ตอนที่ 3 เก้าผู้ยิ่งใหญ่: หรือว่านี่คือจอมยุทธ์แห่งแดนสวรรค์?
ใต้ต้นไม้ต้นเดิมนั้นเอง...
เก้าผู้ยิ่งใหญ่ต่อสู้กับแมงมุมตัวนั้นอย่างดุเดือด จนถึงขั้นเข้าตาแตกยับ
คงไม่มีใครคาดคิด ว่าเก้าผู้ยิ่งใหญ่ที่เคยยิ่งใหญ่เหนือแดนล่าง พอขึ้นมาถึงแดนสวรรค์ กลับกลายเป็นพวกตัวเล็กอ่อนแอถึงเพียงนี้
เล่นเอาแมงมุมตัวหนึ่งยังสู้ไม่ไหว!
จากสายตาของซูหนิง แมงมุมตัวนั้นก็แค่คลานไปคลานมา แต่ในสายตาของพวกตัวจิ๋วเหล่านี้ มันกลับรวดเร็วปานปีศาจ
“ซววบบบ!”
แมงมุมเคลื่อนไหวเร็วราวติดมอเตอร์ วิ่งเข้าใส่เก้าผู้ยิ่งใหญ่ราวกับเห็นเหยื่อสด
“สุดยอดเคล็ดกระบี่ราชามังกร!”
ผู้ฝึกตนคนหนึ่งในชุดเกราะทองคำลายมังกร เปล่งประกายดั่งหลอดไฟเล็ก ๆ รอบตัวมีมังกรทองเก้าตัวโบยบินครวญคำราม แล้วแปรเปลี่ยนเป็นกระบี่สวรรค์เก้าเล่มพุ่งใส่แมงมุม
...แม้กระบี่เหล่านั้นจะเล็กยิ่งกว่าไม้จิ้มฟัน
ซูหนิงดูแล้วถึงกับขำในใจ — เอฟเฟกต์นี่มันล้ำกว่าในหนังอีก!
แต่พอกระบี่กระทบตัวแมงมุม... ไม่มีผลใด ๆ ทั้งสิ้น ราวกับแค่จุดแสงเล็ก ๆ ส่องผ่านเปลือกมันเท่านั้น
ทันใดนั้น แมงมุมพุ่งเข้าหาหนึ่งในผู้ฝึกตน ปาดหนึ่งที กดลงพื้น แล้วพ่นใยอย่างว่องไว
“ฟึ่บ ฟึ่บ ฟึ่บ...”
ไม่กี่วินาทีต่อมา ตัวเล็กผู้หนึ่งก็ถูกมัดด้วยใยจนกลายเป็นรังไหมขาว ๆ ดิ้นยังไงก็หลุดไม่พ้น
“จักรพรรดิแห่งต้าเซี่ย!”
เหล่าผู้ยิ่งใหญ่ที่เหลือใจหายวาบ เมื่อเห็นเพื่อนร่วมพวกโดนจัดการหมดรูปในเวลาแค่พริบตา
ปีศาจแห่งความโกลาหลนี้ช่างน่าสะพรึง!
แต่มันยังไม่จบ! แมงมุมยังคงไล่ล่า... แค่ท่าทางก็เหมือนนักล่าที่เต็มไปด้วยสัญชาตญาณดิบ
“ปัก! ปัก! ปัก!”
แมงแปดขาไถพื้นเหมือนติดเทอร์โบ แล้วพุ่งชนเหยื่อตัวต่อไป!
อีกหนึ่งผู้ฝึกตนโดนกดติดพื้น รังไหมขาวโพลนเกิดขึ้นอีก
ฟาดฟันแสง สี เสียงอย่างเท่ แต่พลังจริง...เหมือนแมลงเล่นไฟฉายเด็กเล่น!
...
“ปีศาจตนนั้นแกร่งเกินไป...ถ้าเป็นแบบนี้ พวกเราคงตายกันหมดแน่” เซียนหญิงแห่งคุนหลุนกล่าวด้วยสีหน้าวิตก
และเธอคงคิดถูกแล้ว
อีกคน...อีกคน...ถูกแมงมุมตะครุบจับเรียงรายไม่หยุด
แม้แต่นักดาบอย่าง 'เซียนกระบี่นิรนาม' ยังถูกปัดตกพื้นราวกับมดตัวหนึ่ง
“...จบกันแล้ว...” นางหน้าซีดเผือด มองแมงมุมด้วยแววตาตื่นตระหนก
“วันนี้...เราจะมอดม้วยตรงนี้เลยหรือ?”
