ยุทธการแลกยา
เช้าวันใหม่มาเยือนพร้อมกับแสงแดดที่ร้อนแรง บรรยากาศในตลาดแลกเปลี่ยนของสำนักชิงหยุนกลับมาคึกคักอีกครั้ง
แต่เช้านี้มีความผิดปกติเกิดขึ้น
ที่หน้าสำนักงานสมาคมโอสถ หลิวชิง รองประธานสมาคม เดินออกมาด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม เขามั่นใจว่าแผนการทุ่มตลาดเมื่อวานได้ผลชะงัด แม้จะขาดทุนไปบ้าง แต่ถ้ากำจัดคู่แข่งอย่างร้านค้าปากแจ๋วได้ ก็ถือว่าคุ้มค่า
"เปิดร้าน!"
หลิวชิงตะโกนสั่งลูกน้อง
"เตรียมยาชุดใหม่มาขาย! วันนี้เราจะตอกฝาโลงเจ้าเด็กหลินอี้ให้มิด!"
ทว่า... ผ่านไป 1 เค่อ กลับไม่มีลูกค้าแม้แต่คนเดียวเดินเข้ามาที่แผงของสมาคม
หลิวชิงขมวดคิ้ว
"เกิดอะไรขึ้น? ทำไมเงียบแบบนี้?"
ลูกน้องคนสนิทวิ่งหน้าตื่นเข้ามา
"ท่านรองฯ ครับ! แย่แล้ว! ลูกค้าทั้งหมด... พวกเขาไปรวมตัวกันอยู่ที่ร้านของเจ้าอ้วนจางหมดเลยครับ!"
"อะไรนะ!?"
หลิวชิงตาถลน
"เป็นไปไม่ได้! พวกมันไม่น่าจะมียาขายแล้วนี่นา!"
...
ตัดภาพมาที่หน้าร้านค้าปากแจ๋ว
ฝูงชนจำนวนมหาศาลกำลังเบียดเสียดกันจนล้นออกมานอกถนน อ้วนจางยืนอยู่บนลังไม้ ใบหน้ายิ้มแป้นแล้น มือข้างหนึ่งถือกระบอกขยายเสียง อีกข้างชูขวดโหลแก้วใสที่บรรจุเม็ดยาสีทองอร่ามส่องประกายวิบวับ
"พี่น้องครับ! ข้าขอแนะนำสุดยอดนวัตกรรมแห่งวงการปรุงยา!"
อ้วนจางประกาศเสียงดังฟังชัด
"นี่คือโอสถล้างบาง ยาฟื้นฟูระดับพรีเมียมที่สกัดสิ่งเจือปนออกจนหมดจด! ประสิทธิภาพแรงกว่ายาปกติ 10 เท่า! กินเม็ดเดียว อยู่ได้ทั้งวัน!"
เสียงฮือฮาดังระงม
"แรงกว่า 10 เท่า? จริงดิ?"
"สีทองสวยมาก! ดูแพงชะมัด!"
"ราคาเท่าไหร่เจ้าอ้วน? ข้าสู้ไม่อั้น!"
อ้วนจางยิ้มกว้างกว่าเดิม
"ราคาก็แสนจะย่อมเยา... เพียงเม็ดละ 10 หินวิญญาณเท่านั้น!"
"10 หินวิญญาณ!"
ศิษย์หลายคนทำหน้าลังเล เพราะเมื่อวานเพิ่งหมดเงินไปกับการเหมาซื้อยาถูกของสมาคมโอสถ
"แต่ช้าก่อน!"
หลินอี้เดินออกมาจากหลังร้านด้วยมาดเจ้าสัว
"ข้ารู้ว่าพวกท่านหลายคนกระเป๋าแบน เพราะเมื่อวานหลงผิดไปซื้อขยะราคาถูกมาตุนไว้ใช่ไหม?"
คำพูดแทงใจดำทำเอาหลายคนก้มหน้า
"ไม่ต้องห่วง!"
หลินอี้ผายมือ
"ร้านค้าปากแจ๋วของเรามีโปรโมชั่นพิเศษเพื่อช่วยเหลือผู้ประสบภัยจากยาห่วยแตก... เรายินดีรับแลกยาเก่าของสมาคมโอสถ ในอัตรา 5 ขวด ต่อโอสถล้างบาง 1 เม็ด!"
