เป็นไปได้ยังไง

พวกเขา กระทืบไปข้างหน้า โดยไม่สนใจอาการบาดเจ็บของนักฆ่า เขาไม่สนใจแล้วว่าการกระทำดังกล่าวจะทำให้อวัยวะของเขาเสียหายมากขึ้น เขาใช้พลังแห่งจิตวิญญาณอีกครั้ง แม้ว่า เม จะรู้ว่ามันกำลังจะมา แต่เขาก็ยังถอยหลังหลายก้าวไม่ได้ ความแตกต่างในการปลูกระหว่างเขาและนักฆ่านั้นห่างกันเกินไป

ไดอาก้า พยายามโต้กลับอีกครั้ง แต่ที่น่าประหลาดใจคือ นักฆ่า ไม่ได้หลบเลี่ยง หมัดของพวกเขา ไม่น่าแปลกใจเลยที่ ไดอาก้า แพ้ในการแลกหมัดครั้งนี้ และกระดูกในมือของเขาสองสามชิ้นก็หักทันที แต่ผู้ลอบสังหารไม่ได้ดีไปกว่านี้มากนัก แม้ว่าเขาจะสามารถผลัก ไดอาก้า กลับได้ เขาก็ทุ่มเทตัวเองมากเกินไป สร้างความเสียหายอย่างหนักที่แขนของเขาเอง แต่นั่นไม่สำคัญ ถูกผลักกลับด้วยคลื่นลูกแรกของ พลังวิญญาน และ ไดอาก้า ก็กระเด็นออกไปเช่นกัน ทั้งหมดที่เขาต้องทำ เพื่อฆ่าเด็กที่อยู่ข้างหน้าเขา และภารกิจของเขาก็จะสำเร็จลุล่วงไปด้วยดี

เรน และ โรอัน ไม่มีเวลาตอบสนองก่อนที่ลูกเตะที่อัดแน่นไปด้วย พลัง

วิญญาน ของผู้ปลูกฝังระดับ อาณาจักรรวบรวมพลังงาน จะพุ่งมาทางพวกเขา ไม่ต้องสงสัยเลยว่าพวกเขาจะตายทันที

แต่ในวินาทีนี้เองที่ทุกคนได้ยินเสียงหายใจหอบ

บูม!

คลื่นฝุ่นและหินกระจายหลังจากการกระแทก แต่น่าประหลาดใจที่ เรน และ โรอัน สบายดี ตรงหน้าพวกเขา ผู้เฒ่าที่พวกเขาไม่เคยเห็นมาก่อนกำลังมองมาที่นักฆ่าด้วยท่าทางเย็นชา สำหรับการเตะนั้น ดูเหมือนว่าจะชนกับกำแพงเหล็กที่ขาของผู้เฒ่า มันไม่ได้ทำให้ผู้เฒ่าสะดุ้งเลย

"เป็นไปไม่ได้!"

นอกจาก จูริ วาเรน ของเผ่า วาเรน ไม่ควรมีสมาชิกคนอื่น เนื่องจากเป็นกรณีนี้ ไม่มีทางที่คนอื่นจะสามารถหยุดการเตะทั้งหมดของเขาได้ เขาได้ใส่พลังวิญญาณสูงสุดที่เป็นไปได้ในการโจมตีครั้งนั้น แม้แต่คนที่ถึงจุดสุดยอดของอญาจักรรวบรวมพลังงานอย่างเขาก็ยังไม่กล้าที่จะหยุดการโจมตีด้วยขาของตัวเอง

แน่นอนว่าผู้อาวุโสคนนั้นไม่ใช่ใครอื่นนอกจาก อลันดา ซึ่งเป็นผู้อาวุโสของเผ่าคนล่าสุดของเผ่า วาเรน จูริ วาเรน ได้ทำนายถึงความเป็นไปได้ของสถานการณ์นี้มานานแล้ว เมื่อบุคคลที่สามสังเกตเห็นว่าชนเผ่านารีจะไม่ช่วยเหลือพวกเขาอีกต่อไป พวกเขาทำได้เพียงฆ่าเด็ก ๆ เพื่อป้องกันภัยคุกคามเพิ่มเติม และระหว่างเป้าหมายที่เป็นไปได้ เห็นได้ชัดว่าฝาแฝดเป็นเป้าหมายที่ดีที่สุด ท้ายที่สุดพวกเขาจะอยู่ด้วยกันในขณะที่ มิร่า อยู่คนเดียว การฆ่าสองคนดีกว่าการฆ่าเพียงครั้งเดียวหลายเท่า

