บทที่ 6: 【การ์ดเปลี่ยนภาพลักษณ์】

บทที่ 6: 【การ์ดเปลี่ยนภาพลักษณ์】

วันที่ 27 กรกฎาคม ปี 2025, วันอาทิตย์, ฟ้าครึ้ม

อุณหภูมิ 23℃～29℃, ลมตะวันออกเฉียงใต้, ความเร็วลมน้อยกว่า 3 ระดับ, เหมาะแก่การออกไปข้างนอก

แปดโมงครึ่งเช้า หลังจากหลินเซินตื่นนอน สิ่งแรกที่เขาทำก็คือควานหามือถือข้างหมอน

「ธนาคารเจี้ยนเซ่อ: บัญชี XXXX7946 ของท่านมีเงินเข้า ณ วันที่ 27 ก.ค. เวลา 00:01 จำนวน 1700.00หยวน ยอดเงินคงเหลือปัจจุบัน: 66,000.00 หยวน」

“ยังขาดอีกสามหมื่นสี่”

หลังจากยืนยันว่าเงินเข้าบัญชีแล้ว หลินเซินก็เก็บที่นอน แล้วเริ่มเพลิดเพลินกับช่วงเวลาสุดสัปดาห์ที่หาได้ยาก

อย่างแรกเลยก็คือการชั่งน้ำหนักและวัดส่วนสูง

78 กิโลกรัม!

พอหลินเซินที่ยืนอยู่บนเครื่องชั่งไขมันก้มลงมองเห็นตัวเลขนี้ ในใจก็รู้สึกประหลาดใจและดีใจเป็นอย่างมาก

แค่สัปดาห์เดียวลดไปตั้งสี่กิโลกรัม (*แปดชั่งจีน = สี่กิโลกรัม) ผลลัพธ์ชัดเจนจริงๆ!

แน่นอนว่านอกจากการออกกำลังกายอย่างหนักในทุกๆ วันแล้ว ประสิทธิภาพการออกกำลังกายที่เพิ่มขึ้น 50% ก็ช่วยหลินเซินได้มากเลยทีเดียว

“ดูท่าอีกไม่นานก็คงจะทำภารกิจลดน้ำหนักสำเร็จแล้ว”

หลินเซินเดินไปที่กำแพง ยืนตัวตรงพิงกำแพง แล้วใช้วิธีวัดส่วนสูงแบบตอนเด็กๆ ขีดรอยตื้นๆ ไว้บนหัว

มันสูงกว่ารอยที่ขีดไว้เมื่อสี่วันก่อนประมาณ 1 เซนติเมตร

ได้ผลขนาดนี้เลยเหรอ!?

หลินเซินตกใจมาก

ช่วงนี้ ก่อนนอนทุกคืนเขาจะเคี้ยว【แคลเซียมเพิ่มความสูง】สองเม็ด ตอนแรกนึกว่าจะไม่เห็นผลเร็วขนาดนี้

ผลลัพธ์คือสี่วันก็สูงขึ้น 1 เซนติเมตรเลยเหรอ?!

นี่สำหรับผู้ใหญ่ที่ร่างกายหยุดการเจริญเติบโตแล้ว เรียกได้ว่าเป็นปาฏิหาริย์เลยทีเดียว!

หลินเซินอารมณ์ดีสุดๆ ฮัมเพลงเบาๆ พลางล้างหน้าแปรงฟันเสร็จแล้ว ก็มายืนเก๊กท่าหลงตัวเองหน้ากระจกอยู่พักหนึ่ง

ผลลัพธ์ของ【เจลขัดหน้าลดไขมัน】ทำให้รูปหน้าของเขาเล็กลงอย่างเห็นได้ชัด บวกกับพุงที่ไม่ป่องเหมือนเมื่อก่อนแล้ว รูปร่างก็ค่อยๆ เปลี่ยนจากอ้วนเป็นสมส่วน ดูดีขึ้นมาก

อย่างน้อยก็ดูมีชีวิตชีวากว่าเมื่อหนึ่งสัปดาห์ก่อนเยอะเลย

“บางทีอาจจะถึงเวลาใช้การ์ดเปลี่ยนภาพลักษณ์แล้วล่ะมั้ง”

