แผ่นหินบ่มเพาะเบื้องต้น

ในห้องสมุดอันโอ่อ่า นักเรียนมัธยมปลายห้องสองปีสุดท้ายต่างมารวมตัวกันล้อมรอบบรรณารักษ์

เพื่อฟังคำอธิบายเกี่ยวกับ “แผ่นหินบ่มเพาะเบื้องต้น”

“แผ่นหินเหล่านี้คือประสบการณ์ที่เหล่าผู้ฝึกยุทธ์รุ่นก่อนฝากเอาไว้”

“พวกเขาใช้เวลาทั้งชีวิตในการสลักประสบการณ์การฝึกฝนลงบนหินแต่ละแผ่น”

“ดังนั้น พวกเราที่เป็นคนรุ่นหลัง จึงสามารถเรียนรู้จากสิ่งที่บรรพบุรุษทิ้งไว้ให้ได้ผ่านแผ่นหินเหล่านี้”

“ต่อไป ฉันจะปลดผนึกแผ่นหินทั้งหมด พวกเธอแค่สัมผัสกับแผ่นหินก็จะสามารถรับรู้ได้ถึงพลังในนั้นได้”

“แต่จะรับรู้และดูดซับได้มากแค่ไหนนั้น ขึ้นอยู่กับ ‘ความเข้ากันได้’ ของแต่ละคน”

บรรณารักษ์ในชุดคลุมสีเทาขาวกวาดตามองไปรอบ ๆ และถามว่า

“มีใครมีคำถามอีกไหม?”

“คุณบรรณารักษ์ครับ ถ้าเราได้แผ่นหินที่ไม่เหมาะกับตัวเอง จะสามารถเปลี่ยนได้ไหมครับ?”

บรรณารักษ์ส่ายหน้าเบา ๆ “เปลี่ยนไม่ได้ เลือกแล้วเลือกเลย” คำตอบของบรรณารักษ์ทำให้ทุกคนดูผิดหวังเล็กน้อย

แต่บรรณารักษ์พูดต่อว่า

“แต่ไม่ต้องห่วง แผ่นหินไม่ได้แจกแบบสุ่ม พวกเธอสามารถ ‘เลือกเอง’ ได้”

“แต่ขอบอกไว้ก่อนว่า เลือกแล้วเปลี่ยนไม่ได้”

ทันทีที่ได้ยิน ทุกคนก็ตื่นเต้นทันที

“เลือกเองได้เหรอ!? สุดยอด!”

“ต้องเลือกให้ดี! นี่มันเกี่ยวกับอนาคตเลยนะ!”

“จุดเริ่มต้นสำคัญที่สุด ต้องระวังให้มาก!”

ทุกคนเดินตามบรรณารักษ์ไปจนถึงประตูบานใหญ่

ป้ายเหนือประตูสลักคำว่า “แผ่นหินบ่มเพาะเบื้องต้น” ไว้อย่างชัดเจน

ดูเหมือนแผ่นหินแต่ละระดับจะถูกแยกห้องไว้ต่างหาก

ทันทีที่ประตูเปิดออก ทุกคนก็พุ่งเข้าไป

ภายในห้องนั้นคล้ายห้องสมุดทั่วไป

แต่ชั้นวางหนังสือสูงถึง 7–8 เมตร บางแผ่นหินต้องปีนบันไดขึ้นไปถึงจะหยิบได้

ทันทีที่เข้าไป นักเรียนก็ถูกดึงดูดโดยแผ่นหินนับไม่ถ้วนตรงหน้า

แต่ละแผ่นเปรียบเสมือนผลลัพธ์ของการฝึกฝนตลอดชีวิตของผู้ฝึกยุทธ์ในอดีต

แม้จะเป็นเพียง “แผ่นหินเบื้องต้น” แต่นี่คือสมบัติจากรุ่นก่อนอย่างแท้จริง

“เยอะมากเลย! บรรพบุรุษเราทิ้งของดีไว้เพียบเลยนะเนี่ย”

“ไม่รู้จะเลือกอันไหนดีเลย”

