ตอนที่ 42 : “มหาเศรษฐี เริ่มจากนอนเล่น!”

  เพราะมัวแต่เอาแรงไปทุ่มกับการตกปลา จางเซียนเลยลืมไปเสียสนิทว่าเพลงใหม่ 《มีศักดิ์ศรี》 ปล่อยออนไลน์แล้ว

  พอวางสายกับฉู่โหย่วหรง เขาก็หยิบมือถือเปิดแอป Cool Cat Music ขึ้นมาดูทันที และแน่นอน—เพลง 《มีศักดิ์ศรี》 ขึ้นแท่นอันดับหนึ่งชาร์ตเพลงใหม่เรียบร้อย!

  ที่น่าทึ่งกว่าคือ เพิ่งออนไลน์ไม่กี่ชั่วโมง ยอดคอมเมนต์กลับพุ่งทะลุแสนไปแล้ว พอจางเซียนกดเข้าไปอ่านก็แทบทั้งนั้นที่เป็น “การเล่าเรื่องรัก” ของผู้ฟังเอง

  หลายคนใช้พื้นที่คอมเมนต์เล่าประสบการณ์ความรักของตัวเอง แต่ไม่ว่าต้นเรื่องจะเป็นยังไง สุดท้ายก็ลงเอยด้วยสองคำ—“เลิกรา”

  เห็นได้ชัดว่าเพลงนี้กระแทกใจผู้คนเข้าจัง ๆ จุดไฟให้ความทรงจำด้านความรักปะทุขึ้นมาอีกครั้ง

  อนาคตของเพลงจะพุ่งไปได้สูงแค่ไหน ไม่มีใครคาดเดาได้เลย

  แต่สิ่งหนึ่งแน่นอน—เพลงนี้ ไฟลุกแล้ว!

  จางเซียนเก็บคันเบ็ดคู่ใจ ปล่อยปลาตัวเล็กที่เพิ่งตกได้กลับลงน้ำ แล้วขึ้นคร่อมสกู๊ตเตอร์ไฟฟ้าคู่ใจ ขี่ไปพลางฮัมเพลงที่ตัวเองแต่งไปด้วย

  “การเลิกราต้องมีศักดิ์ศรี…ใครก็ไม่ควรพูดคำว่าขอโทษ…”

  เสียงฮัมผสานกับเสียงล้อสกู๊ตเตอร์ดังเข้ามาในซอย

  …

  “เฮ้ย เซียน วันนี้ตกปลาได้อะไรบ้าง?”

  ในซอย จางเซียนสวนทางกับหลิวตงซวี่และหวังเจียเจียพอดี

  “ได้ปลาตัวเล็ก ๆ มาสองสามตัว แต่ปล่อยไปแล้ว จะไปฆ่าล้างบ่อทำไม รอให้มันโตแล้วค่อยตกใหม่ดีกว่า”

  เขาตอบส่ง ๆ ทั้งที่จริง ๆ ได้มาแค่ตัวเดียว แต่ก็แต่งตัวเลขให้ดูดีหน่อย

  “ก็ว่าอยู่! เซียนเรานี่มองการณ์ไกลจริง ๆ!”

  หลิวตงซวี่ยกนิ้วโป้งชื่นชม ก่อนจะยิ้มกว้างแล้วอวด “เออ เซียน ฉันมีข่าวดีจะบอก—ฉันกำลังจะเป็นพ่อแล้ว!”

  “หือ?”

  จางเซียนหันไปมองหวังเจียเจียแวบหนึ่ง—ผู้หญิงที่ตอนนั้นเร่งรีบแต่งงาน แถมยังมีประวัติเคยเป็นนักกีฬาอาชีพมาก่อน เขาสงสัยตั้งแต่แรกแล้วว่าต้องมีอะไรแปลก ๆ ถึงเคยเตือนหลิวตงซวี่ไปตั้งสองรอบ แต่ไอ้หมอนี่ก็ไม่ฟัง