หลินเซินคิดอยู่นาน สุดท้ายก็หยิบมือถือขึ้นมา กดที่【การ์ดเปลี่ยนภาพลักษณ์】

【ยินดีด้วย! คุณได้เปิดใช้งาน “การ์ดเปลี่ยนภาพลักษณ์” ! โปรดทำการเปลี่ยนแปลงภาพลักษณ์ภายใน24 ชั่วโมง วงเงินห้าหมื่นหยวน หลังจากหมดเวลาแล้ว ระบบจะทำการประเมินและคิดคะแนนตามภาพลักษณ์ที่ดีที่สุดของคุณ】

“ภาพลักษณ์ที่ดีที่สุดงั้นเหรอ”

หลินเซินคิดอยู่ครู่หนึ่ง ตัดสินใจว่าจะทำภารกิจออกกำลังกายของวันนี้ให้เสร็จก่อน

อย่างแรกเลยก็คือการวิ่งจ็อกกิงห้ากิโลเมตรเป็นประจำทุกวัน

จากตอนแรกที่วิ่งด้วยความเร็ว 7 นาทีต่อกิโลเมตร จนตอนนี้เหลือหกนาทีกว่าๆ ความเหนื่อยยากลำบากนั้นมีเพียงหลินเซินเท่านั้นที่รู้ดี

หลังจากวิ่งเสร็จแล้วพักสักครู่ ก็ต่อด้วยเบอร์พี ปีนบันได และยืนม้า (ท่าบริหารแบบจีน)

สองอย่างแรกทำเพื่อลดความอ้วน ส่วนอย่างหลังทำเพื่อบำรุงไต

ช่วยไม่ได้จริงๆ ถึงแม้หลินเซินจะแอบเคืองนิสัยขี้งอนของกู้ว่านถิงอยู่บ้าง แต่บนเตียงเธอก็เร่าร้อนไม่ใช่เล่น!

ลีลาแพรวพราวสารพัด แถมยังพยายามตอบสนองทุกความต้องการของเขาอีกด้วย

นี่จึงทำให้หลินเซินกลางวันก็ทำงาน กลางคืนก็ยังต้อง “ทำงาน” อีก!

พลังไตพร่องไปเยอะเลย

เพื่อฟื้นฟูความเป็นชายชาตรี หลินเซินจึงทั้งลดความอ้วนและไม่ลืมที่จะบำรุงร่างกายด้วยวิธีต่างๆ เช่น ปาต้วนจิ่น (ท่าบริหารร่างกายแบบจีน) ก้าวเข้าสู่ชีวิตวัยชราก่อนวัยอันควรไปซะแล้ว

“ฟู่—!”

พอทำตามแผนการออกกำลังกายเสร็จ เวลาช่วงเช้าก็ผ่านไปแล้ว

หลินเซินทำอาหารคลีนมื้อกลางวันให้ตัวเอง ตั้งใจว่าจะงีบหลับสักพัก แล้วตอนบ่ายค่อยทำความสะอาดบ้านครั้งใหญ่

แต่ทันใดนั้น มือถือก็มีข้อความวีแชทส่งเข้ามา

[ฉินเยว่นาน: คืนนี้ฉันเลี้ยงข้าวคุณนะ]

หา?

หลินเซินอึ้งไปในทันที

ตั้งแต่แอดวีแชทของฉินเยว่นานเป็นเพื่อน ทั้งสองคนก็คุยกันค่อนข้างเยอะ แต่ส่วนใหญ่ก็เป็นเรื่องงาน

หลินเซินก็ไม่ได้ปิดบังอะไร แถมยังกระตือรือร้นเสนอความคิดเห็นของตัวเองอีกด้วย

บวกกับที่เจอกันบ่อยๆที่ฟิตเนส ความสัมพันธ์ของทั้งสองคนก็ค่อยๆ เปลี่ยนจากเจ้านายลูกน้องมาเป็นเพื่อนกัน

อย่างน้อยหลินเซินก็คิดแบบนั้นนะ

แต่เขาก็ไม่คิดว่าความสัมพันธ์ระหว่างเขากับฉินเยว่นานจะดีถึงขนาดที่เธอจะเอ่ยปากชวนกินข้าวเป็นการส่วนตัว

หรือว่าความคิดเห็นของเขาจะช่วยเธอได้จริงๆ?

