ตอนที่ 5 ลุกขึ้นจากความเจ็บป่วย เพื่อเรียนรู้ด้วยตนเอง

เธอเรียกรถผ่านแอปฯ บนอินเทอร์เน็ต คนขับเป็นคนช่างพูด ทักทายเธออย่างอารมณ์ดี

อาจเพราะสัมผัสได้ถึงท่าทีเย็นชาที่ไม่อยากพูดจากับใครของจิ่นหลี คนขับจึงเงียบลงในที่สุด จิ่นหลีหลับตา ทำสมาธิหายใจยาวตามจังหวะฝึกหายใจที่คุ้นเคย

ครึ่งชั่วโมงต่อมา รถมาหยุดที่วัดเต๋าเล็ก ๆ แห่งหนึ่ง มีเพียงนักท่องเที่ยวอยู่สองสามคนประปราย

จิ่นหลีก้าวเข้าสู่โถงใหญ่ เงยหน้ามอง เห็นบนแท่นบูชาประดิษฐาน “ไท่ชิงเต๋อเต่อเทียนจุน” หนึ่งในสามองค์แห่งสำนักเต๋า หรือที่คนทั่วไปเรียกว่า “ท่ายซ่างเหล่าจวิน” ซึ่งบังเอิญเป็นอาจารย์ของนางในสวรรค์

นางจุดธูปสามดอก กราบลงแล้วสวดนามอาจารย์ในใจ หวังว่าจะได้รับการตอบกลับ

แต่ก็เช่นทุกครั้งที่ผ่านมา—ไม่มีเสียงตอบใด ๆ

จิ่นหลีเดินออกจากโถงด้วยความกังวล พลันมีพลังศักดิ์สิทธิ์สายหนึ่งหลั่งไหลเข้าสู่ร่าง นางรู้สึกว่าร่างกายเบาขึ้นทันตา ไข้สูงที่เป็นมาหลายวันก็หายวับไป

นางรออยู่ครู่ใหญ่ แต่ในสมองก็ยังเงียบงัน ไม่มีเสียงของอาจารย์ดังขึ้น ได้แต่เดินออกไปอย่างเสียดาย

ระหว่างทางกลับ นางเดินผ่านร้านขายล็อตเตอรี่ ความอยากซื้อผุดขึ้นในใจ

ทันทีที่ความคิดนั้นแวบขึ้น หัวใจของนางก็เต้นแรงขึ้นจนน่าประหลาด ราวกับมีสัญญาณเตือน

ผู้บำเพ็ญเพียรย่อมให้ความสำคัญกับลางสังหรณ์ที่จู่ ๆ เกิดขึ้น จิ่นหลีจึงรีบละความคิดนั้น กลับบ้านทันที

เมื่อนอนลงบนเตียงได้ไม่นาน นางก็หลับไป

ในความฝัน นางเห็นอาจารย์ของตน

อาจารย์ถูกห่อหุ้มด้วยแสงทองเรืองรอง จากร่างท่านมีหมอกจางลอยออกมาห่อคลุมจิ่นหลีไว้ และนางก็ได้รับข้อความบางอย่างผ่านหมอกนั้น

ตอนนี้นางเป็นเพียงมนุษย์ธรรมดา ไม่อาจมองตรงต่อเทพเจ้า หรือพูดคุยกับเทพได้ อาจารย์จึงใช้วิธีนี้ส่งสารมาอย่างอ้อม ๆ

อาจารย์กล่าวว่า ร่างนี้ของนางอยู่ในสภาพอ่อนแอเกือบถึงขีดสุด จำเป็นต้องอาศัยพลังเทพซ่อมแซมทุกวัน ให้นางหมั่นจุดธูปสักการะ ท่านได้แจ้งต่อเหล่าเต๋าจวินไว้แล้ว

อีกทั้งโชคของนางรุนแรงเกินไป หากไม่รู้จักควบคุมย่อมเกิดเรื่องวุ่นวายได้ง่าย ท่านจึงจะผนึกโชคไว้กว่าครึ่ง แล้วแปลงเป็นพรอีกแบบหนึ่งแทน

ในหัวของจิ่นหลีพลันลอยขึ้นมาด้วยคำคุณศัพท์มากมาย—

“ใครเห็นก็รัก ดอกไม้เห็นก็ผลิบาน รถเห็นก็ยางระเบิด!”