  ผลคือแต่งงานปุ๊บ ท้องปั๊บ …เรื่องนี้มันชัดเจนเกินไปแล้ว

  “แล้วนายล่ะ เซียน เมื่อไหร่จะแต่งกับฉู่โหย่วหรงบ้าง? ฉันน่ะนำไปก่อนนายแล้วนะ ฮ่า ๆ”

  หลิวตงซวี่พูดพลางทำหน้าภูมิใจสุด ๆ —ในใจแอบคิดด้วยว่า ถึงเพื่อนจะมีแฟนเป็นดารา ก็ดูไม่เหนือกว่าเขาตรงที่ “มีลูกแล้ว” หรอก ชีวิตเขากำลังจะก้าวเข้าสู่เฟสใหม่ต่างหาก!

  “โอ้โห ยินดีด้วยเว้ย!”

  จางเซียนยิ้มรับ “เร็วจริงนะนาย เพิ่งรู้จักกันกี่เดือนเอง?”

  “นับจากวันดูตัวก็เดือนกว่าแล้ว!”

  “นี่แหละ เซียน นายต้องเรียนรู้จากฉันบ้าง—ฟันธงเร็ว เคลียร์จบเร็ว!”

  หลิวตงซวี่ยังคงไม่รับรู้ถึงคำเตือนแฝงของเพื่อน พูดไปยืดอกไป ส่วนหวังเจียเจียที่ยืนข้าง ๆ กลับดูสีหน้าหวั่น ๆ ขึ้นมา

  ตอนแรกเธอไม่เคยคิดจะมองจางเซียนจริงจังด้วยซ้ำ แต่พอรู้ว่าเขาเป็นทั้งแฟนของฉู่โหย่วหรงและยังเป็นนักแต่งเพลงชื่อดังอีก ก็อดเปลี่ยนมุมมองไม่ได้ ตอนนี้ยิ่งเห็นเขาเข้าใจคนรอบข้างทะลุปรุโปร่งเหมือนมองทะลุใจเธอได้ ทำให้เธออดรู้สึกเกร็ง ๆ ไม่กล้าเล่นลิ้นเหมือนกับหลิวตงซวี่เลย

  “อ้อ จริงสิ เซียน เพลง 《มีศักดิ์ศรี》 ของนายกำลังดังใหญ่เลยนะ! ฉันเห็นบล็อกเกอร์ในติ๊กต็อกแนะนำกันเต็มเลย แบบนี้นายในฐานะคนแต่งทั้งเนื้อร้องทำนอง ต้องฟันค่าลิขสิทธิ์หนัก ๆ ใช่ไหม?”

  หลิวตงซวี่พูดพลางทำทีเป็นห่วง แต่จริง ๆ ก็แอบน้อยใจอยู่ลึก ๆ—ในใจเขาเต็มไปด้วยความขัดแย้งแบบ “ไม่อยากให้เพื่อนลำบาก แต่ก็ไม่อยากให้เพื่อนรวยเกินหน้า”

  “เพิ่งปล่อยวันนี้เอง ยังไม่รู้จะได้เท่าไหร่หรอก”

  จางเซียนตอบแบบขอไปที ก่อนจะเร่งเครื่องสกู๊ตเตอร์ขับออกไป

  มองตามหลัง หลิวตงซวี่ก็พึมพำกับภรรยา “เจียเจีย เธอว่า ถ้าฉันลองแต่งเพลงดูบ้างดีไหม? ดูท่าทางมันได้เงินเยอะอยู่นะ”

  หวังเจียเจียยิ้มบาง “ลองก็ไม่ผิดหรอก แต่เอาเวลาเลิกงานค่อยทำเถอะ ฉันว่าหางานมั่นคงก่อนดีกว่า อีกหน่อยลูกออกมา ค่าใช้จ่ายยิ่งเยอะ”

  “ก็จริงของเธอ!”

