ตอนที่ 15 : “นี่มันภรรยานายฆ่าคน แล้วนายดันเห็นเข้ารึไง!”
“โอ้โห จางเซียน! นี่นายดูถูกฉันขนาดนั้นเลยเหรอ!”
“หรือว่ากลัวหน้าตาฉันเอาไปอวดไม่ได้!”
“นี่ถึงขั้นไม่คิดจะเปิดเผยว่าฉันเป็นแฟนนายเลยใช่ไหม!”
ยังไม่ทันให้จางเซียนตั้งตัว ฉู่โหย่วหรงก็คว้าหูเขาไปบิด ทำท่าจริงจังราวกับโกรธจัด
สุดยอด …ของจริงเลยแม่คุณ คนในวงการบันเทิงนี่แสดงสมจริงเหลือเกิน จะสวิตช์อารมณ์ก็สวิตช์ได้ภายในวินาทีเดียว
จางเซียนได้แต่ยืนอึ้งไป ส่วนหลิวตงซวี่แทบขากรรไกรค้าง
เทพธิดาในฝันของเหล่าโอตะอย่างฉู่โหย่วหรง …ดันโผล่มาเป็นแฟนของจางเซียนเนี่ยนะ?!
เขาเคยคิดว่าตัวเองโชคร้ายสุด ๆ ที่ “พี่ชายต่างวัย” อย่างจางเซียน กินอยู่แบบข้าวแกงบ้าน ๆ ธรรมดา ๆ แต่ไม่คิดเลยว่า ความจริงแล้วหมอนี่ซัดเต็มที่คือ “โต๊ะอาหารชุดใหญ่ระดับจักรพรรดิ” ต่างหาก!
แม่งเอ๊ย! แบบนี้มันยังมีความยุติธรรมอยู่บ้างไหม!
คนที่วัน ๆ เอาแต่นอนแผ่ ไม่ทำอะไรอย่างจางเซียน ยังได้ผู้หญิงระดับเทพธิดามาเป็นแฟน… แล้วคนเรียนเมืองนอกแบบตูทำไมต้องมานั่งจับผู้หญิงสาย “งานกลางคืน” อย่างหวังเจียเจียด้วยวะ!
“ก็ไม่ใช่ว่าฉันตั้งใจปิดบังหรอกนะ แค่ยังไม่ได้แนะนำเฉย ๆ” จางเซียนรีบต่อบท “อ้อ ใช่…นี่หลิวตงซวี่ เพื่อนสมัยเด็กที่โตมาด้วยกัน”
“ส่วนคนนั้นคือแฟนเขา…เอ่อ ชื่ออะไรนะ?”
“หวังเจียเจีย”
เจียเจียถึงกับกัดฟันแน่น ต้องบอกชื่อเอง — เล่นทำเป็นไม่รู้จักซะงั้น!
“ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ เชิญนั่งเลย ฉันก็ไม่รู้ว่าพวกคุณชอบกินอะไร เลยสุ่มเลือกร้านญี่ปุ่นมาลอง” ฉู่โหย่วหรงยิ้มหวาน เชื้อเชิญทั้งคู่ให้นั่ง พลางยื่นเมนูให้
“อยากสั่งอะไรก็เลือกเลย วันนี้ฉันเลี้ยงเอง”
“ไม่ ๆ จะให้ผู้หญิงเลี้ยงได้ไง!” หลิวตงซวี่รีบส่ายมือแรง “จริง ๆ มื้อนี้ผมนัดเอง ก็ควรเป็นคนเลี้ยงสิ!”
ชัดเลย—หมอนี่กำลังโชว์แมนใส่ฉู่โหย่วหรง
ถึงแม้มื้อนี้จะเกินกำลังเงินตัวเองไปมาก แต่เพราะอยากสร้างความประทับใจ เขาก็พร้อมทุ่มสุดตัว เผื่อฟลุ๊กได้ใจดาราสาวมาแทน
“ไม่ต้องห่วงหรอก ฉู่โหย่วหรง เธอไม่ต้องเกรงใจเลย ตงซวี่เรียนจบจากอเมริกานะ หัวกะทิเลยล่ะ เรื่องแค่นี้ไม่สะเทือนหรอก” จางเซียนยิ้มเจ้าเล่ห์ ดันเพื่อนให้เดินหน้าต่อ
“ใช่ ๆ ไม่ต้องเกรงใจ!” หลิวตงซวี่รีบพยักหน้าทำท่ามาดใหญ่
ฉู่โหย่วหรงก็ไม่ได้คิดมาก เลยเปิดเมนูสั่งตามใจชอบ …ด้านหวังเจียเจียก็แอบเคืองแฟนตัวเองอยู่แล้ว พอมีโอกาสก็จงใจสั่งแต่เมนูแพง ๆ แก้แค้น
สุดท้ายบิลออกมา—เกือบหมื่นหนึ่งพันหยวน!
