เชี่ยวชาญทักษะใหม่

บทที่ 18 เชี่ยวชาญทักษะใหม่

หน้าตอไม้

เจียงหนิงกำมีดผ่าฟืนในมือขวาแน่น เล็งไปที่ท่อนไม้กลมเบื้องหน้าแล้วฟันลงไปสุดแรง

แคร็ก——

เสียงไม้แตกดังขึ้น

เจียงหนิงอดไม่ได้ที่จะปล่อยมีดผ่าฟืน สลัดมือขวาที่ชาจากการสั่นสะเทือน

"เจ้าหนู ทนไหวรึเปล่า?" คุณป้าซุนโผล่ศีรษะออกมาจากหน้าต่างห้องครัว

"พี่ใหญ่ซุน ข้าไม่มีปัญหาขอรับ!!" เจียงหนิงยิ้มให้คุณป้าซุน

เขานวดฝ่ามือของตนเอง เมื่อเลือดลมไหลเวียน ฝ่ามือที่ชาก็ดีขึ้นมาก

จากนั้นเขาก็กำมีดผ่าฟืนแน่นอีกครั้ง ใช้เท้าข้างหนึ่งเหยียบท่อนไม้กลมไว้ พลังปราณและโลหิตโคจร มือขวาออกแรงดึงมีดผ่าฟืนที่ติดอยู่ในท่อนไม้ออกมาทันที

วินาทีต่อมา

เจียงหนิงถือมีดผ่าฟืน พลังปราณและโลหิตในร่างกายโคจรไปยังแขนขวาอีกครั้ง จากนั้นก็ออกแรงฟันลงไปที่ท่อนไม้กลมที่ผ่าไปแล้วครึ่งหนึ่งอย่างแรง

ฟันลงไปหนึ่งครั้ง

แคร็ก——

ท่อนไม้กลมพลันแยกออกเป็นสองส่วนในทันที

"ไม่เลว!!" เสียงที่สงบเยือกเย็นดังขึ้นจากด้านหลังอย่างเงียบเชียบ

เจียงหนิงหันกลับไปมอง แล้วรีบวางมีดผ่าฟืนในมือลง โค้งคำนับ

"ท่านอาจารย์!!"

"ไม่ต้องสนใจข้า! ตั้งใจผ่าฟืนให้ดี การผ่าฟืนก็เป็นการฝึกฝนอย่างหนึ่ง! คำว่า 'ชางล่าง' คือวิชากระบี่แขนงหนึ่ง!!" หวังจิ้นเอ่ยขึ้นช้าๆ

และเมื่อเจียงหนิงได้ยินประโยคนี้ ดวงตาของเขาก็พลันสว่างวาบ ในใจเข้าใจขึ้นมาทันที เข้าใจว่าทำไมหวังจิ้นถึงให้เขาทำงานผ่าฟืนนี้

"ดูเหมือนว่าการแสดงออกของข้าเมื่อเช้าจะเข้าตาหวังจิ้นแล้ว!" ในใจของเจียงหนิงพลันเข้าใจที่มาที่ไปในทันที

จากนั้นเขาก็ยิ่งเต็มไปด้วยกำลังใจ

เมื่อเข้าตาหวังจิ้นแล้ว ก็ไม่ต้องกังวลเรื่องความปลอดภัยส่วนตัวไปชั่วคราว

โดยเฉพาะในสถานการณ์ที่ตอนนี้เขาสามารถอาศัยอยู่ที่สำนักยุทธ์ได้ ยิ่งไม่ต้องกังวล

จากนั้น

เจียงหนิงก็ยกท่อนไม้กลมหนาขึ้นมาอีกท่อน พลังปราณและโลหิตโคจรเข้าสู่แขนขวา

ฟันลงไปหนึ่งครั้ง

แคร็ก——

ท่อนไม้กลมพลันแยกออกเป็นสองส่วนในทันที

"พลังปราณและโลหิตช่างล้ำลึกจริงๆ!" เจียงหนิงมองดูผลงานของการฟันครั้งนี้ แล้วถอนหายใจในใจ

การฟันครั้งแรกเมื่อครู่ เพราะไม่ได้ระเบิดพลังปราณและโลหิตออกมา การฟันสุดแรงทำได้เพียงผ่าท่อนไม้กลมไปครึ่งหนึ่งเท่านั้น

ตอนนี้เมื่อระเบิดพลังปราณและโลหิตออกมา กลับสามารถผ่าท่อนไม้กลมออกเป็นสองส่วนได้อย่างหมดจด

จากตรงนี้จะเห็นได้ถึงความล้ำลึกของพลังปราณและโลหิต

หวังจิ้นยืนดูอยู่ครู่หนึ่ง ก็พยักหน้าอย่างพึงพอใจ แล้วเดินไปยังห้องครัวที่คุณป้าซุนอยู่

