ตอนที่ 11 กลุ่มสาวชมพูผู้สุดแสนจะน่ารักทรงพลังแห่งจักรวาล!

กลุ่มสาวชมพูผู้สุดแสนจะน่ารักทรงพลังแห่งจักรวาล!

เหล่าชาวเน็ตเลือดสูบฉีดด้วยความตื่นเต้น หน้าจอเต็มไปด้วยคำว่า [สาวชมพู]

ห้องไลฟ์สดขนาดใหญ่ มีผู้ชมออนไลน์ยี่สิบล้านคน ทุกคนต่างพิมพ์คำเดียวกันบนหน้าจอให้ล้นหลาม เห็นได้ชัดว่า “สาวชมพู” ฝังรากลึกในใจคนทั่วประเทศขนาดไหน

ขณะพิมพ์กันรัว ๆ ทุกคนในใจก็หวนคิดถึงเกิร์ลกรุ๊ป “สาวชมพู” ที่แจ้งเกิดดั่งดาวหางเมื่อสี่ปีก่อน

นั่นช่างเป็นยุคที่สวยงามเปล่งประกายยิ่งนัก!

ปีนั้นสาวชมพูออกซิงเกิลเดือนละเพลง รวมทั้งหมดสิบสองเพลง และทุกเพลงต่างขึ้นอันดับหนึ่งในชาร์ตเพลงขายดีประจำเดือน

ซิงเกิลหนึ่งเพลงขายแพงกว่าอัลบั้มดิจิทัลทั้งแผ่น แต่กลับทำยอดขายถล่มทลายยิ่งกว่าอัลบั้มเสียอีก

เพลงของสาวชมพูเปิดในโทรทัศน์ จอขนาดยักษ์กลางศูนย์การค้าใหญ่ก็ฉายเวทีของสาวชมพู ชายหญิงเด็กแก่เดินผ่านถนนต่างฮัมเพลงของพวกเธอ แม้แต่เหล่าป้าสายแดนซ์ยังไม่รอดกฎแห่งความจริงจัง เอาเพลงของพวกเธอมาทำเป็นเวอร์ชันดีเจเต้นสุดร้อนแรง

วงหญิงกลุ่มนี้แทรกซึมเข้าไปในชีวิตผู้คนอย่างรอบด้าน

ยิ่งไปกว่านั้นยังพิชิตใจคนทั้งประเทศด้วย “ความสามารถที่เหนือชั้นอย่างแท้จริง”

และในบรรดาพวกเธอ “จิ่นหลี” ถูกแฟนคลับของวงยกให้เป็นสมาชิกที่อ่อนที่สุดในด้านความสามารถ

เหตุผลก็ง่ายมาก—ร่างกายของจิ่นหลีไม่แข็งแรงนัก เธอทนเวทีที่ใช้พลังสูงไม่ได้ ช่วงครึ่งหลังของการแสดงมักถูกวางตำแหน่งให้ขยับน้อยลงอยู่ด้านหลัง

แฟนคลับจึงเรียกเธออย่างติดตลกว่า “ราชินีครึ่งเวที” — ครึ่งแรกบนเวทีคือราชินี ครึ่งหลังคือคนดู

มีเพียงแฟนคลับของจิ่นหลีเท่านั้นที่ยังพูดด้วยใบหน้าตายด้านได้ว่า “เธอเก่งมาก เก่งที่สุด เก่งระดับตำนานของวงการ!”

ตอนที่จิ่นหลีพูดประโยคนั้น เธอไม่ได้รู้เลยว่าตัวเองเพิ่งโยนระเบิดลูกใหญ่ เธอพูดออกมาอย่างสบาย ๆ เหมือนคุยกับเพื่อน

แล้ว...ก็จบแค่นั้น

หลังจากบอกข่าวกับแฟน ๆ เสร็จ จิ่นหลีก็พูดต่อว่า “ตอนนี้เข้าสู่เวลาเรียนแล้วนะ ฉันจะเริ่มเรียน พวกเธอตามสบายเลย”

[ไอดอลหลี~ แล้วการ์ดรางวัลที่เธอถูกรางวัลล่ะ?]

[ไอดอลหลี ไอดอลหลี ขอจับโชคบ้างได้ไหม!]

[ไอดอลหลี สอนเทคนิคถูกรางวัลอีกหน่อยสิ!]