เหตุผลเดียวที่หลินเซินนึกออกก็คืออันนี้แหละ ทันใดนั้น ในใจก็รู้สึกอบอุ่นขึ้นมาเล็กน้อย

ฉินเยว่นาน นักศึกษาระดับหัวกะทิ ปริญญาโทด้านการจัดการจากมหาวิทยาลัยฟู่ตั้น อายุ 28 ปี

เรียนจบมาสามปีก็ขึ้นมานั่งตำแหน่งผู้อำนวยการฝ่ายการตลาดของโฉ่งโย่วเจียได้ โดยไม่ได้อาศัยเส้นสายใดๆ ทั้งสิ้น

บวกกับใบหน้าที่สวยประณีตออกแนวเยือกเย็น และรูปร่างที่โค้งเว้าเย้ายวน

ถ้าไม่ใช่เพราะใบหน้าที่ดูเย็นชาของเธอ คงจะมีคนมาชอบเธอเยอะแยะมากมาย

ไม่ว่าจะไปที่ไหนก็เป็นจุดสนใจเสมอ

การที่จะได้ไปกินข้าวกับสาวสวยรวยเก่งแบบนี้ ถ้าบอกว่าไม่ตื่นเต้นก็คงจะโกหกแล้วล่ะ

แต่หลินเซินก็ยังโอเคอยู่ อย่างมากก็แค่คิดว่าจะใส่ชุดอะไรไปดีคืนนี้ เพราะต้องพยายามเปลี่ยนภาพลักษณ์ให้ได้มากที่สุด

หลังจากเปิดตู้เสื้อผ้าค้นหาอยู่พักหนึ่ง สุดท้ายเขาก็เลือกเสื้อยืดสีขาวกับกางเกงคาร์โก้ขาสั้นสีเทา ซึ่งเป็นการแต่งตัวที่เรียบง่าย

จริงๆ แล้วก็ไม่มีตัวเลือกอื่นมากนัก เสื้อผ้าที่หลินเซินใส่หน้าร้อนก็มีอยู่ไม่กี่ชุด แค่จับคู่ให้ออกมาดูดีที่สุดก็พอแล้ว

“บางทีน่าจะไปตัดผมหน่อยนะ”

หลินเซินส่องกระจก รู้สึกว่าถึงเวลาที่ต้องเปลี่ยนทรงผมตัวเองแล้ว

ต้องรู้ไว้อย่างหนึ่งว่า ทรงผมเป็นหนึ่งในปัจจัยที่ส่งผลต่อภาพลักษณ์ของผู้ชายมากที่สุด ในโลกออนไลน์มักจะถูกแซวว่าเป็น “ทรัพย์สินส่วนกลางระหว่างคู่รัก” เลยทีเดียว

แต่เงื่อนไขคือ คุณต้องหาช่างตัดผมที่ถูกใจให้เจอเสียก่อน

เรื่องนี้ทำให้หลินเซินลำบากใจ

หลังจากเลือกแล้วเลือกอีก ในที่สุดเขาก็ตัดสินใจทุ่มสุดตัว จองคิวช่างตัดผมคนหนึ่งจากในติ๊กต็อกที่มีผู้ติดตามมากกว่าหนึ่งแสนคน

ประวัติส่วนตัวกับฝีมือดูแล้วก็ไม่เลวเลยทีเดียว เพียงแต่ค่าบริการมันแพงไปหน่อย

998 หยวน แถมบำรุงผมฟรีสามครั้ง

นี่มันปล้นกันชัดๆ!

หลินเซินอดที่จะบ่นออกมาไม่ได้

ถึงแม้เขาจะเข้าใจว่าค่าครองชีพในเซี่ยงไฮ้มันแพง แต่แค่สระ ตัด ซอย ไม่ได้ดัดไม่ได้ย้อม ราคามันจะถึงพันหยวนเลยเหรอ?

