ขอบคุณสำหรับค่ำคืนที่แสนวิเศษ

หลังจากตื่นขึ้นมาในเช้าวันถัดมา เจียงเฉิง ลูบศีรษะที่ยังปวดตุบๆ ของตัวเอง ก่อนจะพบว่าข้างกายเขานั้นว่างเปล่าไปเสียแล้ว

เจียงเฉิง กลั้นหายใจแล้วเงี่ยหูฟังอยู่ครู่หนึ่ง ก็พบว่าทั้งห้องเงียบสนิท เขาหันไปมองที่โต๊ะข้างเตียง และเห็นว่าใต้โทรศัพท์มือถือที่เขาวางไว้บนโต๊ะข้างเตียง มีธนบัตรสีแดงของเงินหยวนปึกหนาๆ วางทับไว้อยู่

เจียงเฉิง หยิบกระดาษโน้ตบนโต๊ะที่วางข้างๆ กันขึ้นมา บนนั้นมีลายมือหวานสวยเขียนไว้ว่า: “ขอบคุณสำหรับค่ำคืนที่แสนวิเศษนะคะ เมื่อคืนฉันพอใจมาก นี่คือค่าตอบแทนของคุณ”

เจียงเฉิง ถึงกับหัวเราะออกมา นี่เขาถูกมองว่าเป็น หนุ่มบำเรอ รึไง!?

ว่าไปแล้ว เงินปึกนี้ดูจากความหนาน่าจะอย่างต่ำห้าพันหยวน ถือว่าใจป้ำใช้ได้เลยนี่…

เขาไม่คิดมาก่อนจริงๆ ว่าจะมีผู้หญิงที่ยอมมอบครั้งแรกของตัวเองแล้ว ยังจ่ายเงินให้เขาอีก ผู้หญิงอย่าง อวี๋ เซียวเซียว ช่างน่าสนใจจริงๆ

เสียดายอย่างเดียวคือ…เธอดันไม่ยอมทิ้งเบอร์ติดต่อไว้

หลังจากเก็บของเรียบร้อย เจียงเฉิง ก็เช็กดูในระบบของตัวเอง เห็น ‘การ์ดช้อปปิ้งคืนเงิน (ระดับต้น)’ จำนวน 5 ใบ และ ‘การ์ดคืนเงินซูเปอร์คาร์’ อีก 1 ใบ

“การ์ดคืนเงินพอเข้าใจ… แต่การ์ดคริติคอลทั้งสองใบเนี่ย มันหมายความว่าพอฉันใช้จ่ายแล้วจะเกิด ‘คริติคอล’ เหรอ? แล้วมันจะคริติคอลเป็นเงิน? หรือเป็นค่าประสบการณ์? แบบเกมที่ฆ่ามอนแล้วดร็อปไอเทมแบบนั้นรึเปล่า?”

ถ้ามันดร็อปเป็นเงินก็คงจะดี แต่ถ้าดร็อปเป็นค่าประสบการณ์ล่ะก็... คงจะน่าเบื่อพิลึก

เมื่อเห็น เจียงเฉิง ตั้งคำถาม ระบบก็ตอบกลับมาด้วยเสียง ‘ติ๊ง!’: [โฮสต์ การ์ดแบบคริติคอลหมายถึง เมื่อใช้จ่ายภายในวงเงินที่กำหนด จะมีโอกาสได้รับคริติคอลเป็น ‘ตัวคูณเงิน’ ของยอดใช้จ่ายนั้น เช่น สิบเท่า ยี่สิบเท่า โดยบัตรคริติคอลระดับเริ่มต้นมีอัตราคูณสูงสุดที่ห้าสิบเท่า]

คำอธิบายของระบบทำให้ เจียงเฉิง พอใจมาก

หลังจากคิดเทียบกันอยู่ครู่หนึ่ง ในใจก็ได้คำตอบแล้ว

ถ้าเขารีบไปซื้อซูเปอร์คาร์เลยตอนนี้ ก็เลือกได้แค่รุ่นที่ราคาไม่เกินสิบล้านหยวน

ต่อให้ได้คริติคอลสูงสุดห้าสิบเท่า เขาก็จะได้กลับมาแค่ห้าร้อยล้าน

แต่ถ้าเขาใช้ ‘การ์ดช้อปปิ้งเริ่มต้น’ ที่เป็นแบบคริติคอลทั้ง 5 ใบก่อน… แล้วสะสมเงินให้ได้มากกว่านี้ แล้วค่อยเอาเงินก้อนใหญ่ไปซื้อซูเปอร์คาร์ราคาสูงกว่า จากนั้นค่อยใช้ ‘การ์ดคืนเงินซูเปอร์คาร์’ ยอดเงินที่จะได้คืนมันก็คงจะมากขึ้นอีก ไม่ใช่เหรอ?!

