การเดินทางครั้งใหม่

หลังจากที่หยางยี่เดินทางกลับมาถึงบ้านก็เป็นเวลาที่ซีซีต้องเข้านอนพอดี แต่เจ้าตัวน้อยไม่ง่วง หยางยี่เลยต้องเล่านิทานเรื่องสโนว์ไวท์ต่อจากเมื่อวานให้เธอฟัง

“ หลังจากที่เจ้าชายใช่จุมพิตแห่งความรักเพื่อช่วยสโนว์ไวท์จากนิทรา นิรันดร์ เขาได้บอกกับคนแคะทั้งเจ็ดว่าเขาจะแต่งงานกับสโนไวท์ และยังได้เชิญคนแคระทั้งเจ็ดให้เข้าร่วมงานแต่งงานของพวกเขา ร้องเพลงและเต้นรำไปกับ เฉลิมฉลองการอยู่ร่วมกันอย่างมีความสุขของเจ้าชายและสโนวไวท์"

“แต่อยู่มาวันหนึ่ง แม่มดผู้ชั่วร้ายได้ถามกระจกวิเศษว่า กระจกวิเศษเอ๋ย จงบอกข้าเถิด ใครงามเลิศที่สุดในปฐพี :กระจกวิเศษกล่าวว่า ท่านเป็นผู้หญิงที่สวยที่สุดในห้องนี้ แต่อาณาจักรเหนือผืนป่า ที่นั้นสโนว์ไวท์ที่เพิ่งแต่งงานใหม่สวยกว่าท่านพันเท่า”

“เมื่อแม่มดได้ยินดังนั้นเธอโกรธมาก เธอได้ขี่ไม้กวาดและต้องการจะไปอาณาจักรข้างบ้านเพื่อจัดการกับสโนว์ไวท์ แต่เธอทำสิ่งเลวร้ายมากเกินไป เมื่อเธอบินข้ามป่า ฟ้าผ่าลงมา เธอถูกแฮกจนตาย"

เนื้อเรื่องส่วนนี้ หยางยี่เป็นคนแต่งขึ้นมาใหม่เอง เพื่อเกลี้ยกล่อมให้ เจ้าตัวน้อยเข้านอน

ตอนจบดีมาก ซีซีก็มีความสุขกับสโนไวท์เช่นกัน แต่เจ้าตัวน้อยไม่ยิ้มเลย เธอนึกถึงตัวเอง

“หนูไม่ชอบแม่เลี้ยงของสโนว์ไวท์เลย” แม้ว่าซีซีจะเหนื่อยมาก แต่เธอก็ยังกอดหมีแน่นและพูดกับพ่อของเธอว่า “ป๊ะป๋า ป๊ะป๋าต้องอยู่กับหม่าม้า ห้ามแยกจากหม่าม้าเด็ดขาดเลยนะ โอเคไหม หนูกลัว"

เมื่อหยางยี่ได้ยินคำพูดของซีซี เขาก็ถอนหายใจอย่างลับๆ เขาพูดเบา ๆ กับซีซีว่า " ไม่ต้องกล้วนะ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นป๊ะป๋าจะปกป้องซีซีเอง"

"ไม่ว่าจะเป็นใคร ป๊ะป๋าจะไม่ยอมให้ใครมาทำร้ายซีซีได้!" หยางยี่พูดอย่างหนักแน่น

ซีซีเงียบและวางหมีน้อยลง ยื่นมือเล็กๆ ของเธอออกมาแล้วพูดว่า "ป๊ะป๋า กอดหนูหน่อย"

หัวใจของหยางยี่อ่อนลง เขาเปิดผ้าห่มขึ้นและอุ้มเจ้าตัวน้อยไว้ในอ้อมแขนของเขา

เมื่อซีซีนอนอยู่ในอ้อมแขนและจับมือของพ่อของเธอ ซีซีดูเหมือนจะรู้สึกสบายใจ ค่อยๆ หายใจอย่างราบรื่น และผล็อยหลับไป

วันนี้เธอเหนื่อยกับการซื้อของ ยังไงเธอก็ยังเป็นเด็กหญิงตัวเล็กๆ อายุต่ำกว่าสี่ขวบ!

หยางยี่รอให้ซีซีหลับ จากนั้นค่อยๆ ดึงมือออกจากมือของซีซีแล้วแทนที่ด้วยตุ๊กตาหมี ต่อด้วยยกแขนของเขาขึ้นและแทนที่ด้วยหมอน

เมื่อหยางยี่วางหมอนลงและกำลังจะคลุมผ้าห่ม เมื่อเขาเห็นเจ้าตัวน้อยบิดตัวและหยางยี่ก็หยุด

หยางยี่เห็นเจ้าตัวน้อยหดมือของเธอและกอดหมีน้อยอย่างแรง ขนตายาวของเธอกดแน่นบนใบหน้าของเธอ เธอพึมพำอย่างคลุมเครือ: "ป๊ะป๋า ซีซีไม่ต้องการแม่เลี้ยง อย่า..."

