ตอนที่ 3 : ผู้ช่วยนอนกินเบอร์หนึ่งออนไลน์

  กินข้าวเสร็จแล้ว

  เสี่ยวเซียนลากเก้าอี้หวายออกไปหน้าประตูบ้าน แล้วเอนกายลงนอน

  ช่วงเวลานี้ดวงอาทิตย์ลาลับไปแล้ว ความอบอ้าวของหน้าร้อนจางหาย เหลือไว้แต่ลมเย็น ๆ พัดสบายจากปากตรอกเข้ามา

  เขาหยิบมือถือเปิดโต่วอิน เริ่มไถดู “ขาอ่อนขาว ๆ” แบบวิจารณ์ไปด้วย!

  “เสี่ยวเซียน ดูสาวอีกแล้วนะ~”

  จางเจาจี้หิ้วเก้าอี้ไม้เล็ก ๆ มานั่งข้าง ๆ

  “ฉันดูไปก็สงสารพวกเธอแหละ อายุยังน้อยแท้ ๆ ทำอะไรดี ๆ ก็ได้แท้ ๆ …แต่ดันมาทำคอนเทนต์กึ่งโป๊!”

  เสี่ยวเซียนชี้ไปที่จอ มือถือที่สาวกำลังโพสต์ท่าหวือหวา พลางบ่นอย่างโกรธแทน

  “แต่พี่เห็นนายดูนานทุกวันเลยนะ~” พี่สาวเอียงคางพูดตาใส

  “เอ่อ…” เสี่ยวเซียนอึ้ง รีบเลื่อนหน้าจอหนีไป แต่ขึ้นมาหน้าใหม่ก็ยังเป็นสาวกระโปรงสั้นโชว์ขาขาวอีก
ปฏิเสธไม่ได้เลยว่า บิ๊กดาต้ามันเข้าใจเขาจริง ๆ!

  ข้างในบ้าน—

  จางตงซานเริ่มไลฟ์สดตามปกติ

  ในกลุ่มสตรีมเมอร์วัยเดียวกัน เขายังถือว่าหน้าตาดูดีอยู่บ้าง บวกกับเสียงร้องใช้ได้ จึงสะสมแฟนคลับสาววัยกลางคนไว้พอควร

  เปิดไลฟ์ได้ไม่นาน คนก็ทยอยเข้ามาประมาณยี่สิบกว่าคน

  แฟนคลับชื่อ 【บุปผารุ่งเรือง】 ถึงกับส่งของขวัญ “แว่นกันแดด 99 เหรียญโต่วอิน” ให้

  “ขอบคุณบุปผารุ่งเรืองสำหรับแว่นกันแดดนะครับ ขอบคุณที่สนับสนุน!”

  จางตงซานทำมือเป็นรูปหัวใจใส่กล้อง ก่อนจะพูดคุยกับผู้ชมสักพัก แล้วก็เริ่มร้องเพลง

  แม้อายุมาก แต่เขาก็เป็นสตรีมสายความสามารถจริง ๆ ทุกคืนจะไลฟ์สองสามชั่วโมง ส่วนใหญ่ก็ร้องเพลง และกติกาคือ ถ้าใครส่งแว่นกันแดดเข้ามาก็จะได้สิทธิ์ขอเพลงหนึ่งเพลง

  รายได้ก็พออยู่ได้ วันที่ได้น้อย ๆ ก็ร้อยกว่าหยวน วันไหนมากหน่อยก็ห้าหกร้อยหยวน บางครั้งแฟนคลับใหญ่ใจดี รายได้พุ่งไปถึงพันกว่าหยวนก็มี

  ชีวิตไม่ง่าย แต่ “เฒ่าจางต้องขายศิลปะ”

  ก็เพราะลูกชายมันห่วย! จะให้ฝากความหวังเรื่องหาเงินแต่งงานซื้อบ้านกับเสี่ยวเซียนน่ะ ฝันไปเถอะ ดังนั้นเงินซื้อบ้านต้องดิ้นหาเอง