พอคิดได้แบบนั้น เจียงเฉิง ก็วางแผนทันที

ตอนนี้เป็นปี 2017 เมืองหรงเฉิง แม้จะมีนโยบายจำกัดการซื้อบ้านตั้งแต่ปี 2014 แต่เพราะปัญหาเศรษฐกิจ นโยบายนี้ก็แทบจะใช้ไม่ได้จริงแล้ว เรียกได้ว่า …ไม่ต่างอะไรจาก ‘ซากที่ไร้ความหมาย’

ถึงภาครัฐจะไม่ได้ประกาศยกเลิกอย่างเป็นทางการ แต่บรรดานักพัฒนาอสังหาฯ ต่างก็ทำตัวเหมือน ‘แง้มประตูไว้รอ(1)’ ขอแค่จ่ายสด จะซื้อกี่หลังก็ไม่มีปัญหา

สิ่งที่จำกัดการซื้อบ้านจริงๆ ไม่ใช่ ‘ข้อจำกัดการซื้อ’ แต่มันคือ ‘ข้อจำกัดการกู้เงิน’ ต่างหาก

ถ้าคุณไม่ต้องการกู้เงินจากธนาคาร ทุกอย่างก็มีช่องให้จัดการได้หมด

นี่เป็นเรื่องที่เขาได้ฟังจากพ่อของเขาที่ทำงานในวงการก่อสร้าง

เจียงเฉิง มีการ์ดคริติคอลวงเงินสูงสุดใบละหนึ่งล้านจำนวน 5 ใบ เขาตั้งใจจะเอาไปใช้ ‘ซื้อบ้าน’ ให้หมด

หลังจากออกจากโรงแรม เขาก็เปิดระบบนำทางเพื่อค้นหารถ Porsche 918 ที่จอดอยู่ใกล้ๆ กับโรงแรม

เขาลองกดปุ่มที่กุญแจรถดู แล้วไม่นานก็มีเสียงตอบรับดังมาจากรถที่จอดอยู่ไม่ไกลออกไปนัก

ทันทีที่เสียงดังขึ้น บรรดาคนที่ยืนล้อมดูรถหรูอยู่ก็ส่งเสียงฮือฮาขึ้นมา

หญิงสาวคนหนึ่งที่กำลังถือโทรศัพท์มือถือถ่ายรูปคู่กับรถ ก็รีบหันซ้ายหันขวาหาเจ้าของรถหรูด้วยท่าทีตื่นเต้น

เจียงเฉิง มองเห็นรถ Porsche สีดำคันนั้นที่จอดอยู่ห่างออกไปไม่กี่เมตร ก็ถึงกับเบิกตาอย่างทึ่งอีกครั้ง

หน้าตารถแบบนี้…ผู้หญิงคงรู้สึกร้อนแรงกันทุกรายที่ได้นั่ง

ไม่รู้ว่าระบบแอร์ในรถมันดีขนาดไหนนะ…

หญิงสาวที่เมื่อครู่กำลังพิงรถถ่ายรูปอยู่ เห็นว่ามีหนุ่มหล่อเดินเข้ามา ก็ถึงกับตาค้าง

เจียงเฉิง เดินตรงไปที่รถ พลางเหลือบตามองผู้หญิงที่มัวแต่โพสท่าถ่ายรูปคู่กับรถของเขาไม่หยุด

เขาเห็นเธอตั้งแต่ไกลแล้ว แม้ว่ารอบๆ จะมีคนยืนมุงอยู่ แต่ผู้หญิงนี้นั้นก็ยังโพสท่าพิงรถอย่างไม่สะทกสะท้าน

เธอสวมเกาะอกตัวจิ๋ว ท่อนล่างเป็นกระโปรงหนังรัดรูปแบบเน้นสะโพก และสวมรองเท้าส้นสูงสีดำ

ผู้หญิงคนนั้นเมื่อเห็น เจียงเฉิง เปิดประตูขึ้นรถโดยไม่สนใจตนเอง เธอก็รีบวิ่งมาเกาะที่กระจกหน้าต่างรถฝั่งคนขับทันที พร้อมส่งรอยยิ้มที่คิดว่ามีเสน่ห์ที่สุดให้เขา: “พี่ชายคะ รถคันนี้ของพี่เหรอ?”

