เจ้าสัวหลิน

ภายในกระท่อมไม้หลังเล็กที่บัดนี้กลายเป็นศูนย์บัญชาการชั่วคราวของร้านค้าปากแจ๋ว

เสียงโลหะกระทบกันดังกรุ๊งกริ๊งต่อเนื่องราวกับดนตรีบรรเลง อ้วนจางกำลังนั่งจมกองภูเขาหินวิญญาณ ใบหน้าอวบอูมเปื้อนยิ้มอย่างมีความสุขที่สุดในชีวิต

"10,000... 15,000... 20,000!"

อ้วนจางเงยหน้าขึ้น ดวงตาเป็นประกายวิบวับแทบจะส่องแสงได้

"ลูกพี่! เราทำได้! กำไรสุทธิจากการขายโอสถล้างบางและแลกยาเก่า... รวมทั้งหมด 25,000 หินวิญญาณ!"

ตัวเลขนี้มหาศาลมากสำหรับศิษย์สายนอก ปกติแค่มีติดตัวสัก 100 หินก็ถือว่ารวยแล้ว แต่นี่คือ 25,000! มันมากพอที่จะซื้ออาวุธระดับสูง หรือจ้างยอดฝีมือมาคุ้มกันได้เป็นกองทัพ

หลินอี้ที่นั่งจิบชาอยู่บนเก้าอี้โยก พยักหน้าเบาๆ อย่างพึงพอใจ

"แบ่งส่วนของเจ้าไปตามที่ตกลง"

"ขอบคุณขอรับลูกพี่!"

อ้วนจางกวาดหินวิญญาณส่วนแบ่ง 30 เปอร์เซ็นต์ หรือ 7,500 หิน ลงกระเป๋ามิติอย่างรวดเร็ว

"เกิดมาข้าไม่เคยจับเงินเยอะขนาดนี้มาก่อนเลย!"

หลินอี้มองดูส่วนแบ่งของตัวเองที่เหลืออยู่ 17,500 หินวิญญาณ เขาไม่ได้รู้สึกตื่นเต้นกับตัวเงินมากนัก แต่เขาสนใจสิ่งที่มันแลกมาได้ต่างหาก

เขาเรียกหน้าต่างระบบขึ้นมา

[แต้มความเกรียนคงเหลือ: 5,200 แต้ม]

[ตัวเลือกพิเศษ: แลกเปลี่ยนหินวิญญาณเป็นแต้มระบบ]

[อัตราแลกเปลี่ยน: 100 หินวิญญาณ เท่ากับ 1 แต้ม]

"อัตราแลกเปลี่ยนหน้าเลือดชะมัด..."

หลินอี้บ่นอุบ แต่เขาก็รู้ว่าแต้มระบบมีค่ามากกว่าเงินตราทางโลก เขาตัดสินใจแลกเงิน 10,000 หิน เป็น 100 แต้ม เก็บเงินสดไว้ใช้จ่ายบ้าง

[ติ๊ง! ทำการแลกเปลี่ยนสำเร็จ]

[แต้มรวม: 5,300 แต้ม]

"เอาล่ะ... เงินพร้อม แต้มพร้อม กายพร้อม"

หลินอี้ลุกขึ้นยืน บิดขี้เกียจจนกระดูกลั่น

"อ้วนจาง ช่วงนี้เจ้าเก็บตัวเงียบๆ สักพักนะ อย่าเพิ่งรีบขยายร้าน"

"เอ๋? ทำไมล่ะขอรับลูกพี่? กระแสกำลังมาแรงเลยนะ!"

อ้วนจางถามด้วยความเสียดาย

"เพราะพายุลูกใหญ่กำลังจะเข้า"

หลินอี้เดินไปที่หน้าต่าง มองออกไปทางยอดเขาสูงเสียดฟ้าที่ตั้งของคุกเย็น

"เงินน่ะหาเมื่อไหร่ก็ได้ แต่ถ้าตายไปก็ไม่มีโอกาสได้ใช้นะ"

อ้วนจางกลืนน้ำลาย เข้าใจความนัยทันที

...

ณ คุกเย็นเหมันต์

สถานที่คุมขังศิษย์ผู้ทำผิดกฎร้ายแรง ตั้งอยู่ลึกลงไปในหุบเขาที่มีอากาศหนาวเหน็บตลอดทั้งปี ผนังถ้ำมีน้ำแข็งเกาะหนาเตอะ

ในห้องขังหมายเลข 13 ร่างของชายหนุ่มนั่งขัดสมาธิอยู่บนแท่นน้ำแข็ง ร่างกายของเขาสั่นเทาด้วยความหนาว แต่ดวงตากลับลุกโชนด้วยไฟแค้น

จางเหว่ย

"หลินอี้..."

