คฤหาสน์ต้องคำสาป

คำประกาศหาซื้อบ้านของหลินอี้กลางถนนใหญ่ ทำให้ชาวเมืองที่มุงดูอยู่ต่างมองหน้ากันเลิ่กลั่ก

ชายหนุ่มชุดทองผู้นี้เพิ่งจะทำรถม้าของคุณชายตระกูลเฉินพังยับเยิน แล้วยังมีหน้ามาถามหาซื้อบ้านเพื่อลงหลักปักฐานต่อหน้าต่อตา ถ้าไม่ใช่คนบ้า ก็ต้องเป็นผู้มีอิทธิพลที่หนุนหลังดีมากๆ

"เอ่อ... นายท่าน"

ชายวัยกลางคนรูปร่างผอมแห้งคนหนึ่งที่ดูเหมือนนายหน้าค้าที่ดิน เดินแทรกฝูงชนเข้ามาด้วยท่าทีนอบน้อม

"ข้าชื่อ หวังปา เป็นนายหน้าอสังหาริมทรัพย์ในย่านนี้... ท่านกำลังมองหาคฤหาสน์หรูอยู่ใช่ไหมขอรับ?"

"ถูกต้อง"

หลินอี้พัดวีเบาๆ

"ข้าต้องการบ้านที่ใหญ่ที่สุด หรูที่สุด อยู่ใจกลางย่านการค้า แต่ราคา..."

เขายิ้มมุมปาก

"ต้องสมเหตุสมผล"

หวังปาตาเป็นประกาย คำว่าสมเหตุสมผลของเศรษฐีมักหมายถึงแพงระยับ แต่สำหรับนายหน้าอย่างเขา เขามีของดีราคาถูก (แต่มีปัญหา) เก็บไว้อยู่แห่งหนึ่งพอดี

"ข้ามีอยู่แห่งหนึ่งขอรับ! คฤหาสน์ตระกูลหลิวเก่า ตั้งอยู่หัวมุมถนนมังกรผงาด ทำเลทองที่ค้าขายได้ดีเยี่ยม พื้นที่กว้างขวาง มีสวนหย่อมและสระน้ำส่วนตัว..."

"ฟังดูดีนี่"

หลินอี้พยักหน้า

"ราคาเท่าไหร่?"

"เอ่อ... ปกติราคาอยู่ที่ 50,000 หินวิญญาณ..."

หวังปาลดเสียงลงกระซิบ

"แต่ถ้าท่านซื้อวันนี้... เจ้าของเดิมร้อนเงิน ข้าลดให้เหลือแค่ 5,000 หินวิญญาณ!"

"5,000?"

หลินอี้เลิกคิ้ว

ลดลงสิบเท่า? ของถูกและดีไม่มีในโลก เว้นแต่ว่ามันจะมี ผี หรือ ปัญหา ที่แก้ไม่ได้

"นำทางไป ข้าจะไปดูของจริง"

...

คฤหาสน์ตระกูลหลิวเก่า

สภาพภายนอกดูโอ่อ่าอลังการสมราคาคุย กำแพงสูงตระหง่าน ประตูไม้สักบานใหญ่แกะสลักลวดลายมังกร แต่ทว่า... บรรยากาศรอบๆ กลับดูวังเวงชอบกล

มีไอสีดำจางๆ ลอยปกคลุมตัวบ้าน และต้นไม้ในสวนก็แห้งเหี่ยวตาย ทั้งที่บ้านข้างๆ ต้นไม้เขียวชอุ่ม

"เชิญ... เชิญด้านในขอรับ"

หวังปาไขกุญแจมือสั่นๆ

ทันทีที่ประตูเปิดออก ลมเย็นยะเยือกก็พัดวูบออกมาปะทะหน้า พร้อมกับกลิ่นเหม็นอับเหมือนห้องใต้ดินที่ปิดตายมานานปี

วูบ...

"ที่นี่เคยเป็นของพ่อค้าสมุนไพรรายใหญ่ แต่หลังจากที่ครอบครัวเขาล้มป่วยและเสียชีวิตไปอย่างปริศนา ก็ไม่มีใครกล้ามาอยู่อีกเลย..."

หวังปาเล่าเสียงอ่อย

"ชาวบ้านลือกันว่าที่นี่... เฮี้ยน"

หลินอี้เดินก้าวเท้าเข้าไปในตัวบ้าน ดวงตาเนตรแห่งความจริงส่องประกายวูบหนึ่ง

[ตรวจสอบพื้นที่: คฤหาสน์ตระกูลหลิว]

[สถานะ: ปนเปื้อนพิษไอเย็นระดับสูง]

[สาเหตุ: มี 'บ่อน้ำพุหยิน' รั่วไหลอยู่ใต้ดิน ทำให้ผู้อยู่อาศัยเจ็บป่วยและเกิดภาพหลอน]

[มูลค่าที่แท้จริง: ประเมินค่ามิได้ (หากรู้วิธีใช้ประโยชน์)]

"บ่อน้ำพุหยิน?"

