ตอนที่ 67 : เพื่อพี่สาวสอง!

  “เป็นอะไรไปเหรอ?”

  “เซิ่งหนาน รู้จักกับผู้กำกับคงด้วยเหรอ?”

  เฉินฮวนหรี่ตาด้วยความสงสัย มองจางเซิ่งหนานอยู่ครู่หนึ่ง ใจเธอแอบกังวล—หรือว่าก่อนหน้านี้คงซานหมินพยายามจะใช้อำนาจบังคับพี่สาวเซิ่งหนาน?

  ชื่อเสียงคงซานหมินดังจริง แต่แท็ก “สายหื่น” ของเขาก็ดังไม่แพ้กัน ผ่านการหย่ามา 3 ครั้ง ถึงตอนนี้จะโสดก็จริง แต่รอบตัวไม่เคยขาดสาว ๆ สวย ๆ เลย แถมยังขึ้นชื่อว่าเวลาถ่ายละคร ชอบให้ดาราสาวมาอ่าน “บทละครกลางคืน” กับเขาด้วย

  เซิ่งหนานหน้าตาและรูปร่างก็ดี จะโดนเขาเล็งไว้ก็คงไม่แปลก

  “ไม่รู้จักหรอก ฉันก็แค่นักแสดงตัวเล็ก ๆ จะไปมีโอกาสรู้จักผู้กำกับคงได้ยังไงกัน”

  จางเซิ่งหนานรีบส่ายหัว

  ฟังแล้วเฉินฮวนถึงโล่งใจขึ้นมา ถ้ามันเป็นอย่างที่เธอคิดไว้จริง เรื่องงานคงจัดการลำบากแน่

  “คุณอาฮวน เรื่องมันเป็นแบบนี้...”

  จางเซียนเลยออกมาพูดแทน เล่าเรื่องทั้งหมดที่พี่สาวเซิ่งหนานเจอมาคร่าว ๆ

  “อะไรนะ มีเรื่องแบบนี้ด้วยเหรอ?”

  เฉินฮวนขมวดคิ้วทันที “เซิ่งหนาน ไม่ต้องห่วงหรอก เดี๋ยวพี่จัดการให้เอง!”

  “เอ่อ...ขอบคุณค่ะ คุณอาฮวน”

  จางเซิ่งหนานก็ไม่ทำตัวเกี่ยงงอน รีบขอบคุณทันที เธอยังปรับคำเรียกตามที่น้องชายบอกเป็น “คุณอาฮวน” อย่างน้อยต่อหน้าเจ้าตัวต้องให้เกียรติไว้ก่อน

  แน่นอนว่าเฉินฮวนสังเกตได้ว่า พี่น้องสองคนเปลี่ยนคำเรียกจาก “พี่ฮวน” มาเป็น “คุณอาฮวน” มันทำให้เธอรู้สึกแปลก ๆ อยู่เหมือนกัน เพราะปกติทุกคนในวงการจะเรียกเธอว่า “พี่ฮวน” ตลอด

  แต่ด้วยความที่เธอเป็นคน EQ สูง ก็เดาออกทันทีว่าทำไมถึงเปลี่ยน—นี่คงเป็นเพราะจางตงซานนั่นเอง

  ที่ผ่านมาพวกเขาเจอกันมาหลายครั้งแล้ว เธอเองก็พอรู้ว่าจางตงซานมีใจให้ แต่เพราะเคยเจอผู้ชายเลว ๆ ทำให้เธอฝังใจไปนาน เลยหันไปทุ่มกับงาน ไม่คิดเรื่องหาผู้ชายอีกเลย

  แต่พออายุเลย 40 ความคิดก็เริ่มเปลี่ยน โดยเฉพาะเวลาเห็นเด็ก ๆ ก็เริ่มใจอ่อน จากที่เคยรำคาญเด็ก กลับรู้สึกว่าเด็กน่ารักขึ้นทุกที

  ดังนั้นเวลาจางตงซานแสดงออก เธอจึงไม่ได้ปฏิเสธ แค่ปล่อยให้เป็นไปตามธรรมชาติเท่านั้น

  ทั้งสามคนคุยกันอีกพักใหญ่ ก่อนที่จางตงซานจะเดินออกมาจากในบ้าน เขาเพิ่งอาบน้ำแต่งตัวเสร็จในชุดสูทลำลอง

