ตอนที่ 18: “คู่รักมือเปล่า
“อินเนอร์เล่นสมจริงเลยนะเว้ย!”
จางเซียนบ่นในใจเบา ๆ แต่ก็ยิ้มกริ่มยัดซองแดงใส่กระเป๋ากางเกงเรียบร้อย
เอาจริง ๆ การมีแฟนเป็นดาราแบบฉู่โหย่วหรงนี่มันก็โคตรเท่ อย่างน้อยพวกพี่ ๆ อย่างตงซวี่ หรือเจ้าพัง เห็นแล้วก็อิจฉาน้ำลายไหลพราก
แอบได้อวดบ้างแบบเงียบ ๆ ก็รู้สึกมันสะใจดีเหมือนกัน
แต่ปัญหาคือ…ทั้งคู่มันก็แค่ “ของปลอม” ฉู่โหย่วหรงก็เป็นแค่แฟนในนามเท่านั้นเอง
ส่วนตัวจางเซียน—เขามันสายปฏิบัติจริงจัง “มองได้ แต่แตะไม่ได้” งั้นก็ทำตามสัญญาไปสิวะ!
“หยุดก่อน!”
เขากำลังจะกลับไปเอาคันเบ็ดเพื่อไปตกปลาต่อ แต่ฉู่โหย่วหรงที่เดินห่างออกไป กลับวกกลับมาหา
“อะไรอีก?”
“นายจะไปตกปลาเหรอ?”
“อืม มีปัญหา?”
“ฉันไปด้วย!”
“เธอตกปลาเป็นเหรอ?”
“ไม่เป็น!”
“ไม่เป็นแล้วยังจะไปทำซากอะไรเล่า!”
“อ้าว แล้วนายตกเป็นเหรอ?”
“แน่นอนสิ!” จางเซียนเชิดหน้าอวด “สมัยเรียนมหาลัยฉันก็ไปตกกับเพื่อนบ่อย ๆ”
“ก็ยังไงล่ะ? สุดท้ายก็ว่างเปล่าทุกวันอยู่ดีไม่ใช่รึไง!”
ฉู่โหย่วหรงเบ้ปากอย่างดูแคลน “ถึงฉันไม่เป็น อย่างน้อยก็ไม่แย่ไปกว่านายหรอก!”
จางเซียน: …
โอ้ยย แม่งแทงใจ! ปากหวาน 37 องศา แต่คำพูดเย็นเฉียบติดลบ!
“จริง ๆ วันนี้ฉันวางแผนถ่าย Vlog เดตกับแฟนไว้นะ นายไปเดินเล่นกับฉันแทนก็ได้”
“ไม่! ไปตกปลา!”
สำหรับจางเซียนแล้ว ระหว่าง “เดินห้าง” กับ “ตกปลา” มันไม่ใช่คำถามให้เลือกด้วยซ้ำ!
…
เขาพาเธอไปตลาดอุปกรณ์ตกปลา ซื้อคันเบ็ดใหม่ที่เล็งมานาน ยอมควักไปหมื่นหก
ซองแดงที่พ่อให้ฉู่โหย่วหรงเมื่อเช้า มีตั้งสองหมื่น ตอนนี้เหลือแค่สี่พัน
แต่เอาเถอะ ช่วงนี้เงินเขาไม่ได้ขาด เพราะระบบแจกทุกวัน ไหนจะเงินครึ่งล้านที่เธอโอนให้อีก
“คันเบ็ดบ้านี่ หมื่นหก? นายมันมือเติบจริง ๆ!” ฉู่โหย่วหรงส่ายหัว
“ Gamakatsu เข้าใจบ้างมั้ยครับคุณผู้หญิง” จางเซียนกอดคันเบ็ดใหม่ยิ้มหน้าบาน
“จะกะมะอะไรไม่กะอะไร มันก็แค่คันเบ็ดนั่นแหละ!”
เธอเบ้ปาก “ฉันว่ากับคันเบ็ดร้อยสองร้อยก็ไม่ต่างหรอก!”
“อ้าววว พูดแบบนี้ไม่ได้แล้วนะ” จางเซียนสวนทันควัน ชี้ไปที่กระเป๋าแบรนด์บนไหล่เธอ “แล้วนั่น กระเป๋าเธอเท่าไหร่?”
“สองหมื่นสาม” เธอตอบชิล ๆ กระเป๋า LV รุ่นใหม่ที่เพิ่งสอยมา
“หึ! กระเป๋าเธอสองหมื่นสาม ยังกล้าว่าฉันฟุ่มเฟือยกับคันเบ็ดหมื่นหกเนี่ยนะ?!”
“อันนั้นมัน LV โว้ย!”
“แล้วไง มันก็แค่กระเป๋าเหมือนกันปะ! ฉันว่ากับใบละสามสิบตลาดนัดก็ไม่ต่างกันหรอก!”
“นาย…!”
