บรรลุความสำเร็จ ค่าการเติบโตเต็มเปี่ยม

บทที่ 3: บรรลุความสำเร็จ ค่าการเติบโตเต็มเปี่ยม

“ผลลัพธ์มันยอดเยี่ยมมาก!”

แววตาของหลินเจ๋อฉายประกายแห่งความยินดี

อย่าได้ดูแคลนค่าพลังที่เพิ่มขึ้นมาเพียง 1 หน่วย เพราะนั่นหมายความว่าความแข็งแกร่งทางจิตวิญญาณของเขาในตอนนี้เพิ่มขึ้นมากกว่าของเดิมถึงสองเท่าตัว

ต้องรู้ก่อนว่า ค่าความแข็งแกร่งทางจิตวิญญาณโดยเฉลี่ยของนักเรียนที่เข้าสอบ ‘เกาเข่า’ ในปีนี้อยู่ที่ 0.9 เท่านั้น

ค่าพลัง 1.8 อาจกล่าวได้ว่าเป็นระดับอัจฉริยะอย่างไม่ต้องสงสัย

"ดูเหมือนว่านักเรียนที่แข็งแกร่งที่สุดในโรงเรียนมัธยมอันดับหนึ่งผิงไห่ ก็มีค่าพลังอยู่ที่ 1.8 เช่นกัน"

ความแข็งแกร่งของผู้ใช้อสูรนั้นสัมพันธ์โดยตรงกับความแข็งแกร่งของจิตวิญญาณ

ยิ่งค่าพลังจิตวิญญาณสูงเท่าใด ก็ยิ่งสามารถทำพันธสัญญากับอสูรรับใช้ที่ทรงพลังได้มากขึ้นเท่านั้น และจำนวนที่สามารถทำสัญญาได้ก็จะมากขึ้นตามไปด้วย

นอกจากนี้

พลังวิญญาณเองก็จะเพิ่มขึ้นตามความแข็งแกร่งของจิตวิญญาณด้วยเช่นกัน

ไม่ว่าจะเป็นการอัญเชิญอสูรรับใช้ออกมาต่อสู้ หรือใช้ทักษะวิญญาณ ก็ล้วนต้องใช้พลังวิญญาณทั้งสิ้น

อาจกล่าวได้ว่า ในแง่หนึ่ง คุณสมบัติของผู้ใช้อสูรก็คือความแข็งแกร่งของจิตวิญญาณนั่นเอง

“พลังวิญญาณ 180 หน่วย มากพอที่จะให้อสูรรับใช้ระดับสองคงสภาพในโลกภายนอกได้เจ็ดถึงแปดชั่วโมงเลยทีเดียว”

หลินเจ๋อพยักหน้าอย่างพึงพอใจ ก่อนจะหันความสนใจกลับไปยังแต้มความสำเร็จ

ตามคำแนะนำของระบบ แต้มความสำเร็จสามารถใช้เพื่อเพิ่มค่าการเติบโตของอสูรรับใช้ได้

หลินเจ๋อรวบรวมสมาธิจ้องมองไปที่หน้าต่างข้อมูลอสูรรับใช้ ทันใดนั้นเครื่องหมาย ‘+’ ก็ปรากฏขึ้นด้านหลังแถบค่าการเติบโต

เขาจึงลองกดมันดู

ทันใดนั้น ค่าการเติบโตก็เพิ่มขึ้นจาก 23.48% เป็น 24.48% ในทันที

ในขณะเดียวกัน

แต้มความสำเร็จก็ลดลงไป 1 แต้ม

"แต้มความสำเร็จ 1 แต้ม แลกกับค่าการเติบโต 1% สินะ"

หลินเจ๋อไม่รอช้า ตัดสินใจใช้แต้มทั้งหมดเพิ่มค่าการเติบโตให้ถึง 100% ในคราวเดียว

【ชื่อ】: ก้อนหิมะน้อย

【สายธาตุ】: น้ำแข็ง

【ระดับ】: ระดับหนึ่ง ขั้นสอง

【ค่าการเติบโต】: 100%

【ทักษะ】: พ่นลมเย็น

【สายจักรพรรดินี ร่างวิวัฒนาการขั้นต่อไป [วิญญาณผลึกน้ำแข็ง] เงื่อนไขที่ต้องการ: ค่าการเติบโต 100%, แก่นธาตุน้ำแข็งระดับต่ำ X20, หยกวิญญาณ X1】