“ฮา! ไม่มีอะไรที่เป็นไปไม่ได้ ข้าอยู่ที่จุดสูงสุดของอาณาจักรรวบรวมพลังงานมาเป็นเวลานาน ดังนั้นมันจึงถูกต้องและเหมาะสมเท่านั้นที่ฉันประสบความสำเร็จในการฆ่า ส่วนความพยายามอันยากลำบากของเจ้านั้น โชคชะตากำหนดไว้ว่าจะล้มเหลว ตั้งแต่เริ่มต้น ฉันเฝ้าดูเจ้าตั้งแต่เจ้ามาถึง ถ้าถึงเวลาที่เด็ก ๆ ตกอยู่ในอันตรายจริง ๆ ข้าจะออกมาทันที”

จากนั้นอลันดาก็มองไปที่เมและไดอาก้าด้วยรอยยิ้มบนใบหน้าของเขา

“อย่างไรก็ตาม ข้าต้องการดูว่าผู้พิทักษ์ที่มอบหมายให้ปกป้อง เรน และ โรอัน เต็มใจที่จะทุ่มเททั้งหมดของพวกเขาในการปกป้องคนรุ่นใหม่หรือไม่ ข้าต้องบอกว่าฉันดีใจกับการกระทำของเจ้า การที่เจ้าไม่ยอมแพ้แม้แต่น้อย การเผชิญหน้ากับคู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่งกว่านั้นเป็นสิ่งที่เผ่าของเราต้องการอย่างแน่นอน ข้าจะให้ทรัพยากรอีกสองอย่างแก่คุณเพื่อการฝึกฝนในภายหลัง"

เม และ ไดอาก้า รู้สึกตื่นเต้นที่ได้ยินเช่นนั้น การได้รับการยอมรับจากรองหัวหน้าเผ่าถือเป็นเกียรติอย่างใหญ่หลวงสำหรับพวกเขา ไดอาก้า ไม่สนใจแม้แต่ความเจ็บปวดในมือของเขาอีกต่อไป

เรน และ โรอัน ก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก ทันใดนั้น ฮามาร์เลียรีบออกไปข้างนอกเพื่อดูว่าเกิดอะไรขึ้น แม้ว่าจะต้องใช้เวลาพอสมควรในการอธิบายเหตุการณ์ทั้งหมด แต่ความจริงก็คือทุกอย่างเกิดขึ้นภายในไม่กี่วินาที เธอรีบออกจากบ้านให้เร็วที่สุด เธอไม่สนใจทุกสิ่งและสวมกอด เรน และ โรอัน ทันที ไม่มีอะไรสำคัญไปกว่าลูก ๆ ของเธอ

เรน อดไม่ได้ที่จะรู้สึกว่าหัวใจของเขากำลังอบอุ่น ในตอนนั้น เนื่องจากปัญหาวิญญาณของเขา เขาจึงไม่มีความผูกพันกับพ่อแม่ของเขาเลย แต่ตอนนี้ ในที่สุดเขาก็เข้าใจความรู้สึกของเด็กคนอื่นๆ กับพ่อแม่เมื่อได้เห็นพวกเขาในอดีต เนื่องจากความเชื่อมโยงระหว่างจิตวิญญาณของพวกเขา โรอันจึงรู้สึกเช่นเดียวกับ เรน แม้ว่าเขาจะไม่ได้ตั้งใจก็ตาม

“อะไรนะ ลืมไปหรือเปล่าว่านางไม่ใช่แม่แท้ๆ ของเจ้า”

เรน จ้องไปที่ โรอัน ด้วยท่าทางโกรธ แต่หลังจากนั้น เขาอดไม่ได้ที่จะพ่นลมหายใจออกมา

“หืม! แล้วไงล่ะ อย่าพยายามทำตัวเท่ต่อหน้าฉัน มันอาจจะไม่ได้แข็งแกร่งเท่าฉัน แต่ฉันก็รู้สึกว่าหัวใจของนายเคลื่อนไหวเล็กน้อยเมื่อเธอโอบกอดเรา”

โรอันมองออกไปและแสร้งทำเป็นไม่ได้ยินอะไรเลย

เห็นได้ชัดว่า ฮามาเรีย ไม่ได้ยินการสนทนา ทางวิญญาน ของฝาแฝด