ตอนที่ 4 : พ่อดังแล้ว!

  【ติง! กำลังสรุปรายได้ผู้ช่วยนอนกินเบอร์หนึ่งของเมื่อวาน...】

  【ผู้ช่วยนอนกินเบอร์หนึ่ง รายได้เมื่อวาน: 2,450 หยวน】

  【โฮสต์ได้รับผลตอบแทนสองเท่า: 4,900 หยวน】

  เสียงระบบดังขึ้นพร้อมกับที่เสี่ยวเซียนได้รับ SMS จากธนาคาร

  โห! เมื่อวานพ่อไลฟ์แล้วได้เงินเยอะขนาดนี้เลยเหรอ!

  ปกติรายได้ของพ่อจากการไลฟ์ก็มักอยู่แค่ร้อยกว่าถึงสองร้อย จะทะลุพันก็แทบไม่มี จำได้ว่าครั้งล่าสุดที่ได้เกินพัน พ่อยังเอามาอวดใหญ่เลย แต่คราวนี้พุ่งไปสองพันกว่า!

  นี่นับว่าเป็นสถิติรายได้วันเดียวสูงสุดของพ่อแล้ว

  “ดี ดี!” เสี่ยวเซียนยิ้มออกมา แค่พ่อพยายามหน่อย ซื้อบ้านซื้อรถก็ไม่ไกลเกินเอื้อมแล้ว!

  เพียงแต่ว่า สุขภาพของพ่ออยู่ที่แค่ระดับ B เท่านั้น มันธรรมดาไปหน่อย ต้องช่วยดูแลสุขภาพพ่อให้ดี ๆ หน่อยแล้ว

  “ผิงผิง ระดับสุขภาพของฉันเท่าไหร่?” เสี่ยวเซียนถามขึ้น

  【สุขภาพโฮสต์อยู่ที่ระดับ C】

  “หา? C เหรอ?”

  เด็กหนุ่มวัยยี่สิบกว่า ๆ อย่างฉัน สุขภาพยังแย่กว่าพ่อวัยห้าสิบกว่าอีกเนี่ยนะ?

  【โฮสต์นอนดึกบ่อย กินอยู่ไม่เป็นเวลา ร่างกายอยู่ในภาวะกึ่งป่วย แนะนำให้เปลี่ยนพฤติกรรมการใช้ชีวิต】

  “เออ ๆ เข้าใจล่ะ!” เสี่ยวเซียนถอนหายใจ สมแล้วที่เขาว่าคนเจน 2000 เป็น “หนุ่มแก่ก่อนวัย” สุดท้ายก็จริงแหละ!

  เขาเลือกเปิดฟังตลกคาเฟ่ใส่ตั้งเวลา 30 นาทีเป็นเสียงกล่อมนอน …แล้วก็เผลอหลับไปในไม่ช้า

  ...

  “เสี่ยวเซียน~ เสี่ยวเซียน~ ตื่นได้แล้ว!”

  เสียงคุ้นเคยดังปลุกในหู

  เสี่ยวเซียนลืมตาขึ้นงัวเงีย “กี่โมงแล้วเนี่ย?”

  “เก้าโมงครึ่ง”

  “วันนี้นายจะไปตกปลา เอ่อ…ไปสัมภาษณ์ใช่ไหม?” จางเจาจี้ถามด้วยตาเป็นประกาย เห็นได้ชัดว่ายังติดใจกับเมนูปลาคาร์พตุ๋นเมื่อคืน

  “ไปสิ!” เสี่ยวเซียนเหยียดแขนบิดตัวลุกขึ้น

  “งั้นพี่ไปด้วยได้ไหม?”

  “สัมภาษณ์งานเขาไม่ให้พาญาติเข้าไปหรอกนะ…” เสี่ยวเซียนคิดในใจ ถ้าพาพี่ไป ความลับว่าฉันตกปลาแทนสัมภาษณ์ก็คงโป๊ะแตกพอดี!

