ตอนที่ 48 หาเงินก่อนเถอะ
ครึ่งชั่วโมงต่อมา ประตูห้องส่วนตัวก็ถูกผลักออก
จ้าวฮุ่ยพาอวี๋เหลียงและเฉินหรานเดินออกมาจากข้างใน
“ไม่อยู่ต่อเล่นหน่อยเหรอ?” จ้าวฮุ่ยมองเฉินหรานแบบมีแววหยอกล้อ
เฉินหรานหันไปมองคนในห้องที่เริ่มกอดรัดกันแล้ว ส่ายหัวเบา ๆ “ไม่ล่ะ ตอนนี้หัวฉันวุ่นไปหมด ไม่มีอารมณ์เลย”
จ้าวฮุ่ยพอใจ ตบไหล่เขาเบา ๆ “นี่แหละคนทำการใหญ่ กลับไปคิดให้ไว โอกาสมาพริบตาก็หายไป”
เฉินหรานพยักหน้า “ขอบคุณมากนะพี่ฮุ่ย รอบนี้บุญคุณจริง ๆ ไม่ต้องห่วง ผมจะกลับไปคิดให้ชัด แล้วรีบให้คำตอบ”
จ้าวฮุ่ยส่ายหัว ขมวดคิ้วนิด “ฉันให้เวลาเธอสามเดือน คิดให้เคลียร์ เรื่องแรกคือเงิน จะเอาที่ดินเขตพัฒนานั่น ถ้าไม่มีสองร้อยล้านหยวนก็เป็นไปไม่ได้ ฉันแนะให้เตรียมสักสองร้อยห้าสิบล้านขึ้นไป”
“อีกอย่างคือแผนธุรกิจ สำคัญมาก ข้างบนเขาดูอันนี้อย่างเดียว ถ้าเธอทำได้โดดเด่น เขายังอาจลดภาระเงินทุนทางอ้อมให้ด้วย”
“ยุคนี้ผู้นำประเทศไม่เหมือนเมื่อก่อน ที่เคยคิดแต่เศรษฐกิจอย่างเดียว เดี๋ยวนี้ต้องพัฒนาหลายมิติ ถ้าอยากได้ที่ผืนนั้นจริง ๆ ก็ต้องลงด้านปากท้อง วัฒนธรรม กีฬา ท่องเที่ยว จะมีผลเกินคาด”
ว่ากันไป สามคนก็เดินถึงลานจอดรถพอดี
อวี๋เหลียงดึงแขนเฉินหรานกระซิบ “ฉันว่านายลองดู ช่วงหน้าเราจะไปประจำเมืองหลิงกัน พอรวมกับพี่ฮุ่ยเข้าตำแหน่ง หลายเรื่องเราช่วยดันนายได้ โอกาสแบบนี้หายากนะ”
เฉินหรานพยักหน้าด้วยความเกรงใจปนประหลาดใจ “จริง ๆ ผมว่าพี่หวังกับพี่เล่ยเหมาะกว่าผมนะ ทำไมพี่ฮุ่ยถึงให้โปรเจ็กต์ใหญ่ขนาดนี้กับผมล่ะ”
อวี๋เหลียงชำเลืองไปยังจ้าวฮุ่ยที่ขึ้นรถแล้ว กระซิบเตือน “บ้านหวังกับบ้านเล่ยติดบัญชีเฝ้าระวัง นายเป็นหน้าใหม่ บางเรื่องพูดตรง ๆ ไม่ได้ รู้แค่ว่าพี่ฮุ่ยไม่มีทางทำร้ายนายก็พอ”
เฉินหรานฮึมในลำคออย่างครุ่นคิด “อืม”
อวี๋เหลียงเสริมอีกคำ “ถ้าตึงเรื่องเงิน ฉันแนะให้ดึงหุ้นสักหนึ่งสองคน ลุงหงคุนก็โอเค อีกคนคือคุณหนูซู—ฉันรู้ว่านายรู้จัก… เอาล่ะ เท่านี้ ฉันไปก่อน”
