บทที่ 9 อย่าฟัน แทงสิ!

บทที่ 9 อย่าฟัน แทงสิ!
หลี่หางที่เพิ่งจะได้สติกลับมาจากภาพเหตุการณ์เมื่อครู่ ร้องถามด้วยความประหลาดใจ
"พี่ ไปเอามาตอนไหนเนี่ย ผมไม่ทันเห็นเลย"
หลี่อวี่ไม่ได้ตอบคำถาม แต่ยกนิ้วชี้ขึ้นแตะริมฝีปากเป็นสัญญาณให้เงียบ เหมือนว่าเขากำลังได้ยินอะไรบางอย่าง
บรรยากาศรอบข้างเงียบสงลงทันที
เมื่อลองตั้งใจฟัง จะได้ยินเสียงไซเรนรถตำรวจดังระงมไปทั่วเมือง สลับกับเสียงกรีดร้องโหยหวนเป็นระยะ เสียงเหล่านั้นฟังดูแหบพร่าและหวาดกลัวราวกับได้เห็นสิ่งที่น่าสยดสยองที่สุดในชีวิต
ทั้งสามคนมองหน้ากัน ก่อนจะรีบขึ้นรถอย่างรู้ใจ
รถออฟโรดสตาร์ทเครื่องยนต์คำรามกึกก้อง หลี่อวี่ขับพาทุกคนมุ่งหน้าออกจากตัวเมือง
เมื่อขับผ่านซูเปอร์มาร์เก็ตจุดเดิม หลี่อวี่เห็นตำรวจสองนายนั้นยังคงเดินวนเวียนอยู่ที่เดิม แสงไฟหน้ารถสาดไปกระทบใบหน้าที่เหม่อลอยและเต็มไปด้วยจุดด่างดำน่าขยะแขยง
หลี่อวี่หรี่ตามองพลางเหยียบเบรกจนรถหยุดกึก เขาหันไปสั่งเสี่ยวลู่ที่นั่งอยู่เบาะข้างคนขับ
"นายอยู่บนรถ ดูแลแม่นายให้ดี ห้ามลงมาเด็ดขาด"
ไม่มีเวลาให้อธิบายมากความ เขาเปิดประตูลงจากรถทันที เสี่ยวลู่ที่เพิ่งเข้ามหาวิทยาลัย เป็นวัยรุ่นอายุ 18 ปีที่กำลังเลือดร้อน แต่เมื่อเจอเหตุการณ์พลิกผันกระทันหันแบบนี้ ก็อดที่จะตื่นตระหนกไม่ได้
เสี่ยวลู่ลดกระจกลงถามด้วยความกลัว
"พี่อวี่ จะไปทำอะไรครับ?"
เมื่อเห็นน้องลดกระจกลง หลี่อวี่ก็ของขึ้นทันที เขาพยายามสูดหายใจลึกข่มอารมณ์หงุดหงิด แล้วหันกลับไปพูดกับเสี่ยวลู่
"เคยดูหนังซอมบี้ไหม? ตอนนี้ซอมบี้มันระบาดแล้ว นายเป็นลูกผู้ชายแล้วนะ เข้าใจที่พูดใช่ไหม?"
เสี่ยวลู่มองไปที่ซอมบี้สองตัวที่เดินโซซัดโซเซอยู่ข้างหน้า เห็นใบหน้าสยดสยองพวกนั้นแล้วก็ขนลุกซู่ แต่เมื่อได้ยินคำพูดของหลี่อวี่ เขาก็รวบรวมความกล้าพยักหน้าอย่างหนักแน่น
"ปิดหน้าต่างซะ ถ้าฉันไม่สั่ง ห้ามเปิดประตูเด็ดขาด เข้าใจนะ?"
