ตอนที่ 48  เธอไม่ใช่คนใจบุญ เพียงแค่ทำในสิ่งที่อยากทำเท่านั้น

เธอไม่ใช่คนใจบุญ เพียงแค่ทำในสิ่งที่อยากทำเท่านั้น

อีกงานพรีเซนเตอร์หนึ่งอีกแล้วหรือ?

วันนี้เพิ่งจะออกอากาศตอนที่สองของรายการ ‘PICK~สถานีถัดไปราชินี’ อยู่แท้ ๆ ยังมีพรีเซนเตอร์ติดต่อเข้ามาอีกแล้วหรือ?

จิ่นหลีฟังอยู่ครู่หนึ่ง ก็พบว่าต้นเหตุของเรื่องทั้งหมดต้องย้อนกลับไปตั้งแต่ตอนที่เธอเริ่มไลฟ์สตรีมเรียนหนังสือ

เธอครุ่นคิด “พูดอีกทีนะ หมายความว่าพรีเซนเตอร์คนนี้ เป็นผู้ใช้ของเว็บไลฟ์สตรีมแมวข่วนที่โหวตเลือกขึ้นมาใช่ไหม? พวกเขาอยากให้ฉันไลฟ์เรียนออนไลน์ เรียนไปด้วยกัน?”

“อืม…” จิ่นหลีหยุดไปครู่ สีหน้าดูประหลาดเล็กน้อย “ยังอยากจะสอบเข้ามหาวิทยาลัยอีกครั้ง เพื่อเติมเต็มความฝันในวัยเรียนด้วยหรือ?”

โจวต๋าพยักหน้า “ใช่ ถูกต้องเลย!”

เขายื่นแผ่นสถิติหนึ่งใบให้จิ่นหลีดู

แผ่นสถิตินั้นมาจากเว็บไลฟ์สตรีมแมวข่วน ด้านบนวิเคราะห์จำนวนผู้ชมแต่ละครั้งที่จิ่นหลีเปิดไลฟ์ และระยะเวลาการรับชมเฉลี่ยของผู้ใช้งาน

ในภาพโปรไฟล์ผู้ใช้ แท็ก “การเรียนรู้” “การเติบโต” “การพัฒนา” ครอบครองสัดส่วนถึงห้าสิบเปอร์เซ็นต์

ยิ่งไปกว่านั้น ทุกครั้งที่จิ่นหลีไลฟ์ ยอดคนดูเดี่ยวก็ทะลุสิบล้านคน แมวข่วนจึงเชื่อว่ากลุ่มคนที่รักการเรียนรู้มากที่สุดในทั้งเว็บไซต์ แทบจะประจำอยู่ในห้องไลฟ์ของจิ่นหลี

อีกทั้งบังเอิญว่าแมวข่วนเพิ่งจัดกิจกรรมโหวตเลือกพรีเซนเตอร์ขึ้นมา จิ่นหลีกลับถูกโหวตติดอันดับ อีกทั้งโพสต์หนึ่งเกี่ยวกับ “ความร่วมมือกับเว็บเรียนรู้ด้วยตนเองในการไลฟ์เรียนหนังสือ” ก็ได้รับความนิยมสูงเช่นกัน

ดังนั้นเว็บไลฟ์สตรีมแมวข่วนจึงพิจารณาโดยรวม และต้องการร่วมมือกับจิ่นหลี รวมถึงเว็บเรียนรู้ด้วยตนเอง จัดทำความร่วมมือครั้งนี้ร่วมกัน

เว็บเรียนรู้ด้วยตนเองได้ยอดการเข้าชมเพิ่ม แมวข่วนได้ชื่อเสียงดี จิ่นหลีได้สัญญาพรีเซนเตอร์ ทั้งสามฝ่ายล้วนได้ประโยชน์!