  เช้าวันนี้มื้อเช้าดูหรูผิดปกติ มีทั้งข้าวต้ม ไข่ดาว กับผักดอง แล้วยังมีซุปเครื่องในแกะกับขนมจีบจากร้านดังอีกด้วย

  ดูออกเลยว่าพ่ออารมณ์ดี — คงออกไปคุยโม้กับเพื่อนบ้านอีกแน่

  กินเสร็จ ล้างหน้าแปรงฟันแล้ว เสี่ยวเซียนก็สะพายเบ็ดออกจากบ้านอีกตามเคย

  “เสี่ยวเซียน จะไปสัมภาษณ์อีกแล้วเหรอ?”

  ลุงหลิวโผล่มานั่งตรงเก้าอี้หน้าบ้านเช่นเคย มือหนึ่งพัดคลายร้อน

  “ใช่ครับ ต้องหางานสิ ไม่งั้นจะนอนกินอยู่บ้านได้ไง!” เสี่ยวเซียนทำหน้าจริงจัง

  “ถูกแล้วล่ะ ตอนยังหนุ่มก็ต้องสู้ ไม่งั้นไม่มีเมียหรอก” ลุงหลิวพยักหน้า แต่ในใจแอบบ่น พูดซะดูดี แต่พกเบ็ดไปสัมภาษณ์เนี่ยนะ!

  “ลุงพูดถูกครึ่งเดียวครับ จริงอยู่ว่าคนหนุ่มควรทำงานหนัก แต่คนแก่อย่างลุงก็ไม่ควรอยู่ว่างนะครับ! จำ ‘เจียงจื่อหยา ยุคราชวงศ์โจวตะวันตก’ ได้ไหม? เขาลงเขาตอนอายุเจ็ดสิบสอง อายุแปดสิบได้เป็นมหาเสนาบดี ลุงเพิ่งหกสิบกว่าเอง กำลังเหมาะที่จะสร้างตำนานใหม่เลยนะ ชีวิตคนมีแค่สามหมื่นวัน จะลองอีกซักครั้งก็ไม่เสียหาย!”

  เสี่ยวเซียนชูกำปั้นทำท่าฮึกเหิม

  ลุงหลิวงงเป็นไก่ตาแตก มองตามหลังเสี่ยวเซียนที่ควบสกู๊ตเตอร์ออกไป ก่อนจะบ่นงึมงำ “เจ้าเด็กนี่เกือบทำฉันหลงเชื่อแล้วสิ! ฉันเกษียณแล้วนะ ยังจะให้ไปสู้ตายอีกเรอะ!”

  “พ่อ นั่นใช่พี่เสี่ยวเซียนเหรอ?”

  ชายหนุ่มหัวทองเดินออกมาจากบ้านหลิวฝูเซิง — เขาคือ หลิวตงซวี่ ลูกชายคนเล็ก เพิ่งกลับมาจากเรียนที่อเมริกา

  “อ้าว ไอ้ลูกนี่ไม่ใช่เพิ่งกลับมาเหรอ? นึกว่าแกยังนอนเจ็ตแล็กอยู่นะ”

  “นอนบนเครื่องไปหลายชั่วโมงแล้วครับ พอกลับมาก็นอนอีกหน่อย ตอนนี้ตื่นเต็มที่แล้ว”

  “แล้วเอ็งถามถึงเสี่ยวเซียนทำไม?”

  “ก็อยากรู้ว่าตอนนี้เขาทำอะไรอยู่ครับ”

  “ทำอะไรได้ล่ะ ว่างงานสิลูก! ฟังนะตงซวี่ แกน่ะเพิ่งกลับมา ห้ามเอาอย่างเสี่ยวเซียนเชียวล่ะ พวกเรามีลูกชายเรียนเมืองนอกกลับมา จะปล่อยให้เสเพลแบบนั้นไม่ได้หรอก!”