เขาไม่รู้ว่าทำไม หยางยี่รู้สึกเศร้าเล็กน้อยในใจ นี่คือความรู้สึกที่เขาไม่เคยประสบมาก่อนในชีวิตก่อนหน้านี้!

"ไม่ ไม่ ไม่" หยางยี่ก้มศีรษะ จูบที่หน้าผากของลูกสาวเบา ๆและพูดเบา ๆ "ไม่ต้องกลัวนะซีซี ป๊ะป๋าจะไม่มีแม่เลี้ยงแน่นอน"

ราวกับว่าซีซีได้ยินคำพูดของพ่อในความฝัน เด็กหญิงตัวน้อยค่อยๆ คลายคิ้ว

……

หลังจากที่หยางยี่ส่งซีซีเข้านอน เขาก็เดินออกจากห้องนอนและเดินไปที่โต๊ะคอมพิวเตอร์

เมื่อไม่กี่วันก่อน เขาได้ซื้อคอมพิวเตอร์และติดตั้งอินเทอร์เน็ต ระบบคอมพิวเตอร์ในโลกนี้ได้รับการออกแบบให้ค่อนข้างทั่วไป แต่หยางยี่รู้สึกว่าระบบปฏิบัติการของคอมพิวเตอร์ในโลกนี้ใช้งานยากกว่าในโลกก่อนมาก

เปิดคอมพิวเตอร์ มีโฟลเดอร์อยู่ข้างใน ชื่อโฟลเดอร์คือ "Soldier Assault"

นี้คือชื่อนิยาย ช่วงนี้เขากำลังเขียนนิยายเรื่องนี้อยู่ นิยายเรื่องนี้หยางยี่ไม่ได้แต่งขึ้นมาเอง แต่เอามาจากละครทีวีที่เขาเคยดูในชาติที่แล้ว ต้องขอบคุณความทรงจำที่ชัดเจนของเขา

เขาทำงานได้เร็วมาก นิยายเรื่องนี้มีคำมากกว่า 400,000 คำกว่าจะจบ แต่ตอนนี้เขาเขียนได้มากกว่า 100,000 คำแลัว เขาใช้เวลาแค่วันละสองสามชั่วโมงเท่านั้น

พูดได้เลยว่าหยางยี่สามารถเขียนให้จบได้ภายในเวลาไม่ถึงสัปดาห์!

ทำไมหยางยี่ถึงต้องเขียนนิยาย?

หยางยี่รู้สึกได้ถึงวิกฤตตั้งแต่ติดต่อกับโม่เฟยครั้งล่าสุด

ผู้หญิงคนนี้รู้ "อดีต" ของเขามากเกินไป โม่เฟยรู้ดีว่าหยางยี่เป็นคนอย่างไรเมื่อก่อนและสถานะทางการเงินของเขาเป็นอย่างไร

ดังนั้นหลังจากที่บุคลิกของหยางยี่เปลี่ยนไป เขาก็รู้สึกได้ถึงความสงสัยของโม่เฟยที่มีต่อเขาเริ่มมากขึ้นเลยๆ

และข้อบกพร่องที่ใหญ่ที่สุดคือเรื่องที่มาของทรัพย์สินของเขา!

การที่เขาสามารถเช่าอาคารเล็กๆ หลังนี้ได้ และโม่เฟยไม่สงสัย ก็เพราะเขามีสัญญาเช่าของปู่หู ที่ในสัญญาเช่าค่าเช่าแค่หนึ่งดอลลาร์เท่านั้น แต่รถยนต์คันใหญ่มูลค่า 600,000 หยวน ถึงเมื่อวานนี้โม่เฟยจะไม่เห็นมัน แต่เธอจะต้องรู้ในวันใดวันหนึ่งอยู่ดี!

นอกจากนี้ หยางยี่ยังซื้อเสื้อผ้าให้กับซีซีมากมาย เสื้อผ้าที่ซื้อที่ไห่หง มอนั้นไม่ถูกเลย และโดยทั่วไปแล้วราคาก็ไม่ต่ำกว่า 1,000 หยวน!

เว้นแต่หยางยี่จะไม่ให้ซีซีส่วมเสื้อผ้าเหล่านั้นต่อหน้าโม่เฟยและซ่อนทุกอย่างเอาไว้ แต่โม่เฟยก็จะสังเกตเห็นสิ่งผิดปกติอย่างแน่นอน!