“เสียงไพเราะหายาก สัมผัสเสียงสมบูรณ์แบบ เสียงแห่งสวรรค์!”

“ร่างกายแข็งแรง ความสามารถด้านกีฬาเต็มพิกัด ขยับเมื่อใดก็สะกดสายตา!”

…

อาจารย์ถามนางว่าอยากได้พรแบบไหน

จิ่นหลีถึงกับเหงื่อไหลพราก

นางถามกลับว่าอาจารย์คิดว่าแบบไหนเหมาะ แต่ท่านให้เลือกเอง

จิ่นหลีเลือกอยู่นานจนตาลาย ไม่รู้ว่าอันไหนดีกับตน จึงจิ้มไปมั่ว ๆ

ข้อความคำว่า “ทำอะไรก็ได้ผลเกินครึ่ง” กระเด้งขึ้นมา พอดีกับปลายนิ้วนาง

【ทำอะไรก็ได้ผลเกินครึ่ง】: เมื่ออยู่ในสภาวะตั้งใจจริง ประสิทธิภาพของเจ้าจะเพิ่มขึ้นอย่างก้าวกระโดด (สามารถพัฒนาได้)

จิ่นหลีสะดุ้งตื่นจากความฝันในทันที

นางครุ่นคิดถึงข้อความนั้น แล้วนึกถึงคำพูดสุดท้ายของอาจารย์—นอกจากพลังเทพ “พรทำอะไรก็ได้ผลเกินครึ่ง” ก็ช่วยคงสภาพร่างกายไว้ได้ แต่ต้องอาศัยการฝึกของนางเอง

นางไม่อยากตื่นมาพบว่าร่างกายยังอ่อนแรงเหมือนเดิม จึงเริ่มทดลองทันที

เริ่มจากทำความสะอาดบ้าน ต่อด้วยจัดเสื้อผ้า แล้วจึงเตรียมอาหารเย็น

ปกติงานสามอย่างนี้ต้องใช้เวลาทั้งบ่าย แต่วันนี้เพียงสองชั่วโมงก็เสร็จสองอย่างแรก

พอมาถึงขั้นทำอาหาร นางนึกสูตรในหัวคร่าว ๆ แล้วคาดว่าจะใช้เวลาเพียงครึ่งชั่วโมง

ผลก็ออกมาตามนั้น—ใช้เวลาน้อยกว่าครึ่ง!

เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นทันที เป็นสายจากผู้จัดการส่วนตัว สุยหลิงฟาง

เธอเริ่มต้นด้วยการถามว่า “วันนี้ร่างกายดีขึ้นไหม รู้สึกยังไงบ้าง?”

จิ่นหลีไม่ได้เล่าเรื่องตอนเช้า ไม่อยากให้เธอเป็นห่วง และอธิบายก็ยาก

“ดีขึ้นค่ะ รู้สึกมีแรงขึ้นเยอะ”

“อืม—” สุยหลิงฟางครุ่นคิดเล็กน้อย “เมื่อวานที่เธอไปออกรายการสัมภาษณ์สด แมวข่วนไลฟ์ค่อนข้างพอใจนะ เขาอยากชวนเธอเซ็นสัญญาร่วมงานระยะยาว เข้าร่วมแพลตฟอร์มของเขา”

เธออธิบายต่อว่าช่วงนี้แมวข่วนไลฟ์กับหวางหวางไลฟ์กำลังแข่งกันดึงดาราเข้าร่วม ฝ่ายหลังดึงได้มากกว่า ทำให้เกิดกระแสดารานำ

จิ่นหลีถาม “เข้าร่วมต้องไลฟ์ทุกวันไหม?”

“ไม่ต้อง เขาอยากให้เธอไลฟ์สัปดาห์ละครึ่งชั่วโมง แต่เงื่อนไขนี้สำหรับดาราระดับสามเท่านั้น ฉันเลยไม่รับไว้”

สุยหลิงฟางอธิบาย “ถึงแม้ความนิยมของเธอจะลดลง แต่แค่มันไม่มีใครช่วยดันเท่านั้นเอง ภาพลักษณ์ในใจสาธารณะยังดีมาก จะเอาตัวเลขของดาราระดับสามมาเทียบไม่ได้”

จิ่นหลีสงสัย “งั้นพี่ใช้มาตรฐานระดับหนึ่งเทียบเหรอ?”