“ผมก็ว่า…มันคงไม่ใช่ของคุณหรอกมั้งใช่ไหม?” เจียงเฉิง ตอบกลับอย่างงงๆ กับอีกฝ่าย

หญิงสาวคนนั้นยังคงยิ้มแบบประจบ พูดด้วยน้ำเสียงออดอ้อนว่า: “ไม่ๆ คือฉันเห็นว่ารถมันเท่มาก เลยอดถ่ายรูปไม่ได้ ไม่ทราบว่าพี่ชายช่วยให้ฉันนั่งรถ… ไปส่งสักหน่อยได้ไหมคะ?”

“รถผมดูเหมือนแท็กซี่เหรอครับ?”

“แน่นอนว่าไม่ใช่อยู่แล้วล่ะค่ะ แต่พอดีฉันเห็นว่าพี่ชายดูท่าทางเหมือนจะเก่งเรื่อง ‘ล้างท่อ’ มากๆ เลยนะคะ สนใจไปช่วยล้างท่อที่บ้านฉันสักหน่อยไหม?”

เจียงเฉิง แอบเปิดระบบสแกนค่าความเป็นมิตรของเธอขึ้นมาดูทันที

[ชื่อ: เฉิน หลี่ฉี]

[อายุ: 23 ปี]

[ส่วนสูง: 168 ซม.]

[หน้าตา: 85]

[รูปร่าง: 88]

[ค่าความเป็นส่วนตัว: 28]

[ค่าความเป็นมิตร: 90 (สถานะสนิทสนม)]

ค่าความเป็นส่วนตัว 28 นั้นเขาไม่ได้แปลกใจอะไรเท่าไหร่ แต่ค่าความเป็นมิตร 90 นี่มันเว่อร์เกินไปไหม!?

นี่มันคือสาวประเภทที่ ‘ขอแค่มีเงินก็มีวาสนาต่อกัน’ หรือ ‘ขอแค่มีเงินก็พร้อมเลีย’ ในตำนานที่ว่านั่นสินะ…

เจียงเฉิง ยิ้มแล้วพูดว่า: “ไม่เป็นไรนะ คนที่มีสหายร่วมทาง ‘28’ คนแบบคุณเนี่ย…พื้นที่มันกว้างไป ผมคงไม่ไปเบียดละ”

พูดจบเขาก็สตาร์ทรถแล้วขับออกไปทันที

ทิ้งให้หญิงสาวคนนั้นยืนอึ้งงงเป็นไก่ตาแตกอยู่กับที่

เขารู้ได้ไงว่าฉันเคยมี 28…??

หญิงสาวคนนั้นรีบหยิบกระจกจากกระเป๋าขึ้นมาส่อง ปากพลางพึมพำกับตัวเองไม่หยุด: “หน้าฉันก็ไม่ได้เขียนเลข 28 ไว้หนิ…”

ข้างๆ มีคุณลุงที่ยืนดูอยู่ เมื่อเห็น เจียงเฉิง ปฏิเสธเธอก็รีบพูดขึ้นทันทีว่า: “หนูเอ๊ย ถ้ายังต้องการคน ‘ล้างท่อ’ อยู่น่ะ ลุงนี่มืออาชีพเลย ทำมา 30 ปีแล้ว ไอ้หนุ่มคนนั้นไม่รับทะลวงให้ ลุงทำแทนได้”

หญิงสาวได้ยินก็ของขึ้นปรี๊ดแตกทันที: “กรี๊ดดด!!! ไอ้ลามก! ไอ้โรคจิต!”

“อ้าว เด็กสมัยนี้พูดกันยังงี้เลยเหรอ? ผู้ชายคนนั้นยังเรียกไปล้างท่อได้ ทำไมลุงจะทำไม่ได้ล่ะ? ลุงคิดราคาแฟร์ๆ ล้างไม่สำเร็จไม่คิดเงินนะ”

“อี๋! ไป๊… ไปให้พ้น! ได้ไหม!?”

ชาวบ้านที่ยืนมุงดูอยู่ฟังบทสนทนาของทั้งคู่แล้วถึงกับหัวเราะดังลั่น

“คุณลุงครับ… ‘ล้างท่อ’ ที่เขาว่ากับที่ลุงว่านี่…ความหมายอาจจะคนละอย่างกันนะครับ”

“ทำไมจะไม่เหมือนล่ะ? แม่หนูวางใจได้เลย ไม่ว่าจะเป็นท่อแบบปกติ หรือท่อแบบไม่ปกติ ลุงล้างได้หมด รับรองล้างทีเดียวหายโล่งแน่นอน!”

