เนตรแห่งความจริง

บรรยากาศหน้าหอประมูลจันทราในยามค่ำคืนดูเงียบสงัดผิดปกติ ราวกับเป็นความสงบก่อนพายุจะเข้า

หลินอี้และหลิวเหมยเดินออกมาจากประตูทางออกพิเศษสำหรับลูกค้าวีไอพี โดยมีผู้จัดการหวังเดินมาส่งแทบจะอุ้มขึ้นเสลี่ยง

"ขอบคุณคุณชายหลินที่มาร่วมสนุก! โอกาสหน้าเชิญใหม่นะขอรับ!"

ผู้จัดการหวังโค้งคำนับปลกๆ ใบหน้ายิ้มแย้มเพราะวันนี้ยอดขายทะลุเป้า ขอบคุณความโง่ของคุณชายหวัง

"แน่นอน ไว้ข้าจะมาใหม่... ถ้าหอประมูลของเจ้ายังไม่เจ๊งไปซะก่อนนะ"

หลินอี้ตอบกวนๆ ก่อนจะเดินล้วงกระเป๋าผิวปากออกมาที่ลานจอดรถม้า

ทันใดนั้น เสียงหัวเราะเยาะเย้ยก็ดังมาจากอีกฝากของลานจอด

"ฮ่าๆๆ! นึกว่าใคร ที่แท้ก็ไอ้คนแพ้ที่หนีหางจุกตูดออกมานี่เอง!"

หวังเทียนยืนกอดอกพิงรถม้าหรูหราของตระกูล ในมือถือกล่องไม้ใส่แผนที่แดนเซียนของปลอมไว้อย่างหวงแหน ราวกับมันเป็นชีวิตของเขา ข้างหลังมีผู้คุ้มกันนับ 10 คนยืนแผ่รังสีข่มขู่

"ไง... ได้ข่าวว่าหมดตัวไปกับก้อนหินเน่าๆ 200 หินวิญญาณนี่?"

หวังเทียนแสยะยิ้ม

"น่าสมเพชจริงๆ ส่วนข้า... ได้ครอบครองกุญแจสู่ความเป็นอมตะ! ความแตกต่างระหว่างมังกรกับไส้เดือน มันก็ชัดเจนอยู่แล้ว!"

หลิวเหมยกำหมัดแน่นด้วยความโกรธ

"เจ้าพูดจาให้มันดีๆ หน่อย!"

แต่หลินอี้กลับยกมือห้าม แล้วเดินเข้าไปหาหวังเทียนด้วยท่าทีสบายๆ ดวงตาของเขาเรืองแสงสีฟ้าจางๆ วูบหนึ่ง... เนตรแห่งความจริงกำลังทำงานเต็มกำลัง

ภาพตรงหน้าของหลินอี้ไม่ใช่ภาพปกติอีกต่อไป แต่เป็นภาพที่มีข้อมูลดิจิทัลซ้อนทับอยู่

[เป้าหมาย: หวังเทียน]

[สถานะปัจจุบัน: หยิ่งผยอง และ ชะตาขาด]

[ไอเทมในมือ: แผนที่ปลอม เกรดเอ]

[ความโกรธ: 0 เปอร์เซ็นต์ กำลังอารมณ์ดี]

[จุดอ่อน: มั่นใจในตัวเองเกินไป การป้องกันด้านหลังเปิดโล่ง]

และสิ่งที่น่าสนใจที่สุดคือ... มีเครื่องหมายกากบาทสีแดงลอยเด่นหราอยู่บนหัวของหวังเทียน

"โอ้..."

หลินอี้พยักหน้าเข้าใจสถานการณ์ทันที

ไม่ใช่แค่หวังเทียนที่เป็นเป้าหมาย แต่รอบๆ ลานจอดรถม้า... ในเงามืดของตรอกซอย บนหลังคาเรือน และหลังพุ่มไม้ ระบบเน้นสีโครงร่างสีแดงของมนุษย์นับ 10 คนกำลังซุ่มรออยู่

[ตรวจพบศัตรู: 20 คน]

[ระดับเฉลี่ย: รวบรวมลมปราณ ขั้น 6 ถึง 7]

[สังกัด: กลุ่มนักฆ่าเงาโลหิต และ ตระกูลคู่อริ]

[เป้าหมายหลัก: ชิงแผนที่แดนเซียน]

[เป้าหมายรอง: สังหารพยานรู้เห็น]

หลินอี้กลั้นขำแทบไม่อยู่ หวังเทียนจ่ายเงิน 6,000 หินวิญญาณเพื่อซื้อแผนที่ปลอมและแถมโปรโมชั่นถูกลอบสังหารไปด้วย ช่างเป็นการลงทุนที่คุ้มค่าจริงๆ!

"มองหน้าข้าทำไม? อิจฉาล่ะสิ?"

หวังเทียนเชิดหน้าขึ้น

"เปล่าหรอก" หลินอี้ส่ายหน้า ยิ้มด้วยความเวทนา "ข้าแค่มองดูคนตายที่กำลังพูดได้อยู่เฉยๆ"

"เจ้าว่าไงนะ!?" หวังเทียนตวาดลั่น

"จุ๊ๆ... อย่าเพิ่งโกรธ ข้าแค่จะเตือนด้วยความหวังดี"

หลินอี้ชี้ไปที่กล่องในมือหวังเทียน

"ของสิ่งนั้นน่ะ มันร้อนนะ ถือระวังๆ หน่อยล่ะ เดี๋ยวจะลวกมือจนไหม้เกรียม"

พูดจบ หลินอี้ก็หันหลังคว้าข้อมือหลิวเหมย

"ไปกันเถอะศิษย์พี่หญิง แถวนี้อากาศไม่ดี กลิ่นคาวเลือดมันเริ่มแรง"

"เดี๋ยว! จะหนีไปไหน!"