เมื่อมาถึงห้องครัว

จมูกของหวังจิ้นขยับเล็กน้อย

"เจ้าปฏิบัติต่อเจ้าหนูนี่ไม่เลวนี่ ในแกงเนื้อคืนนี้ถึงกับใส่เห็ดหลินจือดินลงไปด้วย"

"เจ้าสำนัก!!" คุณป้าซุนพลันเอ่ยขึ้นอย่างประหม่า แล้วเอ่ยอย่างลังเล "พอเห็นเจ้าหนูนี่แล้ว ข้าก็นึกถึงลูกของข้า ถ้าหากไม่เกิดเรื่องขึ้น ป่านนี้ก็คงจะโตเท่าเขาแล้ว!"

หวังจิ้นเมื่อได้ยินดังนั้น ก็พลันเงียบไป

ในห้องครัวเงียบไปหลายลมหายใจ มีเพียงเสียง "เปรี๊ยะปร๊ะ" ของไม้ฟืนที่กำลังลุกไหม้

จากนั้น หวังจิ้นก็เอ่ยขึ้นทำลายความเงียบ

"ไม่เป็นไร เพิ่มเนื้อลงไปอีก! เจ้าหนูนี่ข้าก็ค่อนข้างชอบใจอยู่เหมือนกัน!"

ดวงตาของคุณป้าซุนพลันสว่างวาบ "ท่านเจ้าสำนักหวังหมายความว่าเจ้าหนูนี่มีความหวังที่จะสืบทอดวิชาของท่านรึเจ้าคะ?"

หวังจิ้นส่ายหน้า "จะพูดเรื่องนี้ยังเร็วเกินไป! สำหรับเขาแล้วจะสามารถฉวยโอกาสนี้ไว้ได้หรือไม่ ยังต้องดูที่ความเข้าใจของเขา! หากความเข้าใจไม่เพียงพอ ต่อให้รับการสืบทอดของข้าไปก็ไปได้ไม่ไกล! แต่ดูจากตอนนี้แล้ว ก็พอจะบ่มเพาะไว้ก่อนได้!"

"เข้าใจแล้วเจ้าค่ะ!!" คุณป้าซุนมีสีหน้ายินดีเล็กน้อย "เจ้าหนูนี่สุภาพอ่อนน้อมมาก ข้าค่อนข้างชอบเขาเลยทีเดียว!"

หวังจิ้นเมื่อได้ยินดังนั้น ดูเหมือนจะนึกอะไรขึ้นมาได้ ใบหน้าของเขาก็อ่อนโยนลงเล็กน้อย เผยรอยยิ้ม "สุภาพอ่อนน้อมจริงๆ!!"

...

อีกด้านหนึ่ง

ในขณะที่ทั้งสองคนกำลังพูดคุยกัน

เจียงหนิงที่ยืนอยู่หน้าตอไม้สำหรับผ่าฟืนกลับเบิกตากว้าง ในดวงตาเต็มไปด้วยความตกตะลึง

【ทักษะ】: วิชามีดผ่าฟืน (เริ่มต้น 1/100)

"แค่ผ่าฟืน ก็ได้วิชามีดมาแขนงหนึ่งเลยรึ?" ในใจของเจียงหนิงเต็มไปด้วยความประหลาดใจ

จากนั้น บนใบหน้าของเขาก็เผยรอยยินดีออกมาเล็กน้อย

"ลองอีกที!"

เมื่อความคิดนี้ผุดขึ้น ท่อนไม้กลมท่อนหนึ่งก็ถูกเขาวางลงบนตอไม้

ภายใต้การระเบิดของพลังปราณและโลหิต

แคร็ก——

ท่อนไม้กลมถูกผ่าออกเป็นสองส่วน

【ค่าประสบการณ์วิชามีดผ่าฟืน +1】

【ทักษะ】: วิชามีดผ่าฟืน (เริ่มต้น 2/100)

"ได้ผลจริงๆ!"

ในใจของเขาอดที่จะดีใจไม่ได้ ในดวงตามีประกายวาบผ่าน

จากนั้น ท่อนไม้กลมอีกท่อนก็ถูกเขาวางบนตอไม้

แคร็ก——

เมื่อมีดผ่าฟืนฟันลงไป ท่อนไม้กลมท่อนนั้นก็ถูกผ่าออกเป็นสองส่วนอีกครั้ง

【ค่าประสบการณ์วิชามีดผ่าฟืน +1】

【ทักษะ】: วิชามีดผ่าฟืน (เริ่มต้น 3/100)

"ไม่เลว! ไม่เลวจริงๆ!"

