บทที่ 5 มหกรรมช้อปแหลก

บทที่ 5 มหกรรมช้อปแหลก
วันที่ 24 กรกฎาคม 2026
เหลือเวลาอีก 120 วัน ก่อนจะถึงวันสิ้นโลกในวันที่ 21 พฤศจิกายน
หลี่อวี่วิ่งเทรลในป่าเป็นระยะทางห้ากิโลเมตร ก่อนจะกลับมาอาบน้ำที่บ้าน การที่เขาต้องกลับมาอยู่ใน ร่างกายกากๆ นี้หลังจากผ่านความโหดร้ายในยุควันสิ้นโลกมาแล้ว มันทำให้เขาหงุดหงิดไม่น้อย
ความจริงแล้ว พื้นฐานร่างกายเดิมของหลี่อวี่ก็ถือว่าดีใช้ได้
ส่วนสูง 183 เซนติเมตร น้ำหนัก 75 กิโลกรัม กล้ามเนื้อหน้าท้องหกห่อก็พอมีให้เห็นลางๆ
แต่สำหรับหลี่อวี่ที่ผ่านการเกิดใหม่ ร่างกายนี้ยังถือว่าอ่อนแอเกินไป มันทำให้เขาไม่สามารถทำท่าทางผาดโผนหรือการเคลื่อนไหวระดับสูงหลายอย่างได้ดั่งใจ
ดังนั้นช่วงเวลาหลังย้อนกลับมานี้ เขาจึงทุ่มเทให้กับการอัปเกรดสมรรถภาพร่างกายอย่างหนัก
อาบน้ำกินมื้อเช้าเสร็จ หลี่อวี่ก็รีบไปตรวจสอบความคืบหน้าที่ฐานทัพ
ภาพห้องใต้ดินและตัวบ้านที่ก่อสร้างเสร็จสิ้นแล้วตรงหน้า ทำให้เขารู้สึกอารมณ์ดีขึ้นมาทันตา
ตอนนี้ตัวบ้านกำลังอยู่ในขั้นตอนตกแต่งภายใน ระบบน้ำไฟเสร็จเรียบร้อย
หลี่อวี่ควักเงิน 3 ล้านหยวน สั่งซื้อแผงโซลาร์เซลล์จากบริษัทจงเคอโฟโตโวลตาอิก และด้วยความที่กลัวว่าอนาคตจะหาอะไหล่ซ่อมยาก เขาจึงซื้อเผื่อไว้สำรองอีกหลายชุด
แถมยังสั่งให้ หลี่หาง น้องชายตัวดี คอยตามประกบช่างติดตั้งเพื่อเรียนรู้วิธีการทั้งหมด
แม้การเรียนรู้หน้างานแบบงูๆ ปลาๆ จะไม่เชี่ยวชาญเป๊ะปัง แต่ด้วยอายุการใช้งานของแผงโซลาร์ที่ยาวนานถึง 30 ปี ถ้าเก็บรักษาชุดสำรองพวกนี้ให้ดีๆ ก็ใช้กันยาวๆ จนลืม
เมื่อติดตั้งระบบเสร็จสิ้น ตามสเปกของอุปกรณ์ชุดนี้ มันสามารถผลิตไฟฟ้าได้เกือบ 100,000 กิโลวัตต์ต่อปี
เมื่อโครงสร้างพื้นฐานเสร็จสิ้น...
ตอนนี้มีเรื่องเร่งด่วนที่ต้องเร่งสปีดให้ไวที่สุด
ตุนเสบียง!