หลินอี้ยิ้มกว้าง

สำหรับคนธรรมดา มันคือคำสาปมรณะ แต่สำหรับผู้ปรุงยา หรือผู้ฝึกยุทธ์ธาตุหยิน นี่มันคือขุมทรัพย์ชัดๆ! พลังงานความเย็นจากใต้ดินสามารถนำมาใช้หล่อเลี้ยงสมุนไพรหายาก หรือใช้เป็นแหล่งพลังงานสำหรับค่ายกลได้

"ข้าเอา!"

หลินอี้หันไปบอกหวังปา

"5,000 หินวิญญาณ ข้าจ่ายสดเดี๋ยวนี้!"

"จะ... จริงเหรอขอรับ!?"

หวังปาแทบไม่เชื่อหูตัวเอง เขานึกว่าหลินอี้จะวิ่งหนีไปตั้งแต่ก้าวแรกเหมือนลูกค้าคนก่อนๆ

"แต่นายท่าน... ท่านไม่กลัวผีเหรอ?"

"ผี?"

หลินอี้หัวเราะร่า

"ข้าเป็นคนจิตใจบริสุทธิ์ ผีสางนางไม้เห็นข้ายังต้องหลีกทางให้... เอาโฉนดมา!"

การซื้อขายจบลงในพริบตา หลินอี้จ่ายเงินและรับโฉนดที่ดินมาครอบครอง

เมื่อหวังปารับเงินและรีบชิ่งหนีไป (เพราะกลัวหลินอี้เปลี่ยนใจขอเงินคืน) หลินอี้ก็ยืนอยู่กลางโถงใหญ่ของคฤหาสน์ร้างเพียงลำพัง

"เอาล่ะ... มาเปลี่ยนบ้านผีสิง ให้กลายเป็นเครื่องผลิตเงินกันเถอะ"

หลินอี้เดินไปที่สวนหลังบ้าน ตรงจุดที่เนตรแห่งความจริงระบุว่าเป็นตาน้ำพุหยิน

พื้นที่ตรงนั้นมีหญ้าแห้งตายเป็นวงกว้าง ดินมีสีดำคล้ำและเย็นจัด

"ระบบ! เปิดใช้งานร้านค้า! ข้าต้องการ 'เมล็ดพันธุ์บัวหิมะพันปี' และ 'ค่ายกลดูดซับพลังหยิน' เกรดกลาง!"

[รับทราบ!]

[ติ๊ง! หัก 1,500 แต้ม]

หลินอี้ฝังค่ายกลลงไปในดินเพื่อควบคุมไอเย็นที่รั่วไหล ให้มารวมตัวกันที่จุดเดียว จากนั้นก็ปลูกเมล็ดบัวหิมะลงไป

วูบ!

ทันทีที่ค่ายกลทำงาน ไอสีดำที่ลอยฟุ้งทั่วบ้านก็ถูกดูดกลับมาที่แปลงปลูกราวกับพายุหมุน บรรยากาศอึมครึมหายไปในพริบตา อากาศในบ้านกลับมาสดชื่นและเย็นสบายเหมือนติดแอร์

และที่กลางแปลงปลูก ต้นอ่อนของบัวหิมะเริ่มงอกเงยขึ้นมาด้วยความเร็วสูง เพราะได้รับปุ๋ยชั้นดีจากบ่อน้ำพุ

"เรียบร้อย... ปัญหาเรื่องบ้านจบ"

หลินอี้ปัดมือ

"ต่อไปก็เรื่องธุรกิจ... ในเมืองหลวงที่มีแต่คนรวยและคุณนายว่างงาน สิ่งที่ขายดีที่สุดไม่ใช่ยารักษาแผล... แต่เป็นยาเสริมความงาม!"

เขาหยิบเตาปรุงยาออกมาตั้งกลางห้องโถง

"สูตรยาหน้าเด้ง (ผลข้างเคียง: ยิ้มไม่หุบ 3 ชั่วโมง)... เริ่มการผลิต!"

...

3 วันต่อมา

ข่าวลือแพร่สะพัดไปทั่วเมืองหลวงว่า คฤหาสน์ผีสิงที่หัวมุมถนนมังกรผงาด ถูกเศรษฐีหนุ่มนิรนามซื้อไป และกำลังจะเปิดเป็นร้านค้า

และในเช้าวันที่ 4 ป้ายร้านขนาดใหญ่ก็ถูกแขวนขึ้นที่หน้าประตู

หอการค้าปากแจ๋ว

[สโลแกน: สวยสั่งได้ หล่อสั่งตาย จ่ายสดงดเชื่อเบื่อทวง]

ชาวบ้านและเหล่าฮูหยินที่เดินผ่านไปมาต่างหยุดมองด้วยความสนใจ

"หอการค้าปากแจ๋ว? ชื่อร้านประหลาดแท้"

"ได้ยินว่าเจ้าของร้านคือคนที่ทำรถม้าคุณชายเฉินพังไม่ใช่เหรอ?"

