บทที่ 27 คนกับดาบหลอมรวมเป็นหนึ่ง! ตัดหญ้าไม่ถอนโคน ลมวสันต์พัดมาย่อมงอกใหม่
บทที่ 27 คนกับดาบหลอมรวมเป็นหนึ่ง! ตัดหญ้าไม่ถอนโคน ลมวสันต์พัดมาย่อมงอกใหม่
คนเช่นหลินเฉินนี้ ต่อให้ถูกจับ ก็จะถูกโยนเข้าไปทรมานในคุกหลวงเจาอวี้ หรือไม่ก็ถูกนำไปขังไว้ที่แดนชำระ
ไม่มีความเป็นไปได้อื่นอีกแล้ว
เห็นได้ชัดว่า ทั้งสองทางเลือกนี้ หลินเฉินไม่อยากเลือกเลยสักทาง
ดังนั้นหลังจากที่จ้องมองเย่หลิวอวิ๋นอยู่ครู่หนึ่ง หลินเฉินก็ลงมือโดยตรง
ยกดาบขึ้นฟัน ฟาดฟันลงมายังเย่หลิวอวิ๋นอย่างไม่ปรานี
“นายท่านระวัง!”
ดาบของผู้ฝึกยุทธ์ขั้นปรับแต่ง ต่อให้จะรู้ว่าพลังฝีมือของเย่หลิวอวิ๋นไม่ด้อย แต่ซือหนานและคนอื่นๆ ก็ยังอดไม่ได้ที่จะร้องอุทานออกมา
พลังสุริยันคราม!
พลังภายในโคจร ขณะที่ชักดาบคู่กายออกมา พลังภายในที่ร้อนระอุราวกับเปลวเพลิง ก็ลุกโชนขึ้นบนดาบซิ่วชุน
“เคร้ง!”
ดาบสองเล่มปะทะกัน การโจมตีที่หนักหน่วงรุนแรง ไม่เพียงแต่ทำให้ดาบของหลินเฉินบิ่นไปส่วนหนึ่ง แต่ยังซัดร่างของหลินเฉินกระเด็นออกไปไกลหลายเมตร
“เป็นไปไม่ได้!”
หลินเฉินไม่อยากจะเชื่ออยู่บ้าง
เห็นได้ชัดว่าในด้านพลังภายใน ตนเองกับเย่หลิวอวิ๋นผู้นี้ไม่ได้แตกต่างกันมากนัก เหตุใดพละกำลังถึงได้ต่างกันมากมายขนาดนี้
“ต่อให้จะเป็นขั้นปรับแต่งเหมือนกัน ก็ยังมีสูงมีต่ำ”
เย่หลิวอวิ๋นกลับรู้ดีว่า เป็นแถบพรสวรรค์ร่างกายอ่อนแอโดยกำเนิด ที่เป็นตัวถ่วงของหลินเฉิน
กลับกันเป็นเย่หลิวอวิ๋นเอง ที่มีแถบพรสวรรค์เสริมพลังต่างๆ รวมกัน ในระดับพลังเดียวกัน เย่หลิวอวิ๋นไม่กลัวใครเลย
“ฟัน!”
ท่ามกลางความตกตะลึงของหลินเฉิน เย่หลิวอวิ๋นฟันดาบออกไปครั้งแล้วครั้งเล่า เหวี่ยงฟันเข้ามาอย่างต่อเนื่อง
พลังภายในที่ร้อนระอุ สาดส่องให้ดาบคู่กายของเย่หลิวอวิ๋นแดงฉาน
“เคร้ง! เคร้ง! เคร้ง!”
ภายใต้พละกำลังที่มหาศาล
ชั่วขณะหนึ่งหลินเฉินทำได้เพียงใช้ดาบต้านรับอย่างเฉยชา แม้แต่ความสามารถที่จะโต้กลับก็ยังไม่มี
“เปิด!”
