ตอนที่ 84 : ผู้ช่วยนอนกินเบอร์ 3 มาแล้ว!
พอเห็นพังเฟยตอบกลับแบบนั้น จางเซียนก็ไม่แปลกใจหรอก ตอนแรก หลิวตงซวี่ ก็เป็นเหมือนกัน สุดท้ายตอนนี้กลายเป็นคนขับแอปรถรับส่งมืออาชีพไปแล้ว
แต่สถานการณ์ของพังเฟยต่างออกไป เขาเป็นบัณฑิตจบจากมหาวิทยาลัย 211 จริง ๆ แถมยังมีประสบการณ์ทำงานในบริษัทใหญ่ ๆ มาก่อน ตอนนี้หางานไม่ได้ก็เพราะเคยทำงานในบริษัทที่เงินเดือนสูง ทำให้มาตรฐานการคาดหวังเงินเดือนสูงเกินไป ถ้าเขาลดความต้องการลงหน่อย หางานไม่ยากหรอก
จริง ๆ ขับแอปรถรับส่งไปด้วย หางานไปด้วยก็ถือเป็นการเปลี่ยนผ่านที่ดี ที่สำคัญคือ พ่อพังเฟยซื้อรถโตโยต้าแคมรีให้เขาไว้ตั้งนานแล้ว เขาเป็นคนแรกในแก๊ง “สามเกรียนหกซอย” ที่มีรถขับเองด้วยซ้ำ
ถ้าจำไม่ผิด รุ่นที่พังเฟยขับคือแคมรีไฮบริดด้วยนะ เหมาะกับวิ่งแอปสุด ๆ ต้นทุนไม่สูงกว่าอีวีเท่าไหร่ด้วย
“พี่เฟย ผมก็พูดไปงั้นแหละ ยังไงตอนนี้พี่ก็ว่างนี่นา!”
“ผมขอตัวก่อนนะ เพื่อนนัดไว้แล้ว”
จางเซียนไม่อยากพูดอะไรมาก โบกมือแล้วรีบวิ่งไป
ที่จริงเขายกเรื่องนี้ขึ้นมาก็เพราะพักหลัง ๆ เริ่มมีข่าวลือในซอยกันแล้ว ว่าเขาเป็นคนทำให้บรรยากาศ “นอนกิน” ลุกลาม จากเดิมพังเฟยเป็นคนขยัน ตอนนี้ก็เริ่มเอาอย่างเขาซะงั้น
ถ้าปล่อยไว้มันเสียชื่อเขาสิ!
เพราะงั้นพังเฟยถ้าไปทำงานได้ก็ควรทำเร็ว ๆ จะได้ไม่โดนหาว่าเขาเป็นต้นเหตุอีก
ในซอยหกเส้นนี้ มี “คนว่างงาน” แบบเขาคนเดียวก็พอแล้ว!
…
เดินออกจากซอย จางเซียนตรงไปที่ลานจอดรถ กลับบังเอิญเจอภาพเด็ดเข้าพอดี—
ลุง หลิวฝูเซิง ทำตัวลับ ๆ ล่อ ๆ แอบย่องเข้า “จินอวี้ไจ๋ ฟุตบาธ” (ร้านนวดเท้า) พอดี!
เขาดูนาฬิกา—สิบโมงครึ่งเป๊ะ
ถ้าจำไม่ผิด ร้านนี้เพิ่งเปิดสิบโมงครึ่งพอดี แปลว่าลุงหลิวตั้งใจมารอเปิดร้านเลยนะ!
เฮ้อ…จริงสินะ ผู้ชายต่อให้อายุเท่าไหร่ ก็ยังเป็น “วัยรุ่น” อยู่ดี!
แต่ก็ไม่ได้มีอะไรเสียหายหรอก อย่างมากก็แค่ล้างเท้า นวดนิดหน่อย บำรุงร่างกาย จะไปว่าอะไรได้
…
พอได้รถมา จางเซียนก็ขับไปตามพิกัดที่ หมอเทวดาแห่งยุค หวาซื่อเซียน ส่งมา
พอถึงที่ เขาเห็นหมอเทวดานั่งอยู่ใต้ร่มไม้ กำลังจ้องแม่น้ำอย่างตั้งใจ
จางเซียนมองรอบ ๆ แล้วส่ายหน้า จุดที่เลือกนี่ไม่เวิร์กหรอก โอกาสได้ปลาน้อย
เขาเดินเข้าไปชะโงกดูในตะกร้า มีแค่ปลาตัวเล็กขนาดนิ้วกลางตัวเดียวเอง
“ลุงหวา เราอย่าทำตัวแบบโลภเกินไปสิ!”
พูดจบเขาก็หยิบปลาตัวเล็กโยนกลับลงน้ำทันที
“อุตส่าห์เหนื่อยแทบตายเพิ่งได้มานะ!!”
หวาซื่อเซียนถึงกับพูดไม่ออก ถึงปลาตัวเล็กแต่ก็ยังดีกว่าไม่มี อย่างน้อยก็ไม่ต้อง “มือเปล่า” กลับบ้านแล้วแท้ ๆ
แต่พอเห็นจางเซียนทำหน้าเหมือนมั่นใจสุด ๆ เขาก็ได้แต่ถอนหายใจ
“เดี๋ยวผมชดใช้ให้สักสิบตัวเลย!”
จางเซียนโบกมือเหมือนจะใจกว้างสุด ๆ
“จริงนะ!”