  ร้องไปสักพัก ยอดคนดูเพิ่มขึ้นเป็นร้อยกว่าคน

  สำหรับบัญชีที่มีผู้ติดตามห้าพันของจางตงซาน ถือว่าปกติแล้ว เพราะจริง ๆ มีตั้งสามพันที่เขาซื้อมาเป็น “แอ็กเคานต์ผี” เอาไว้ประดับไว้เฉย ๆ

  “ขอบคุณ [ความรุ่งเรืองบนโลก] สำหรับแว่นกันแดดนะครับ เพลงต่อไปจะขอมอบเป็นพิเศษ—เพลงแต่งใหม่ 《กลิ่นแอปเปิล》!”

  เขาเปิดไฟล์ดนตรีประกอบที่เสี่ยวเซียนส่งมา แล้วเริ่มร้อง

  [ห่านปากแดงบินกลับมา
  สะบัดไหวตามลมเหนือทุ่งกก
  ชาวบ้านซาวู่เหล่ไถ
  วันนี้จะอยู่รึเปล่า…]

  ถึงยังไงเขาก็เป็นนักร้องอาชีพ เสียงผ่านกาลเวลายิ่งทุ้มลึกและมีเสน่ห์ เพลงที่มีกลิ่นอายชนเผ่านี้จึงถ่ายทอดออกมาได้อย่างลงตัว

  “เพราะจัง!”
  “สุดยอดเลย!”
  “พี่ซานมีของจริง!”
  “เพลงแต่งเองไม่แพ้เพลงดัง ๆ เลย!”
  “เพราะขนาดนี้ไม่ดังนี่เสียดายแย่!”

  พอถึงท่อนดนตรีพัก คนดูพากันชื่นชมรัว ๆ

  จางตงซานเหลือบมองคอมเมนต์แล้วยิ้มออกมาเอง ตอนอ่านเนื้อเพลงครั้งแรก เขาแค่คิดว่า “ก็โอเค ไม่ได้เด่นมาก” ไม่น่าจะมีหวังดัง แต่ตอนนี้แฟน ๆ กลับชื่นชมไม่ขาดสาย แม้จะรู้ว่าเป็นพวกแฟนเหนียวแน่นที่ชมไว้ก่อนก็เถอะ แต่ก็ยังทำให้เขาใจฟูอยู่ดี เพราะนี่คือเพลงที่ลูกชายแต่ง!

  ลูกชายยังพอมีแววอยู่นี่หว่า!

  ทันใดนั้น บนจอมีกราฟิก “รถสปอร์ตสุดหรู” โผล่ขึ้นมา!

  “โอ้โห! ขอบคุณ [ดอกไม้ผลิบานในฤดูใบไม้ผลิ] สำหรับรถสปอร์ต!”

  แล้วเจ้าของของขวัญก็พิมพ์คอมเมนต์ว่า—“ขอฟังเพลงเมื่อกี้อีกทีค่ะ ชอบมาก!”

  “เอ่อ…” จางตงซานอึ้งไปหน่อย ไม่คิดว่าจะมีคนส่งรถสปอร์ตแพงขนาดนี้ แค่เพื่อฟังเพลงซ้ำ!

  แน่นอน เขาไม่มีทางปฏิเสธหรอก ปกติแค่แว่นกันแดดก็ร้องให้แล้ว นี่รถสปอร์ตทั้งคัน จะไม่ร้องให้อีกทีได้ไง!

  ร้องสิ! ร้องแล้วได้รถสปอร์ตหนึ่งคัน ร้องจนกว่าคุณจะล้มละลายเลย!

  เขาเคลียร์คอแล้วพูดเสียงดัง “เมื่อกี้คุณดอกไม้ผลิบานในฤดูใบไม้ผลิส่งรถสปอร์ตมา งั้นผมจะร้อง 《กลิ่นแอปเปิล》 ให้ฟังอีกครั้ง!”