ว่าจบอวี๋เหลียงก็ขึ้นไปนั่งเบาะข้างคนขับ กระจกหลังลดลง จ้าวฮุ่ยยิ้มบอก “เฉินหราน นายยังหนุ่ม อย่ากดดันตัวเอง กลับไปคิดดี ๆ”
“ครับพี่ฮุ่ย ผมจะทำตาม”
…
กลับถึงบ้าน หัวเฉินหรานยุ่งเหยิงเหมือนหม้อโจ๊ก
วันนี้เจอเรื่องพีคเยอะจริง จะว่าเป็นวันโค้งสูงชันก็ไม่เกินเลย
โดยเฉพาะที่จ้าวฮุ่ยถึงขั้นจะให้เขาพัฒนาที่ดินรอบ ๆ สถานีรับซื้อของเก่าบ้านเขา เกือบ 40ไร่ เลยทีเดียว
เฉินหรานวิ่งขึ้นดาดฟ้าตึกเล็ก มองเขตพัฒนาที่มืดสนิท ที่ดินกว่า 40ไร่ ตอนนี้มีโรงงานรวม ๆ สิบกว่าหลัง
อย่างที่จ้าวฮุ่ยว่า โรงงานพวกนี้สภาพกึ่งเป็นกึ่งตาย เพราะไม่ไกลจากที่นี่มี เขตพัฒนาเจียงหนิง ดูดผู้ผลิตแข็งแรงไปเพียบ จน เขตพัฒนาเมืองหลิง กลายเป็นแบบนี้
ฝั่งอำเภอในเมืองหลิงเองก็เคยระดมดึงทุนครั้งใหญ่ แต่ผลงานไม่ค่อยสวย
เทียบกับเจียงหนิงที่ขึ้นตรงต่อเมืองหลิงแล้ว ที่นี่ขีดความสามารถหายไปครึ่ง ถ้าไม่รีบเปลี่ยน ก่อนอำเภอจะตัดสินใจอะไรลงไป โรงงานแถวนี้คงทยอยร้าง
แต่…
เฉินหรานขมวดคิ้ว เวลาสามเดือน ถ้าจะโดดลงหลุมจริง อย่างแรกต้องมี สองร้อยล้านหยวน
ตามที่จ้าวฮุ่ยว่า ร้อยห้าสิบล้านหยวน เป็นค่าเช่าที่ 30 ปี อีก ห้าสิบล้านหยวน เป็นเงินประกัน
เพราะมีคนไม่น้อยที่ได้ที่แล้วไม่พัฒนา เล่นลูกไม้ออกธนาคาร อำเภอถึงคุมเข้มเรื่องนี้
และ ห้าสิบล้านหยวน นั่นก็คือเงินงวดแรกสำหรับพัฒนา ถ้าเขาไม่ลงมือ อำเภอจะบังคับนำเงินนี้ไปทำสาธารณูปโภคพื้นฐาน
นี่เป็นแนวทางของหลายเมืองระดับสาม–สี่ จะพัฒนาหรือไม่ช่าง แต่สาธารณูปโภคต้องมาก่อน พอถนนเปิด มูลค่าที่ดินก็ขึ้น ยังไงอำเภอก็ไม่ขาดทุน
แน่นอนว่าเฉินหรานไม่คิดเล่นลูกไม้แบบดีเวลอปเปอร์ หนึ่ง—เขาไม่กล้าขนาดนั้น สอง—นี่คือโอกาสที่จ้าวฮุ่ยให้ ถ้าเล่นแบบนั้นก็เหมือนหาเรื่องขัดใจเขา เพราะอีกฝ่ายต้องการ “ผลงาน”
เขาคิดฟุ้งซ่านทั้งคืน
เช้าวันถัดมา เขายืนที่ระเบียง มองเขตพัฒนาอยู่นานกว่าชั่วโมง
สุดท้าย เขาตัดสินใจได้ข้อหนึ่ง
หาเงินสองร้อยล้านหยวนให้ได้ก่อน!