คราวนี้เธอเถียงไม่ออกจริง ๆ เพราะพูดตามหลักการมันก็ถูกอยู่
…
“ตกปลามั้ย จะได้ไปสักที ไม่งั้นปลามันเลิกกะพงพอดี” จางเซียนขี่สกู๊ตเตอร์ขึ้นรอ
“นี่นายไม่คิดจะง้อแฟนหน่อยเหรอ! ผู้หญิงเคืองแล้วควรปลอบนะรู้มั้ย!” เธอหันมาโวย
จางเซียนเกือบเผลอพูดว่า “ก็เธอมันแฟนปลอม ๆ นี่หว่า” แต่ก็กดกลืนคำกลางคอไว้
ฉู่โหย่วหรงตาโต จ้องเขา “ถ้าฉันเป็นแฟนจริง ๆ แล้วนายจะง้อไหม?”
“เป็นผู้ใหญ่แล้ว ยังจะให้มาง้ออีกเรอะ?”
“ฮึ่ย! ถ้าเป็นงี้นะ สุดท้ายแฟนนายต้องทิ้งแน่ ๆ!”
“ทิ้งก็ทิ้งดิ คบใหม่ก็ได้ คนใหม่ต้องน่ารักกว่าเดิมอีกแน่!”
“โอ๊ยยยย ฉันนี่มันบอดตาไปเจอนายจริง ๆ!”
สองคนเถียงกันไปเถียงกันมา แต่สุดท้ายเธอก็ยอมซ้อนท้ายรถ…ทว่าทำท่าห่าง ๆ โย้ตัวออกสุดแรงเหมือนไม่อยากโดนเนื้อตัวเขา
แต่พอเขาเบรกทีไร เธอก็เซมาชนทุกที…แล้วก็รีบเอนตัวกลับไปเหมือนเดิม ภาพมันเลยตลกจนคนข้างทางแอบถ่ายคลิปลง Douyin อีกต่างหาก
…
เวลาสามโมงครึ่ง ห้องไลฟ์สด “โรงงานอิเล็กทรอนิกส์จิงซี”
“เอ้า ไอ้คนตกปลามันหายไปไหนวะ?”
“สงสัยเลือกแฟนมากกว่าตกปลาแล้วล่ะ ฮ่า ๆ”
“ผู้หญิงนี่มันก็ชอบทำให้การฟาดเบ็ดช้าลงจริง ๆ”
คนดูรอเก้อเกือบหมด จนเหลือแค่สามพัน แต่แล้วเงาร่างคุ้นเคยก็โผล่มา
“โห มาแล้ววว!”
“เชี่ย พาแฟนมาด้วยเว้ย!”
“แฟนยังยอมมานั่งข้าง ๆ เวลาตกปลาได้ นี่มันเทพแล้วโว้ย!”
จางเซียนมั่นใจเต็มที่ ควักคันเบ็ดหมื่นหกออกมาลงน้ำ ตั้งใจว่าคราวนี้จะไม่พลาดอีก
ฉู่โหย่วหรงไม่สนใจปลา สนใจแค่ถ่าย Vlog อวดแฟน แต่พอไม่มีปลามันก็ดูโง่ ๆ เลยหันไปจ้องทุ่นด้วยความฮึดว่า—“ฉันต้องชนะหมอนี่ให้ได้!”
…ทว่าพระอาทิตย์ตกแล้ว ตะวันลับแล้ว ยุงกัดจนเต็มขา—แต่ก็ยัง “ว่างเปล่า” ทั้งคู่
คนในไลฟ์แชทหัวเราะกันท้องแข็ง
“555 ไม่ไหวแล้ว คู่รักมือเปล่า จริง ๆ!”
“ใช่เลย! สองคนนี้ฉันขอเรียกว่า ‘คู่กองทัพอากาศ’!”
…
สุดท้ายสองคนยอมแพ้ พากันไปนั่งร้านปิ้งย่างทะเลข้าง ๆ
ตอนรออาหาร เธอโพสต์ Vlog อีกคลิปลง Douyin—ช่วงนี้แอคเคานต์เธอกลายเป็น “สายเลิฟ” ไปแล้ว วันละสองคลิป
แฟน ๆ ระเบิดคอมเมนต์ “โอ๊ยยยย ฉันละอิจฉาแฟนเธอจริง ๆ!”
“ผู้หญิงแบบนี้คือสมบัติของชาติ!”
“ถ้ากูเจอแฟนแบบนี้ จะไม่ปล่อยให้มานั่งสกู๊ตเตอร์หรอก ต้องซื้อ Benz ให้แล้ว!”
เพื่อนสนิท หานจื่อเวย ยังส่งคลิปมาให้ “นี่เธอใช่มั้ยเนี่ย?”
คลิปที่ว่าคือคลิปเธอนั่งซ้อนท้ายสกู๊ตเตอร์ โย้ตัวทำงอน แล้วเบรกทีเซชนตลอด …ยอดไลก์ห้าหมื่น คอมเมนต์แปดหมื่น!
คนดูกรี๊ด “โคตรน่ารักเลยอะ!”
“ใครกล้าทำให้ผู้หญิงน่ารักแบบนี้งอน ต้องโดนรุมแน่!”
จางเซียนเปิดอ่านแล้วถึงกับบ่น “เวรละ! อยากอยู่อย่างเงียบ ๆ แต่ดันกลายเป็นดังเพราะคลิปบ้า ๆ นี่แทน!”
เขาได้แต่ครุ่นคิด—โลกออนไลน์นี่มันไม่เคยยุติธรรมเลยจริง ๆ…