เมื่อมองดูการเปลี่ยนแปลงบนแผงหน้าจอ ในใจของเขาก็พึงพอใจอย่างยิ่ง

"ค่าประสบการณ์ที่เพิ่มขึ้นรวดเร็วขนาดนี้ เร็วกว่าวิชาหมัดห้าสรรพสัตว์มากเกินไปแล้ว! อาจจะง่ายกว่าทักษะความสามารถในการอ่านออกเขียนได้เสียอีก!"

หลังจากทดลองเสร็จสิ้น เจียงหนิงก็ยิ่งมีแรงผลักดันเต็มเปี่ยม

ท่อนไม้กลมทีละท่อนถูกเขาผ่าออกอย่างต่อเนื่อง!

【ค่าประสบการณ์วิชามีดผ่าฟืน +1】

【ค่าประสบการณ์วิชามีดผ่าฟืน +1】

【...】

หวังจิ้นหลังจากเดินออกมาจากห้องครัว สายตาก็ถูกเจียงหนิงดึงดูดในทันที

"เจ้าหนูนี่บ้าไปแล้วรึ??" หวังจิ้นอ้าปากเล็กน้อยมองดูเจียงหนิง

ในตอนนี้ หางตาของเจียงหนิงเมื่อเห็นร่างของหวังจิ้น ก็รีบวางมีดผ่าฟืนในมือลง หอบหายใจเล็กน้อยแล้วคำนับหวังจิ้น

"ท่านอาจารย์!!"

หวังจิ้นโบกมือ "เจ้าเป็นอะไรไป ถึงได้ออกแรงผ่าฟืนขนาดนี้"

เจียงหนิงเอ่ยด้วยสีหน้าจริงจัง "ท่านอาจารย์ให้ข้าอาศัยอยู่ที่สำนักยุทธ์ คุ้มครองความปลอดภัยของข้า! ข้าไม่มีสิ่งใดตอบแทน ทำได้เพียงออกแรงทำงาน เพื่อแสดงความขอบคุณในใจเล็กน้อย"

เมื่อได้ยินคำพูดเหล่านี้ หวังจิ้นก็มองเจียงหนิงด้วยสีหน้าจนใจ "ไม่จำเป็นต้องทำถึงขนาดนี้ ทำงานก็ต้องพอดี! เจ้าใช้พละกำลังมากเกินไป แล้วจะฝึกหมัดได้อย่างไร?"

เจียงหนิงส่ายหน้า "ท่านอาจารย์ไม่ต้องเป็นห่วง ข้ายังมีโสมป่าที่ศิษย์พี่โจวให้ค้ำจุนอยู่"

"กินโสมป่าฟื้นฟูพละกำลังมาผ่าฟืน เจ้าหนูนี่ช่างละทิ้งรากฐานเพื่อไล่ตามปลายยอดเสียจริง!" หวังจิ้นมองเจียงหนิงอย่างจนปัญญา

"ท่านอาจารย์มีทั้งบุญคุณในการถ่ายทอดวิชา และยังมีบุญคุณในการคุ้มครองข้า! ในใจของศิษย์ซาบซึ้งใจจนไม่อาจเอ่ยเป็นคำพูดได้ ทำได้เพียงแสดงออกเช่นนี้! หากรับไว้เฉยๆ ใจข้าจะไม่สงบ!" เจียงหนิงพูดด้วยสีหน้าจริงจัง

หวังจิ้นส่ายหน้าอย่างจนใจ "เอาเถอะ แล้วแต่เจ้าแล้วกัน! การผ่าฟืนก็เป็นการฝึกพละกำลังได้เหมือนกัน และยังทำให้เจ้าคุ้นเคยกับความรู้สึกของการใช้มีดได้อีกด้วย สายตาถึง มือถึง นี่คือพื้นฐานของวิชากระบี่! หากความเข้าใจของเจ้าได้มาตรฐาน และได้เป็นศิษย์สายตรงของข้า พื้นฐานวิชากระบี่นี้เป็นสิ่งที่จำเป็น!"

"เข้าใจแล้วขอรับ!" เจียงหนิงพูดด้วยสีหน้าตื่นเต้น

เมื่อหวังจิ้นเห็นเช่นนี้ ก็อดที่จะยิ้มไม่ได้

"คนหนุ่มสาวช่างซื่อตรงดีแท้ ในใจคิดอะไรก็แสดงออกมาบนใบหน้า! ไม่เหมือนคนแก่อย่างข้าที่สุขุมรอบคอบ!"