"ดูสิ! เขามีโปรโมชั่นเปิดร้านด้วย!"

หลินอี้ในชุดเถ้าแก่เต็มยศ (ชุดผ้าไหมสีแดงปักลายเหรียญทอง) เดินออกมาหน้าร้าน พร้อมกับสินค้าตัวอย่างในมือ

"สวัสดีชาวเมืองหลวงที่น่ารักทุกท่าน!"

หลินอี้ประกาศผ่านลำโพงขยายเสียง

"ท่านกำลังประสบปัญหาหน้าหมองคล้ำ สามีเมิน เพื่อนบ้านนินทาว่าแก่ อยู่ใช่ไหม? อย่าเพิ่งหมดหวัง! หอการค้าปากแจ๋วมีทางออก!"

เขาชูขวดยาสีชมพูสดใสขึ้น

"ขอแนะนำ... โอสถหน้าเด้งเต่งตึงดึ๋งดั๋ง! สรรพคุณช่วยลบเลือนริ้วรอย ทำให้ผิวขาวอมชมพูเหมือนตูดเด็ก! เห็นผลทันทีใน 1 ก้านธูป!"

"โม้หรือเปล่า?"

หญิงวัยกลางคนรูปร่างท้วมคนหนึ่งตะโกนถาม

"ของแบบนี้ต้องพิสูจน์!"

หลินอี้ผายมือเชิญ

"คุณพี่สาวท่านนั้น... เชิญมาทดลองฟรีได้เลยครับ ถ้าไม่เห็นผล ข้ายินดีจ่ายค่าเสียเวลาให้ 100 หินวิญญาณ!"

คำว่า "พี่สาว" และ "ฟรี" ดึงดูดหญิงวัยกลางคนให้เดินเข้ามาทันที นางรับยาไปกินด้วยความกล้าๆ กลัวๆ

อึก!

ผ่านไปเพียงชั่วอึดใจ ผิวพรรณที่เคยหยาบกร้านของนางก็เริ่มเปล่งปลั่งขึ้น ริ้วรอยตีนกาตื้นเขินลงอย่างเห็นได้ชัด แก้มมีเลือดฝาดสีชมพู

"ว้าย! กระจก! ขอกระจกหน่อย!"

นางส่องกระจกแล้วกรี๊ดลั่นด้วยความดีใจ

"หน้าข้า... หน้าข้าเหมือนตอนอายุ 20 เลย!"

แต่ทว่า... มุมปากของนางกลับยกยิ้มกว้างขึ้นเรื่อยๆ จนแก้มแทบปริ และไม่สามารถหุบยิ้มได้

"อิอิ... ฮ่าๆๆ... ทำไมข้าหุบยิ้มไม่ได้ล่ะพ่อหนุ่ม? อิอิ!"

"อ๋อ... นั่นเป็นผลข้างเคียงเล็กน้อยครับ"

หลินอี้ยิ้มแฉ่ง

"การยิ้มทำให้โลกสดใส และทำให้สามีเอ็นดู... ถือเป็นของแถมครับ!"

"จริงด้วย! อิอิ! สามีข้าชอบบอกว่าข้าหน้าบึ้ง! แบบนี้แหละดี! อิอิ! ข้าขอซื้อ 10 ขวด!"

เสียงตอบรับถล่มทลาย เหล่าฮูหยินและคุณหนูทั้งหลายต่างกรูกันเข้ามาแย่งซื้อยากันจนร้านแทบแตก

ทว่า ท่ามกลางความวุ่นวายนั้น ที่มุมถนนฝั่งตรงข้าม

รถม้าหรูหราของตระกูลเฉินจอดซุ่มอยู่ เฉินเฟิงนั่งมองภาพความสำเร็จของหลินอี้ด้วยสายตาที่ลุกโชนไปด้วยไฟแค้น

"ไอ้สารเลวหลิน... นอกจากจะทำรถข้าพัง ยังกล้ามาเปิดร้านแข่งบารมีในถิ่นข้าอีก"

เฉินเฟิงหันไปสั่งลูกน้องคนสนิท

"ไปตาม 'หน่วยกวาดล้าง' ของตระกูลมา... คืนนี้ ข้าจะไปเผาร้านมันให้วอดวาย!"

สงครามการค้าในเมืองหลวง... กำลังจะเปลี่ยนเป็นสงครามเลือดในไม่ช้า!

ตอนก่อน

จบบทที่ คฤหาสน์ต้องคำสาป

ตอนถัดไป