จิ่นหลีเพียงครุ่นคิดอยู่ครู่เดียว ก็ยอมรับทันที

เธอตอบตกลงเร็วเกินไปเสียจนโจวต๋ารู้สึกไม่ค่อยเชื่อสายตา

“เธอไม่ดูค่าพรีเซนเตอร์หน่อยหรือ? ทางแมวข่วนให้มาค่อนข้างต่ำ ไม่ค่อยสอดคล้องกับมูลค่าของเธอตอนนี้ เราสามารถต่อรองราคาเพิ่มเติมได้”

จิ่นหลีส่ายหน้า “ไม่ ฉันไม่ต้องการค่าพรีเซนเตอร์ ฉันสามารถช่วยเป็นพรีเซนเตอร์ให้แมวข่วนได้ แต่ต้องเป็นงานที่เกี่ยวกับเว็บเรียนรู้เท่านั้น

ฉันอยากนำค่าพรีเซนเตอร์นี้มอบให้เว็บเรียนรู้ เพื่อให้พวกเขาปล่อยวิดีโอการสอนที่มีคุณภาพมากขึ้น ไม่เพียงให้ฉันดูได้ แต่ยังให้เหล่าเน็ตไอดอลที่อยากเรียนรู้ได้ดูด้วย”

โจวต๋าตกตะลึง สุยหลิงฟางเองก็อึ้ง “จิ่นหลี นี่เธอ…”

จิ่นหลีพูดอย่างจริงจัง “ฉันเคยลำบากเพราะไม่ได้เรียนหนังสือมาก่อน ตอนที่อายุน้อยต้องออกมาทำงาน เห็นพวกนักเรียนที่ได้เรียนต่อก็อดอิจฉาไม่ได้ อิจฉาความไร้กังวลของพวกเขา อิจฉาที่พวกเขายังได้เรียนต่อ

ตอนนั้นฉันคิดว่า ถ้ามีโอกาสสักครั้ง ฉันจะตั้งใจเรียนให้ดี ฉันเข้าใจความรู้สึกหมดหนทางเพราะขาดความรู้ดี ฉันเลยอยากเอาค่าพรีเซนเตอร์ของฉันออกมา เพื่อให้คนอื่น ๆ ได้มีโอกาสเติมเต็มความฝันในวัยเยาว์ที่กลายเป็นความเสียใจนั้น”

เมื่อพูดถึงตรงนี้ เธอก็ยิ้มสดใสขึ้นมาลึกซึ้ง รอยยิ้มนั้นประหนึ่งแสงอรุณที่ฝ่าทะลุก้อนเมฆหนา แหวกความมืดในท้องฟ้าให้เปล่งประกายออกมาเป็นลำแสง

เจิดจ้าและอบอุ่น

“พี่ฟาง พี่ต๋า ฉันก็ไม่ใช่คนดีอะไรนักหรอก ถ้าเป็นพรีเซนเตอร์เรื่องอื่น ฉันยินดีจะรับเงินนั้นแน่ แต่เรื่องการเรียน ฉันหวังว่าทุกคนจะมีโอกาส อย่างน้อยในช่วงที่ฉันเป็นพรีเซนเตอร์ พวกเขาก็ควรได้โอกาสนั้น”

โจวต๋ากับสุยหลิงฟางสบตากัน แล้วพยักหน้าเงียบ ๆ

สุยหลิงฟางเองก็คิดจะเกลี้ยกล่อมให้จิ่นหลีลองคิดดูอีกที แต่เมื่อคิดถึงชีวิตและอดีตของเธอ ก็พูดอะไรไม่ออก

ในใจได้แต่ถอนหายใจ

จะพูดอะไรได้อีกล่ะ คนที่ต้องออกมาทำงานหนักตั้งแต่อายุน้อยเพราะถูกชีวิตบีบคั้นก็คือตัวน่าสงสารทั้งนั้น

ไม่มีใครเลือกเกิดได้ แต่เรื่องการเรียน ไม่ว่าอายุเท่าไร ก็ไม่ถือว่าสายเกินไป

โจวต๋าแม้ไม่รู้รายละเอียดชีวิตของจิ่นหลี แต่ก็รู้ว่าบรรยากาศตอนนี้ไม่เหมาะจะพูดเรื่องนั้นต่อ จึงรีบเปลี่ยนหัวข้อ