แม้สองเดือนมานี้ หลี่อวี่จะทยอยสั่งของออนไลน์ตามรายการที่ลิสต์ไว้ในสมุดคู่มือบ้างแล้ว
แต่เขายังไม่กล้าสั่งแบบล้างผลาญ เพราะซื้อมาก็ไม่มีที่เก็บ
ก่อนหน้านี้โกดังใต้ดินยังสร้างไม่เสร็จ ไฟก็ยังไม่เข้า เลยทำได้แค่ซื้อทีละนิดละหน่อย
จะเอาไปกองไว้ที่บ้านตึกสามชั้นที่อยู่ตอนนี้ก็ได้ แต่มันเสียเวลาขนย้ายไปฐานทัพอีกรอบ
เขาเลยรอให้โกดังใต้ดินเสร็จสมบูรณ์ แล้วค่อยขนย้ายทีเดียวจบ
สิ่งที่น่าสนใจคือ ถนนคอนกรีตเส้นเล็กๆ ที่เชื่อมต่อจากถนนทางหลวงชนบทหมายเลข 319 เข้าสู่พื้นที่ก่อสร้าง ระยะทางประมาณสองกิโลเมตร
หลี่อวี่จงใจสร้างถนนกว้างไม่เกิน 5 เมตรเส้นนี้ ตัดผ่านจุดที่ป่าทึบที่สุด เพื่อให้ต้นไม้ใบหญ้าช่วยอำพรางสายตาจากถนนใหญ่ ไม่ให้ใครมองเห็นความเคลื่อนไหวภายใน
ยิ่งถนนเส้นนี้มีทางโค้งหักศอกอีกหลายจุด ยิ่งเพิ่มความลึกลับซับซ้อนเข้าไปอีก
เมื่อขับรถผ่านทางเล็กๆ นี้เข้ามาประมาณ 100 เมตร ก็จะพบกับประตูเหล็กกล้าขนาดมหึมาที่เชื่อมด้วยแผ่นเหล็กสองชั้น
สูง 5 เมตร กว้าง 8 เมตร หนาเกือบ 30 เซนติเมตร เป็นประตูบานคู่ที่ดูน่าเกรงขาม
ด้านบนของประตูยังไม่ได้เทปูนปิดคาน ดังนั้นตอนนี้ไม่ว่าของจะสูงแค่ไหนก็ขนเข้ามาได้สบาย
ขนาดของประตูนี้ หลี่อวี่คำนวณมาอย่างดี โดยเผื่อระยะจากขนาดรถบรรทุกบวกพื้นที่ว่างเข้าไปแล้ว
แค่ประตูบานนี้บานเดียว ก็ผลาญเงินเขาไปหลายแสนหยวน
ข้างๆ ประตูยักษ์ ยังมีประตูเล็กสำหรับคนเดินเข้าออก สูง 2.5 เมตร กว้าง 1.5 เมตร ซึ่งทำจากเหล็กกล้าเช่นเดียวกัน
หลี่อวี่ยืนอยู่กลางโกดังใต้ดินอันกว้างขวาง มองดูพื้นที่ว่างเปล่ากว่า 2,000 ตารางเมตร
ในใจพลุ่งพล่านไปด้วยความฮึกเหิม
ภายในสองเดือนนี้ เขาจะยัดที่นี่ให้เต็มทุกตารางนิ้ว!
ด้วยความละเอียดรอบคอบ หลี่อวี่แบ่งโซนพื้นที่ 2,000 ตารางเมตรนี้ออกเป็นหมวดหมู่ ทั้งอาหาร ยา เสื้อผ้า ของใช้สุขอนามัย เชื้อเพลิง สินค้าสำหรับแลกเปลี่ยน เครื่องมือช่าง และอื่นๆ
มีการตีเส้นแบ่งเขตชัดเจน เป็นระเบียบเรียบร้อย เพื่อให้ง่ายต่อการค้นหาในอนาคต
ตามงบประมาณที่หลี่อวี่วางไว้ เงินรางวัลลอตเตอรี่ 30 ล้าน รวมกับเงินกู้ 20 ล้าน รวม 50 ล้านหยวน
เขาแบ่งงบ 25 ล้านสำหรับก่อสร้างฐานทัพ และอีก 25 ล้านสำหรับกว้านซื้อเสบียง
หลี่อวี่กางรายการสั่งซื้อที่เตรียมไว้
เขาโบกมือเปรี้ยงเดียว นิ้วรัวหน้าจอมือถือ ไล่โทรหาตัวแทนค้าส่งรายใหญ่ทุกเจ้า!
เปิดโหมดช้อปปิ้งบำบัดขั้นสุด!!!
ซื้อ! ซื้อ! ซื้อแม่มให้หมด!
เสบียงยังชีพทั้งหมดคำนวณสำหรับเลี้ยงคน 50 คน เป็นเวลา 20 ปี
เขายังโทรไปหาน้องสาว ถามว่า "10 อย่างที่อยากได้ที่สุดคืออะไร"
แล้วก็จัดมาให้ครบทุกรายการ
ที่เด็ดคือ หลี่อวี่พาอาเล็ก หลี่หงเฉิง กับน้องชาย หลี่หาง ไปโชว์รูมรถยนต์ จัดการถอยรถกระบะฟอร์ด 3 คัน และรถเอสยูวี 6 ที่นั่งอีก 2 คัน
แต่สิ่งที่เขาไม่ซื้อคือรถบรรทุก เพราะที่บ้านทำธุรกิจท่อคอนกรีต มีรถบรรทุกส่งของอยู่แล้ว 2 คัน
แน่นอน... รถทั้ง 5 คันนี้กู้ไฟแนนซ์ซื้อ ผ่อนงวดให้นานที่สุดเท่าที่จะทำได้
โลกจะแตกอยู่แล้ว ไม่ใช้เครดิตชักดาบตอนนี้จะไปใช้ตอนไหน?
