ความสงสัย

อลันดา จับชีพจรของ นักฆ่า เพื่อยืนยันว่าเขาตายจริงหรือไม่

แม้ว่านักฆ่าจะตายแล้วแต่มันก็ไม่ได้ทำให้เขามีความสุขเลย เพราะว่าถ้าเขาจะไปถาม รามินทร์ ทรังค์โก เกี่ยวกับเรื่องนี้ ผู้ชายคนนั้นก็จะบอกเพียงว่าสมาชิกของเขากระทำการตามความต้องการของเขาเอง คงไม่มีประโยชน์ที่จะบังคับปัญหานี้อีกต่อไป

ไม่นานหลังจากนั้น นักรบของเผ่าอีกสองสามคนก็มาถึงที่เกิดเหตุ

“พาชายคนนี้ออกไป ระวังตัวด้วยเพราะเขาตายเพราะยาพิษ ข้าไม่อยากเห็นพวกเจ้าล้มตายเพราะยาพิษนั้น”

เหล่านักรบปฏิบัติตามคำสั่งของอลันดาอย่างรวดเร็วและนำศพของนักฆ่าออกไป อลันดายังบอกให้ไดอาก้าไปรักษาอาการบาดเจ็บที่หมัดของเขาด้วย จากนั้นฮามาร์เลียก็เชิญอลันดาเข้ามาในบ้านของเธอและขอบคุณเขาอย่างสุดซึ้ง

“ไม่จำเป็นต้องสุภาพเกินไป มันเป็นหน้าที่ของ นักรบอย่างพวกข้าที่จะต้องปกป้องคนรุ่นใหม่ เราคาดหวังว่าสิ่งนี้จะเกิดขึ้น ดังนั้นลูก ๆ ของเจ้าจึงไม่ตกอยู่ในอันตราย”

ฮามาร์เลียจึงถาม

"นั่นคือ นักฆ่า ที่เผ่า นารี ส่งมาเหมือนที่ทุกคนพูดถึงหรือไม่"

อลันดาส่ายหัว

“ไม่ จูริเป็นพันธมิตรกับเผ่านารีแล้ว ดังนั้นไม่มีทางที่พวกเขาจะพยายามลอบสังหารเด็กๆของพวกเราหากมีสิ่งใด ถ้าหากเป็นเผ่า นารี พวกเขาจะพยายามลักพาตัวลูกหลานของเจ้าแทน เพราะการฆ่าพวกเขาจะไม่ก่อให้เกิดประโยชน์แก่เผ่านารี "

อลันดาพูดต่อ

“ผู้ที่ส่งนักฆ่ามาครั้งนี้ก็คือเผ่า ทรังค์โก พวกมันอยู่ในอาณาเขตเดียวกันกับเราและพวกมันต้องการภูเขา ลิมัน ของพวกเรามาเป็นเวลานานแล้ว แม้จะพิจารณาได้ไม่มากแต่การที่เรามีเหมืองแร่และ คนอื่นไม่ได้มีเหตุผลให้อิจฉาแน่นอน แต่ถ้าพวกมันต้องการเอามันไปจากเราสักวันหนึ่งพวกมันจะต้องเอาชนะเราด้วยความแข็งแกร่ง ในการทำเช่นนั้น เผ่าของเราไม่สามารถแข็งแกร่งกว่าที่เป็นอยู่ได้ นั่นคือเหตุผลที่พวกเขา ลองใช้แผนการลอบสังหารนี้แล้ว พวกเขาฉวยโอกาสที่เราปล่อยให้พวกเขาเข้าไปในเผ่าของเราแล้วส่งคนไปทำธุระ”

“น่าเสียดาย นักฆ่า ฆ่าตัวตายด้วยยาพิษ เราจึงพิสูจน์ไม่ได้ว่าใครเป็นคนสั่งการ”

ฮามาร์เลียอดไม่ได้ที่จะถามด้วยใบหน้าที่เป็นกังวล

“หมายความว่าพวกมันจะพยามส่งนักฆ่ามาอีกหรือไม่?”

อลันดาหัวเราะเมื่อได้ยินอย่างนั้น

“พวกมันจะไม่ส่งนักฆ่ามาอีก อย่างน้อยก็ในช่วงนี้ เพราะพวกมันส่งผู้เชี่ยวชาญในระดับ อาณาจักรรวบรวมพลัง ขั้นสูงสุด มาและตายที่นี่เจ้าคิดว่าพวกมันมีนักรบในระดับนี้กี่คน ข้าจะประทับใจมากถ้าพวกมันมีสองหรือสามคนหรือมากกว่านั้น พวกมันเป็นความหวังของเผ่าของพวกมัน และการตายของนักฆ่าคนนี้คงจะทำให้เผ่า ทรังค์โก

สูญเสียอย่างหนัก "

เรน และ โรอัน ได้ยินดังนั้นก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอกเช่นกัน ครั้งเดียวก็ไม่เป็นไร แต่ไม่มีอะไรรับประกันได้ว่าพวกเขาจะมีชีวิตอยู่ได้หากมีอีกมาเรื่อยๆ

เรน และ โรอัน แสร้งทำเป็นไม่สนใจ แต่ อลันดา มองดูพวกเขาด้วยความสงสัย เขารอนักฆ่าตั้งแต่ที่แขกมาที่เผ่า ในที่สุดเมื่อเขาสังเกตเห็นการปรากฏตัวของศัตรู เรน และ โรอัน ก็ปรากฏตัวขึ้นที่ทางเข้าบ้าน เขาอดไม่ได้ที่จะรู้สึกประหลาดใจกับสิ่งนั้น เวลานั้นช่างดีเหลือเกิน

