ช้อปปิ้ง

กั๋วซียี่ที่ผิดหวังกับการสอบ ในวันรุ่งขึ้นเขาก็เดินทางกลับบ้าน ก่อนกลับเขาได้เดินไปหน้าประตูมหาวิทยาลัยและพูดว่า: "รอฉันก่อนเถอะ ฉันกลับมาแน่!"

"มันไม่ง่ายเลยที่กลับมา บ้านของแกอยู่ตั้ง…… " หยางยี่พูดอย่างเฉยเมย

หลังจากที่ส่ง กั๋วซียี่กลับไปแล้ว หยางยี่ก็ขับรถพาเจ้าตัวน้อยไปห้างสรรพสินค้า ไห่หง มอ ที่โม่เฟยเป็นคนแนะนำ ซึ่งเชี่ยวชาญด้านสินค้าสำหรับเด็กและอยู่ในเขตปินไห่

"ป๊ะป๋า เราจะไปไหนกันหรอคะ?" ซีซีถามด้วยความสงสัย

ปกติซีซีมักจะใส่กระโปรงทุกวัน แต่วันนี้หยางยี่ได้ทำการเปลี่ยนลุกให้เธอใหม่ ด้วยให้เธอใส่เสื้อชีฟองแขนสั้นสีขาวพร้อมกางเกงขาสั้นผ้าฝ้ายสีน้ำเงิน ตอนแรกนางไม่ปลื้ม! แต่พอมาส่องกระจกเท่าและ!

"สิ่งที่ต้องซื้อ เสื้อผ้า นมผง และ ของเล่นให้ซีซี" หยางยี่ยิ้ม

คราวนี้ซีซีจะมาอยู่กับเขาเป็นเวลาสองสัปดาห์และสิ่งของที่โม่เฟยนำมายังไม่เพียงพอ!

ไม่ต้องพูดถึงนมผงที่ซีซีต้องดื่มทุกวัน แล้วไหนจะเสื้อผ้าและของเล่นอีก แม้ว่าโม่เฟยจะเตรียมให้ซีซีเอาไว้แล้ว แต่มันก็ยังไม่พอ!

นอกจากนี้หยางยี่ยังรู้สึกว่ารสนิยมของโม่เฟย ค่อนข้างธรรมดา เขาคิดว่าเจ้าตัวน้อยจำเป็นต้องเปลี่ยนสไตล์บาง!

"ป๊ะป๋าจะพาซีซีไปช้อปปิ้งหรอ!" ตาของซีซีเป็นประกายและเธอก็ส่งเสียงเชียร์ด้วยความประหลาดใจ

ตามที่คาดไว้ ไห่หง มอ มีไว้สำหรับเด็กเท่านั้น เลย์เอาต์ของห้างสรรพสินค้าทั้งหมดเต็มไปด้วยความน่ารัก รูปภาพการ์ตูน บันไดโทนสีชมพู และแม้แต่จัตุรัสขนาดใหญ่บนชั้นแรกก็มีบ้านบอลขนาดใหญ่ซึ่งน่าตื่นเต้นมาก ลูกๆกวนพ่อแม่ให้เข้าไปเล่น

ซีซีก็อยากเล่นเหมือนกัน!

แต่ความอยากซื้อเสื้อผ้าก็ยิ่งใหญ่กว่า ซีซีจับมือพ่อของเธอและวิ่งไปข้างหน้าอย่างมีความสุขแล้วพูดว่า "ป๊ะป๋า ดูสิ กระโปรงตัวนั้นสวยมาก!"

หยางยี่เงยหน้าขึ้น กระโปรงอีกแล้วหรอ?

"เจ้าหญิงตัวน้อย! ช่างตาแหลมจริงๆ!" พนักงานขายหญิงเข้ามาทักทายซีซีด้วยรอบยิ้มและชมว่า"กระโปรงนี้เหมาะกับหนูมาก หนูอยากลองไหมจ้ะ"

ซีซีเขินอายเล็กน้อย เธอวิ่งกลับไปหาพ่อแล้วจับมือพ่อของเธอ

“คุณชาย เข้ามาดูก่อนก็ได้นะคะ!” พนักงานขายหญิงเปลี่ยนเป้าหมายทันทีและพูดกับหยางยี่ด้วยรอยยิ้มว่า “ลูกสาวของคุณตัวสูงมาก การสวมกระโปรงแบบนี้เหมาะมาก! และวันนี้ทางร้านของเรามีกิจกรรมลดราคาเสื้อผ้าทั้งหมดในร้าน 20% อีกด้วยคะ!"

หยางยี่มองไปที่ซีซี แม้ว่าเจ้าตัวน้อยจะขี้อาย แต่เธอก็ยังมองกระโปรงตัวนั้นอย่างคาดหวังด้วยตาเล็ก ๆของเธอ หยางยี่ยิ้มเล็กน้อยและพูดว่า “งั้นก็เข้าไปลองกันเถอะ!”