เมื่อค่าการเติบโตของอสูรรับใช้เพิ่มขึ้น ระดับของมันก็จะสูงขึ้นตามไปด้วย

อสูรรับใช้แต่ละชนิดจะมีอัตราการเพิ่มขึ้นของระดับที่แตกต่างกันไป

“ค่าการเติบโตเต็มร้อย แต่ระดับเพิ่มขึ้นมาแค่ขั้นเดียวเองเหรอเนี่ย น่าผิดหวังอยู่บ้างจริงๆ"

“ก้อนหิมะน้อยถูกจัดเป็นอสูรรับใช้ระดับ F ก็ไม่น่าแปลกใจเท่าไหร่”

หลินเจ๋อส่ายหน้า แต่แล้วก็กลับมาฮึดสู้อีกครั้งอย่างรวดเร็ว

“ตอนนี้ก็ขาดแค่แก่นธาตุน้ำแข็งชั้นต่ำกับหยกวิญญาณแล้ว”

“กลับบ้านไปเอาเงินก่อน แล้วตอนเย็นค่อยไปที่ร้านค้าสัตว์อสูร”

หลินเจ๋อมองไปที่ก้อนหิมะน้อย

ราวกับสัมผัสได้ถึงความตื่นเต้นในใจของผู้เป็นนาย ก้อนหิมะน้อยส่งเสียงร้องเบา ๆ ทีหนึ่ง ก่อนจะลอยมาอยู่ข้างไหล่ของหลินเจ๋ออย่างสนิทสนม

“เจ้าตัวเล็ก ไม่นึกเลยว่าศักยภาพที่แท้จริงของแกจะสูงขนาดนี้ ต่อไปก็ฝากด้วยนะ”

หลินเจ๋อลูบหัวของก้อนหิมะน้อย

สัมผัสได้ถึงความเย็นยะเยือก ราวกับกำลังลูบก้อนน้ำแข็งอยู่จริงๆ

“อู”

ก้อนหิมะน้อยส่งเสียงร้องอย่างร่าเริง

หลินเจ๋อยิ้ม หลังจากปลอบโยนมันอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็เก็บก้อนหิมะน้อยกลับไป แล้วเดินทางต่อ

ไม่นานนัก

เขาก็กลับมาถึงย่านที่พักอาศัยของตัวเอง

บ้านหลังนี้พ่อแม่ของเจ้าของร่างเดิมซื้อไว้ก่อนที่พวกเขาจะเสียชีวิต มันค่อนข้างเก่า แต่ทำเลและสภาพแวดล้อมก็ยังถือว่าค่อนข้างดี

เขาเดินมาถึงหน้าตึกที่พักอย่างคุ้นเคย หลินเจ๋อหยิบคีย์การ์ดออกมาจากกระเป๋า

“ติ๊ด”

ประตูเหล็กที่ค่อนข้างเก่าเปิดออกพร้อมกับส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าด

ที่พักของหลินเจ๋ออยู่บนชั้นสาม

เขาเดินผ่านบันไดที่มืดสลัว พอเหยียบขึ้นไปบนชั้นสาม ก็เห็นเงาร่างของหญิงสาวคนหนึ่งยืนอยู่หน้าประตูบ้านของเขา

เมื่อได้ยินเสียงฝีเท้า หญิงสาวก็หันกลับมา

พอเห็นว่าเป็นหลินเจ๋อ ใบหน้างดงามของเธอก็เผยรอยยิ้มสดใส

“พี่กลับมาแล้วเหรอคะ หนูว่าจะมาหาพอดีเลย”

“มีอะไรเหรอ?”