ไม่ว่าเขาจะเข้าร่วมพัฒนาเขตหรือไม่ อย่างน้อยก็ต้องหาเงิน
ฝั่ง จางเจ๋อ ยังมีเงินค้าง สามล้านหกแสนหกหมื่นหยวน อยู่เลย
ยิ่งถ้าตั้งใจจะเข้ากระดานของจ้าวฮุ่ย ก็ต้องเตรียมทุนให้พร้อม ส่วนการดึงหุ้น—ยิ่งต้องคุมเสียงของตัวเอง …ไม่มีเงิน ก็ไม่กล้าพูดดัง
ดังนั้น เรื่องเร่งด่วน—หาเงินก่อน
เขาวิ่งเหยาะไปยังลานบ้าน
รถขายทอดตลาดของศาล สองสามสิบคัน เรียงเป็นตับ นี่แหละคือเงินตั้งต้น
เฉินหรานไขว้มือยืดเส้น ข้อนิ้วดังเปรี๊ยะ ๆ
【Maserati Quattroporte รองรับเปลี่ยนคันเก่าเป็นใหม่ อัตราฟื้นสภาพ 25.98% อัตราสำเร็จ 100% ต้นทุนวัสดุ 25,142 หยวน】
แสงขาววาบผ่าน
【Maybach รุ่น 4MATIC รองรับเปลี่ยนคันเก่าเป็นใหม่ อัตราฟื้นสภาพ 33.67% อัตราสำเร็จ 100% ต้นทุนวัสดุ 30,058 หยวน】
แสงขาววาบผ่าน
【BMW MINI Coupe รองรับเปลี่ยนคันเก่าเป็นใหม่ อัตราฟื้นสภาพ 21.55% อัตราสำเร็จ 100% ต้นทุนวัสดุ 7,247 หยวน】
แสงขาววาบผ่าน
【Corvette C7 รองรับเปลี่ยนคันเก่าเป็นใหม่ อัตราฟื้นสภาพ 63.47% อัตราสำเร็จ 100% ต้นทุนวัสดุ 36,141 หยวน】
แสงขาววาบผ่าน
ไม่ถึงสิบ นาที รถใหม่เพิ่มขึ้นอีก 28 คัน บวกกับ BMW X6 และ Wrangler ที่ซ่อมตั้งแต่วานนี้ รวมเป็น 30 คัน แน่นอนว่าในโกดังยังมี Bentley Continental อีกคัน และฝั่ง ซูเสี่ยว ก็มี Porsche 911 Turbo S
รถพวกนี้รวมกัน ไม่น่าต่ำกว่าสามสี่สิบล้านหยวน หรือนับว่ายังเป็นน้ำหยดในทะเลก็เถอะ แต่แค่เห็นรถกองอยู่ตรงหน้า ใจเขาก็ชื่น—เล่มทะเบียนทุกคันล้วนเป็น ชื่อเขา
เขาเปิดดูเลเวลประสบการณ์ของระบบ
【ระดับประสบการณ์ระบบปัจจุบัน: 642141/1000000 ใกล้อัปเกรดเต็มที เจ้าของระบบ สู้ต่อไป!】
หกแสนกว่ามาแล้ว ใกล้เลเวลถัดไปเข้าไปทุกที เฉินหรานยังคงคาดหวังฟีเจอร์ใหม่ของระบบ
ดูท่าแล้ว ทุกอย่างกำลังไปในทิศทางที่ดี—โคตรดี!
แต่พอหยิบมือถือขึ้นมาดูยอดบัญชี เหลือแค่ หกพันกว่าหยวน …จนชะมัด
เขาเดินไปที่ BMW Z4 สีแชมเปญ จู่ ๆ ก็ตาวาวขึ้นมา
เขาเปิดแอปแชต เลือกไอคอนการ์ตูนน่ารัก แล้วกดวิดีโอคอล
ไม่นาน ใบหน้ายิ้มใสของ จ้าวม่อม้อ ก็โผล่บนหน้าจอ “พี่เฉิน คิดถึงหนูไหม?”
เฉินหรานยิ้มน้อย ๆ แล้วหันกล้องไปที่ BMW Z4 ตรงหน้า “ว่าไง ยังปลื้มคันนี้อยู่ไหม”
จากมือถือดังเสียงกรี๊ดดีใจ ตามด้วยเสียงอ้อนแบบน้ำตาลล้น
“เฮีย~ โอปป้า~ ซารางเฮ~…”
เฉินหรานหัวเราะ ขัดขึ้นเบา ๆ แล้วหันกล้องไปยังรถที่เรียงอยู่ “เธอเคยช่วยเต็นท์รถมือสองหาลูกค้ามาก่อนนี่ ดูรถพวกนี้หน่อย มีลูกค้าก็ช่วยแนะนำให้หน่อย ค่าคอมสูงนะ”
“ว้าว รถเยอะขนาดนี้เป็นของพี่หมดเลยเหรอ คอมมิชชั่น… พี่จะให้กี่เปอร์เซ็นต์ล่ะ”
เฉินหรานครุ่นคิดนิดหนึ่ง ก่อนตอบ “ราคาปิดไม่เกิน หนึ่งล้านหยวน ให้ 3% เกิน หนึ่งล้านหยวน ให้ 5% เอาไหม”
จ้าวม่อม้อกรี๊ด “เอา ๆ ๆ หนูเอา…”
【จบตอน】