“มีแผ่นหินชื่อ [ว่องไว] ด้วย เรียนแล้วทำให้การเคลื่อนไหวเร็วขึ้น”

“อันนี้ [พลังมหาศาล] น่าจะเหมาะกับฉัน”

“ฉันเลือก [ผิวหนา] เพราะป้องกันของฉันไม่ค่อยดี”

นักเรียนแต่ละคนเริ่มเลือกแผ่นหินที่ต้องการ บางคนก็หาได้เร็ว บางคนก็เดินวนไปมาหาไม่เจอสักที

ลู่หยู่เองก็เริ่มค้นหาแผ่นหินของตน

แผ่นหินที่นี่คือระดับเบื้องต้น การเพิ่มพลังอาจไม่ต่างกันมาก

เขาจึงเลือกโดยยึดตาม “ความเข้ากันได้” เป็นหลัก

หากเลือกแผ่นหินที่เข้ากับตนได้ดี การฝึกฝนในอนาคตก็จะราบรื่นขึ้นมาก

ลู่หยู่ฉุกคิดได้ว่า เขามี “ดวงตาแห่งความจริง” ที่มองทะลุทุกสิ่งได้

จึงเริ่มตรวจสอบแผ่นหินตรงหน้าอย่างตั้งใจ

แล้วแผงข้อมูลก็ปรากฏขึ้นจริง ๆ

[ ชื่อ: เสริมความแข็งแกร่งร่างกาย ]

[ ผล: เพิ่มความอึด สามารถต่อสู้ได้ยาวนานขึ้น ]

[ ความเข้ากันได้: 30% ]

ลู่หยู่ไม่ได้สนใจคำอธิบายสองบรรทัดแรก เพราะอ่านจากตัวแผ่นหินได้อยู่แล้ว สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ “ค่าความเข้ากันได้”

เขาสามารถมองเห็นตัวเลขนี้ได้! งั้นเขาก็สามารถเลือกแผ่นหินที่เหมาะกับตัวเองที่สุดได้ง่าย ๆ เลยน่ะสิ!

30% มันน้อยเกินไป ต้องหาใหม่

จากนั้นลู่หยู่ก็เริ่มไล่ดูแผ่นหินทั้งหมด

แต่หลังจากดูไปเป็นสิบแผ่น ก็ยังไม่มีแผ่นไหนมีค่าความเข้ากันได้เกิน 50% เลย

“ดูท่าจะหายากกว่าที่คิดแฮะ”

แต่แล้ว สายตาของเขาก็สะดุดเข้ากับแผ่นหินแผ่นหนึ่ง

“90%!?”

“สูงขนาดนี้เชียว!?”

ลู่หยู่รีบเดินเข้าไปดูใกล้ ๆ

[ เจาะเกราะ ]
[ ผล: การโจมตีแต่ละครั้งจะมีผลเจาะเกราะและสามารถสร้างความเสียหายภายในได้ ]
[ ความเข้ากันได้: 90% ]

นี่คือค่าความเข้ากันได้สูงที่สุดที่เขาเคยเห็น!

ไม่ลังเล ลู่หยู่ยื่นมือไปแตะแผ่นหินนั้นทันที

ทันใดนั้น ความรู้ของทักษะนี้ก็ถ่ายทอดเข้าสู่จิตสำนึกของเขาอย่างรวดเร็ว

เขาดูดซับและเรียนรู้ทักษะ “เจาะเกราะ” ได้สำเร็จ!

ทันทีที่การดูดซับจบสิ้น แผงระบบก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า

มันแสดงข้อมูลส่วนตัวของเขา รวมถึงค่าสถานะทั้งห้า

[ โจมตี: 60 ]

[ ความเร็ว: 57 ]

[ พลังชีวิต: 96 ]

[ มานา: 89 ]

[ ป้องกัน: 45 ]

ผู้ฝึกยุทธ์ทั่วไปจะมีค่ากลางอยู่ที่ 50 สำหรับโจมตี ความเร็ว และป้องกันส่วนพลังชีวิตและมานาจะอยู่ประมาณ 100