สิ้นเสียงประกาศ ตลาดแทบแตก
"เฮ้ย! จริงดิ! ข้ามีเป็นร้อยขวดเลย!"
"คุ้ม! โคตรคุ้ม! ยาขยะ 5 ขวด ราคารวมกันแค่ 25 หิน แต่ได้ยาเทพราคา 10 หินที่มีประสิทธิภาพ 10 เท่า!"
"แลก! ข้าแลกหมดตัวเลย!"
ฝูงชนที่ขนยาของสมาคมโอสถมาเต็มกระเป๋ารีบกรูกันเข้ามาแลกยาอย่างบ้าคลั่ง ยาคุณภาพต่ำที่หลิวชิงยอมขายขาดทุนเมื่อวาน บัดนี้กลายเป็นสกุลเงินที่ใช้ซื้อยาของหลินอี้ไปเสียแล้ว
หลิวชิงที่แอบดูอยู่ไกลๆ ถึงกับเข่าอ่อนทรุดลงกับพื้น
"ไอ้... ไอ้ปีศาจ..."
หลิวชิงเสียงสั่น
"มันเอายาของข้า... ไปสกัดใหม่... แล้วเอามาขายแข่งกับข้า... โดยใช้เงินของข้าเป็นทุน..."
"อั๊ก!"
หลิวชิงกระอักเลือดออกมาคำโตด้วยความคับแค้นใจ
[ติ๊ง! โจมตีทางธุรกิจรุนแรง!]
[เป้าหมาย 'หลิวชิง' จิตใจได้รับความเสียหายถาวร]
[ได้รับแต้มความเกรียน 800 แต้ม]
หลินอี้ยืนกอดอกมองดูมหกรรมแลกยาด้วยความพึงพอใจ
"ขอบคุณสำหรับวัตถุดิบนะท่านรองฯ"
หลินอี้พึมพำเบาๆ
"ยาที่ท่านขายขาดทุนให้ข้า ข้าจะเอามาหมุนเวียนสร้างกำไรให้ตัวเอง... นี่แหละคือศิลปะการค้าระดับเซียน"
อ้วนจางที่กำลังรับยาเก่ามาเทใส่กระสอบหัวเราะร่า
"ลูกพี่! ยาเก่าพวกนี้เราจะเอาไปทำอะไรต่อขอรับ?"
"ก็เอาไปสกัดใหม่ แล้วเอามาขายพรุ่งนี้ไง"
หลินอี้ตอบหน้าตาย
"วัฏจักรไม่รู้จบ... จนกว่าสมาคมโอสถจะเจ๊ง หรือไม่ก็จนกว่าข้าจะเบื่อ"
วันนั้น ร้านค้าปากแจ๋วสร้างสถิติยอดขายถล่มทลาย ในขณะที่สมาคมโอสถต้องปิดทำการชั่วคราวเพราะไม่มีลูกค้า และรองประธานถูกหามส่งโรงหมอเพราะธาตุไฟเข้าแทรกจากความเครียด
แต่หลินอี้รู้ดีว่า นี่เป็นเพียงชัยชนะในสมรภูมิย่อย
"อ้วนจาง... เก็บของ"
หลินอี้สั่งการเมื่อตะวันเริ่มตกดิน
"คืนนี้เราต้องย้ายฐานการผลิต... ข้าสังหรณ์ใจว่าเจ้าของตัวจริงของสมาคมโอสถ กำลังจะกลับมาแล้ว"
เขาหมายถึงจางเหว่ย
แม้โทษขังคุกเย็นจะนาน 1 เดือน แต่คนที่มีอิทธิพลระดับนั้น ย่อมมีวิธีออกมาเร็วกว่ากำหนด
และเมื่อมันออกมา... สงครามของจริงจะเริ่มต้นขึ้น
"เตรียมตัวให้พร้อม..."
หลินอี้กำหมัดแน่น
"เป้าหมายต่อไป... ไม่ใช่แค่ขายยา แต่คือการยึดครองยอดเขาโอสถ!"