เมื่อเห็นหลี่อวี่ในมาดที่เปลี่ยนไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง เสี่ยวลู่ก็พยักหน้ารับคำ แล้วรีบหมุนกระจกขึ้น
หลี่หางที่ขับตามมาข้างหลังเห็นพี่ชายจอดรถ ก็จอดตาม
ขณะที่เขากำลังจะเปิดประตูลงไป หลี่อวี่เห็นเข้าพอดีจึงรีบตะโกนห้าม
"อย่าลงมา!"
แต่หลี่หางคว้ามีดจากเบาะข้างคนขับ แล้วเปิดประตูลงมาโดยไม่ฟังเสียงทัดทาน
"แกจะทำบ้าอะไรวะ!!?"
สิ้นเสียงตวาด ซอมบี้ตำรวจสองตัวนั้นก็ค่อยๆ เคลื่อนตัวเข้ามาหาพวกเขา แล้วตัวหนึ่งก็โผล่มาอยู่ข้างหลังหลี่หางพอดี
"พี่หาง! ระวังข้างหลัง!"
เสี่ยวลู่ที่มองดูอยู่ในรถตะโกนลั่น
หลี่อวี่พุ่งตัวออกไปราวกับเสือชีตาห์
หลี่หางเพิ่งจะหันกลับไป ก็จ๊ะเอ๋กับซอมบี้ในชุดตำรวจที่ยืนห่างไปไม่ถึง 1 เมตร
ฉัวะ!
หลี่อวี่ฟันมีดเข้าที่ด้านข้างอย่างจัง เลือดสาดกระเซ็น
ตุบ!
หัวของซอมบี้กระเด็นหลุดจากบ่า แล้วร่วงลงกระแทกพื้นเสียงดังสนั่น!
หลี่หางยืนตะลึง อ้าปากค้าง มองดูพี่ชายตัวเองตัดหัวคน... ไม่สิ ตัดหัวซอมบี้ขาดกระเด็นต่อหน้าต่อตา
"ว้ากกก!"
หลี่หางกรีดร้องด้วยความตกใจ! ในขณะที่ซอมบี้อีกตัวกำลังพุ่งเข้ามาใกล้ ระยะห่างไม่ถึง 5 เมตร
เพียะ!
หลี่อวี่ตบหน้าหลี่หางฉาดใหญ่จนหน้าหัน น้องชายถึงกับมึนตึ้บ
จากนั้นเขาไม่สนใจหลี่หางอีก พุ่งตัวเข้าหาซอมบี้ตัวถัดไป ตวัดมีดอีกครั้ง หัวซอมบี้ก็ลอยละลิ่วไปอีกหัว
เขาจัดการค้นตัวซอมบี้ตำรวจอย่างรวดเร็ว เจอปืนพกหนึ่งกระบอก ในแม็กกาซีนเหลือกระสุนอยู่ 3 นัด
พอลองคลำดูอีกที ปรากฏว่าเจอแม็กกาซีนสำรองอีก 3 อัน!
ปกติตำรวจออกปฏิบัติหน้าที่ จะพกกระสุนแค่ 5-7 นัดเท่านั้น ดูเหมือนว่าทางรัฐบาลจะรู้ดีว่าสถานการณ์รุนแรงแค่ไหน จึงได้แจกจ่ายกระสุนให้เจ้าหน้าที่มากกว่าปกติ
หลี่อวี่ค้นตัวซอมบี้ตำรวจอีกตัว ก็เจอปืนแบบเดียวกันพร้อมแม็กกาซีนอีก 3 อัน!
ต้องรู้ไว้ว่า ในวันสิ้นโลก ของสามอย่างที่ขาดแคลนและมีค่าที่สุดคือ อาหาร อาวุธ และยารักษาโรค!