เหล่าชาวเน็ตพิมพ์ข้อความกันรัว แต่จิ่นหลีก็สุดยอดจริง ๆ พอพูดว่าจะก้มหน้าเรียนก็เรียนทันที สลับหน้าจอไปยังบทเรียนออนไลน์อย่างไม่ลังเล

ผู้ชมจึงได้แต่นั่งจ้องหน้าจอ ดูหัวกลม ๆ ของเธอก้มอยู่กับหนังสือ...อย่างหงอย ๆ

โชคยังดีที่ยังมีสุยหลิงฟางมาช่วยไว้ทัน เธอไม่ได้รบกวนจิ่นหลี เข้ามาในห้องไลฟ์ในฐานะผู้ช่วย จัดการประกาศและจับรางวัลแทน

สุยหลิงฟางคิดว่า ถ้าแค่แจกการ์ดที่ถูกขูดไปแล้วมันก็ดูขี้เหนียวเกินไป

สอนคนจับปลาไม่เท่าให้เบ็ดตกปลา ในเมื่อจิ่นหลีดังเพราะบัตรขูดลุ้นโชค งั้นแจกบัตรลุ้นโชคจริง ๆ ไปเลยดีกว่า

ดังนั้นด้านบนสุดของหน้าห้องไลฟ์ของจิ่นหลีจึงขึ้นประกาศว่า—

[จับรางวัลทุกครึ่งชั่วโมง แจกบัตรขูดลุ้นโชค 100 ใบ ในนั้นจะสุ่มแจกการ์ดรางวัลที่จิ่นหลีถูกรางวัลจริงโดยไม่ต้องจับซ้ำ มาร่วมกันอยู่กับจิ่นหลีตอนเรียนกันเถอะ สู้ ๆヾ(°°)！]

ทีนี้คนที่เดิมคิดจะเปลี่ยนช่องก็หันกลับมาอีกครั้ง นั่งรอหน้าจออย่างว่าง่าย พร้อมเรียนกับจิ่นหลี

ใครกันจะเมินโชคดีได้ลง?

ไม่มีใครต้านทาน “เ ห ตุ ผ ล ข อ ง ก า ร ถู ก ร า ง วั ล” ได้เลย!

เวลาสามชั่วโมงผ่านไปอย่างรวดเร็ว เมื่อแสงอาทิตย์ยามเย็นส่องลอดหน้าต่างมากระทบแก้มของจิ่นหลี ก็ถึงเวลาเย็นพอดี

จิ่นหลียืดตัวบิดขี้เกียจตามเคย แล้วส่งยิ้มซุกซนให้กล้อง

“พลังของวันนี้หมดแล้ว ฉันจะปิดไลฟ์นะ พวกเธอตามสบาย ฉันขอตัวก่อน~”

หน้าจอก็พลันดับมืด

[เฮ้ ๆ บริษัทของจิ่นหลีใจดีจริง ๆ ช่วงแรกแจกครึ่งชั่วโมงทีมันยากเกิน หลัง ๆ เลยปรับเป็นครึ่งชั่วโมงแจก 100 ใบ ทุกสิบนาทีอีก 10 ใบ]

[ฉันได้สิบใบ~]

[ฉันได้หนึ่งร้อยใบ + การ์ดรางวัลของไอดอลหลีเองด้วย...]

[อย่าหนีสิ ขอยืมหางปลานำโชคของเธอให้ฉันจับหน่อย!]

หลังปิดไลฟ์ จิ่นหลีเดินไปยังห้องทำงานของผู้จัดการ ระหว่างทางเจอกับนักแสดงหญิงระดับสองของบริษัทเพียงคนเดียว — เหออี้เสวียน

เหออี้เสวียนกล่าวทักด้วยความเคารพ “คุณครูจิ่นหลี สวัสดีค่ะ”

จิ่นหลีพยักหน้ายิ้มบาง “สวัสดี” แล้วเดินสวนผ่านไป

วงการบันเทิงมีกฎมากมาย แต่จริง ๆ แล้วก็คล้ายกับสังคมทั่วไป

อย่างเรื่องลำดับอาวุโส คนที่ทำงานนานถือเป็นรุ่นพี่ หรือบางคนมองว่าผู้มีฝีมือคือรุ่นพี่ — ไม่ว่ามุมไหนก็ตาม

แต่ในบริษัทเฉินซีเอนเตอร์เทนเมนต์ จิ่นหลีมีสถานะสูงจนแม้แต่ผู้จัดการคนอื่นยังต้องเรียกเธอว่า “คุณครู” ด้วยรอยยิ้ม

เหออี้เสวียนมองตามแผ่นหลังของเธอไปนาน แววตาเต็มไปด้วยความปรารถนาแรงกล้า — นี่แหละตัวจริงของดาราแถวหน้า

แม้จะเคยตกกระแส แต่คนระดับนี้ก็สามารถกลับมาขึ้นจุดสูงสุดได้ทุกเมื่อ!

