ตอนที่ 44 ผู้ช่วยน้อยอันมีประโยชน์
“จริงสิ เหมือนจะเปิดใช้งานฟังก์ชันผู้ช่วยน้อยได้แล้ว ไม่รู้ว่ามีประโยชน์อันใด ลองเปิดดูสักหน่อยเถิด”
หลี่เซวียนเรียกหน้าต่างผู้ช่วยน้อยขึ้นมาอย่างอยากรู้อยากเห็น บนจอมีปุ่มเปิดใช้งาน เขาคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเลือกกดยอมรับ
【ติ๊ง! ฟังก์ชันผู้ช่วยน้อยเปิดใช้งานแล้ว】
【ติ๊ง! ศิษย์ของท่าน ซ่งเสี่ยวเหม่ย กำลังตกอยู่ในภาวะดั่งได้เข้าญาณสั้น ๆ บรรลุวิชาก้าวเมฆาลอย】
【ติ๊ง! ศิษย์ของท่าน ฉินเยว่ สังหารสัตว์ร้ายกลายพันธุ์ ประสบการณ์การต่อสู้จริงเพิ่มพูนมหาศาล】
【ติ๊ง! ร่างแยกโลหิตหมายเลข 888 ของท่าน ที่สำนักม้าตระกูลหม่า กำลังก้าวหน้ารวดเร็ว ได้รับความชื่นชมจากเจ้าสำนัก สถานะยกระดับขึ้น】
【ติ๊ง! ร่างแยกโลหิตหมายเลข 4500 ของท่าน สังหารสัตว์ร้ายกลายพันธุ์ ช่วยเศรษฐีเมืองเฮยหยุนจนปลอดภัย ได้รับความกตัญญูและเชิญชวน】
【ติ๊ง! ศิษย์ของท่าน ลู่ฉางเซิง เผชิญหน้าสัตว์ร้ายกลายพันธุ์ ได้รับบาดเจ็บสาหัส แต่เฮยหวงออกมือช่วย จึงรอดชีวิตมาได้ พลังเพิ่มขึ้นเล็กน้อย】
“โอ้…”
หลี่เซวียนจ้องข้อความแจ้งเตือนเหล่านั้น แววตาเลิกขึ้นเล็กน้อย รู้สึกว่าฟังก์ชันนี้ช่างมีประโยชน์ไม่น้อย
เพราะเมื่อมีผู้ช่วยน้อย เขาย่อมรู้สภาพของศิษย์และร่างแยกได้ตลอดเวลา ไม่ว่าจะอยู่ที่ใดก็ตาม สิ่งนี้นับเป็นประโยชน์ยิ่งนัก
“ไม่เลว ครานี้หากศิษย์มีมากขึ้น ก็สามารถใช้ผู้ช่วยน้อยควบคุมภาพรวมทั้งหมดได้อย่างถ่องแท้”
เขาพยักหน้าพลางนึกพอใจ ยิ่งย้ำความสำคัญว่าการรับศิษย์คือเรื่องหลักใหญ่ จึงส่งความนึกคิดไปถึงร่างแยกโลหิตทั้งปวงอีกครา
【ติ๊ง! ร่างแยกโลหิตทั้งปวงได้รับคำสั่ง จะเพ่งเล็งไปยังเหล่าเด็กหนุ่มสาวผู้พรสวรรค์ล้ำเลิศยิ่งขึ้น】
【ติ๊ง! มีข่าวลือว่าในหมู่บ้านเฮยสุ่ย นอกเมืองเฟยฮั่ว มีเด็กมหัศจรรย์ถือกำเนิด ร่างแยกหมายเลข 4999 ของท่านเร่งรุดไปติดต่อ】
【ติ๊ง! มีข่าวลือว่าในหมู่บ้านตระกูลหม่า นอกเมืองเอี้ยนหยุน มีเยาวชนพรสวรรค์ล้ำเลิศ ร่างแยกหมายเลข 666 ของท่านเร่งรุดไปติดต่อ】
“ช่างยอดเยี่ยมจริง ๆ”
หลี่เซวียนมองเส้นทางการเคลื่อนไหวของร่างแยกโลหิตแต่ละตน แววตาเต็มไปด้วยความพึงพอใจ
นอกจากนั้น เขายังนึกถึงอาชีพใหม่ที่เพิ่งได้รับ—นักปรุงโอสถโลหิต ยิ่งทำให้สนใจใคร่ลอง จึงตั้งใจว่าจะปรุงโอสถโลหิตขึ้นสักชุด
เมื่อคิดได้ดังนั้น เขาจึงส่งความคิดไปยังร่างแยกที่ประจำอยู่ร้านโอสถไป๋อวิ๋น ให้ซื้อหาสมุนไพรจำเป็นสำหรับการปรุงโอสถ พร้อมทั้งสั่งร่างแยกอื่นให้ออกหาซื้อเตาปรุงโอสถมา
