกมายาของเขานั้น ไม่ใช่เพื่อต้องการจะต่อสู้ด้วยเลยแม้แต่น้อย แต่เพื่อจะใช้โลกใบนี้ทำการบางอย่างที่น่าเหลือเชื่อยิ่งกว่านั้นต่างหาก

เอ็ตสึครุ่นคิดทบทวนแผนการในใจ พลางสัมผัสได้ว่าความเจ็บปวดแสบร้อนในดวงตาเริ่มทุเลาลงแล้ว เขาไม่รีรอแม้แต่วินาทีเดียว ร่างของเขาก็พุ่งทะยานออกจากจุดนั้นทันที และเป็นไปตามคาด...เพียงไม่กี่นาทีหลังจากที่เอ็ตสึจากไป เงาร่างในชุดหน่วยลับหลายสายก็ปรากฏตัวขึ้น ณ ตำแหน่งเดิม ก่อนจะเริ่มลงมือตรวจสอบพื้นที่อย่างละเอียดถี่ถ้วน

แต่เอาเป็นว่าเรื่องงานที่คงต้องเหนื่อยเพิ่มขึ้นของหน่วยลับในค่ำคืนนี้พักไว้ก่อน ในตอนนี้ อุจิวะ เอ็ตสึ ได้อาศัยเนตรวงแหวนกระจกเงาหมื่นบุปผาที่เริ่มฟื้นฟูสภาพกลับมาหาที่ปลอดภัยแห่งใหม่ได้อย่างเงียบเชียบอีกครั้ง และดิ่งสติทั้งหมดของตนจมลงสู่โลกมายาภายในร่างกาย

ทันใดนั้นทัศนวิสัยก็เปลี่ยนไป ภาพทั้งหมดของโลกมายาได้ปรากฏขึ้นเบื้องหน้าของเอ็ตสึอย่างสมบูรณ์แบบ...ภูเขาสีเขียวชอุ่ม สายนทีที่ทอดยาว ท้องฟ้าสีครามและเมฆาสีขาวบริสุทธิ์ ดวงอาทิตย์สาดแสงแรงกล้า นอกเสียจากว่าไม่มีสิ่งมีชีวิตใดๆ อยู่เลยโดยรวมแล้วก็แทบไม่ต่างอะไรจากโลกมนุษย์ใบหนึ่ง

ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อเอ็ตสึจมดิ่งลงไปในโลกใบนี้อย่างสมบูรณ์ ความรู้สึกกึ่งมายาที่เคยสัมผัสได้จากภายนอกก็หายไปจนหมดสิ้น มันให้ความรู้สึกสมจริงจนแทบไม่ต่างจากโลกแห่งความเป็นจริงสักนิด หากไม่ใช่เพราะตัวเขามีสายสัมพันธ์ที่ไม่อาจตัดขาดได้กับโลกใบนี้ และสามารถใช้สายสัมพันธ์นั้นควบคุมทุกสิ่งทุกอย่างได้อย่างใจนึกจนแทบจะเรียกได้ว่าเป็นผู้สร้างสรรค์ที่ไร้เทียมทานแล้วล่ะก็...เผลอๆ แม้แต่ตัวเขาเองก็อาจจะแยกแยะไม่ออกด้วยซ้ำ

แม้ในใจจะทึ่งในโชคชะตาและทางเลือกของตัวเอง แต่ อุจิวะ เอ็ตสึ ก็ไม่ได้ดื่มด่ำกับมันนานนัก เขาทอดสายตาไปยังร่างของเซ็ตสึขาวที่ยังคงถูกควบคุมสติสัมปชัญญะและไร้วี่แววว่าจะฟื้นคืนสติอยู่ไม่ไกล

"เอาล่ะ ทีนี้ก็มาดูกันหน่อยซิว่าร่างกายของแกมันมีความลับอะไรซ่อนอยู่กันแน่"

เพียงแค่เอ็ตสึเพ่งมอง โดยที่ยังไม่ทันได้ขยับตัวทำอะไร ร่างของเซ็ตสึขาวก็พลันโปร่งใสราวกับแก้วในชั่วพริบตา เผยให้เห็นทุกส่วนประกอบภายใน ทั้งกล้ามเนื้อ กระดูก หรือแม้กระทั่งเซลล์แต่ละเซลล์ ทุกอย่างปรากฏขึ้นต่อหน้าเขาอย่างหมดจด ไม่มีสิ่งใดเล็ดลอดสายตาไปได้