  “ไม่ต้องห่วงหรอกพ่อ ผมส่งเรซูเม่ไว้หลายที่แล้ว ต่ำกว่าเดือนละ 20k ผมไม่เอาอยู่แล้ว”

  “บ่ายนี้ผมมีสัมภาษณ์กับบริษัทยักษ์ใหญ่ด้านอินเทอร์เน็ต ถ้าผ่าน วันจันทร์หน้าก็เริ่มงานเลยครับ!”

  “ดีมาก! ลูกพ่อนี่แหละเจ๋งจริง!”

  แต่พอมองสีผมทอง ๆ กับรอยสักบนแขน พ่อก็อดบ่นไม่ได้ “แต่เอ็งไปสักทำไมฟะ! ผมก็ย้อมซะเหลืองแจ๋ แล้วบริษัทใหญ่เขาไม่ซีเรียสภาพลักษณ์เหรอ?”

  “พ่อไม่เข้าใจหรอก ที่อเมริกา รอยสักคือวัฒนธรรม NBA ดาราฮอลลีวูดใครไม่สักบ้าง? อีกอย่าง มันเสรีภาพส่วนบุคคล ถ้าไม่รับเพราะเหตุผลนี้ ผมฟ้องเลย!”

  ...

  ที่ริมแม่น้ำ เสี่ยวเซียนนั่งกางเบ็ดพร้อมไถโต่วอิน

  ตอนแรกก็ยังเป็น “ขาขาว” ตามสไตล์ แต่เลื่อนไปเลื่อนมาดันเจอคลิปตัดต่อจากไลฟ์พ่อของเขาเอง!

  ในคลิป จางตงซานร้องเพลง 《กลิ่นแอปเปิล》 อย่างสุดซึ้ง ยอดไลก์พุ่งไป 320,000 ยอดคอมเมนต์กว่า 40,000

  เสี่ยวเซียนเปิดคอมเมนต์ดู มีแต่คำชมล้วน ๆ

  [บุปผารุ่งเรือง]: เพราะมาก!
  [ดอกไม้ผลิบานในฤดูใบไม้ผลิ]: พี่ซานนี่เสน่ห์เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ เลย!
  [เรียบง่าย]: เพลงนี้หายากจริง ๆ ดีกว่าพวกเพลงอินเทอร์เน็ตไร้สาระพวกนั้นเยอะ!
  [หิมะแม่น้ำเย็น]: ฟังวนไปเป็นสิบรอบแล้ว! ใครรู้บ้างว่าพี่จางไลฟ์กี่โมง?
  [ดอกบัวหิมะ]: เอาเพลงนี้ไปเข้าลิสต์เต้นรำแล้วนะ!

  ...

  จากแค่ชื่อยูสเซอร์ก็ดูออกแล้วว่าฐานแฟนคลับนี้อายุไม่ต่ำกว่าห้าสิบแน่ ๆ

  แต่สิ่งนั้นไม่สำคัญ—เพราะ พ่อดังแล้ว!

  และเมื่อผู้ช่วยนอนกินเบอร์หนึ่งอย่างพ่อดัง รายได้ของเสี่ยวเซียนก็พุ่งตามทันที …ชีวิตนับเงินจนมือหงิกกำลังรออยู่ตรงหน้า!

  “ดีมากกก! พ่อคือเทพ!” เสี่ยวเซียนตาเป็นประกาย อารมณ์ดีสุด ๆ

  ไม่เพียงเท่านั้น หลังจากเขากดติดตามคลิป 《กลิ่นแอปเปิล》 ก็เจอว่าเริ่มมีเน็ตไอดอลหัวไวหลายคนหยิบเพลงนี้ไปคัฟเวอร์แล้ว

  จนมือถือของเขาเด้งแต่เพลงเดิมซ้ำ ๆ
“บนถนนหกดาว ยังมีเสียงบาญานคินก้องอยู่หรือไม่…”



ตอนก่อน

จบบทที่ ตอนที่ 4 : พ่อดังแล้ว!

ตอนถัดไป