โอสถที่เขาตั้งใจปรุงคือ โอสถปรับอวัยวะ ซึ่งมีผลดีกว่าโอสถเสริมกาย แต่ก็ต้องใช้สมุนไพรหายากนัก แถมวิธีปรุงยิ่งซับซ้อนพิสดาร
เช่น ดอกโลหิตอวัยวะ สมุนไพรหลักในการปรุงโอสถนี้ ที่ปกติหายากล้ำค่า ปรากฏเมื่อใดก็ถูกแย่งชิงทันที ไม่เคยมีเหลือ
ทว่าหลี่เซวียนหาได้กังวลไม่ เมื่อเขาส่งข้อมูลแก่ร่างแยก ไม่นานก็ได้รับข่าวตอบกลับ
【ติ๊ง! ร่างแยกหมายเลข 1999 ของท่าน พบว่าร้านโอสถในหมู่บ้านตงเฟิงมีดอกโลหิตอวัยวะบางส่วน ได้ซื้อมาแล้ว อีกสองชั่วยามจะถึงเมืองไป๋อวิ๋น】
“สองชั่วยามหรือ…เหมาะทีเดียว ครานั้นเตาปรุงโอสถก็คงมาถึงเช่นกัน เมื่อถึงเวลา ข้าสามารถปรุงได้โดยทันที”
เขาพึมพำแผ่วเบา หลับตาข่มจิตบ่มเพาะโลหิตและลมปราณ เวลาสองชั่วยามผ่านไปโดยไว
เมื่อถึงเวลา สมุนไพรและเตาปรุงโอสถล้วนถูกนำมาถึงสวนหลิวแล้ว หลี่เซวียนจึงลุกก้าวออกจากห้องพัก
“ท่านอาจารย์ ข้ากลับมาแล้วเจ้าค่ะ”
ฉินเยว่กับสาวใช้ซิ่งเอ๋อร์ก้าวเข้ามาพร้อมกัน พอดีเห็นหลี่เซวียนกำลังจะออกไป จึงรีบเร่งเดินเข้าใกล้
“ท่านอาจารย์ ของสิ่งนี้ขอมอบให้เจ้าค่ะ”
ฉินเยว่ส่งขวดเล็กสีขาวมาให้ ข้างในคือหยดน้ำวิญญาณเพลิงที่สกัดจากลูกแก้วเพลิง
“ขอบใจ”
ครานี้หลี่เซวียนหาได้ปฏิเสธไม่ เพราะตั้งแต่กลายเป็นนักปรุงโอสถโลหิต เขาก็มีความคิดใหม่ อยากลองเติมหยดวิญญาณเพลิงนี้ลงไปขณะปรุงโอสถ เพื่อดูผลลัพธ์ที่เกิดขึ้น
เขารับขวดเล็กนั้น แล้วเอ่ยบอกฉินเยว่า “เจ้าจงอยู่พักผ่อนในจวนไปก่อน อย่าเพิ่งออกไปใด ๆ ข้ากลับมาครานี้ จะมอบของดีให้เจ้าเอง”
“ของดีหรือเจ้าคะ? ของสิ่งใดกัน?” ฉินเยว่ตาโตใสแจ๋วถามด้วยความสงสัย แม้แต่ซิ่งเอ๋อร์เองยังอดชะเง้อคอมองไม่ได้
“ถึงเวลานั้นเจ้าก็จะรู้เอง เอาล่ะ ข้าต้องไปแล้ว”
หลี่เซวียนโบกมือ พลางก้าวออกจากเรือนขึ้นรถม้า มุ่งตรงไปยังสวนหลิว
ฉินเยว่กับซิ่งเอ๋อร์มองตามหลัง แววตาเต็มไปด้วยความประหลาดใจ ใคร่รู้ว่าอาจารย์กำลังไปทำสิ่งใด
แต่สุดท้ายทั้งสองก็ไม่ได้ตามไป หากหันกายกลับไปยังเรือนพักแทน
“ฉินเยว่ เจ้าบ่มเพาะถึงฝึกกายชั้นหกแล้ว หากเพียงกินโอสถเสริมกายต่อไป ผลลัพธ์คงชักช้า เจ้าควรเก็บหยดวิญญาณเพลิงไว้เองดีกว่า ไฉนถึงยกให้ท่านอาจารย์เล่า” ซิ่งเอ๋อร์ขมวดคิ้วถามด้วยความไม่เข้าใจ
“ไม่เป็นไรหรอก ท่านอาจารย์ทำดีกับข้ามาก สอนสิ่งต่าง ๆ ให้มากมาย ข้าเองก็สมควรตอบแทนบ้าง” ฉินเยว่เอ่ยอย่างหนักแน่น