"นี่สินะ เซ็ตสึขาว...ขนาดอวัยวะภายในยังไม่มีเลย เป็นสิ่งมีชีวิตที่น่ามหัศจรรย์จริงๆ "

"แล้วโครงสร้างเซลล์แบบนี้อีก นี่มันเหมือนกับพืชไม่มีผิด! เพียบพร้อมไปด้วยคลอโรพลาสต์แถมทุกส่วนประกอบก็แทบจะเรียกได้ว่าเป็นพืชทั้งร่าง หรือนี่คือความลับของเซลล์รุ่นที่ 1กันแน่ ที่เป็นอิทธิพลจากพลังของต้นไม้เทวะ"

ด้วยอำนาจควบคุมเด็ดขาดที่เขามีต่อโลกมายาใบนี้ เซ็ตสึขาวที่ถูกกลืนและดึงเข้ามาทั้งยังสูญเสียสติไปแล้วจึงไม่สามารถเก็บงำความลับใดๆ ไว้ได้อีกต่อไป ทุกอย่างถูกเอ็ตสึมองทะลุปรุโปร่งจนเข้าใจถึงแก่นแท้

"อืม ถึงแม้จะมีอีกทฤษฎีหนึ่งที่บอกว่าพวกเซ็ตสึขาวคือมนุษย์ในยุคโบราณที่ตายหลังจากโดนคาถาอ่านจันทรานิรันดร์แล้วถูกต้นไม้เทวะเปลี่ยนสภาพให้กลายเป็นอาวุธชีวภาพ ในทฤษฎีนั้นบอกว่าเซ็ตสึขาวไม่ใช่สิ่งที่อุจิวะ มาดาระ เพาะเลี้ยงขึ้นจากเซลล์ของรุ่นที่ 1เพียงอย่างเดียว"

"แต่อย่างน้อยๆ เซ็ตสึขาวในยุคนี้ก็เป็นสิ่งที่อุจิวะ มาดาระ สร้างขึ้นมาแน่ๆ ในร่างกายมันต้องมีเซลล์ของรุ่นที่ 1อยู่ด้วยอย่างไม่ต้องสงสัย"

"อีกอย่าง เซลล์ของรุ่นที่ 1 ก็มีความพิเศษเฉพาะตัว ประกอบกับสถานะชาติกำเนิดของเซ็นจู ฮาชิรามะ ที่เป็นร่างจุติของอาชูร่า บุตรแห่งเซียนหกวิถี พลังของเขาจึงมีแก่นแท้ที่ใกล้เคียงกับต้นไม้เทวะอย่างมาก"

"เพราะฉะนั้นไม่ว่าเซลล์ในร่างของเซ็ตสึขาวจะเป็นเซลล์ของรุ่นที่ 1 โดยตรงหรือไม่ก็ตาม ผลลัพธ์ต่อเนตรวงแหวนกระจกเงาหมื่นบุปผาก็คงไม่ต่างกันมากนัก อย่างมากก็แค่เซลล์ของเซ็ตสึขาวให้ผลลัพธ์ได้ไม่ดีเท่าเซลล์ของรุ่นที่ 1 แบบบริสุทธิ์เท่านั้นเอง"

เอ็ตสึวิเคราะห์ความพิเศษของเซลล์เซ็ตสึขาวในใจอย่างต่อเนื่อง เมื่อรู้สึกว่ามันไม่น่าจะผิดเพี้ยนไปจากที่คาดไว้มากนัก เขาก็ไม่มัวลังเลอีกต่อไปและเริ่มลงมือในขั้นตอนถัดไปทันที เพียงแค่เอ็ตสึโบกมือเบาๆ กลุ่มเซลล์ของเซ็ตสึขาวก้อนหนึ่งก็ถูกสกัดออกมา จากนั้นเขาก็เฉือนเอากลุ่มเนื้อเยื่อจากร่างกายของตนเองออกมาส่วนหนึ่ง ก่อนจะประกบมือทั้งสองข้างเข้าด้วยกันเริ่มต้นการทดลองหลอมรวมอย่างง่ายดาย

กระบวนการทั้งหมด...ดูหยาบและเรียบง่ายจนน่าเหลือเชื่อ

ทว่าภายใต้อำนาจดุจพระเจ้าของเขาในโลกใบนี้ การทดลองที่ดูเรียบง่ายนั้นกลับก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงที่ห้องทดลองธรรมดาภายนอกไม่อาจจินตนาการได้!