เขาเค้นเสียงรอดไรฟัน ไอสีขาวพวยพุ่งออกมา

"เจ้าทำลายชื่อเสียงข้า... ทำลายธุรกิจข้า... ทำให้ข้าต้องมาทนทรมานในนรกน้ำแข็งนี่!"

เสียงฝีเท้าหนักๆ เดินเข้ามาหยุดที่หน้ากรงขัง

"จางเหว่ย"

เสียงแหบแห้งของผู้คุมดังขึ้น

"มีคำสั่งพิเศษจากท่านผู้อาวุโสสูงสุด... ให้ปล่อยตัวเจ้าก่อนกำหนด"

จางเหว่ยเงยหน้าขึ้น แสยะยิ้มที่มุมปาก

"ท่านอาจารย์... ในที่สุดท่านก็หาทางช่วยข้า"

ผู้คุมไขกุญแจห้องขัง

"แต่ท่านฝากมาบอกว่า... อย่าให้มีคราวหน้าอีก และไปจัดการขยะที่รกหูรกตาให้เรียบร้อยซะ"

"รับทราบ"

จางเหว่ยลุกขึ้นยืน พลังปราณในร่างระเบิดออกมา ไอความเย็นรอบตัวถูกดูดซับเข้าไปในร่างกายของเขา

การถูกขังในคุกเย็นแทนที่จะทำให้เขาอ่อนแอลง กลับกลายเป็นการกระตุ้นให้เขาทะลวงด่าน!

[ระดับปัจจุบัน: ก่อกำเนิด ขั้น 1 (ครึ่งก้าว)]

จางเหว่ยเดินออกจากกรงขังด้วยความมั่นใจที่เปี่ยมล้น

"หลินอี้... เจ้าคิดว่าเจ้าชนะแล้วงั้นรึ? เจ้าคิดว่าการยึดตลาดยาของข้าคือชัยชนะงั้นรึ?"

เขาหัวเราะเสียงต่ำที่น่าขนลุก

"รอให้ข้ากลับไปถึงสำนักก่อนเถอะ... ข้าจะทำให้เจ้ารู้ว่า ความแตกต่างระหว่างศิษย์สายนอกกับศิษย์สายในที่แท้จริง... มันคือนรกกับสวรรค์!"

...

กลับมาที่กระท่อมของหลินอี้

[ติ๊ง! ภารกิจฉุกเฉิน: การกลับมาของทรราช]

[รายละเอียด: จางเหว่ยได้รับการปล่อยตัวก่อนกำหนด และพลังของเขาเพิ่มขึ้นอย่างก้าวกระโดด]

[เป้าหมาย: เตรียมรับมือการโจมตีที่จะเกิดขึ้นภายใน 3 วัน]

[รางวัล: ปลดล็อกฟังก์ชัน 'คลังแสง']

หลินอี้อ่านข้อความแจ้งเตือนแล้วผิวปาก

"มาเร็วกว่าที่คิดแฮะ... แถมยังเก่งขึ้นด้วย? หมอนี่มันพระเอกนิยายหรือเปล่าเนี่ย โดนตบแล้วเก่งขึ้น"

เขาหันไปหยิบดาบสั้นระดับกลางที่ยึดมาได้ ขึ้นมาพิจารณา

"3 วัน... เวลาเหลือเฟือสำหรับการเตรียมเซอร์ไพรส์ปาร์ตี้"

หลินอี้เดินออกจากกระท่อม มุ่งหน้าไปยังหอคัมภีร์

ถ้าจะสู้กับคนระดับก่อกำเนิด หรือเกือบจะถึง ลำพังแค่ฝ่ามือตบเกรียนอาจจะไม่พอ เขาต้องการวิชาต่อสู้จริงๆ จังๆ สักวิชา

และด้วยแต้ม 5,300 แต้มในกระเป๋า... ตอนนี้เขาสามารถช้อปปิ้งวิชาระดับสูงได้สบายๆ!

"จางเหว่ย... รีบมาให้ไวเลย ข้ากำลังคันไม้คันมืออยากลองวิชาใหม่อยู่พอดี!"