“ท่านอาจารย์เจ้าก็จริงใจต่อเจ้ามาก แต่เจ้าเองยังมีภาระหนักหน่วง ต้องช่วยท่านกอบกู้โลกนี้ อีกทั้งยังต้องช่วยเขาแสวงหาต้นกำเนิดรากวิญญาณ หากไร้พลังเพียงพอ เกรงว่าจะลำบาก” ซิ่งเอ๋อร์เตือนเสียงขรึม
“ข้า…”
ฉินเยว่ฟังแล้วนิ่งงัน เธอเองก็อยากช่วยท่านอาจารย์ในวันนี้ แต่ในอนาคตยิ่งต้องการช่วยท่านให้มากกว่า ความลังเลพลันแทรกซ้อนในใจ
“เฮ้อ…”
ซิ่งเอ๋อร์เห็นสีหน้านายสาวเต็มไปด้วยความขัดแย้ง ก็ได้แต่ถอนใจอย่างจนใจ สุดท้ายเอ่ยขึ้นว่า “ช่างเถิด พรุ่งนี้ข้าจะไปที่หอหมื่นสมบัติ หาโอสถปรับอวัยวะมาให้เจ้า แม้หายากนักแต่ยังพอมีโอกาส
เพียงแต่โอสถนี้มีพิษสะสม หากกินมากไปจะส่งผลร้ายต่อรากฐาน แตกต่างจากหยดวิญญาณเพลิงที่กินได้เท่าไรก็ไม่ก่อโทษ”
“ไม่เป็นไรหรอก หากกินแล้วมีพิษสะสมบ้าง ข้าก็มิได้หวั่นเกรง” ฉินเยว่รีบตอบ
“เจ้านี่ช่างโง่เง่าจริง ๆ หยดวิญญาณเพลิงดีเลิศถึงเพียงนี้กลับยกให้อาจารย์ แต่ตัวเองต้องกินโอสถที่มีพิษสะสม…โง่จนไม่อาจเยียวยา” ซิ่งเอ๋อร์ส่ายหัวพร่ำบ่น แต่ในใจกลับอดอิจฉาไม่ได้ ว่าผู้เป็นอาจารย์ได้มีศิษย์สาวที่ซื่อสัตย์จริงใจเช่นนี้
“พอแล้ว ๆ กลับไปทำกับข้าวเถิด ข้าท้องหิวแล้ว อีกเดี๋ยวท่านอาจารย์ก็คงกลับมา เราจะได้ทำอาหารอร่อยให้ท่าน”
ฉินเยว่ยกยิ้มอารมณ์ดี ก้าวย่างกระปรี้กระเปร่า ร้องเพลงเบา ๆ ไปตามทาง
ด้านหลัง ซิ่งเอ๋อร์มองแล้วก็ได้แต่ส่ายหัว แววตาเต็มไปด้วยความอิจฉาและละห้อยในใจ
…
สวนหลิว
หลี่เซวียนนั่งรถม้ามาถึงสวนหลิว เหลือบมองร่างแยกโลหิตสองตนที่เฝ้าอยู่ที่นี่ แล้วก้าวเข้าสู่ห้องปรุงโอสถ
สายตาเขาตกอยู่บนเตาปรุงโอสถใบเล็กที่ตั้งอยู่กลางห้อง แม้จะเล็กไปหน่อย แต่ครานี้ก็คงพอใช้ได้ เขาตั้งใจว่าอนาคตจะต้องหามาใหม่ที่ใหญ่กว่านี้
“เริ่มปรุงเถิด ด้วยระดับนักปรุงโอสถโลหิตของข้า การปรุงโอสถปรับอวัยวะย่อมไม่ใช่เรื่องยาก…เพียงแต่เมื่อเติมหยดวิญญาณเพลิงลงไป ผลลัพธ์จะเป็นเช่นไร ข้าลองดูก็รู้เอง”
เขาจุดไฟเตา เริ่มลงมือทีละขั้นตามวิธีปรุงโอสถปรับอวัยวะ
โอสถแรกที่ตั้งใจปรุง คือ โอสถปรับอวัยวะชั้นเลิศ
ด้วยความสามารถระดับนักปรุงโอสถโลหิต เขาเพียงใช้เวลาไม่กี่สิบอึดใจก็สำเร็จ กลิ่นหอมโอสถลอยคลุ้งไปทั่ว เตาปรุงโอสถเผยเม็ดยาขาวนวลหกเม็ดวางนิ่งอยู่ภายใน
“ไม่เลว… ครานี้ลองปรุงอีกชุด ครานี้จะใส่หยดวิญญาณเพลิงลงไป ข้ารอคอยผลลัพธ์อย่างยิ่ง”
หลี่เซวียนดวงตาทอประกายคาดหวัง มือยกสมุนไพรขึ้นวาง เตรียมปรุงโอสถอีกครา…
(จบตอน)