อาหารและยา เขาตุนไว้เพียบตั้งแต่สองเดือนก่อนแล้ว ทั้งข้าวสาร แป้งสาลี ธัญพืช อาหารแห้งที่เก็บได้นาน รวมถึงยาปฏิชีวนะ ยาแก้หวัด ยาแก้อักเสบ ยาโรคกระเพาะ ฯลฯ
ส่วนอาวุธเขาก็เตรียมไว้บ้าง แต่พวกปืนผาหน้าไม้มันหาซื้อไม่ได้
ตอนนี้มีโอกาสหาได้ ก็ต้องรีบกอบโกยเอาไว้ก่อน
เขาจำได้ว่าตอนขับรถผ่านมา น่าจะมีซอมบี้ตำรวจอยู่สามตัว แต่ตอนนี้ตรงหน้ามีแค่สอง
ต้องหาอีกตัว! โอกาสทองแบบนี้ไม่ได้มีบ่อยๆ
เขาหันไปมองหลี่หางที่ยืนเอามือกุมแก้ม ทำหน้าเหมือนเด็กน้อยขี้แยที่เพิ่งโดนตบ ดูท่าจะได้สติกลับมาแล้ว
หลี่อวี่กวาดตามองสำรวจร่างกายน้องชายตั้งแต่หัวจรดเท้า เมื่อไม่เห็นรอยกัดหรือขีดข่วนก็โล่งใจ
แต่ความโมโหก็พุ่งปรี๊ดขึ้นมาทันที
"บอกแล้วไงว่าอย่าลงมา! แกจะลงมาหาพระแสงอะไรวะ?"
หลี่หางตอบเสียงอ่อย
"ก็ผมอยากช่วยพี่นี่นา"
พอมองดูน้องชายตัวแสบที่ชอบหาเรื่องใส่ตัวคนนี้ ถึงจะดื้อไปบ้างแต่ที่ยอมลงรถมาเมื่อกี้ก็เพราะอยากช่วยเขา! นี่มันวันสิ้นโลกนะ ใครๆ ก็รักตัวกลัวตายกันทั้งนั้น ใครจะมีกะจิตกะใจมาห่วงคนอื่น
หลี่อวี่นึกถึงภาพในชาติก่อน ที่เห็นพวกสารเลวผลักเมียตัวเองให้ซอมบี้กินเพื่อเอาตัวรอด
ความรู้สึกอบอุ่นสายหนึ่งพลันแล่นเข้ามาในหัวใจ
น้ำเสียงของเขาอ่อนลงทันที
"เออ ก็ได้ ถือซะว่าให้แกได้ฝึกมือก็แล้วกัน"
คิดดูแล้ว ถึงน้องชายเขาจะใจกล้าบ้าบิ่นมาตั้งแต่เด็ก แต่พอมาเจอซอมบี้ตัวเป็นๆ ใครมันจะไม่สติหลุดบ้าง อาการยืนบื้อเมื่อกี้ถือว่าเป็นเรื่องปกติ
ชาติที่แล้วตอนเขาเจอซอมบี้ครั้งแรก สภาพดูไม่ได้ยิ่งกว่านี้อีก
สมกับเป็นหลี่หางคนจริง ตบทีเดียวตาสว่างทันตาเห็น
ตอนนี้เริ่มทำท่ากระดี๊กระด๊ามองมาที่พี่ชาย สายตาเหมือนจะบอกว่า 'สอนผมหน่อยดิลูกพี่'
หลี่อวี่ยิ้มมุมปาก สั่งให้กำมีดให้แน่นๆ มีดนี้คมกริบ ระวังจะบาดตัวเองเข้า
เขาให้น้องเดินตามหลัง แล้วช่วยกันกวาดตามองหาซอมบี้ตำรวจตัวที่เหลือ
ระหว่างทางเจอซอมบี้ชาวบ้านอีก 3 ตัว ดูทรงแล้วน่าจะเป็นพวกมุงดูเมื่อกี้นั่นแหละ
เห็นไหมล่ะ บอกแล้วว่าอย่ามุง...