หลินเจ๋อยิ้มตอบ

เด็กสาวคนนี้คือกวนหนิงที่อยู่ห้องข้าง ๆ เธอโตมากับเขาตั้งแต่เด็ก และมีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกันมาก

ทั้งสองคนเรียนอยู่ชั้นปีที่สามของโรงเรียนมัธยมอันดับหนึ่งผิงไห่เหมือนกัน

แต่จริง ๆ แล้วเด็กสาวคนนี้อายุน้อยกว่าหลินเจ๋อหนึ่งปี เธอจึงเรียกเขาว่าพี่มาโดยตลอด

ที่น่าสนใจคือ พ่อแม่ของทั้งสองฝ่ายก็เป็นเพื่อนสนิทกัน ทำให้ทั้งสองครอบครัวไปมาหาสู่กันเป็นประจำ

หลังจากที่พ่อแม่ของเจ้าของร่างเดิมเสียชีวิตไป พ่อแม่ของกวนหนิงก็เป็นคนช่วยจัดการงานศพทั้งหมด

หากไม่ได้รับการดูแลจากพวกเขา เจ้าของร่างเดิมที่เป็นเพียงนักเรียนมัธยมปลาย ต่อให้ไม่มีปัญหาเรื่องเงินทอง ก็คงใช้ชีวิตอยู่คนเดียวได้อย่างยากลำบาก

ในส่วนลึกของหัวใจ เจ้าของร่างเดิมรู้สึกขอบคุณครอบครัวกวนเป็นอย่างมาก

หลินเจ๋อซึ่งได้รับความทรงจำและอารมณ์ความรู้สึกของเจ้าของร่างเดิมมา ย่อมมีความรู้สึกที่ดีต่อกวนหนิงเช่นกัน

“พ่อกับแม่ให้หนูมาถามว่า คืนนี้พี่จะไปกินข้าวที่บ้านหนูไหมคะ?”

กวนหนิงเอ่ยถามด้วยรอยยิ้ม

“แน่นอนอยู่แล้ว เดี๋ยวฉันตามไป”

หลินเจ๋อตอบตกลงขณะที่หยิบกุญแจออกมาไขประตู

ทันใดนั้น

เขานึกเรื่องหนึ่งขึ้นมาได้ จึงหันไปถามกวนหนิงว่า

“จริงสิ อาหนิง พรุ่งนี้ที่สมาคมผู้ใช้อสูรมีการประเมินคุณสมบัติผู้ใช้อสูรฝึกหัด เธอจะไปด้วยใช่ไหม?”

แตกต่างจากหลินเจ๋อที่มีคุณสมบัติธรรมดา กวนหนิงคืออัจฉริยะด้านการใช้อสูรที่โด่งดังในโรงเรียน

ไม่ใช่แค่มีความแข็งแกร่งของจิตวิญญาณสูงถึง 1.7 เท่านั้น

อสูรรับใช้ตัวแรกที่เธอทำสัญญายังเป็นวิหคเพลิงมารที่ถูกประเมินว่าเป็นอสูรรับใช้ระดับ C อีกด้วย

มีร่างวิวัฒนาการถึงสองขั้น

และมีศักยภาพสูงสุดถึงระดับหก

ภายใต้การดูแลเอาใจใส่อย่างดีของกวนหนิง ตอนนี้วิหคเพลิงมารก็มีระดับความแข็งแกร่งอยู่ที่ระดับหนึ่งขั้นเก้าแล้ว

หากวัดกันที่ความแข็งแกร่งเพียงอย่างเดียว เด็กสาวคนนี้สามารถติดอันดับหนึ่งในห้าของโรงเรียนมัธยมอันดับหนึ่งผิงไห่ได้อย่างสบาย ๆ

เธอคือนักเรียนระดับเอซของโรงเรียนมัธยมอันดับหนึ่งผิงไห่อย่างไม่ต้องสงสัย

“ใช่ค่ะ พรุ่งนี้เช้าก็จะไปแล้ว”

กวนหนิงพยักหน้าตอบ

หลินเจ๋อพยักหน้าเบา ๆ แล้วพูดขึ้นว่า

“ถ้างั้นเดี๋ยวฉันไปด้วย”

“เอ๊ะ?”