ในใจหลี่อวี่มีแค่เสียงเดียวที่ดังก้อง... เอามาให้พี่ซะดีๆ!
ของทุกอย่างที่ซื้อ ถ้าผ่อนได้ผ่อน ถ้ากู้ได้กู้
ตอนขับรถกลับ บังเอิญสวนกับพ่อบนถนนในหมู่บ้านพอดี
หลี่หงหยวนเห็นขบวนรถ แล้วได้ยินหลี่หางตะโกนบอกว่าเป็นรถที่พี่ชายซื้อมาทั้งหมด แกถึงกับอ้าปากค้าง "ชาวบ้านเขาซื้อรถทีละคัน แกเล่นซื้อยังกับจะมาเปิดเต็นท์รถหรือไง?"
หลี่อวี่ไม่ได้อธิบายอะไรมาก นี่แค่น้ำจิ้ม เดี๋ยวเจอขบวนรถขนส่งเสบียงเป็นตันๆ เข้ามา พ่อคงช็อกกว่านี้
ผิดกับเจ้าหลี่หางที่ตื่นเต้นจนเก็บทรงไม่อยู่ ตาตี่ๆ ของมันหยีลงด้วยรอยยิ้ม ทะเล้นถามพี่ชายว่า "พี่! ในกองนี้มีของผมสักคันไหมเนี่ย?"
หลี่อวี่เห็นท่าทางน้องชายก็หลุดขำ
"มีสิ เอสยูวีคันนั้นยกให้แก"
หลี่หางร้องลั่น "โอเย้! พี่ชายสุดยอด! ตั้งแต่สอบใบขับขี่ผ่านมา แทบไม่ได้แตะพวงมาลัยเลยวุ้ย"
มองดูน้องชายดีใจเป็นเด็กๆ หลี่อวี่ก็นึกย้อนไปถึงตอนเด็กๆ ที่เขาไล่เตะมัน
เขาคิดในใจ... ยังไงมันก็ยังเป็นเด็กอยู่วันยังค่ำ
อาเล็กหลี่หงเฉิงที่นั่งมาด้วย แม้จะตกใจกับจำนวนรถ แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรสักคำ
หลี่อวี่แจกน้ำดื่มให้พนักงานส่งรถคนละขวด พร้อมอัดฉีดอั่งเปาให้คนละ 100 หยวน แม้การส่งรถจะเป็นหน้าที่ แต่สินน้ำใจเล็กน้อยคือกฎการอยู่ร่วมกันของมนุษย์
พนักงานรับเงินยิ้มแก้มปริ ชมเปาะว่าเสี่ยหลี่ช่างรู้ธรรมเนียม
หนึ่งในพนักงานถามขึ้น "เสี่ยหลี่ครับ ซื้อรถเยอะแยะขนาดนี้จะเอาไปทำอะไรเหรอครับ?"