หวาซื่อเซียนตาเป็นประกายทันที หยุดบ่นเรื่องปลาตัวเล็กไปเลย
“ไป เปลี่ยนที่กันดีกว่า ที่ตรงโน้นน่าจะได้ปลาเยอะกว่า”
จางเซียนชี้ไปที่โค้งแม่น้ำ “อากาศแบบนี้ ฤดูนี้ แถวนั้นเหมาะสุดแล้ว”
“โอเค ไปเลย!”
หวาซื่อเซียนไม่ลังเล หยิบของตามไปทันที
…
พอมาถึงที่ใหม่ หวาซื่อเซียนหยิบหนังสือเล่มหนึ่งออกมาจากกล่องเบ็ด ยื่นให้จางเซียน
“นี่ หนังสือ 《เส้นทางการฝังเข็ม》 เอาไปอ่านสิ”
ตอนแรกเขาคิดว่าจางเซียนคงไม่จริงจังหรอก เลยพูดไปงั้น ๆ เรื่อง “แลกเปลี่ยนวิชา” แต่พออยู่ด้วยกันสองสามวันถึงรู้ว่าเด็กคนนี้หัวไว เลยอยากลองสอนจริงจัง เผื่อจะช่วยต่อยอดวงการแพทย์แผนจีนได้
“โอเคครับ”
จางเซียนรับมา เปิดดูสองสามหน้า เห็นกระดาษเหลืองเก่าแล้วก็รู้เลยว่าเป็นหนังสือหายาก หาซื้อไม่ได้ง่าย ๆ แน่
จากนั้นเขาก็เริ่มเซ็ตเบ็ดเอง จัดคันเบ็ด ใส่เหยื่อ วางคันอย่างคล่องมือ ก่อนจะหันไปส่งสายตาเจ้าเล่ห์ให้หมอเทวดา
“ลุงหวา คันเบ็ดสองคันนี้ฝากดูให้หน่อยนะ ผมมีเรื่องต้องจัดการนิดหน่อย”
“ไม่มีปัญหา!”
หวาซื่อเซียนหัวเราะร่า “จะให้ดูสี่คันก็ยังไหว!”
เขาก็ตื่นเต้นอยากลองสัมผัส “ช่วงเวลาปลามาเป็นสิบ” บ้างเหมือนกัน
…
จางเซียนนั่งเอนหลัง หยิบมือถือเปิดติ๊กต็อก ตั้งใจจะเข้าไปดูคอมเมนต์ตัวเอง แต่ทันใดนั้นระบบก็เด้งคลิป “สาวขาเรียวยาวเต้นวาบหวิว” ขึ้นมา
เอาอีกแล้ว! AI รู้ใจเกินไป!!
เขารีบดูด้วย “สายตาตำหนิ” …เด็กสมัยนี้ ทำไมชอบทำคลิปยั่วยวนแบบนี้นะ! ศีลธรรมอยู่ไหน! จิตสำนึกอยู่ไหน! แล้ว…เบอร์โทรอยู่ไหน!
หวาซื่อเซียนเหลือบมาเห็นด้วยหางตา ก็ได้แต่ส่ายหน้า—นี่หรือที่เรียกว่า “ธุระสำคัญ”?
เขากำลังจะเทศน์สักหน่อย แต่ทันใดนั้นเบ็ดก็ดึงแรง ปลาติดเบ็ดพร้อมกันสองคัน!
หวาซื่อเซียนรีบจัดการแทบไม่ทัน แต่สุดท้ายก็ได้ปลาคาร์พตัวโตสองตัว ตกใจจนลืมเรื่องจะสั่งสอนเด็กหนุ่มไปเลย
…
ทางฝั่งจางเซียนเอง เขาก็ลืมดูคลิปยั่วยวน เพราะจู่ ๆ พบว่าตัวเองได้ผู้ติดตามเพิ่มขึ้นกว่า 400,000 คนในคืนเดียว!
กระแสเพลง “บทเพลงของสามัญชน” ส่งผลชัดเจน ทำให้คอมเมนต์เต็มไปด้วยคำชมอย่าง “พรสวรรค์” “อัจฉริยะ” จนเขาอ่านไปยิ้มไปแทบหุบปากไม่ลง
ติ๊ง!
【ระบบ: เช็กอินสำเร็จ!】
【รางวัล: เงิน R 30,000 หยวน!】
เสียงแจ้งเตือนดังขึ้น
จางเซียนตาเป็นประกาย รางวัลเช็กอินเพิ่มขึ้นอีกแล้ว! จาก 20,000 เป็น 30,000
นั่นหมายความว่า—ระบบจะต้องเปิด “ผู้ช่วยนอนกิน” คนใหม่แน่นอน!
ติ๊ง!
【ระบบตรวจสอบพบว่า หานจื่อเวย ตรงตามเงื่อนไขผู้ช่วยนอนกิน】
【ยืนยันการผูกมัดหรือไม่】
“ยืนยัน!”
จางเซียนตอบทันควัน
ตามที่เขาเดาไว้เป๊ะ—ระบบเลือกเฉพาะคนที่ใกล้ชิดและมีรายได้สูงพอสมควรเท่านั้น
พ่อของเขาก็ชัดเจนอยู่แล้ว ส่วนฉู่โหย่วหรงก็เหมือน “แฟนสาว” (ถึงแม้จะหลอก ๆ แต่ก็สนิทกันมากช่วงนั้น) ครั้งนี้ถึงคิวหานจื่อเวยแล้วก็ไม่แปลก
…
(จบตอน)