  ถึงจะอายุ 50 กว่า แต่เพราะทำงานสายดนตรีมาทั้งชีวิต ใจก็ยังหนุ่ม เลยดูเหมือนอายุแค่ 40 ต้น ๆ ด้วยซ้ำ ยิ่งพอแต่งตัวดี ๆ ยิ่งดูมีเสน่ห์แบบ “ลุงหล่อ” ที่สาว ๆ ชอบ

  “ครอบครัว” ทั้งหมดก็ออกจากซอยขึ้นรถ Wenjie M8 กัน

  จางเซียนเป็นคนขับ ให้พ่อกับเฉินฮวนไปนั่งแถวกลาง พี่สาวเซิ่งหนานนั่งด้านหน้า ส่วนเจาจี้ไปนั่งหลังสุด

  พวกเขานัดกับคงซานหมินไว้บ่ายโมงครึ่ง ระหว่างนี้เลยแวะกินข้าวกลางวันกันก่อน เพราะทุกคนหิวจัด

  พอกินเสร็จก็ตรงไปที่บริษัท อี๋ซินอิงซื่อ ของคงซานหมิน ที่นี่เขาเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่ มีอำนาจตัดสินใจเต็มที่ บริษัทก็แทบจะหมุนรอบตัวเขาคนเดียว

  “นี่คือลูกชายคุณจางใช่ไหม เสี่ยวเซียน?”

  คงซานหมินยิ้มกว้าง จับมือจางเซียนอย่างแน่น “จริงด้วยสินะ วีรบุรุษเกิดตั้งแต่วัยเยาว์! เมื่อวานคุณเฉินบอกว่าเพลง 《บทเพลงของสามัญชน》 แต่งโดยเด็กหนุ่มอายุ 22 ฉันยังไม่เชื่อเลย”

  “ผู้กำกับคง ผมเคารพคุณมานาน ทุกเรื่องที่คุณกำกับผมดูหมดแล้ว”

  จางเซียนก็ไม่ลืมตอบกลับอย่างสุภาพ

  รายละเอียดการร่วมงานจริง ๆ เฉินฮวนกับจางตงซานตกลงกันไว้เมื่อคืนแล้ว วันนี้ก็แค่เซ็นสัญญาเท่านั้น

  หลังพูดคุยกันเล็กน้อย คงซานหมินก็ให้เอาสัญญาที่เตรียมไว้มา

  “เสี่ยวเซียน คุณเฉิน ลองดูสัญญา ถ้าไม่มีปัญหาก็เซ็นได้เลย”

  จริง ๆ สัญญาพวกนี้มันก็เป็นแบบฟอร์มตายตัว จะมีที่ต่างก็เรื่องการแบ่งรายได้หลังเพลงขึ้นแพลตฟอร์มเพลงเท่านั้น

  แต่เพื่อความชัวร์ จางเซียนเลยขอไฟล์อิเล็กทรอนิกส์ส่งไปให้พี่สาวสี่ จางไหลตี้ ที่เป็นทนายช่วยตรวจอีกที

  พอได้รับการยืนยันว่าไม่มีปัญหา ทุกคนก็ก้มเซ็นสัญญากันเรียบร้อย

  “เสี่ยวเซียน ละครใหม่ของฉันกำลังจะเปิดกล้อง เดี๋ยวส่งบทให้ดู ถ้าแต่งเพลงที่เข้ากับเนื้อหาได้ ฉันอยากให้เธอทำทั้งชุด OST เลย”

  เห็นได้ชัดว่าคงซานหมินชอบ 《บทเพลงของสามัญชน》 มาก ถึงขั้นยังไม่ทันได้ดูผลตอบรับของเพลงจากซีรีส์ 《ปีทองแห่งชีวิต》 ก็รีบจะร่วมงานต่อแล้ว

  “ผมจะพยายามครับ แต่เรื่องแรงบันดาลใจนี่บังคับไม่ได้จริง ๆ”

  จางเซียนไม่กล้ารับปาก เพราะเขาเองก็อาศัย ระบบนอนกิน มาตลอด

  “ผู้กำกับคง พูดถึงละครใหม่ ฉันมีเรื่องอยากบอกนิดหน่อย”

  เฉินฮวนแทรกขึ้นมา “ละครใหม่ของคุณชื่อ 《แผ่นดินงาม》 ใช่ไหม?”

  “ใช่ ทำไมเหรอ?” คงซานหมินเลิกคิ้ว

  “คืออย่างนี้ค่ะ พี่สาวของเสี่ยวเซียน—เซิ่งหนาน” เธอหันไปชี้จางเซิ่งหนาน “ก่อนหน้านี้เธอผ่านการคัดเลือกจากผู้ช่วยผู้กำกับแล้ว ตกลงกันไว้เรียบร้อยว่าจะได้เล่น แต่สุดท้ายแฟนกับเพื่อนสนิทเธอกลับ...แย่งงานไป”

  เฉินฮวนเล่าเรื่องทั้งหมดให้ฟัง

  “มีเรื่องแบบนี้ด้วยหรือ?”