ร้านกาแฟยังไม่เปิด หยางยี่เอาเงินก้อนโตมาจากไหน?

แต่หยางยี่ทำอย่างนี้ได้อย่างไร? มันไม่ใช่สไตล์ของเขาที่จะซ่อนตัวเมื่อเขามีเงิน!

ยิ่งไปกว่านั้น เขากล้าซื้อเสื้อผ้าให้ซีซีและกล้าที่จะซื้อรถ เพราะเขาหาทางออกได้แล้ว

ด้วยการใช้ประโยชน์จากงานวรรณกรรมและดนตรีจากชาติก่อนเพื่อรับค่าลิขสิทธิ์ในโลกนี้!

การคุ้มครองลิขสิทธิ์ในโลกนี้แข็งแกร่งมาก และยังมีส่วนช่วยในการพัฒนาอุตสาหกรรมวัฒนธรรม แต่หยางยี่ยังคงมีความมั่นใจในผลงานที่ยอดเยี่ยมที่เขาเคยเห็นในชีวิตก่อนหน้านี้!

แถมเขายังมีค่าคอมมิชชั่นจากเพลง"Long Time No See" และ "Why Not See You" อีก ถ้าในอนาคตเมื่อเพลงเหล่านี้ดัง เขาก็ไม่รู้ค่าลิขสิทธิ์ที่เขาจะได้มากมายขนาดไหน

แต่หยางยี่ไม่ได้ตั้งใจที่จะเปิดเผยรายได้ส่วนนี้ก่อนกำหนดให้โม่เหยรู้เพราะเจ้าของร่างคนเก่าไม่ชอบดนตรี

ด้วยตัวตนและประสบการณ์ในอดีตของหยายี่ จึงเหมาะที่จะเขียนนิยายเกี่ยวกับทหารอย่างมาก!

เมื่อนึกถึงนิยายทหาร หยางยี่นึกถึง "Bright Sword" เป็นครั้งแรก แต่นวนิยายยอดนิยมเล่มนี้ในอดีตเผยให้เห็นประวัติศาสตร์ที่แตกต่างจากโลกนี้ แม้ว่าหยางยี่ต้องการจะเขียน แต่เขาก็ยังต้องศึกษาประวัติศาสตร์ของโลกนี้อย่างรอบคอบ จากนั้นจึงกลับไปปรับอย่างระมัดระวัง

นอกจาก "Bright Sword" แล้ว ซีรีส์โทรทัศน์ยังได้รับความนิยมในชีวิตก่อนหน้านี้ จากนั้นการดัดแปลงนวนิยายเรื่อง "Soldier Assault" ที่ได้รับความนิยมก็กลายเป็นตัวเลือกแรกของหยางยี่

หยางยี่ไม่มีความรู้สึกรุนแรงต่อทหารในชาติก่อน แม้แต่การอ่านนิยายเรื่องนี้ก็ยังต้องผ่านช่วงเวลาที่อ้างว้าง แต่ในชีวิตนี้ เมื่อเขา "เขียน" นวนิยายเรื่องนี้ทีละคำ ใจของหยางยี่ก็รู้สึกสะเทือนใจ

เรื่องนี้คล้ายกับประสบการณ์ของเจ้าของร่างคนเก่าของเขามากเกินไป!

แม้ว่าเจ้าของร่างคนเก่าจะไม่โง่เหมือน ซูซานตัว แต่มีความไร้เดียงสาเหมือนกัน โง่เหมือนเดิม น่าเบื่อเหมือนกัน จากชนบท และจากทหารผายลมที่ไม่เข้าใจอะไรเลยและถูกเพื่อนร่วมทีมหัวเราะเยาะ เติบโตเป็นทหารชั้นยอดผู้มีเกียรติ!

(T:ซูซานตัว คือตัวเอกในนิยายของหยางยี่นะครับ)

ดังนั้น เมื่อเขียนนวนิยายเรื่องนี้ หยางยี่รู้สึกว่าเขายังเขียนความทรงจำเกี่ยวกับค่ายทหารของเขาจากเรื่องราวเสมือนจริง

ไกลออกไปหน่อย หยางยี่นึกขึ้นได้ เขาเปิดหน้าเว็บและลงทะเบียนหมายเลขผู้แต่งด้วยชื่อจริงของเขาบนเว็บไซต์วรรณกรรมที่ใหญ่ที่สุดในประเทศในปัจจุบัน ซึ่งอาศัยองค์กรลิขสิทธิ์ในการก่อตั้งเครือข่ายวรรณกรรมการอ่าน

"การเดินทางของซูซานตัวเริ่มต้นขึ้นแล้ว!"