ในครั้งสุดท้าย พร้อมกับเสียงตะโกนเบาๆ ของเย่หลิวอวิ๋น ดาบคู่กายในมือของหลินเฉินก็ร่วงหล่นลงกับพื้น ดาบเล่มหนึ่งแทงเข้าไปในบ่าของหลินเฉินโดยตรง
พละกำลังที่มหาศาล ทำให้หลินเฉินคุกเข่าลงกับพื้นข้างหนึ่งโดยตรง สองมือจับคมดาบของเย่หลิวอวิ๋นไว้แน่น
“ข้าไม่ยอม! เห็นได้ชัดว่าข้าเพียงแค่ต้องการจะแก้แค้น ข้าผิดอะไร”
“ไม่มีใครบอกว่าเจ้าผิด เพียงแต่เจ้าบังเอิญมาพบข้าเท่านั้นเอง”
เย่หลิวอวิ๋นไม่เคยบอกว่าการแก้แค้นของหลินเฉินมีอะไรผิด และตนเองในฐานะองครักษ์เสื้อแพร การจับกุมฆาตกรที่ล้างตระกูลสำนักดาบทองคำอย่างหลินเฉิน ก็ไม่ได้ผิดเช่นกัน
“ในเมื่อไม่อยากไปคุกหลวงเจาอวี้ เช่นนั้นก็ส่งเจ้าไปสู่สุคติแล้วกัน!”
ชักดาบออกมา
ท่ามกลางสายตาที่ไม่ยอมจำนนของหลินเฉิน เขาก็ฟันดาบลงไปโดยตรง
“ฟู่!”
เมื่อมองดูหลินเฉินที่ล้มลงกับพื้นด้วยใบหน้าที่ไม่ยอมจำนน เย่หลิวอวิ๋นก็ค่อยๆ พ่นลมหายใจขุ่นมัวออกมา จริงดังว่า ตนเองเป็นคนที่เย็นชาโดยกำเนิด ลงมือทีไรไม่เพียงแต่ไม่มีความรู้สึกอึดอัดเลยแม้แต่น้อย
กลับกันยังมีความรู้สึกแปลกๆ
“นายท่านเกรียงไกร!”
เมื่อเย่หลิวอวิ๋นเก็บดาบซิ่วชุนกลับเข้าฝักอีกครั้ง
ซือหนานและองครักษ์เสื้อแพรคนอื่นๆ ต่างก็เดินเข้ามาด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความชื่นชม
สถานที่อย่างหน่วยองครักษ์เสื้อแพร เดิมทีก็เชิดชูผู้แข็งแกร่งอยู่แล้ว เดิมทีคิดว่าเย่หลิวอวิ๋นอาศัยเบื้องหลังถึงได้ก้าวขึ้นมาถึงตำแหน่งนายกองร้อยได้
แต่เมื่อได้เห็นพลังฝีมือที่แข็งแกร่งถึงเพียงนี้ของเย่หลิวอวิ๋นแล้ว สายตาของแต่ละคนที่มองเย่หลิวอวิ๋น ก็ยิ่งทวีความเชื่อมั่นมากขึ้น
“เอาล่ะ! ไปทำงานกันได้แล้ว!”
เขาโบกมือ เย่หลิวอวิ๋นไม่ได้สนใจคำเยินยอเหล่านี้
เขาให้ทุกคนค้นหาสิ่งของในสำนักดาบทองคำต่อไปก่อน แล้วจึงหันไปมองหลินเฉินที่ล้มลงตายไปแล้ว
แถบพรสวรรค์ร่างกายอ่อนแอโดยกำเนิดไม่ต้องไปดู แต่พรสวรรค์ด้านเพลงดาบและความเข้าใจเหนือธรรมดาคุณภาพสีม่วงนั้น เย่หลิวอวิ๋นต้องการมาก
พรสวรรค์คุณภาพสีม่วงอีกอันก็ได้มาแล้ว
[ตรวจพบ ‘เห็นแล้วไม่ลืม’ และ ‘ความเข้าใจเหนือธรรมดา’ มีความเข้ากันได้สูงมาก ท่านต้องการหลอมรวมหรือไม่]
พรสวรรค์เห็นแล้วไม่ลืมที่ได้รับมาก่อนหน้านี้ ก็นับว่าเป็นแถบพรสวรรค์ที่เกี่ยวกับความเข้าใจ แถบพรสวรรค์สองอย่างที่มีความเข้ากันได้สูงมาก พอดีสามารถนำมาใช้หลอมรวมได้
หลอมรวม!