  หลิวตงซวี่ยิ้มกว้างลูบหัวเมียเอาใจ แต่ในใจกลับยังไม่ล้มเลิกความคิด—ถ้าเขาแต่งเพลงดังได้บ้าง แบบนั้นก็อาจได้รู้จักดาราเหมือนเพื่อน และไม่แน่ว่าเขาเองก็อาจจะมี “แฟนดารา” ได้เหมือนกัน…

  แต่งงานมีลูกแล้วน่ะเหรอ? เฮอะ…ในวงการบันเทิง ใครมันแคร์เรื่องนั้นกัน!

  …

  เช้าวันถัดมา

  จางเซียนตื่นสายตามเคย

  ติ๊ง!
  【ผู้ช่วยนอนเล่นหมายเลข 1 รายได้เมื่อวาน: 150,000 หยวน】
  【โฮสต์ได้รับโบนัสสองเท่า: 300,000 หยวน】

  ติ๊ง!
  【ผู้ช่วยนอนเล่นหมายเลข 2 รายได้เมื่อวาน: 1,050,000 หยวน】
  【โฮสต์ได้รับโบนัสสองเท่า: 2,100,000 หยวน】

  รวมแล้ว—เมื่อเขาลืมตาตื่นขึ้นมาก็มีเงินโอนเข้าบัญชีกว่า 2.4 ล้านหยวน!

  “สุดยอด! แม่งโคตรสุดยอดเลย!”

  นอนหลับคืนเดียว ฟาดเงินสองล้านกว่าแบบนี้ จะให้เขาอธิบายความรู้สึกยังไงดี?

  เขาแทบอยากเขียนนิยายเองสักเล่ม ใช้ชื่อว่า “มหาเศรษฐี เริ่มจากนอนเล่น!” ไปเลย!

  ได้เงินมาเยอะขนาดนี้—แน่นอนว่าถึงเวลาต้องออกไป “จับจ่ายใช้สอย” ซะหน่อยแล้วสิ

  จางเซียนบิดขี้เกียจเต็มแรง ตั้งเป้าหมายของวันทันที: ภารกิจหลักวันนี้—ใช้เงิน!

  แต่ยังไม่ทันจะออกจากบ้าน ระหว่างที่กำลังนั่งกิน “ข้าวเช้า+เที่ยง” รวมมื้อ โทรศัพท์ก็ดังขึ้น

  เป็นเบอร์แปลกจากปักกิ่ง

  จางเซียนลังเลแป๊บหนึ่ง แต่ก็กดรับ

  “สวัสดีครับ ไม่ทราบว่าใช่อาจารย์ ‘Sixth Sense’ หรือเปล่า?”

  ปลายสายเป็นเสียงชายวัยกลางคน

  “หา?!”

  จางเซียนก้มดูมือถือแล้วงง—ใครมันปล่อยเบอร์เขาออกไปวะ!

  “นายเป็นใคร หาเบอร์ฉันจากไหน?”

  เขาถามเสียงแข็ง ไม่เหลือความเกรงใจแม้แต่น้อย

  “ขอโทษที่รบกวนครับ ผม ถังจวิ้นเซียงผู้อำนวยการฝ่ายเพลงของหรงซู่เอนเตอร์ ผมอยากคุยเรื่องงานร่วมกับอาจารย์ Sixth Sense ไม่ทราบว่าสนใจมาร่วมงานกับบริษัทเราไหมครับ เงินเดือนเปิดตามที่ท่านต้องการได้เลย”

  แท้จริงถังจวิ้นเซียงไปซื้อมาจากช่องทางลับของเว็บลิขสิทธิ์ ถึงได้เบอร์มา แต่แน่นอนว่าเขาไม่พูดเรื่องนั้น

  …พอจางเซียนฟังจบก็แทบจะกลอกตา—ไปทำงาน?

  ล้อเล่นรึไง—ให้หมาไปทำยังไม่เอาเลย!

  “โทษทีครับ ผมไม่มีความคิดจะไปทำงาน ขอลาก่อน”

  ว่าแล้วเขาก็กดตัดสายทันที

  ไม่เพียงเท่านั้น ยังรีบกดบล็อกเบอร์ไปเลยด้วย

  …คิดจะลากเขาไปเป็นพนักงานงั้นเหรอ น่ากลัวเกินไปแล้ว!