จิ่นหลีทักทายพี่ฟาง แล้วกลับคอนโดในความคุ้มกันของบอดี้การ์ด หยิบของจากตู้เย็นมาทำข้าวผัดง่าย ๆ ให้ตัวเอง

ร่างนี้มีทักษะทำอาหารติดตัวอยู่แล้ว ฝีมือราวกับเป็นความทรงจำของกล้ามเนื้อ

แม้ตัวเธอเองจะไม่เคยทำอาหารมาก่อน แต่เพียงฝึกแค่สัปดาห์เดียวก็ทำได้เหมือนมืออาชีพ

มื้อนี้เธอเลือกทำข้าวผัดสับปะรด

สับปะรดก็ได้มาจากที่หน้าเคาน์เตอร์บริษัทตอนเย็นก่อนกลับ แอบหยิบชิ้นที่หั่นไว้ไม่กี่ชิ้นมาพอดี

หลังอาหารเสร็จ จิ่นหลีนอนเอนหลังบนโซฟา ในที่สุดก็ยอมให้ตัวเองพักดูโทรศัพท์บ้าง

พอเปิดดูเท่านั้นถึงกับตกใจ เพราะไม่ว่าจะเปิดแพลตฟอร์มไหน ก็มีแต่ข่าวและคลิปของเธอเต็มไปหมด

#จิ่นหลีประกาศกลับคืนสู่เวที#

#รวมคลิปจังหวะลื่นไถลบนเวทีของจิ่นหลี#

#ดอกไม้ประดับที่สวยที่สุดกลับมาแล้ว แฟนบันเทิงจีนเตรียมล้างตาได้เลย#

#จิ่นหลีกลับมาดังอีกครั้ง#

#อีกนานแค่ไหนกว่าสาวชมพูจะได้กลับมารวมตัวกัน#

จิ่นหลีกดเข้าไปดู เห็นผู้คนพูดถึงเธอและเพื่อนร่วมวงกันคึกคัก

แม้วันนี้จะยังไม่ใช่วันครบรอบวง แต่แฟนคลับของวงก็ดีใจกันราวกับถึงวันปีใหม่

พลางเลื่อนอ่านคอมเมนต์ไปเรื่อย ๆ เธอก็ต้องยอมรับความจริงข้อหนึ่งอย่างไม่อยากยอมรับ—

ถ้าเปรียบวงนี้เป็นถังไม้ เธอก็คงเป็นไม้กระดานที่สั้นที่สุดของถัง

เพราะเธอต่างหากที่กำหนดระดับต่ำสุดของวง

ดังนั้นแฟนคลับจึงไม่ได้ห่วงเพียงเส้นทางอาชีพของสมาชิกแต่ละคน แต่ยังห่วงสุขภาพของเธอมากที่สุด

ตราบใดที่สุขภาพของจิ่นหลียังไม่ฟื้นดี วงก็ไม่มีวันได้รวมตัวอีก

ขณะกำลังดูวิดีโออยู่ โทรศัพท์ก็สั่น เป็นข้อความจากกรุ๊ปแชตวีแชต

【กลุ่มแชต “กลุ่มสาวชมพูผู้สุดแสนจะน่ารักทรงพลังแห่งจักรวาล”】

เหลียนฮวา: [ได้ยินมาว่าจิ่นหลีร่างกายดีขึ้นแล้วเหรอ?]

NANA: [!!! จริงเหรอ ฉันกลัวจะเห็นข่าวว่าเธอป่วยหนักในเน็ตเลยไม่กล้าทักไปเลย QAQ]

เจินจู: [ผู้จัดการฉันเพิ่งเล่าให้ฟัง จิ่นหลีโชคดีมาก เธอไปไหว้เทพแล้วขูดการ์ด ถูกรางวัลสองแสน! ขอจับหน่อยสิ ช่วงนี้ฉันซวยสุด ๆ เลย]

ถงถง: [อะไรนะ? มีกล้วยที่ฉันไม่รู้จักด้วยเหรอ ช่วงนี้ตื่นเช้าถ่ายละครจนจะบ้าแล้ว ฉันต้องไปดู!]

ถงถง: [อ๊ากกกก ฉันเห็นแล้ว! จิ่นหลีโชคอะไรเนี่ย ฉันอิจฉาาา!]

เมิ่งเมิ่ง: [โผล่มาหน่อย ฉันกำลังฟ้องบริษัทอยู่ เหนื่อยสุด ๆ กำลังคุยกับต้นสังกัดใหม่พอดี โชคดีที่จิ่นหลีดังกลับมา ฉันยังได้อ้างชื่อเธอไปต่อรองได้อีก ขอยืนนิ่งเท้าเอวหัวเราะ.jpg]

จิ่นหลีไล่เรียงความทรงจำเกี่ยวกับเพื่อนร่วมวงในใจ

แม้โลกภายนอกจะคาดเดาว่าสมาชิกในวงมีปัญหากัน แต่ความจริงตรงกันข้าม พวกเธอสามัคคีและรักกันดีมาก

เพียงแต่ไม่ชอบโชว์ต่อหน้าสื่อ ความสุขหรือความลำบากต่างรู้กันในใจ

จิ่นหลี: [โผล่มาหน่อย ดูชื่อสิ~]

จิ่นหลี: [ชื่อไม่เปลี่ยน นามไม่แปลง จิ่นหลีของพวกเธอยังเป็นปลานำโชคเหมือนเดิม (ยิ้มโชว์เขี้ยว)]

(จบตอน)