ไม่มีอะไรต้องลังเล เย่หลิวอวิ๋นเลือกที่จะหลอมรวมในทันที
[ระบบแถบพรสวรรค์!]
[โฮสต์: เย่หลิวอวิ๋น!]
[ระดับพลัง: ผู้ฝึกยุทธ์ขั้นปรับแต่ง!]
[วรยุทธ์: เพลงดาบตัดวายุ, พลังสุริยันคราม, เพลงดาบสนเมฆา, หัตถ์ทลายหยก]
[แถบพรสวรรค์: โชคดี (สีม่วง) , กระดูกเหล็กเส้นเอ็นเหล็กกล้า (สีม่วง) , คนกับดาบหลอมรวมเป็นหนึ่ง (สีม่วง) , ความเข้าใจเหนือธรรมดา (สีม่วง) , พรสวรรค์ด้านเพลงกระบี่ (สีเขียว) , กายาหยางสุดขั้ว (สีม่วง) , ดมกลิ่นจำแนกสตรี (สีเขียว) ]
[คนกับดาบหลอมรวมเป็นหนึ่ง (สีม่วง) : มีพรสวรรค์ด้านเพลงดาบที่ยอดเยี่ยม สามารถควบคุมเพลงดาบใดๆ ได้อย่างรวดเร็ว]
การเสริมพลังของพรสวรรค์ด้านเพลงดาบหลายครั้ง
ทำให้พรสวรรค์ด้านเพลงดาบที่เดิมทีมีเพียงคุณภาพสีฟ้าของเย่หลิวอวิ๋น อัปเกรดเป็นสถานะสีม่วงได้สำเร็จ
และบนแถบความคืบหน้า ก็ยังเพิ่มขึ้นมาไม่น้อย
“ไม่เลว! ไม่เลว!”
สำหรับผลลัพธ์เช่นนี้ เย่หลิวอวิ๋นพึงพอใจเป็นอย่างยิ่ง
และพร้อมกับการหลอมรวมของแถบพรสวรรค์ เย่หลิวอวิ๋นก็สามารถรู้สึกได้ว่า ตนเองมีความเข้าใจในเพลงดาบเดิมที่แตกต่างไปจากเดิม
หากครั้งนี้ให้เย่หลิวอวิ๋นต่อสู้กับหลินเฉินอีกครั้ง เย่หลิวอวิ๋นมีความมั่นใจว่า สามารถจัดการหลินเฉินได้อย่างเด็ดขาดภายในสามดาบ
องครักษ์เสื้อแพรคนอื่นๆ ล้วนไปค้นหาสิ่งของกันหมดแล้ว
ในตอนนี้ข้างกายของเย่หลิวอวิ๋น ก็ยังคงเหลือเพียงซือหนานและสือเซิ่ง
“ได้เรียนรู้อะไรบ้าง?”
ในตอนนี้ เย่หลิวอวิ๋นพึงพอใจกับลูกน้องทั้งสองคนนี้มาก
คำถามที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหัน ทำให้ซือหนานและสือเซิ่งต่างก็ตะลึงไปเล็กน้อย กลับเป็นสือเซิ่งที่พูดขึ้นก่อน
“เพลงดาบของนายท่านเฉียบคมยิ่งนัก สายตาข้าน้อยมันต่ำต้อย ไม่ได้เรียนรู้แม้แต่กระบวนท่าเดียว”
“...”