  เพลง 《กลิ่นแอปเปิล》 ดังขึ้นในห้องอีกหน

  【บนถนนหกดาว ยังมีเสียงบาญานคินก้องอยู่หรือไม่
  ร้านขนมปังของอาลี่เคอซานเตอลา
  ขนมปังเลอบาออกจากเตาแล้วหรือยัง】

  ขณะที่พ่อกำลังร้องอย่างจริงจัง เสี่ยวเซียนกลับไม่ได้ดูเลย เขานั่งเล่นเกมมือถือในห้องแทน ลุยเกมจนหัวร้อน ทีมเวร! ไม่ช่วย ไม่เดินเกม!

  พอแพ้จนทนไม่ไหว เขาออกจากเกมแล้วกลับไปเปิดโต่วอินดู “ขาขาว” ต่อ เพราะทุกคนรู้กันดี—เวอร์ชันดึก ๆ ของโต่วอินเด็ดกว่า!

  กำลังเพลิน ๆ อยู่ เสียงระบบก็ดังขึ้นในหัว

  【ติง! ตรวจพบว่า จางตงซาน มีคุณสมบัติเข้าข่ายเป็นผู้ช่วยนอนกิน】

  【จะทำการผูกมัดหรือไม่? [ใช่/ไม่ใช่]】

  “หา? ผู้ช่วยนอนกินอะไรอีกล่ะเนี่ย!” เสี่ยวเซียนเบิกตากว้างงงไปหมด

  ไม่นาน เสียงผู้หญิงนุ่มนวลก็ดังขึ้นในหัว “สวัสดีค่ะ โฮสต์ ฉันคือผู้ช่วยระบบชื่อ ‘ผิงผิง’ ยินดีให้บริการค่ะ”

  “ตอนนี้ระบบอยู่เลเวล 1 สามารถผูกมัดผู้ช่วยนอนกินได้หนึ่งคน”

  “หลังผูกมัดแล้ว โฮสต์จะได้รับรายได้ของผู้ช่วยคนนั้นเพิ่มเป็นสองเท่า!”

  “พร้อมทั้งสามารถช่วยผู้ช่วยนอนกินพัฒนาความสามารถในด้านต่าง ๆ ได้ด้วย…”

  “เธอเป็น…พนักงานคอลเซ็นเตอร์ของระบบเหรอ?” เสี่ยวเซียนถามงง ๆ

  “จะเรียกแบบนั้นก็ได้ค่ะ”

  “ชื่อผิงผิง?”

  “ใช่ค่ะ โฮสต์”

  “เปลี่ยนชื่อได้ไหม?”

  “ได้ค่ะ”

  “ช่างเถอะ ‘ผิงผิง’ ก็น่ารักดี!”

  “งั้นช่วยอธิบายเรื่องผู้ช่วยนอนกินให้ละเอียดกว่านี้หน่อยสิ”

  “ได้เลยค่ะ…”

  เสียงของผิงผิงเริ่มอธิบายชัดเจนว่า “ผู้ช่วยนอนกิน” คือคนที่จะช่วยเสี่ยวเซียนทำเงิน แถมยังได้ประโยชน์ทั้งสองฝ่าย—เขาได้รายได้สองเท่า ส่วนผู้ช่วยก็จะได้รับการสนับสนุนจนประสบความสำเร็จในสายของตัวเอง

  เรียกได้ว่า วิน-วินทั้งคู่!

  “ผูกมัด! เอาเลย!” เสี่ยวเซียนตอบทันควัน

  【ติง! ยินดีด้วย คุณได้ผูกมัดผู้ช่วยนอนกินเรียบร้อย】

  【ติง! ผู้ช่วยนอนกินเบอร์หนึ่งออนไลน์แล้ว】

  - ชื่อ: จางตงซาน
  - อายุ: 53 ปี
  - อาชีพ: นักร้อง
  - ทักษะเฉพาะ: ระดับ B
  - สุขภาพ: ระดับ B

  (หมายเหตุ: ทักษะและสุขภาพมีทั้งหมด 7 ระดับ — E, D, C, B, A, S, S+ ซึ่งโฮสต์สามารถช่วยอัปเกรดได้ในภายหลัง)