นางเต็มไปด้วยความไม่ยอมแพ้
หวังจะสร้างชื่อในแดนสวรรค์ ใครจะคิดว่าเพิ่งก้าวเท้าเข้ามาก็เกือบโดนเขมือบ!
นางรู้สึกได้ว่าแมงมุมตนนั้นเริ่มเหนื่อย อยากกลืนกินนางเพื่อฟื้นพลัง
“เคล็ดคุนหลุน!”
นางชูมือทั้งสอง พลังหยินหยางก่อตัวขึ้นเป็นกลม ๆ กลางฝ่ามือ
นี่คือสุดยอดวิชาหลักของนาง หนึ่งในเคล็ดวิถีแห่งหยินหยางที่นำพานางเข้าสู่ระดับ 'ผู้ยิ่งใหญ่'
เป็นกระบวนท่าที่สังหารศัตรูนับไม่ถ้วน
เป็นไม้ตายที่เคยได้ชื่อว่าสังหารเทพ สังหารเซียน!
“บึ้ม!”
พลังกลม ๆ พุ่งใส่แมงมุมพร้อมแรงสายฟ้าบางเบา
แล้วนางก็ตกพื้นหมดแรงในทันที
“แปะ...”
แต่ผลลัพธ์...แค่ฟองสบู่แตกระเบิดบนตัวแมงมุม ไม่เกิดผลใด ๆ ทั้งสิ้น!
ถึงขั้นทำให้คันยุบยิบยังไม่ได้!
“นี่แหละ...พลังของปีศาจแห่งความโกลาหล...”
“โลกนี้...น่ากลัวถึงเพียงนี้เชียวหรือ...ไม่น่าแปลกใจเลยว่าทำไมพวกผู้เฒ่าถึงเตือนว่าอย่าบินทะยานมา...และทำไมรอบ ๆ นี้ถึงมีแต่ซากกระดูก...”
เซียนหญิงแห่งคุนหลุนล้มลงแล้ว — หมดสิ้นเรี่ยวแรง
นางได้แต่ยิ้มเศร้า มองแมงมุมที่กระโจนใส่
ความตาย...ใกล้เข้ามาทุกที
และตลอดเวลานั้น — ไม่มีใครสังเกตเลยว่าเหนือศีรษะพวกเขา มีสิ่งมีชีวิตขนาดยักษ์กำลังดูเหตุการณ์อยู่อย่างใจเย็น
ตอนแมงมุมใกล้จะปิดบัญชี นั่นแหละ...ซูหนิงเพิ่งลงมือ
เขายื่นนิ้วชี้ลงมา แตะพื้นเบา ๆ
“แปะ!”
แมงมุมแหลกเหลวทันที!
ขาทั้งแปดกระดิกสองที จากนั้นแน่นิ่ง
น้ำเมือกกระเด็นเลอะพื้นเป็นวงกว้าง
“อุ่ก...แหวะ น่าจะใช้ไม้เขี่ยแทน มือเปื้อนหมดเลย...” ซูหนิงพูดเบา ๆ อย่างรังเกียจ
ก็แน่ล่ะ — มือเขาเพิ่งถอนหญ้ามาทั้งวัน เลอะไปหมดแล้ว ไขแมงมุมนิดหน่อยคงไม่ต่างกันนัก
“ป้าบ ป้าบ ป้าบ...”
เขาปัดมือรัว ๆ ราวกับแค่ทำอะไรเล่น ๆ ไปเรื่องหนึ่ง
แต่สำหรับด้านล่างนั้น...
เซียนหญิงแห่งคุนหลุนช็อกจนพูดไม่ออก
เมื่อกี้ยังคิดว่าตัวเองจะตาย...แล้วอยู่ดี ๆ มีนิ้วมหึมาพุ่งลงมา จากนั้น...ปีศาจที่แม้แต่เก้าผู้ยิ่งใหญ่ยังเอาไม่อยู่ก็...แหลกเป็นเนื้อบด?!
นี่มัน...
นางรู้ดีถึงพลังของแมงมุมตนนั้น เก้าผู้ยิ่งใหญ่สู้ไม่ได้เลยแม้แต่นิด แล้วนิ้วนี้...แตะเดียว...จบ!
คนที่อยู่เบื้องหลังนิ้วนี้...เป็นใครกันแน่!?
หรือว่า...นี่คือหนึ่งในผู้ปกครองแห่งแดนสวรรค์!?
นางเงยหน้ามอง
เบื้องบนมีร่างขนาดมหึมาปรากฏ
ยิ่งใหญ่เกินคำบรรยาย
เขาอยู่เหนือฟ้า ผิวพรรณเรียบเนียน ใบหน้าเรียบร้อยแบบนักปราชญ์
หล่อ...ไม่เลวเลย
แน่นอน นางไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะอ่อนโยนอย่างที่เห็น เพราะเขาเพิ่งฆ่าปีศาจตัวนั้นด้วยนิ้วเดียว...แถมยังบ่นว่า “สกปรก” พร้อมทำหน้ารังเกียจ!