ใครใช้ให้เจ้ามาเรียนเพลงดาบของข้าเล่า เย่หลิวอวิ๋นเหลือบมองสือเซิ่งอย่างพูดไม่ออก
สามารถให้คำตอบเช่นนี้ได้ สมแล้วที่เป็นเจ้าจริงๆ
“พูดอะไรไร้สาระ นายท่านหมายความว่าอย่างนั้นหรือ?”
ซือหนานที่เดิมทีก็ชำนาญในการสังเกตสีหน้าอยู่แล้ว ก็มองออกทันทีว่าสายตาของเย่หลิวอวิ๋นไม่ถูกต้อง จึงกล่าวกับสือเซิ่งประโยคหนึ่ง
นี่เข้าใจความหมายของตนเองแล้วหรือ?
เย่หลิวอวิ๋นมองไปยังซือหนานอย่างคาดไม่ถึง เมื่อเผชิญกับสายตาของเย่หลิวอวิ๋น ซือหนานก็ยิ้มประจบประแจงก่อน แล้วก็กล่าวอย่างเด็ดเดี่ยวทันที
“นายท่านมีสายตาแหลมคม สืบคดีดุจเทพเซียน ครั้งนี้หากไม่ใช่เพราะนายท่านที่เฉลียวฉลาด พวกเราก็คงไม่สามารถค้นพบได้ว่าฆาตกรผู้นี้ไม่ได้ออกจากสำนักดาบทองคำไป นายท่านต้องการจะบอกพวกเราว่า ต่อไปเวลาสืบคดีต้องคิดอย่างใจเย็นใช่หรือไม่ขอรับ”
สือเซิ่งที่อยู่ข้างๆ ในตอนนี้ก็แสดงสีหน้ากระจ่างแจ้งออกมาอย่างเข้ากัน ท่าทางเหมือนได้เรียนรู้แล้ว
“ไร้สาระสิ้นดี!”
สืบคดีบ้าบออะไร ตนเองแม้จะเคยดูยอดนักสืบมาหลายตอน แต่ก็ไม่เคยสืบคดีอะไรด้วยตนเองจริงๆ เลย
“ข้าต้องการจะบอกพวกเจ้าว่า ตัดหญ้าไม่ถอนโคน ลมวสันต์พัดมาย่อมงอกใหม่!”
นี่คือสิ่งที่เย่หลิวอวิ๋นได้เรียนรู้มาจากร่างของหลินเฉิน
เจ้าสำนักดาบทองคำจินหยวนป้าทำผิดหรือ?
ในความเป็นจริงแล้ว ในยุทธภพ การฆ่าล้างตระกูลเพื่อคัมภีร์วรยุทธ์เล่มหนึ่งนั้นมีมากเกินไปแล้ว พบเห็นได้บ่อยจนชินชา
สิ่งที่จินหยวนป้าทำผิดที่สุด อาจจะเป็นการที่ทิ้งหลินเฉินที่เป็นคนรอดชีวิตไว้
ยุทธภพก็เป็นเช่นนี้ แม้จะกล่าวกันว่า ยุทธภพไม่ได้มีเพียงการต่อสู้ฆ่าฟัน แต่ในสถานการณ์ส่วนใหญ่ ยุทธภพจริงๆ แล้วก็มีเพียงการต่อสู้ฆ่าฟันเท่านั้น
“ต่อไปหากมีเรื่องคล้ายๆ กันนี้ จำไว้ว่าอย่าให้มีคนรอดชีวิต ชีวิตมีเพียงชีวิตเดียว ตายแล้วก็คือตายแล้ว อย่าว่าแต่จะมีคนมาแก้แค้นให้พวกเจ้าหรือไม่ ต่อให้แก้แค้นได้ แต่ชีวิตก็ไม่มีแล้ว ยังจะมีความหมายอะไรอีก?”
สือเซิ่งอาจจะยังคงงุนงงอยู่บ้าง
แต่ซือหนานคือคนที่รู้สึกตัวก่อน สีหน้ากระจ่างแจ้ง
“เข้าใจแล้วขอรับ นายท่าน!”
...