หวังเทียนสั่งลูกน้อง

"ไปจับตัวมันมา! ข้าจะสั่งสอนให้มันรู้สำนึก!"

ผู้คุ้มกัน 2 คนพุ่งตัวเข้ามาหาหลินอี้ทันที

"ระวัง!" หลิวเหมยร้องเตือน ชักกระบี่ออกมา

แต่หลินอี้ไม่ขยับแม้แต่ก้าวเดียว เขาแค่มองผู้คุ้มกันทั้ง 2 คนด้วยเนตรแห่งความจริง

[เป้าหมาย: ผู้คุ้มกันเอ]

[จุดอ่อน: เข่าขวาเคยหักเมื่อ 3 ปีก่อน]

"เข่าขวาน่ะ... หายดีแล้วเหรอ?"

หลินอี้พูดเบาๆ จังหวะที่อีกฝ่ายพุ่งเข้ามา

คำพูดนั้นทำให้ผู้คุ้มกันเอชะงักกึกด้วยความตกใจ จิตใต้สำนึกสั่งให้ระวังเข่าโดยอัตโนมัติ ทำให้จังหวะก้าวเท้าเสียศูนย์

หลินอี้ใช้โอกาสนั้นเตะตัดขาซ้ายเบาๆ

พลั่ก!

ร่างของผู้คุ้มกันเอล้มคว่ำหน้าฟาดพื้นดังสนั่น

ผู้คุ้มกันบีที่ตามมาติดๆ เห็นเพื่อนล้มก็เสียจังหวะ หลินอี้จึงใช้ฝ่ามือตบเกรียนตบเข้าที่กกหู

เพี๊ยะ!

[โจมตีจุดตาย!]

[เป้าหมายติดสถานะ: บ้านหมุน]

ผู้คุ้มกันบีหมุนติ้วเป็นลูกข่างแล้วล้มลงไปนอนน้ำลายฟูมปากกองกับเพื่อน

ทุกอย่างเกิดขึ้นในพริบตา หวังเทียนอ้าปากค้าง

"ข้าบอกแล้วว่าอย่าหาเรื่อง" หลินอี้ปัดมือ "เก็บแรงไว้ดูแลตัวเองเถอะคุณชายหวัง เพื่อนๆ ของท่านมารอรับเต็มไปหมดแล้ว"

หลินอี้ชี้มือขึ้นไปบนหลังคา

ทันใดนั้น...

ฟิ้ว! ฟิ้ว! ฟิ้ว!

ลูกธนูอาบยาพิษนับ 10 ดอกพุ่งแหวกอากาศลงมาจากความมืด เป้าหมายไม่ใช่หลินอี้... แต่เป็นหวังเทียน!

"คุ้มกันคุณชาย!!"

หัวหน้าผู้คุ้มกันตะโกนก้อง

ความโกลาหลระเบิดขึ้นทันที กลุ่มนักฆ่าชุดดำกระโดดลงมาจากที่ซ่อน เข้าโจมตีขบวนรถม้าของตระกูลหวังอย่างบ้าคลั่ง

"เฮ้ย! อะไรกันวะเนี่ย!?"

หวังเทียนกรีดร้อง วิ่งหนีตายจ้าละหวั่น

หลินอี้ยืนมองภาพความวินาศสันตะโรนั้นด้วยความบันเทิงใจ

"นี่แหละ... ภัยพิบัติที่มาพร้อมกับความรวย"

"ศิษย์น้องหลิน! เราต้องรีบหนีแล้ว!" หลิวเหมยดึงแขนเขา

"ใจเย็นศิษย์พี่หญิง..."

หลินอี้หันมามองนาง เนตรแห่งความจริงยังคงทำงานอยู่ เขามองเห็นเส้นทางหนีที่มีสีเขียวหรือปลอดภัย ปรากฏขึ้นในคลองจักษุ ท่ามกลางเส้นทางสีแดงหรืออันตราย

[ระบบนำทางอัจฉริยะ: ทำงาน]

[เส้นทางหลบหนีที่ดีที่สุด: ตรอกข้างโรงเตี๊ยม ทิศ 3 นาฬิกา]

[โอกาสรอด: 98 เปอร์เซ็นต์]

"ตามข้ามา"

หลินอี้กระตุกยิ้ม

"คืนนี้ยังอีกยาวไกล... และข้ายังมีบัญชีต้องเคลียร์กับคนที่คิดจะดักตีหัวข้าด้วย"

เขาพาหลิวเหมยวิ่งหายเข้าไปในความมืด ทิ้งให้หวังเทียนรับเคราะห์กรรมจากการครอบครองแผนที่ปลอมอยู่เบื้องหลัง

แต่หลินอี้รู้ดีว่า... ในบรรดาจุดแดงนับ 10 จุดนั้น มีอยู่กลุ่มหนึ่งที่ไม่ได้เล็งเป้าไปที่หวังเทียน แต่กำลังพุ่งตรงมาที่เขา

นักฆ่าที่หวังเทียนจ้างมาแยกต่างหาก... กำลังตามมาแล้ว!