เขายิ้ม “งานที่สองนี้ ต้องให้เธอเป็นคนเลือกเองแล้วล่ะ”

“เลือก?” จิ่นหลีถามอย่างสงสัย

“ต้องเริ่มจากเรื่องของลวีซานเจี๋ยก่อน” โจวต๋าพูดช้า ๆ

เรื่องทั้งหมดนั้นเรียบง่ายมาก ลวีซานเจี๋ยจงใจถ่วงเวลาในการซ้อมจนถูกเปิดโปง ทำให้แฟนคลับของวงไม่พอใจรายการอย่างมาก บุกเข้าเว็บไซต์หลัก คิดว่าทีมงานมีช่องโหว่ หรือไม่ก็จงใจ

เมื่อสมาชิกวงสาวน้อยสีชมพูคนอื่น ๆ เข้าร่วม สายตาของชาวเน็ตก็หันไปจับจ้องที่เหลียนเป่าจือ คิดว่าต้องเป็นคำสั่งของเธอแน่ ๆ ถึงทำให้ผู้จัดการกล้าทำแบบนั้น

พูดได้ว่า ตอนนี้การคาดเดาของแฟนคลับทั้งหมดล้วนตีความไปในทิศทางที่เลวร้ายที่สุด

ตอนนั้นเอง ช่องลิงก์ผลไม้ ช่องฟ้าสีคราม และช่องคูลคูลที่ออกอากาศรายการประกวดแบบเดียวกัน ต่างก็เริ่มลงมือ

สามแพลตฟอร์มวิดีโอใหญ่ไม่ได้นัดหมายกัน แต่กลับเชิญชวนจิ่นหลีให้ไปร่วมรายการ ยังจะให้ไปในฐานะเมนเทอร์ประจำอีกด้วย

จิ่นหลี: …

ขอแค่ได้กลั่นแกล้งช่องเพนกวิน พวกนั้นก็พอใจแล้วใช่ไหม?

จิ่นหลีลังเลเล็กน้อย “พูดตามตรง ร่างกายของฉันไม่เหมาะจะทำงานเข้มข้น ถ้าต้องไปเป็นเมนเทอร์จริง ๆ ฉันคิดว่าคงไม่ไหว

อีกทั้งยังมีเหตุผลสำคัญอีกอย่าง ฉันไม่สามารถสอนผู้เข้าแข่งขันได้ ฉันว่ามีบางคนเก่งกว่าฉันเสียอีก เวลายืนบนเวที ฉันก็รู้สึกกล้า ๆ กลัว ๆ นิดหน่อย”

สุยหลิงฟางถอนหายใจ “เธอนี่แหละซื่อเกินไป!”

จิ่นหลีพยักหน้า “ใช่ ฉันก็ว่างั้นแหละ ฉันหน้าบางไปหน่อย”

โจวต๋ามองสองคนนี้ผลัดกันพูดเหมือนเด็กมีปัญหา จนปวดหัว “แล้วตกลงจะไปไหม?”

จิ่นหลีลองเกริ่น “หรือว่า…ไม่ไปดี?”

โจวต๋ากำลังจะพูดต่อ จู่ ๆ โทรศัพท์ในบริษัทก็ดังขึ้นมา

เขารีบคว้ามือจิ่นหลีไว้แน่น ก่อนจะรับสาย

จิ่นหลี: …

“สวัสดีครับ เชินซีเอนเตอร์เทนเมนต์ ไม่ทราบว่าคุณเป็นใคร?”

“คุณจิ่นหลีหรือครับ” โจวต๋าชำเลืองมองเธอ “เธอไม่อยู่ มีเรื่องอะไรฝากบอกฉันได้ เดี๋ยวฉันจะจดไว้”

โจวต๋าได้ยินบางอย่างชัดเจน สีหน้าแปลกใจ ก่อนจะแสดงความดีใจออกมาทันที

“ดี ๆ ๆ ได้เลย ผมจะถ่ายทอดให้ครบทุกคำ คุณวางใจได้ เดี๋ยวผู้จัดการของเธอจะติดต่อไป ฝากเบอร์โทรไว้ให้ผมด้วย...”