ยี่สิบนาทีต่อมา หยางยี่และซีซีก็เดินออกมาจากร้านพร้อมกับถุงใบใหญ่ พนักงานขายหญิงก็เดินออกมาส่งทั้งสองคนด้วยนอยยิ้มสดใส

การช้อปปิ้งกับซีซี ทำให้หยางยี่ได้รู้ว่าความต้องการของผู้หญิงนั้นน่ากลัวเพียงใด ซีซีลากหยางยี่ไปร้านเสื้อผ้าทุกร้านที่เธอเห็นเสื้อผ้าสวยๆ หยางยี่ก็ไม่ขัดและซื้อเสื้อผ้าทุกตัวที่ซีซีชอบ

ซีซีมีความสุขมาก!

ถึงขนาดที่หยางยี่ไม่สามารถถือของได้ไว้ แล้วต้องลงไปลานจอดรถเพื่อเก็บเสื้อผ้าที่ซื้อมาไว้ในรถแล้วค่อยไปซื้อใหม่ เขาทำอย่างนี่อยู่สองสามรอบ และในที่สุดเจ้าตัวน้อยก็เหนื่อยและหยุดการซื้อของอย่างบ้าคลั่ง

ซีซีซึ่งนั่งบนคอพ่ออย่างเหนื่อยๆ แล้วพูดกับพ่อของเธอว่า "ป๊ะป๋าพรุ่งนี้เราจะมาซื้อเสื้อกันอีกได้ไมคะ"

หยางยี่ตัวสั่น เขาไอสองครั้งแล้วพูดว่า "พรุ่งนี้เราไมาว่าง เพราะพรุ่งนี้ป๊ะป๋าจะพาหนูไปที่สนามเด็กเล่น"

ซีซีคิดอยู่ครู่หนึ่งและพยักหน้า: "จริงหรอ พรุ่งนี้เราจะไปเล่นที่สวนสนุกกันหรอ ถ้าอย่างงั้นซีซีจะสวมเสื้อผ้าที่ดีที่สุด แต่อันไหนดีที่สุด อ่า เลือกยากจัง!"

เจ้าตัวน้อยตื่นเต้นมากและเริ่มพูดกับตัวเอง

อย่างไรก็ตามหยางยี่ยังมีของที่ต้องซื้ออยู่ ดังนั้นเขาจึงปล่อยให้เจ้าตัวน้อยนั่งบนคอของเขา แล้วเขาก็เดินไปที่ร้านนมผงและซื้อนมผงที่ซีซีชอบดื่ม และโม่เฟยยังได้บอกให้เขาซื้อน้ำมันตับปลาและพวกอาหารเสริมวิตามิน

“อันที่จริง ของเหล่านี่ไม่เห็นจำเป็นต้องซื้อเลย” ขณะซื้อหยางยี่ก็ยังบ่นไปด้วย

"หนูไม่ชอบกินพวกมันเลย"ซีซีพูดและปากมุ่ย "มันไม่อร่อย อาหารที่ป๊ะป๋าทำให้ซีซีอร่อยกว่าตั้งเยอะ!"

แต่หยางยี่ยังต้องซื้อมัน โม่เฟยขู่เขาทางโทรศัพท์ว่าถ้าเขาไม่ซื้อ เธอจะไม่ปล่อยให้ซีซีเล่นกับพ่อของเธอในครั้งต่อไป

หลังจากซื้อสิ่งเหล่านี้เสร็จฟ้าก็เริ่มมืดพอดี ขณะหยางยี่กำลังจะกลับบ้าน เขาบังเอิญเดินผ่านร้านหนังสือ แน่นอนว่าหนังสือที่ขายในร้านนั้นเกี่ยวข้องกับเด็ก!

หยางยี่ถือของต่างๆเดินเข้าไปพร้อมกับซีซี ซึ่งกำลังนอนอยู่บนไหล่ของพ่อเธอ

"ไม่ทราบว่ามีอะไรให้ดิฉันช่วยไหมคะ" พนักงานคนหนึ่งทักทายหยางยี่

"ผมต้องการซื้อหนังสือนิทานสำหรับเด็ก และหนังสือที่สอนผู้ปกครองถึงวิธีการดูแลและให้ความรู้แก่ลูก ๆ ของพวกเขา" หยางยี่กระซิบกับเธอ

ด้วยความช่วยเหลือจากพนักงาน หยางยี่เริ่มซื้อของอย่างบ้าคลั่งอีกครั้ง

มีหนังสือหนักๆ มากกว่า 20 เล่ม และสุดท้ายพนักงานร้านสองคนก็ช่วยเขาถือของไปที่ลานจอดรถ

หนังสือที่หยางยี่ซื้อมาก็เพียงพอแล้วสำหรับเขาแล้ว ที่เขาจะเรียนรู้ และนำมาปรับใช้กับซีซี!

หยางยี่ต้องเรียนรู้ที่จะเป็นพ่อที่ดีอย่างจริงจัง!