ยิ่งทำให้นางมั่นใจ — นี่ไม่ใช่บุคคลธรรมดาแน่นอน
เรื่องอายุ? ในหมู่ผู้ฝึกตน ใบหน้าไม่เคยบอกอายุได้ คนระดับนี้อาจมีชีวิตมานับพันปี
เขาต้องเป็นผู้ยิ่งใหญ่แห่งแดนสวรรค์แน่นอน!
ไม่ใช่จอมยุทธ์ธรรมดา ก็ต้องเป็นผู้นำสำนักระดับสูงแน่ ๆ
“ขอบคุณท่านอาวุโสที่ช่วยเหลือ ข้ากล้าถามได้หรือไม่ว่าท่านคือใครในแดนสวรรค์? พวกเราเป็นผู้ฝึกตนจากแดนล่างที่เพิ่งทะยานขึ้น หากท่านไม่รังเกียจ ข้ายินดีเข้าสำนักของท่าน ขอความกรุณารับข้าเป็นศิษย์เถิด”
เซียนหญิงแห่งคุนหลุนมองเห็นโอกาส — ไม่สิ! นี่อาจเป็นโอกาสเดียวที่จะรอดในแดนสวรรค์ที่แสนโหดร้ายนี้!
“แม้มันจะดูเสียมารยาท แต่ข้าก็ยินดีแม้จะเป็นเพียงสาวรับใช้ของท่านอาวุโสก็ตาม!” นางพูดอย่างหนักแน่น
ใครจะกล้าเสี่ยงล่ะ? รอบ ๆ มีแต่กองกระดูกให้เห็นชัดเจน — ไม่ยึดขาโต๊ะนี้ไว้ ยังจะมีสิทธิตายอีกนะ!
ปีศาจหนึ่งตัวเกือบล้างเผ่าพันธุ์ แล้วบุรุษผู้นี้เพียงแค่นิ้วเดียวก็จัดการได้
อยู่ในโลกนี้ให้รอด...ทางเดียวคือต้องมี ‘แบ็ค’ ที่แข็งแกร่ง!
ต้องคว้าโอกาสนี้ไว้!
“เอ่อ...สำนัก? ผู้นำ?” ซูหนิงฟังแล้วถึงกับหน้าเหวอ
นี่มันเหมือนบทในนิยายเลยแฮะ...
เขาก็แค่ชาวบ้านธรรมดาที่กำลังจะตายจากโรคร้ายเท่านั้นเองนะ...
“ฉันไม่มีสำนัก แล้วก็ไม่ใช่ผู้นำอะไรทั้งนั้นแหละ” ซูหนิงตอบพลางหัวเราะเก้อ ๆ
ถึงแม้นางตัวจิ๋วจะพูดเบา แต่เขาก็ยังได้ยินบ้าง
แต่คำพูดของเขา สำหรับคนตัวจิ๋วเหล่านั้น มันเหมือนเสียงฟ้าคำราม!
“ไม่ว่าท่านจะเป็นใคร ได้โปรดรับพวกข้าไว้เถอะ! พวกเรายินดีรับใช้อย่างเต็มใจ แม้ไม่เป็นศิษย์ก็ไม่เป็นไร!” เซียนหญิงแห่งคุนหลุนพูดด้วยความมุ่งมั่น
‘รับใช้’?
ถ้าข่าวนี้ถึงหูผู้คนแดนล่าง จะต้องมีคนตกตะลึงแน่ — ใครจะไปคิดว่าเซียนหญิงแห่งคุนหลุนผู้แสนเย่อหยิ่ง จะยอมพูดขนาดนี้?
เมื่อก่อนแค่จะมองหน้านางยังกลายเป็นการลบหลู่ แต่ตอนนี้กลับเสนอจะรับใช้ชายคนหนึ่งโดยสมัครใจ!
ก็แน่ล่ะ...ใครอยากเป็นซากกระดูกล่ะ?
จะยังไงก็ต้องรอดก่อน แล้วคนตรงหน้า...คือโอกาสรอดเพียงหนึ่งเดียว
ถ้าไม่ได้รับการคุ้มครองจาก ‘เซียน’...อยู่ที่นี่ก็แค่รอวันตาย
ในสายตาของเซียนหญิงแห่งคุนหลุน — ซูหนิงคือผู้ยิ่งใหญ่เหนือฟ้า การได้ติดตามเขา...คือพรจากสวรรค์!
……
……