จากนั้น หวังจิ้นก็แอบดูเจียงหนิงอยู่ชั่วเวลาจิบชาหนึ่งถ้วย

"เจ้าหนูนี่มีความกตัญญูรู้คุณดี!" หวังจิ้นพยักหน้าเล็กน้อย สายตาที่มองเจียงหนิงค่อยๆ อ่อนโยนลง

"ตอนนี้ก็ได้แต่หวังว่าความเข้าใจของเจ้าหนูนี่จะได้มาตรฐาน! ด้วยนิสัยของเจ้าหนูนี่ ในอนาคตก็พอจะดูแลข้ายามแก่เฒ่าได้ ไม่ถึงกับเนรคุณอาจารย์! คิดอย่างนี้แล้วก็นับเป็นหน่อเนื้อเชื้อไขที่ดี! แต่จะเป็นอย่างไร ก็ยังต้องดูที่ตัวเขาเองจะไขว่คว้า! เส้นทางวรยุทธ์หากไม่ต่อสู้ ความสำเร็จชั่วชีวิตก็มีจำกัด"

...

【ค่าประสบการณ์วิชามีดผ่าฟืน +1】

【ทักษะ】: วิชามีดผ่าฟืน (เริ่มต้น 99/100)

"ยังขาดอีกหนึ่งแต้มค่าประสบการณ์ก็จะทะลวงผ่านแล้ว!"

เมื่อมองดูแผงหน้าจอของตัวเอง ร่างกายที่เหนื่อยล้าของเจียงหนิงก็พลันสั่นสะท้าน มีพละกำลังเกิดขึ้นมาอย่างไม่มีสาเหตุ

เขายกท่อนไม้กลมให้ตั้งตรง ยกมือขึ้นแล้วฟันมีดลงไป

แคร็ก——

เสียงดังใส ท่อนไม้กลมแยกออกเป็นสองส่วนจากตรงกลาง

【ค่าประสบการณ์วิชามีดผ่าฟืน +1】

【ทักษะ】: วิชามีดผ่าฟืน (เชี่ยวชาญ 0/200)

ในชั่วพริบตา แต้มค่าประสบการณ์สุดท้ายที่เพิ่มขึ้นมาก็ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงจากปริมาณสู่คุณภาพในทันที วิชามีดผ่าฟืนทะลวงจากระดับเริ่มต้นสู่ระดับเชี่ยวชาญ

และเจียงหนิงที่กำลังถือมีดผ่าฟืนในมือ ก็รู้สึกคุ้นเคยขึ้นมาในทันที

เขารู้โดยสัญชาตญาณว่าจะต้องออกแรงอย่างไรจึงจะสามารถแสดงพลังในการฟันได้มากขึ้น และยังรู้อีกว่าจะต้องออกแรงอย่างไรจึงจะสามารถประหยัดพละกำลังได้อย่างมีประสิทธิภาพสูงสุด

กล้ามเนื้อที่แขนก็ยิ่งตึงขึ้นจากการที่ค่าประสบการณ์เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง ตอนนี้เมื่อวิชามีดผ่าฟืนทะลวงผ่าน กล้ามเนื้อบนแขนก็ยิ่งร้อนขึ้นเล็กน้อย จากนั้นกล้ามเนื้อก็ยิ่งตึงขึ้นไปอีก

เจียงหนิงวางมีดผ่าฟืนลง กำหมัด สัมผัสถึงการเปลี่ยนแปลงของพละกำลังที่แขน เขาก็พยักหน้าอย่างพึงพอใจ

"การทะลวงผ่านของวิชามีดผ่าฟืน คุ้มค่ามากจริงๆ!"

"แค่ทะลวงผ่านระดับเชี่ยวชาญก็มีผลเบื้องต้นกับข้าแล้ว ต่อไปการทะลวงผ่านในระดับขั้นกลาง ขั้นสูง และสมบูรณ์แบบอีกสามระดับ ผลลัพธ์ย่อมต้องแข็งแกร่งขึ้นไปอีก!"

"และยังมี การทะลวงขีดจำกัด!!!" ในดวงตาของเขามีประกายวาบผ่าน เมื่อคิดถึงการเปลี่ยนแปลงหลังการทะลวงขีดจำกัด ในใจของเขาก็เต็มไปด้วยความคาดหวัง "การทะลวงขีดจำกัดครั้งแรกของความสามารถในการอ่านออกเขียนได้ให้คุณสมบัติความทรงจำเป็นเลิศกับข้า ไม่รู้ว่าการทะลวงขีดจำกัดครั้งแรกของวิชามีดผ่าฟืนจะให้คุณสมบัติอะไรกับข้า?"

"ด้วยประสิทธิภาพของข้าในตอนนี้ การฟาร์มวิชามีดผ่าฟืนจนถึงขั้นทะลวงขีดจำกัด ก็น่าจะใช้เวลาไม่กี่วัน!"