“ถ้าตัดออกมาแล้วไม่หล่อ ฉันจะแจ้งตำรวจจริงๆ ด้วย”

หลินเซินลุกออกจากบ้าน เดินทางด้วยรถไฟฟ้าใต้ดินตามที่อยู่ที่ให้ไว้ในติ๊กต็อกไปยังย่านการค้าอู่เจี่ยวฉ่าง หลังจากเดินหาอยู่พักหนึ่ง ในที่สุดก็เจอร้านตัดผมที่ชื่อว่า “Jason Private Custom”

ร้านไม่ใหญ่มาก แต่การตกแต่งที่เรียบง่ายกลับแฝงไปด้วยรายละเอียดที่ประณีตทุกมุม

ลูกค้าค่อนข้างเยอะ ส่วนใหญ่เป็นสาวเมืองที่มาดัดผมหรือทำสีผม

“สวัสดีค่ะคุณผู้ชาย ไม่ทราบว่าต้องการทำอะไรคะ?”

“ผมจองคิวตัดผมไว้ตอนบ่ายสามโมงครับ”

หลินเซินแจ้งให้พนักงานต้อนรับทราบ

“ช่างทำผมเหมือนจะชื่อ... เจสัน?”

“คุณคือคุณหลินใช่ไหมคะ!”

พนักงานสาวสวยอายุน้อยเป็นคนต้อนรับหลินเซิน

เธอดูตื่นเต้นมาก ให้เพื่อนร่วมงานมารับช่วงต่อ แล้วก็เดินออกมาจากเคาน์เตอร์ต้อนรับ ยิ้มโค้งคำนับแล้วก็พาหลินเซินเดินเข้าไปในร้าน

“ฉันชื่อเสี่ยวลี่ค่ะ เชิญตามฉันมาเลยค่ะ! ผู้จัดการร้านรอคุณอยู่นานแล้ว”

คุณหลิน?

คำเรียกนี้ทำให้หลินเซินรู้สึกเห่อๆ ขึ้นมาเหมือนกัน แถมเขายังสังเกตเห็นอีกว่าการแต่งตัวของพนักงานในร้านนี้ดูมีสไตล์มาก

นอกจากช่างตัดผมที่มีทรงผมแปลกประหลาดสารพัดกับสีผมหลากสีสันแล้ว พนักงานหญิงก็ใส่ชุดยูนิฟอร์มคล้ายๆ กับแอร์โฮสเตส

กระโปรงรัดรูปกับถุงน่องซีทรู ดูเซ็กซี่ไม่เบาเลยทีเดียว

ส่วนพนักงานชายก็เป็นหนุ่มหล่อหุ่นนายแบบ สูงเกินหนึ่งร้อยแปดสิบเซนติเมตรทุกคน สวมเสื้อเชิ้ตแขนสั้นที่ปลดกระดุมออกสองสามเม็ด เผยให้เห็นแผงอกลางๆ

นี่มันอะไรกันเนี่ย?

หลินเซินถึงกับตาโต

นี่ฉันไม่ได้ออกมาเดินเที่ยวมานานแล้วเหรอ ทำไมเดี๋ยวนี้ร้านตัดผมมันพัฒนาไปถึงขั้นนี้แล้วล่ะ?

“Hello! คุณหลิน”

หลังจากที่เสี่ยวลี่พาหลินเซินไปนั่งบนเก้าอี้หมุนที่มุมร้านแล้ว ชายหนุ่มคนหนึ่งที่ดูไม่แก่มากก็เดินเข้ามาหา

เขาไว้ผมมวยแบบญี่ปุ่น หนวดเคราก็ดูเหมือนจะได้รับการดูแลตัดแต่งมาอย่างดี แขนทั้งสองข้างมีรอยสักลายดอกไม้ขนาดใหญ่ ดูมีเอกลักษณ์เฉพาะตัวมาก

“ผมคือช่างโทนี่ที่คุณจองคิวไว้ ผู้ก่อตั้งร้านนี้ เจสันครับ”

“สวัสดีครับ”

หลังจากจับมือกับเจสันแล้ว หลินเซินก็แอบบ่นในใจเงียบๆ

ทำไมช่างตัดผมพวกนี้ถึงชอบตั้งชื่อภาษาอังกฤษให้ตัวเองกันจังเลยนะ?