“แม่เจ้า…” หลิวตงซวี่แทบกลืนลิ้น
เขาแอบเช็กยอดใน WeChat Wallet เหลือแค่หกพันกว่าหยวน เงินที่พ่อโอนมาเพิ่มหนึ่งหมื่นเมื่อไม่กี่วันก่อน ก็ร่วงหายไปกับของขวัญให้เจียเจียหมดแล้ว
แต่ไหน ๆ คุยไว้ขนาดนี้ จะถอยก็เสียฟอร์ม …สุดท้ายเลยได้แต่กัดฟันกดรูดบัตรเครดิตไปทั้งน้ำตา
ในใจปลอบตัวเอง—อีกไม่นานฉันก็จะมีงานเงินเดือนครึ่งล้าน! ถ้าเผื่อคืนนี้ได้ใจฉู่โหย่วหรงขึ้นมา…แค่นี้ไม่ใช่ปัญหา!
ระหว่างกิน หลิวตงซวี่พยายามชวนคุย “คุณฉู่ รู้จักกับพี่เซียนตั้งแต่เมื่อไหร่กันครับ? ทำไมไม่เคยได้ยินเขาเล่าเลย แถมเพิ่งไม่กี่วันก่อนยังเห็นเขาไปดูตัวอยู่เลยนะ”
ฉู่โหย่วหรงยิ้มบาง ตอบลื่นไหล “ก็คบกันมาสักพักแล้วล่ะ แต่ด้วยสถานะของฉัน คุณก็น่าจะเข้าใจ มันไม่สะดวกจะเปิดเผยมากนัก ส่วนเรื่องเขาไปดูตัว ฉันก็รู้ เขาไม่ได้ตั้งใจหรอก ครอบครัวเขาไม่รู้ว่ามีฉันอยู่ ก็เลยจัดการไปเอง ฉันก็เลยตัดสินใจประกาศความสัมพันธ์เองเลย จะได้ชัดเจนไง”
เอ้า…พูดปั้นเรื่องได้สมจริงยิ่งกว่าซีรีส์เสียอีก!
หวังเจียเจียฉวยจังหวะถามบ้าง “แล้วคุณรู้เงื่อนไขที่จางเซียนตั้งไว้เวลาเลือกคู่ไหม?”
“เงื่อนไขอะไร?” ฉู่โหย่วหรงเอียงคอ ทำตาใส
“ก็…เขาบอกว่าภรรยาต้องยอมเอาเงินเดือนทั้งหมดมาให้เขา แล้วค่อยไปขอเงินใช้จากเขาอีกที คุณโอเคเหรอ?”
ฉู่โหย่วหรงชะงักไปนิด ก่อนหันไปมองหน้าจางเซียน …แล้วก็ส่งยิ้มละลายใจกลับมา “ทำไมจะไม่โอเคล่ะ? แต่งงานแล้วก็ครอบครัวเดียวกัน ใครถือเงินมันก็เรื่องเดียวกันอยู่แล้ว อีกอย่าง ฉันไม่ชอบจัดการเรื่องพวกนี้หรอก ปล่อยให้เขาดูแลแทนก็ดีสิ ถือว่าแบ่งเบาฉันไปด้วย”
“หา?!” ทั้งเจียเจียและตงซวี่หันมามองตากัน …นี่มันยิ่งกว่าที่คิดไว้แล้ว!
“แต่ว่า…จางเซียนเคยบอกนะ ว่าพอแต่งงานแล้วเขาจะไม่ทำงานเลย เธอยังยอมเหรอ?” หลิวตงซวี่รีบซ้ำเติม
“แล้วไงล่ะ?” ฉู่โหย่วหรงยักไหล่ “ฉันหาเงินได้มากพออยู่แล้ว เขาอยากทำก็ทำ ไม่อยากทำก็พักไปสิ ฉันเลี้ยงเขาไหวอยู่แล้ว”
เจียเจียเริ่มเหงื่อตก แต่ยังไม่ยอมแพ้ “เขายังบอกด้วยนะว่า ไม่ทำงานบ้าน ไม่ทำอาหาร แถมยังขี้หงุดหงิดด้วยนะ แบบนี้คุณรับไหวเหรอ?”
ฉู่โหย่วหรงหัวเราะเบา ๆ “ฮ่า ๆ เรื่องเล็กน่า เรื่องพวกนี้ฉันจัดการเองก็ได้”
พูดพลางหันไปมองจางเซียนด้วยแววตาอ่อนโยน …แต่ในใจแอบกรีดร้อง ไม่ทำงาน ไม่ทำบ้าน ไม่ทำอะไรเลย ยังอยากให้เมียเลี้ยงอีก! …นี่มันถ้าไม่ใช่ว่าเป็นสัญญาจ้างล่ะก็ ฉันคงคิดว่านายเป็นฆาตกรแล้วฉันดันเห็นเข้าซะแล้ว!