หลี่อวี่ก้าวเท้าประชิดตัว หมุนตัวตวัดมีด ฉัวะ! ฉัวะ! สองที จัดการร่วงไปสองตัว
เหลืออีกตัวหนึ่ง เขาปล่อยให้หลี่หางจัดการ
หลี่หางเรียกความฮึกเหิมให้ตัวเอง ตะโกนลั่น
"สู้โว้ยยย!"
เสียงตะโกนดังลั่นกระแทกใส่หน้าซอมบี้ จนมันชะงักกึกไปชั่วขณะ
เสียงดังขนาดนี้ เล่นเอาซอมบี้ไปไม่เป็นเลยทีเดียว
"ไอ้บ้าเอ๊ย! จะตะโกนทำไม เร็วเข้า ป้าสะใภ้รออยู่!"
หลี่อวี่ด่าสวน
หลี่หางตะโกน "ย้าก!" อีกรอบ แล้วฟันมีดลงไปเต็มแรง
ผลปรากฏว่า... มีดคาอยู่กลางกะโหลก
...
หลี่หางคงเห็นหลี่อวี่ฟันหัวขาดกระเด็นแล้วดูเท่ ก็เลยอยากทำบ้าง แต่เขาคงลืมไปว่ากะโหลกคนมันแข็งขนาดไหน
ภาพที่เห็นคือ ซอมบี้ที่มีมีดปักคาหัว ยังคงพยายามตะเกียกตะกายพุ่งเข้ามาหา
หลี่หางมองดูซอมบี้ระยะประชิด ใบหน้าที่น่าเกลียดน่ากลัวและโชกเลือดแทบจะแนบชิดกับหน้าเขา
กลิ่นเหม็นเน่าตีแสกหน้าจนแทบอ้วก
"ดึงออก! แล้วแทง!"
หลี่อวี่ตะโกนสอน
เมื่อได้ยินพี่ชายบอกทางสว่าง หลี่หางก็ออกแรงดึงมีดออก แล้วเล็งไปที่หัวซอมบี้ แทงสวนเข้าไปสุดแรงเกิด เลือดพุ่งกระฉูดออกมา
ใบหน้าที่เพิ่งเช็ดมาสะอาดสะอ้าน ตอนนี้เปรอะเปื้อนไปด้วยคราบเลือด แต่ซอมบี้ก็ล้มลงแน่นิ่งไปทันที
ดวงตาคู่ใสของหลี่หางฉายแววภาคภูมิใจสุดขีด
"เลิกเก็กได้แล้ว รีบช่วยหาซอมบี้ตำรวจเร็วเข้า"
หลี่อวี่อดแขวะไม่ได้เมื่อเห็นท่าน้องชาย
ในที่สุด พวกเขาก็เจอเป้าหมายในห้องเก็บของของซูเปอร์มาร์เก็ต
"ตัวนี้ผมขอ"
หลี่หางเห็นซอมบี้ตัวนี้ก็คันไม้คันมือ อยากจะแก้ตัวจากความผิดพลาดเมื่อครู่
แต่ไม่ทันคาดคิด ซอมบี้ตัวนั้นรู้ตัวก่อนแล้ว มันแยกเขี้ยวพุ่งกระโจนเข้ามา
ซอมบี้ตัวนี้เคลื่อนไหวเร็วกว่าตัวก่อนหน้ามาก ส่วนสูงเกือบ 190 เซนติเมตร กล้ามเนื้อแขนปูดโปนดูทรงพลัง
หลี่หางพุ่งเข้าไป แทงมีดเข้าที่หน้าอก แต่มันไม่หยุด
"แทงหัว! ต้องแทงหัวเท่านั้น!"
หลี่อวี่รีบตะโกนบอก
แต่ในเสี้ยววินาทีนั้น ซอมบี้ระเบิดพลังมหาศาล เหวี่ยงหลี่หางที่กำลังจะดึงมีดออกจนกระเด็นไปกองกับพื้น