ในสายตาของอุจิวะ เอ็ตสึ ณ ขณะนี้ กลุ่มเซลล์ทั้งสองก้อนในมือของเขาได้ถูกปลุกศักยภาพที่ซ่อนเร้นอยู่ออกมาจนหมดสิ้น ยีนภายในเซลล์ถูกกระตุ้นจนถึงขีดสุดอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน และทันทีที่มันสัมผัสกัน สงครามระหว่างเซลล์ต่อเซลล์ก็ได้เปิดฉากขึ้นอย่างดุเดือด

เซลล์นับไม่ถ้วนล้มตายลง ขณะเดียวกันเซลล์เกิดใหม่ก็ถือกำเนิดขึ้น

และทุกครั้งที่มีการผลัดเปลี่ยน เซลล์ที่เกิดใหม่ก็จะแข็งแกร่งขึ้นหนึ่งส่วน

เวลาค่อยๆ ผ่านไป...สงครามระหว่างเซลล์นี้ดำเนินไปนานเท่าใดก็ไม่อาจทราบได้ แต่ภายใต้การควบคุมแทรกแซงของอุจิวะ เอ็ตสึ แน่นอนว่าเซลล์ของเขาย่อมเป็นผู้ชนะอย่างเด็ดขาดในท้ายที่สุด และเซลล์ใหม่ล่าสุดที่ถือกำเนิดขึ้นนี้ ไม่เพียงแต่จะรักษารหัสพันธุกรรมและคุณลักษณะทั้งหมดของเซลล์อุจิวะ เอ็ตสึ ไว้ได้อย่างสมบูรณ์แบบ แต่มันยังหลอมรวมเข้ากับพลังของเซลล์เซ็ตสึขาวได้อย่างลงตัว ปลดปล่อยพลังชีวิตอันน่าทึ่งออกมา

"แน่นอน ในโลกที่ฉันเป็นผู้ควบคุม การหลอมรวมยีนอะไรแบบนี้มันจะไปยากอะไรกัน"

เอ็ตสึมองดูกลุ่มเซลล์ใหม่ที่แข็งแกร่งทรงพลังในมือพลางกล่าวออกมาอย่างพึงพอใจ จากนั้นจึงสูบมันกลับเข้าไปในร่างกายของตนเอง และพร้อมกันกับการที่เซลล์ใหม่เข้าสู่ร่างกาย เขาก็โบกมืออีกครั้งเพื่อสลายร่างของเซ็ตสึขาวทั้งหมดให้กลายเป็นพลังงานดูดซึมเข้ามาในโลกใบนี้ก่อนจะหลับตาลงรอคอยอย่างเงียบๆ

เวลาผ่านไปอย่างเชื่องช้า จนกระทั่งอุจิวะ เอ็ตสึ ลืมตาขึ้นอีกครั้ง ร่างกายทั้งร่างของเขาก็ได้เกิดใหม่อย่างสมบูรณ์ แม้รูปลักษณ์ภายนอกจะดูไม่แตกต่างจากเดิมอย่างชัดเจน แต่มีเพียงตัวเขาเท่านั้นที่รู้ว่าพลังชีวิตที่ไหลเวียนอยู่ในร่างกายของเขา ณ ขณะนี้ มันแข็งแกร่งและเปี่ยมล้นเพียงใด

"ร่างกายที่เปี่ยมด้วยพลังชีวิตเช่นนี้ พลังแห่งชีวิตที่พลุ่งพล่านขนาดนี้ หากสามารถเปลี่ยนมันจากมายาให้กลายเป็นความจริง สวมทับเข้ากับร่างกายภายนอกของฉันได้ล่ะก็… ผลข้างเคียงด้านลบของเนตรวงแหวนกระจกเงาหมื่นบุปผาต่อให้ไม่หายไปทั้งหมดก็ต้องลดลงอย่างมหาศาลแน่นอน! "

เอ็ตสึสัมผัสกับร่างกายใหม่ที่หลอมรวมพลังของเซ็ตสึขาวเข้าไปพลางรำพึงกับตนเอง ดวงตาเนตรวงแหวนสีโลหิตของเขายิ่งทอประกายแดงฉานเจิดจ้ายิ่งขึ้น เผยให้เห็นถึงความคาดหวังและความตื่นเต้นที่ไม่อาจปิดซ่อนไว้ได้