ตอนที่ 22 : “ตกได้…เจ้าตัวเต่า!”
“อะไรนะ?”
“ฉู่โหย่วหรงก็ไปด้วยเหรอ?”
จางพั้นตี้เปลี่ยนสีหน้าทันที “ไปสิ! ฉันก็อยากลองตกปลามานานแล้วเหมือนกัน!”
“เฮอะ ผู้หญิงนี่เปลี่ยนใจไวจริง ๆ!”
จางเซียนเชิดปาก หยิบคันเบ็ดราคาแพงที่เพิ่งซื้อมาวันวานขึ้นมาขัดถูอย่างพิถีพิถัน
“เสี่ยวเซียน นายไม่บอกเหรอว่าฉู่โหย่วหรงงานยุ่งมาก? แล้วทำไมจู่ ๆ ถึงมีเวลามาตกปลากับนายได้?”
พั้นตี้เดินตามออกมาที่ลานบ้าน เอ่ยถามอย่างสงสัย
“ก็ฉันอยากตกปลาไง เธอก็ต้องสละเวลามาอยู่กับฉันสิ!”
“ถ้าเรื่องแค่นี้ยังทำไม่ได้ ก็เลิกเป็นแฟนฉันไปเลย เปิดทางให้คนอื่นแทนดีกว่า!”
จางเซียนทำหน้าเหนือ พูดอวดอย่างหน้าไม่อาย
แต่ยังไม่ทันจบคำ ร่างคุ้นตาก็ก้าวเข้ามาจากหน้าประตู “ว่าให้ใครเปิดทางหา?”
“จางเซียน นี่นายคิดจะนอกใจฉันหรือไง!”
ฉู่โหย่วหรงเดินเข้ามาได้ยินพอดี แทบจะถลึงตาใส่
“เอ่อ…ก็พูดไปเรื่อย”
เขารีบแก้สถานการณ์ พลางชี้ไปทางพี่สาว “นี่พี่สาวห้า จางพั้นตี้”
“ไม่อยากเชื่อเลย…เธอเป็นแฟนเสี่ยวเซียนจริง ๆ นะ!”
พั้นตี้ยืนตะลึงไปพักใหญ่ กว่าจะได้สติกลับมาก็เพราะน้องชายแนะนำตัวให้
“พี่ห้า สวัสดีค่ะ!”
ฉู่โหย่วหรงยกยิ้มทักทาย เธอรู้อยู่แล้วว่าจางเซียนมีพี่สาวห้าคน ตอนมาก่อนหน้าได้เจอเจาจี้ พี่สาวสามไปแล้ว วันนี้เลยเป็นการเก็บเพิ่มอีกหนึ่ง
ในเวลาไม่นาน ทั้งคู่ก็คุยกันถูกคอ แถมพั้นตี้ยังขอถ่ายรูปคู่ไว้ด้วยอย่างปลื้มปริ่ม
“เสี่ยวเซียน โหย่วหรง งั้นพวกเธอไปตกปลากันเถอะ ฉันไม่ไปดีกว่า”
“ฉันจะไปตลาด ซื้อของมาทำกับข้าว รอเลี้ยงมื้อใหญ่ให้พวกเธอกลับมาเลยแล้วกัน!”
จริง ๆ แล้วพั้นตี้ไม่สนใจตกปลาแม้แต่นิด แค่อยากเจอฉู่โหย่วหรงกับถ่ายรูปคู่ก็พอใจแล้ว พอเป้าหมายสำเร็จ ก็อาสาทำอาหารเย็นแทน
…
ในเวลาเดียวกัน — ไลฟ์สดโรงงานอิเล็กทรอนิกส์จิงซี
“มาแล้วโว้ย มาแล้ว!”
“คู่รักมือเปล่าโผล่มาอีกแล้ว!”
“วันนี้มาก่อนกำหนดด้วยนะ!”
“ถาม: ถ้าภรรยาไม่ให้ตกปลาทำไง? ตอบ: ลากภรรยามานั่งตกปลาด้วยกันเลยสิ!”
“มา ๆ เดิมพันหน่อย วันนี้พวกเขาจะตกได้มั้ย?”
“ใครคิดว่าพวกเขาจะกลับบ้านมือเปล่าเหมือนเดิม พิมพ์คำว่า ‘มือเปล่า’ เลย!”
พอข้อความนี้โผล่ขึ้น แชตทั้งไลฟ์ก็ถูกคำว่า “มือเปล่า” ถล่มเต็มจอ
…
ริมแม่น้ำ
จางเซียนกับฉู่โหย่วหรงไม่รู้เลยว่ากำลังถูกกล้องวงจรจับตาอยู่ แม้จะมีผู้ชมสองหมื่นกว่าคน แต่คนสนใจเรื่องตกปลาก็มีไม่เยอะ แถมกล้องก็ถ่ายไกลมาก เห็นเป็นแค่เงาลาง ๆ ไม่ใช่ใครก็จำได้
โดยเฉพาะฉู่โหย่วหรง เธอคลุมตัวซะมิด ทั้งหมวก ทั้งแว่นกันแดดใหญ่ ถ้าไม่ใช่คนสนิทคงไม่มีทางจำออกแน่
…
“พรุ่งนี้อย่าเพิ่งไปตกปลานะ ไปถ่ายพรีเวดดิ้งกับฉันก่อน!”