ผ่านไปไม่นาน โจวต๋าวางสายโทรศัพท์ แล้วชูกำปั้นขึ้นในอากาศอย่างตื่นเต้น

เขาพูดอย่างดีใจ “ทางรายการ ‘PICK~สถานีถัดไปราชินี’ โทรมา พวกเขาอยากเชิญจิ่นหลีเข้าร่วมการถ่ายทำตอนหลักตอนที่สาม ในฐานะเจ้าหน้าที่ให้คำปรึกษาด้านจิตใจ!”

จิ่นหลีงงงวย “ว่าไงนะ ตำแหน่งอะไรนะ?”

สุยหลิงฟางพูดแทรก “อันนี้ฉันรู้ เป็นฝ่ายดูแลเบื้องหลัง ไม่สิ คือให้คำปรึกษาทางจิตใจกับผู้เข้าแข่งขัน คุยเล่นปรับอารมณ์ งานแค่พูด ไม่ต้องขึ้นเวที”

พูดกันมาถึงขั้นนี้ จิ่นหลีก็รู้ว่าคงหลีกไม่พ้น จึงตอบรับอย่างเด็ดขาด “ได้ งั้นก็เลือกรายการ ‘PICK~สถานีถัดไปราชินี’ นี่แหละ”

ในบรรดารายการประกวดทั้งสี่ รายการของช่องเพนกวินนี้ถือว่าเป็นรายการดังที่สุด แม้คนโง่ก็รู้ว่าควรเลือกอันไหน

หลังจากกินข้าวกับพี่ฟางและพี่ต๋าเสร็จ จิ่นหลีก็กลับอพาร์ตเมนต์

พักผ่อนไปครู่เดียว เธอก็เปิดไลฟ์แมวข่วนทันที

[คุณที่ติดตามจิ่นหลีได้เริ่มไลฟ์แล้ว~]

ตอนที่จิ่นหลีกำลังปรับกล้อง มีแฟนคลับและชาวเน็ตเข้ามามากมาย ไม่นานจำนวนผู้ชมก็แตะหนึ่งล้านคน

[ทันแล้ว! ช่วงนี้ไม่ได้ดูไอดอลหลีไลฟ์เรียนเลย รู้สึกไม่ชินเลย เรียนคนเดียวเบื่อมาก แถมง่วงตลอด!]

[เห็นด้วย ในที่สุดไอดอลหลีก็จะเรียนแล้วสินะ!]

[ฮือ ไอดอลหลี ฉันต้องการเธอมากเลย ฉันพบว่าพอเรียนกับเธอ ฉันจดจ่อได้ดีมาก]

จิ่นหลีเห็นคอมเมนต์นี้ ก็จดไว้ในใจแล้วพูดว่า “ช่วงนี้งานยุ่งนิดหน่อย ยุ่งกับการถ่ายโฆษณาเครื่องสำอางโดะมี่ เอ้อ รูปพรีเซนเตอร์ออกแล้ว แต่โฆษณายังไม่ออกนะ รอดูกันได้เลย”

จากนั้นเธอก็เปลี่ยนเรื่องอย่างอารมณ์ดี “เอาล่ะ ไหน ๆ ทุกคนก็รอให้ฉันมาเรียนแล้ว งั้นไม่พูดพร่ำละ เริ่มภารกิจเรียนวันนี้กันเถอะ!”

แฟนคลับยังไม่อยากให้จิ่นหลีเริ่มเรียน อยากให้เธอเล่าเรื่องชีวิตประจำวันอีกหน่อย แต่เธอก็ก้มหน้าอย่างคล่องแคล่ว มือคลิกไม่กี่ที หน้าจอก็แบ่งเป็นสองส่วน เสียงสอนที่เคร่งครัดของครูดังขึ้นช้า ๆ

แฟนคลับรีวิวแซวว่า [จิ่นหลีก็คือจิ่นหลี ถ้าเธอพูดเรื่องตัวเองมากกว่านี้อีกคำเดียว ฉันถือว่าแพ้!]

(จบตอน)