หลี่อวี่ตอบแบบขอไปที "คนในบ้านเยอะครับ ปกติก็ต้องขนของอยู่แล้ว เลยซื้อทีเดียวเลย" พูดจบก็เตรียมจะขับรถเข้าไป
พนักงานดูออกว่าหลี่อวี่ยุ่งๆ เลยคุยอีกไม่กี่คำแล้วขอตัวกลับ
ใช่แล้ว... หลี่อวี่ไม่ยอมให้พนักงานพวกนี้เข้าไปในฐานทัพ แม้แต่จะให้เห็นประตูก็ยังไม่ได้
เรื่องฐานทัพ ยิ่งคนรู้น้อยยิ่งดี จะได้ไม่มีใครมาจ้องจะเล่นงานทีหลัง
หลี่อวี่พาน้องชายและอาเล็ก ทยอยขับรถเข้าไปจอดในฐานทัพทีละคัน
วันรุ่งขึ้น เขาพาหลี่หางเข้าเมือง เพราะร้านที่เขาสั่ง อาวุธ ไว้ติดต่อมาว่าของพร้อมแล้ว ให้ไปรับได้เลย
ร้านนี้เป็นร้านทำดาบและหน้าไม้โดยเฉพาะ หลี่อวี่หาอยู่นานมากกว่าจะเจอ แถมต้องใช้เงินเบิกทางถึงจะเจอคนขายที่ยอมคุยด้วย
พวกนี้เป็นพ่อค้าตลาดมืด ไม่กลัวกฎหมาย กลัวแต่เงินไม่ถึง
อย่างแรกคือราชาแห่งอาวุธเย็นต่อต้านการก่อการร้าย — หน้าไม้คอมพาวด์ รุ่นใหม่ล่าสุด 20 คัน ราคาคันละ 19,888 หยวน แถมลูกดอก 30 ดอก
แต่เพื่อความชัวร์ หลี่อวี่สั่งลูกดอกเพิ่มอีกคันละ 270 ดอก
รวมทั้งหมด หน้าไม้ 20 คัน ลูกดอก 6,000 ดอก
นอกจากนี้ยังซื้อดาบยาว ดาบคาตานะ ดาบใบโค้ง อีก 40 เล่ม รวมถึงชุดเกราะป้องกันต่างๆ
แต่พ่อค้าหัวดื้อ ไม่ยอมลับคมดาบให้ โดยอ้างความปลอดภัย
สุดท้ายหลี่อวี่ยื่นคำขาด "ถ้าไม่เปิดคมให้ ก็ยกเลิกออเดอร์ทั้งหมด" เป็นการขู่เล็กๆ
แล้วตบด้วยลูกอมหวานเจี๊ยบ "ถ้าทำให้ ผมเพิ่มค่าเปิดคมให้อีก 100,000 หยวน"
เจอไม้นี้เข้าไป พ่อค้าก็ยอมตกลงทันที
ตอนจ่ายเงิน พ่อค้ามองหน้าหลี่อวี่เหมือนมองคนบ้า
ใครมันจะซื้อดาบเยอะแยะขนาดนี้ แถมยังสั่งเปิดคมอีก! เหมือนคนโรคจิตที่เขียนไดอารี่ฆาตกรรมชัดๆ
เขากับน้องชายช่วยกันขนของขึ้นรถกระบะหลายรอบกว่าจะหมด
ขากลับไม่กล้าขึ้นทางด่วน ขับเลาะทางธรรมดากลับฐานทัพด้วยใจระทึก
โชคดีที่ไม่เจอด่านตำรวจ ไม่งั้นคงอธิบายกันยาวจนลิ้นพันกัน
พอยกของเสร็จ ทั้งคู่ก็เหงื่อท่วมตัว
น้องชายไม่ถามอะไรสักคำ แต่หน้าตานี่ตื่นเต้นสุดขีด
หลี่อวี่กำชับว่าห้ามบอกพ่อแม่ และห้ามแพร่งพรายให้ใครรู้เด็ดขาด
หลี่หางทำหน้า "ผมรู้เฮีย ผมเข้าใจ" แล้วก็เดินส่ายตูดผิวปากไปอาบน้ำอย่างอารมณ์ดี
หลี่อวี่มองตามหลังน้องชาย... อุตส่าห์เตรียมคำแก้ตัวไว้ตั้งเยอะ ไม่ได้ใช้สักคำ
ไอ้เด็กเปรตเอ๊ย
หลี่อวี่เอาอาวุธทั้งหมดไปเก็บในมุมลับตาของโกดัง ล็อกกุญแจดอกใหญ่แน่นหนา กุญแจดอกนี้เขาพกติดตัวตลอดเวลา
คืนนั้น หลี่อวี่เริ่มติดต่อซัพพลายเออร์อาหารที่หาข้อมูลไว้ ทั้งข้าวสาร น้ำมัน เกลือ ซอสปรุงรส ชา ฯลฯ
นัดแนะเวลาส่งของทีละเจ้า
จากนั้นก็เปิดคอมพิวเตอร์ ไล่ดาวน์โหลดภาพยนตร์ ละคร ซีรีส์ สารคดี รายการวาไรตี้ ที่มีอยู่ในท้องตลาดให้เกลี้ยง