สุยหลิงฟางส่ายหน้าอย่างเสียดาย “ไม่ถึงหรอก”

จิ่นหลียิ้ม “แล้วทำยังไงดีล่ะ?”

เสียงของสุยหลิงฟางในสายหวานนุ่ม จนความเสียดายของเธอคลายลง

สุยหลิงฟางหัวเราะเบา ๆ “ฉันจัดสัญญาเฉพาะให้ อยู่กึ่งกลางระหว่างระดับหนึ่งกับสอง เธอไลฟ์แค่เดือนละสองครั้ง ถ้าเพิ่มรอบ เขาจะจ่ายให้เพิ่มตาม”

“เพราะเป็นการเชิญพิเศษจากเขา เขายอมแบ่งรายได้ให้เธอในอัตราเดียวกับสตรีมเมอร์ชั้นนำ แต่เพราะสุขภาพเธอยังไม่แข็งแรง ฉันเลยขอแค่สัญญาสองเดือน”

เดือนละสองครั้ง รวมทั้งหมดสี่ครั้งพอดี

สุยหลิงฟางไม่ได้บอกว่า ถ้าเธอทำไม่ครบสี่ครั้ง บริษัทจะต้องจ่ายค่าปรับให้แพลตฟอร์ม เธอไม่อยากเพิ่มความกดดันให้จิ่นหลี

ถ้าเกิดเหตุอย่างตอนนั้นอีก—วันนั้นที่เธออาเจียนเป็นเลือดขณะไลฟ์… ช่างเถอะ สุขภาพสำคัญกว่า

จิ่นหลีถาม “งั้นเวลาไลฟ์ ฉันต้องทำอะไรบ้าง ร้องเพลงหรือเต้นเหรอ?”

สุยหลิงฟางแทบจะหลุดเสียงร้อง “คุณพระ! ไม่ต้องร้องไม่ต้องเต้นหรอก เธอต้องรักษาสุขภาพสิ แค่คุยกับแฟน ๆ พูดเล่นก็พอ เธอเป็นดาราไม่ใช่เน็ตไอดอล!”

เสียงของจิ่นหลีในสายฟังดูร่าเริง “ตกลง เซ็นเลยค่ะ”

“เดี๋ยวก่อน ยังไม่ต้องรีบ”

สุยหลิงฟางแต่แรกยังคิดว่าจะต้องเกลี้ยกล่อมอยู่นาน พอเห็นจิ่นหลีตอบตกลงง่ายดายก็ถึงกับชะงัก

“อ่านสัญญาดูก่อนก็ได้ ถ้ามีข้อไหนไม่เข้าใจค่อยถามฉัน ปล่อยให้แมวข่วนรอสักสองสามวัน”

หลังวางสาย จิ่นหลีหยิบมือถือขึ้นมา โหลดแอปฯ แมวข่วนไลฟ์ ทดลองใช้งาน แล้วเข้าไปอ่านบอร์ดพูดคุยของแพลตฟอร์ม

ไม่นานนางก็เจอกระทู้หนึ่งพูดถึงตัวเอง

【คิดเห็นอย่างไรกับจิ่นหลีในรายการสัมภาษณ์เมื่อคืน ที่พุ่งขึ้นอันดับหนึ่งบนกระแสฮอตของไลฟ์สด?】

[จิ่นหลีเหรอ คิดถึงจังเลย เธอคือความทรงจำวัยรุ่นของฉัน!]

[สมาชิกวงสาวชมพูคนหนึ่ง วงหญิงในตำนานของวงการบันเทิงจีนสุดท้าย ใครจะไม่รู้จักล่ะ!]

[วงที่ดับไปนานแล้วจะกลับมาทำไม ให้กระแสเธอทำไมกัน?]

[ขำเลย แค่เธอขึ้นไลฟ์ห้านาที ระบบก็ล่มแล้ว ยอดสมัครสมาชิกใหม่พุ่งกว่า 1 หมื่นในวันเดียว ใครจะสู้ได้! เน็ตไอดอลยังทำไม่ได้เลย!]

[จบแค่มัธยมต้นเอง มีอะไรน่าชมเชย?]

จิ่นหลีเห็นคอมเมนต์สุดท้ายแล้วแววตาสว่างขึ้นทันที เหมือนเจอสิ่งที่อยากลงมือทำไปตลอดชีวิต

(จบตอน)