ขณะที่จางเซียนกำลังโรยเหยื่อ ฉู่โหย่วหรงก็โน้มตัวมากระซิบ
“หือ?”
เขาขานรับไปอัตโนมัติ ก่อนหันขวับ “เดี๋ยวนะ เธอว่าอะไรนะ?”
“ไปถ่ายพรีเวดดิ้ง!”
“ฉันวางแผนจะปล่อยข่าวหมั้นก่อน”
เธออธิบายต่อ “เมื่อวานทนายฉันเพิ่งเจรจากับบริษัทมา ฝั่งนั้นยังแข็งไม่ยอมถอยสักนิด”
“อ๋อ อย่างงั้นเอง…”
จางเซียนตบมือปัดเหยื่อติดนิ้ว “แต่เดี๋ยวนะ…ในสัญญาเราไม่เห็นมีเงื่อนไขเรื่องพรีเวดดิ้งเลยนี่?”
“ฉันยังไม่เคยแต่งงานนะ อยู่ ๆ ไปถ่ายชุดแต่งงานมันไม่แปลกไปหน่อยเหรอ…”
“เพิ่มให้อีกหนึ่งแสน!”
ฉู่โหย่วหรงสวนกลับเสียงเรียบ
“เอ่อ เธอนี่รีบจัง ฟังให้จบก่อนได้มั้ย”
เขาหัวเราะหึ ๆ “ก็ได้ ๆ ไหน ๆ ก็ตกลงเป็นสามีปลอมอยู่แล้ว ถ่ายพรีเวดดิ้งเพิ่มก็ไม่เห็นจะเป็นไร”
“เชอะ!”
เธอถลึงตาใส่ — ผู้ชายอะไร เห็นเงินแล้วตาเป็นประกายตลอด!
หลังคุยกันเสร็จ ฉู่โหย่วหรงก็รีบส่งข้อความหาผู้ช่วย ซุนหยวนหยวน ให้ติดต่อสตูดิโอถ่ายภาพทันที
…
อีกฝั่ง จางเซียนที่เตรียมของเสร็จเรียบร้อยก็ยกคันเบ็ดขึ้น ตั้งใจสุด ๆ
วันนี้ต้องตกได้สักตัว! ไม่ได้ปลาไม่กลับบ้านเด็ดขาด!
ติ๊ง!
【เช็กอินสำเร็จ! นี่คือวันที่ 8 ของการนอนกินไม่ทำงาน】
【รางวัล: เหรียญ R หนึ่งหมื่น】
【รางวัลสุ่ม: กล่องสุ่มบันเทิง 1 กล่อง】
เสียงระบบดังขึ้นในหัวอีกแล้ว
“โอ๊ะ ได้ของอีกแล้วเหรอ!”
เขารีบกดเปิดกล่อง
ติ๊ง! 【ได้รับเพลงจากมิติ Z — “เพลงมีศักดิ์ศรี”】
ติ๊ง! 【เพลง ‘มีศักดิ์ศรี’ ลงทะเบียนลิขสิทธิ์เรียบร้อยแล้วใน ‘เครือข่ายลิขสิทธิ์หัวกั๋ว’】
“เพลงอีกแล้วเหรอ!”
จางเซียนเปิดดูเนื้อร้อง …เพลงเศร้าแนวเลิกลาโดยตรง
เขาเหลือบตาไปมองฉู่โหย่วหรงที่นั่งอยู่ข้าง ๆ …เออ เพลงนี้ยกให้เธอคงเหมาะกว่าพ่อแน่ ๆ แต่ค่าเพลงก็ต้องเก็บเหมือนเดิมนะ!
…
เวลาผ่านไปชั่วโมงกว่า ทุ่นลอยที่เงียบมาตลอดก็จมวูบลงไป!
“มาแล้วโว้ย!”
เขากระโดดลุกขึ้นอย่างดีใจ แต่พอชักคันเบ็ดขึ้น…กลับเจอว่า “สิ่งมีชีวิต” ที่ติดเบ็ดขึ้นมาไม่ใช่ปลา แต่เป็น… เต่าตัวเล็ก ๆ
เจ้าตัวน้อยกางสี่ขาโบกว่อน ดิ้นรนแทบขาดใจ
“เวรเอ๊ย! ใครมันเอาเต่ามาปล่อยมั่ว ๆ วะ! รู้มั้ยทำลายระบบนิเวศนะเฟ้ย!”
จางเซียนสบถพลางแกะเบ็ดออก
ด้านข้าง ฉู่โหย่วหรงที่เฝ้าดูอยู่ถึงกับหัวเราะลั่น แรก ๆ นึกว่าเขาจะได้ปลาใหญ่เสียอีก สุดท้ายกลายเป็นตกได้แค่ “เจ้าเต่า”
เธอรีบหยิบมือถือขึ้นมาโพสต์ Moments ทันที —
“มีคนตกปลามาทั้งวัน สุดท้ายได้…เต่าหนึ่งตัว! ฮ่า ๆ ๆ”
แถมยังแนบสติ๊กเกอร์หัวเราะกร๊ากประกอบให้อินเข้าไปอีก!