แต่ไม่เป็นไร เขายังคงยอมรับได้ว่ามันเป็นเพียงเรื่องบังเอิญ แต่ความเชื่อดังกล่าวเริ่มหายไปหลังจากได้เห็นสิ่งที่ทั้งสองทำ ตอนแรกพวกเขาแค่เล่นกับ เม และ ไดอาก้า อย่างไรก็ตาม เมื่อนักฆ่าคนนั้นหลบไปด้านข้าง ทั้งคู่ก็กระโดดไปตรงขาของเขา อลันดาตื่นตระหนกว่า นักฆ่า จะใช้โอกาสนั้นโจมตีพวกเด็ก ๆ แม้แต่เขาไม่คิดว่าฝาแฝดจะกระโดดในขณะนั้น

แต่แล้วเรื่องเหลือเชื่อก็เกิดขึ้น นักฆ่า ไม่ได้สังเกตเลยและสะดุดกับร่างของทารก ไม่เพียงเท่านั้น เขายังมุ่งไปยังจุดที่การโจมตีของ เม อย่างอัศจรรย์ ตอนนั้นเองที่อลันดาสังเกตเห็นว่าพวกเด็ก ๆ กระโดดไปที่นั่นก็ต่อเมื่อนักฆ่ามองไม่เห็นพวกเขาอีกต่อไป พูดง่ายๆ ก็คือ พวกเขาใช้จุดบอดของ นักฆ่า

'พวกเขาเป็นแค่เด็กทารกจริงๆเหรอ? ตอนรี้อยู่ในระดับ แปลงสภาพโลหิตแล้ว ความถนัดด้านสีที่ไม่เคยเห็นมาก่อน และการกระทำนั้นในตอนนั้นอีก เป็นเรื่องยากเกินไปที่จะเชื่อว่าพวกเขามีสติปัญญาแบบเด็กเท่านั้น มันเกินขอบเขตของความสามารถมาก'

อย่างไรก็ตาม ไม่ต้องสงสัยเลยว่า เรน และ โรอัน เป็นทารกแรกเกิด นั่นไม่ใช่สิ่งที่สามารถปลอมตัวได้

'ฉันต้องคุยเรื่องนี้กับจูริทีหลัง อย่างน้อย ฉันไม่รู้สึกว่าพวกเขามีเจตนาร้ายต่อเผ่าของเรา'

ฮามาร์เลียสังเกตเห็นว่าอลันดาดูเหมือนไร้สติ

“ทุกอย่างเรียบร้อยไหมท่าน? ได้รับบาดเจ็บตรงไหนหรือเปล่า?”

อลันดารีบกลับมาหาตัวเอง

“โอ้ ไม่มีอะไรหรอก ไม่ต้องกังวล อย่างไรก็ตาม จากนี้ไปควรจะปลอดภัย ดังนั้นข้าจะไปแล้ว ข้าอาจจะผ่านบางครั้งเพื่อตรวจดูเจ้าและลูก ๆ ของเจ้า”

ฮามาร์เลียโค้งคำนับและขอบคุณผู้อาวุโส

“เราจะต้องระวังให้มากขึ้น เราไม่ได้สังเกตการปรากฏตัวของอลันด้าเลย ดังนั้นโอกาสที่เขาจะได้เห็นการกระทำของเราในวันนี้ อาจเป็นไปได้ว่าการมาพิเศษที่เขาวางแผนจะไปนั้นเป็นเพียงการตรวจสอบเรา”

เรนส่ายหัว

“ไม่เป็นไร ฉันเชื่อว่าอลันดาเข้าใจดีว่าเราไม่ได้ง่ายอย่างที่คิด การที่เขาไม่ได้ชี้ให้เห็นอย่างน้อยก็หมายความว่าเขาไม่ได้ตั้งใจจะทำอะไรกับเราในตอนนี้ ดังนั้นถ้าจู่ๆ เรากลายเป็นเหมือนเด็กทารกธรรมดาๆ ไปหมด มันก็จะยิ่งน่าสงสัยมากกว่านั้นอีก รู้ไหมฉันเองก็ไม่สามารถซ่อนมันไว้ได้ตลอดไป ดีต่อใจที่พ่อกับแม่ไม่ทำ กังวลเกินไป”

โรอันต้องการปฏิเสธ แต่เขาต้องยอมรับว่าการกระทำของพวกเขาในวันนี้ลวงเกินไป ถ้าอลันดาไม่อยู่ที่นั่น พวกเขาจะซ่อนมันไว้โดยไม่มีปัญหา แต่เนื่องจากเขาอยู่ การเสแสร้งของพวกเขาจึงค่อนข้างไร้ประโยชน์ เป็นความจริงที่ว่าความก้าวหน้าของพวกเขาจะได้รับความสนใจจากผู้อื่นไม่ช้าก็เร็วเช่นกัน

“อย่างไรก็ตาม ดูเหมือนว่าเขาตั้งใจแสร้งทำเป็นไม่เห็นอะไรเลย ในเมื่อเขาต้องการจะเล่นเป็นใบ้ เราก็อาจจะเล่นเป็นใบ้ต่อไปก็ได้”

เรนพยักหน้า

“นอกจากนี้ ถ้าเขามาเยี่ยมเราโดยไม่บอกล่วงหน้าและจับเราฝึกเรื่อง พลังวิญญาณ ของเขา เราก็จะไม่สังเกตเลย”

เรน และ โรอัน ได้บรรลุข้อตกลง บางทีก็ไม่ใช่เรื่องเลวร้ายที่พวกเขาค้นพบ