เพื่อการนี้ เขาซื้อ SSD 100 ตัว และ HDD อีก 100 ตัว ความจุตัวละ 10TB รวมความจุทั้งหมดเกือบ 2,000TB
แถมยังซื้อตู้เซิร์ฟเวอร์ความจุสูงมาอีกหลายตู้
ถ้าคิดเฉลี่ยไฟล์วิดีโอละ 1GB เขาเก็บได้ถึง 2,000,000 เรื่อง
แน่นอน... หนังผู้ใหญ่ สิ่งจำเป็นสำหรับลูกผู้ชาย ก็ถูกโหลดมาเป็นพันๆ เรื่อง
ด้วยประสบการณ์ความโสดมาหลายปี เว็บไซต์พวกนี้อยู่ในหัวเพียบ เขาโหลดมาเพื่อ ยกระดับจิตใจ ล้วนๆ การได้ดูหนังแอ็กชันของดาราญี่ปุ่นชื่อดังบ้างเป็นครั้งคราว ย่อมดีต่อสุขภาพกายและใจ
พร้อมกันนั้น เขายังดาวน์โหลด E-book มหาศาล ตั้งแต่ตำราเรียนภาคบังคับ ยันคู่มือการเกษตร ป่าไม้ ปศุสัตว์ ประมง
ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ เคมี ฟิสิกส์ ปรัชญาการเมือง... และซื้อ Kindle มาไว้อ่านอีกหลายเครื่อง
เขายังไปเหมาแผ่น VCD เพลงเก่าจากร้านที่กำลังจะเจ๊ง จ่ายไป 150,000 หยวน กวาดมาหมดร้าน
มองดูคอมพิวเตอร์ 5 เครื่องที่กำลังรันดาวน์โหลดพร้อมกัน แล้วเหลือบไปมองกองคอมพิวเตอร์อีกหลายร้อยเครื่องที่วางเรียงรายอยู่ข้างล่าง พร้อมโทรศัพท์มือถือหัวเว่ยรุ่นใหม่ล่าสุด และแท็บเล็ตอีกหลายร้อยเครื่องที่ยังไม่แกะซีล
เขาตบหน้าผากตัวเองฉาดใหญ่ เยอะจนปวดหัวเลยวุ้ย
หลี่อวี่ยังแวะไปร้านหนังสือเก่า ขนหนังสือกลับมาเต็มคันรถบรรทุกอีก 3 รอบ
อ้อ ลืมบอกไป เพื่อนสมัยเรียนที่ออกแบบวิลล่าให้ หลังจากได้แบบมา หลี่อวี่แก้แบบนิดหน่อย โดยเน้นเสริมความแข็งแกร่งและความปลอดภัยเป็นหลัก
วิลล่าหลังใหญ่สุดขนาด 300 ตารางเมตรตรงกลาง เขาเจาะชั้นใต้ดินชั้นแรกทำเป็นโรงหนังส่วนตัวขนาด 30 ตารางเมตร
มีฟิตเนส ห้องเล่นไพ่ และโซนพักผ่อนครบวงจร
บ้านหลังนี้คือหัวใจหลักที่เขาใส่ใจที่สุด ทุ่มงบไปเกือบ 2 ล้านหยวน
ส่วนวิลล่าอีก 4 หลังที่เหลือแค่ตกแต่งแบบเรียบง่าย
เวลาผ่านไปไวเหมือนโกหก
ฐานทัพค่อยๆ เปลี่ยนแปลงไปทุกวัน
ตอนที่รถบรรทุกหนักเกือบ 40 คัน ขับเรียงแถวลงไปในโกดังใต้ดิน หลี่หงหยวนถึงกับช็อกตาตั้ง
พ่อด่าหลี่อวี่ชุดใหญ่ว่าใช้เงินล้างผลาญ
"ซื้อมาขนาดนี้ ชาตินี้จะกินหมดไหมห้ะ?"
แต่หลี่อวี่ก็แข็งกร้าว บอกพ่อว่าไม่ต้องมายุ่ง ทำเอาพ่อโกรธจนกัดฟันกรอด
เสบียงส่วนใหญ่ขนส่งมาจากต่างมณฑล
หลี่อวี่ยอมจ่ายแพงกว่าปกติ เพื่อจ้างซัพพลายเออร์พวกนี้ให้ขนของมาส่งพร้อมคนงานยกของ
งานนี้เลือดซิบ แต่ก็คุ้มค่า
เพราะเขาต้องการปิดบังไม่ให้คนแถวนี้รู้ว่าเขาขนอะไรเข้ามา พอวันสิ้นโลกมาถึง กฎหมายไม่มีความหมาย ระยะทางที่ห่างไกลจะทำให้คนขับรถพวกนี้กลับมาที่นี่ได้ยาก
ต่อให้อยากมา ก็ต้องข้ามจังหวัดมา
และในยุคที่ซอมบี้ครองเมือง การเดินทางไกลขนาดนั้น แทบจะเป็นไปไม่ได้เลย