กวนหนิงตกใจ รีบโบกมือปฏิเสธ

“ไม่ต้องหรอกค่ะพี่ หนูไปเองได้ มีเพื่อนไปด้วยอยู่แล้ว”

กวนหนิงคิดว่าหลินเจ๋อเป็นห่วงว่าเธอจะไปคนเดียว เลยพูดแบบนั้นออกมา

เธอรู้ดีว่าหลินเจ๋อใฝ่ฝันที่จะเป็นผู้ใช้อสูรมาโดยตลอด เพียงแต่คุณสมบัติไม่ถึง ทำให้เขารู้สึกผิดหวังในใจมาตลอด

เพื่อหลีกเลี่ยงการสะกิดแผลใจ เธอจึงไม่เคยพูดถึงเรื่องที่เกี่ยวกับผู้ใช้อสูรต่อหน้าหลินเจ๋อเลย

ดังนั้น เธอจึงไม่อยากให้หลินเจ๋อต้องไปร่วมงานประเมินคุณสมบัติที่อาจทำให้เขารู้สึกแย่

"ตกลงตามนี้แหละ"

หลินเจ๋อไม่ได้อธิบายอะไรมาก เขาเพียงยิ้มแล้วลูบหัวของเด็กสาวเบา ๆ ก่อนจะเปิดประตูเดินเข้าไปในห้อง

กวนหนิงอ้ำ ๆ อึ้ง ๆ ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง สุดท้ายก็ไม่ได้พูดอะไรออกมา

หลินเจ๋อรออยู่ในบ้านจนถึงเวลาอาหารเย็น ก่อนจะไปยังบ้านของครอบครัวกวนที่อยู่ห้องข้าง ๆ

“เสี่ยวเจ๋อ มาแล้วเหรอ”

กวนฉงซานที่นั่งอ่านหนังสือพิมพ์อยู่บนโซฟาเงยหน้าขึ้นมามอง พลางยิ้มพยักหน้าให้เขา

“ลุงกวนสวัสดีครับ”

หลินเจ๋อทักทาย

“เสี่ยวเจ๋อมาแล้วเหรอจ๊ะ”

แม่ของกวนหนิงเดินถือกับข้าวออกมาจากครัวพลางกล่าวด้วยรอยยิ้ม

“มาได้จังหวะพอดีเลย กินข้าวกันได้แล้ว”

สองสามีภรรยาตระกูลกวนยังคงต้อนรับเขาอย่างอบอุ่นเช่นเคย ทั้งคำพูดและท่าทีล้วนปฏิบัติต่อหลินเจ๋อราวกับเป็นลูกชายของตัวเอง

ระหว่างมื้ออาหาร

หลินเจ๋อรู้สึกราวกับว่านี่คือครอบครัวของเขาจริง ๆ

ชาติที่แล้วเขาก็ตัวคนเดียวมาโดยตลอด ไม่ได้สัมผัสความรู้สึกอบอุ่นแบบนี้มานานมากแล้ว

ราว ๆ หนึ่งทุ่ม

หลินเจ๋อออกจากบ้านของครอบครัวกวน

กลับไปที่ห้องของตัวเองเพื่อหยิบบัตรเครดิต จากนั้นก็รีบมุ่งหน้าไปยังร้านค้าสัตว์อสูรที่ใกล้ที่สุดทันที

“คืนนี้ต้องซื้อวัตถุดิบให้ครบ พยายามทำให้ก้อนหิมะน้อยวิวัฒนาการให้ได้!”

หลินเจ๋อได้หาข้อมูลมาก่อนล่วงหน้าแล้ว เขาค้นหาในอินเทอร์เน็ตดูรอบหนึ่ง

แก่นธาตุน้ำแข็งระดับต่ำและหยกวิญญาณล้วนเป็นวัตถุดิบสำหรับอสูรรับใช้ระดับต่ำทั่วไป

จึงสามารถหาซื้อได้ที่ร้านค้าสัตว์อสูร

สิบกว่านาทีต่อมา

หลินเจ๋อก็มาถึงหน้าร้านค้าแห่งหนึ่งซึ่งมีพื้นที่กว้างขวางและตกแต่งอย่างสว่างไสว