  คงซานหมินเบิกตากว้าง หันไปถามตรง ๆ “แฟนกับเพื่อนเธอชื่ออะไร?”

  “เถียนเจิ้นอวี่ กับ หานชิวอิ่ง”

  จางเซิ่งหนานตอบเต็มเสียง

  “เรื่องนี้ฉันจัดการเอง”

  คงซานหมินหยิบมือถือกดโทรทันที “เฮ้ ลาวั่น ตอนนี้กองเรามีคนชื่อเถียนเจิ้นอวี่กับหานชิวอิ่งใช่ไหม?”

  “มีครับ ผู้กำกับ รู้จักพวกเขาด้วยเหรอ?”

  “ตั้งแต่วันนี้ไล่ออกไปเลย แล้วส่งประกาศในกลุ่มงานด้วย ห้ามร่วมงานตลอดกาล!”

  “หา? เอ่อ...”

  “ทำไม หรือรับสินบนมา?”

  “ไม่ ๆ ไม่มีครับ! เดี๋ยวผมจัดการทันที!”

  คงซานหมินกดตัดสาย หันมายิ้มกว้าง “เซิ่งหนาน ตอนนี้บทสำคัญถูกลงนามไปหมดแล้ว แต่ถ้าไม่รังเกียจ บทที่หานชิวอิ่งเคยได้ ฉันยกให้เธอเล่น ส่วนละครเรื่องถัดไป ฉันจะจัดบทเด่น ๆ ให้แน่นอน”

  “ไม่รังเกียจเลยค่ะ ขอบคุณผู้กำกับคงมาก ๆ!”

  จางเซิ่งหนานรีบก้มหัว เธอไม่คาดคิดเลยว่าผู้กำกับจะจัดการเด็ดขาดขนาดนี้ แค่ไม่กี่ประโยค ทั้งแฟนเก่าและเพื่อนทรยศก็หมดอนาคตทันที

  แม้การถูกแบนจากอี๋ซินอิงซื่อจะไม่ใช่การแบนทั้งวงการ แต่ด้วยอิทธิพลของคงซานหมิน คนอื่น ๆ ก็คงไม่กล้าเอาสองคนนั้นไปใช้อีกแน่

  อย่างน้อยในช่วงเวลานี้ พวกเขาก็แทบไม่มีโอกาสได้งานแล้ว

  “ผู้กำกับคง ขอบคุณจริง ๆ ครับ ละครใหม่ของคุณผมจะตั้งใจเต็มที่เลย!”

  จางเซียนเองก็รีบเสริม เขามาตั้งใจแค่ให้คงซานหมินไล่แฟนเก่าพี่ออกจากกองถ่าย แต่ไม่คิดว่าจะได้โบนัสเป็นคำสั่งแบนเลยทีเดียว

  นี่มันทั้งเตะออกจากงาน ทั้งปิดประตูในวงการ!

  เขาได้เห็นกับตาเลยว่าทั้งเฉินฮวนและคงซานหมินเก๋าเกมแค่ไหน ตอนแรกเขาคิดจะยกเรื่องพี่สาวขึ้นมาก่อนเซ็นสัญญา แต่เฉินฮวนห้ามไว้ เพราะถ้าพูดก่อน จะเหมือนเอางานมาเป็นตัวประกัน

  แต่พอเซ็นแล้วค่อยพูด มันกลายเป็นการขอความช่วยเหลือแทน และคนแบบคงซานหมินที่มีบุคลิก “พี่ใหญ่” พอได้ยินแบบนี้ก็ต้องจัดการให้แน่นอน

  ผลลัพธ์ก็อย่างที่เห็น—จัดการตรงนั้นเดี๋ยวนี้ แถมยังทำให้ดูต่อหน้าอีกต่างหาก เท่ากับยื่น “บุญคุณ” มาให้พวกเขาต้องจดจำไปด้วย

  เรื่องนี้สอนให้จางเซียนได้เห็นชัด ๆ ว่า ตัวเองยังต้องเรียนรู้อีกเยอะ คนเก๋า ๆ ในวงการอย่างพวกนี้ชั้นเชิงห่างกับเขาเป็นหมื่นลี้เลยทีเดียว!

(จบตอน)