ลู่หยู่มีค่าโจมตีและความเร็วสูงกว่าคนทั่วไป แต่ค่าป้องกันต่ำพอสมควร

จากนั้นเขาก็เห็นภารกิจประจำวันบนหน้าจอ

[ ภารกิจรายวัน: วิ่งระยะไกล (0/10 กม.), กระโดดไกล (0/100), ปีนเขา (0/2 กม.), ฟาดกรงเล็บ (0/100) — เลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง ]

ภารกิจเหล่านี้ไม่ยากเกินไป แต่สิ่งที่น่าสนใจคือ “รางวัล”

[ รางวัลสำหรับภารกิจรายวัน: เลือกได้ 1 อย่างจาก 3 ตัวเลือก ]

[ 1. แต้มคุณสมบัติฟรี +5 ]

[ 2. แต้มสกิลฟรี +1 ]

[ 3. กล่องสมบัติสุ่ม 1 กล่อง ]

[ นอกจากภารกิจรายวัน ยังมีภารกิจพิเศษ และภารกิจสุ่ม ที่ให้รางวัลมากยิ่งกว่าเดิม ]

ลู่หยู่ยิ้มออกมา รางวัลแบบนี้ถือว่าไม่เลวเลย ดูท่าเขาต้องรีบทำภารกิจรายวันให้เสร็จเสียแล้ว

หลังจากปิดแผงระบบ ลู่หยู่ก็เดินไปที่ประตูห้อง ประตูจะเปิดก็ต่อเมื่อทุกคนเลือกแผ่นหินกันครบแล้ว

เมื่อเวลาผ่านไป นักเรียนทุกคนก็ได้แผ่นหินของตัวเองครบ

บรรณารักษ์เปิดประตู และทุกคนทยอยออกไปทีละคน

ลู่หยู่เดินตามกลุ่มออกไปเงียบ ๆ

ที่ผ่านมา เขาเป็นนักเรียนที่โดดเด่นเกินกว่าจะมีเพื่อน จึงมักอยู่คนเดียว

และตอนนี้ เขาก็ยังเลือกจะอยู่คนเดียวเหมือนเดิม เพื่อมุ่งมั่นในการฝึก

แต่แล้ว สายตาเขาก็เหลือบไปเห็นกลุ่มคนที่กำลังรุมล้อมใครบางคนอยู่

แน่นอน เป้าหมายของคนเหล่านั้นคือ “ซูชิง”

“ซูชิง! มาเข้ารวมทีมกับเราสิ ฉันสัญญาจะให้ของดีทั้งหมดที่ได้ให้กับเธอ!”

“เข้ารวมทีมกับเราดีกว่า พวกเราแข็งแกร่งกันทั้งทีมเลยนะ!”

“คุณหนูซูชิง! พ่อผมรวยมาก เข้าทีมกับผมดีกว่า!”

เสียงรบกวนทำให้ซูชิงขมวดคิ้วเล็กน้อย

แล้วเธอก็เห็นลู่หยู่ที่ยืนอยู่ใกล้ ๆ

ในอดีต ลู่หยู่เคยเป็นนักเรียนที่น่าประทับใจในสายตาเธอ และลู่หยู่ก็มีบุคลิกที่สุขุมกว่าคนอื่น ไม่วู่วาม ไม่ใจร้อน

แม้พรสวรรค์จะอ่อนกว่า แต่ในฐานะ “คู่ทีม” เขาคือคนที่เหมาะสมที่สุดคนหนึ่ง

ดังนั้น ซูชิงจึงเดินเข้ามาหาเขา

“ลู่หยู่ ฉันอยากจับคู่กับนาย นายโอเคไหม?” เธอยิ้มพร้อมเอ่ยคำถาม

ชั่วขณะนั้นเอง ทุกคนที่อยู่รอบตัวซูชิงถึงกับนิ่งค้าง สมองว่างเปล่าไปชั่วขณะ

“ไม่เข้าใจเลย ทำไมซูชิงถึงเลือกจะรวมทีมกับลู่หยู่ล่ะ?” พวกเขาต่างคิดตรงกันหมด