หญิงสาวคนนั้นเห็นว่าจีบ เจียงเฉิง ไม่ติด แถมไม่พอ… ยังต้องมาโดนตาลุงนี่แซวไม่หยุดอีก ใบหน้าเธอก็แดงก่ำเต็มไปด้วยความอายจนต้องรีบเดินหนีไปทันที

……………………………

เรื่องทั้งหมดที่เกิดตามมานั้น เจียงเฉิง ไม่รู้เลย

ในตอนนี้เขากำลังขับ Porsche 918 และนี่คือครั้งแรกที่เขาสัมผัส ‘เครื่องมืออวดบารมีชั้นยอด’ แบบเต็มๆ

เพราะในสังคมยุคนี้ รถกับบ้านคือสัญลักษณ์ของฐานะทางการเงินในใจของผู้คนจำนวนมากมายไปแล้ว

บางคนอาจจะคิดว่า รถก็แค่พาหนะ ไม่จำเป็นต้องซื้อแพงหรอก ซื้อแพงก็มีไว้โชว์ออฟเท่านั้น

แต่ในความจริง เมื่อฐานะหรือชื่อเสียงของคุณยังไม่ถึงระดับหนึ่ง

สิ่งของอย่างรถ นาฬิกา และบ้าน…คือสัญลักษณ์ที่ดีที่สุดในการสะท้อน ‘ความแข็งแกร่งทางเศรษฐกิจ’ ของผู้ชายคนหนึ่ง

พูดให้เห็นภาพ ถ้าหากคุณขับรถอู่หลิง(2) ญาติพี่น้องคุณอาจจะไม่รู้สึกอะไร แต่ถ้าคุณเปลี่ยนเป็นขับเบนซ์ บรรดาญาติจะเริ่มชมว่า ‘โอ้ ไอ้หนุ่มคนนี้ไปได้ดีนะ!’

บางคนอาจจะยกเรื่องความสมถะของ ‘ปาป๊าหม่า (แจ็คหม่า)’ ขึ้นมาอ้างอีก

ก็ต้องกลับไปที่คำพูดเดิมๆ สถานะทางสังคมของ ปาป๊าหม่า ไม่จำเป็นต้องพึ่งพาสิ่งของเหล่านี้มาช่วยเสริมบารมีอีกต่อไปแล้ว

เพราะแค่ใบหน้าและชื่อของเขา...ก็คือ ‘ฐานะ’ ในตัวมันเอง

แต่ เจียงเฉิง ไม่เหมือนกัน เมื่อเทียบกับ ปาป๊าหม่า แล้ว ตอนนี้เขาก็เป็นแค่ ‘ผู้เล่นใหม่’ ที่เพิ่งสมัครไอดีและได้รับแพ็คเกจเริ่มต้นเท่านั้น

แม้แต่แรงก์ ‘ซิลเวอร์ไร้พ่าย’ เขาก็ยังไต่ไปไม่ถึงเลย

พูดให้แย่กว่านั้น... ตัวเขาเมื่อเทียบกับ ปาป๊าหม่า แล้ว อย่าว่าแต่เทียบเลย ขนหน้าแข้งเขาสักเส้นยังเทียบไม่ได้ด้วยซ้ำ

ดังนั้น ตอนนี้เขายังคงต้องใช้สิ่งของเหล่านี้มาสร้างภาพลักษณ์ให้ตัวเอง

แม้ว่า เจียงเฉิง จะเหมือนกับ ปาป๊าหม่า คือ ‘ไม่สนใจเงิน’ ก็ตาม

แต่การได้ก้าวสู่จุดสูงสุดของชีวิตและใช้ ‘กฎแฝงเร้น’ ไปทั่วนี่สิ…

สิ่งล่อใจนี้มันช่างยิ่งใหญ่เสียเหลือเกิน เขาไม่สามารถปฏิเสธมันได้จริงๆ ดังนั้น วิธีที่ดีที่สุดในตอนนี้ก็คือ การสร้างภาพลักษณ์ของตัวเองต่อไป

เขาเปิดระบบนำทางแล้วปักหมุดไปยังศูนย์นายหน้าอสังหาริมทรัพย์ที่ใกล้ที่สุด

ส่วนเหตุผลว่า …ทำไมไม่ไปที่โครงการโดยตรงน่ะเหรอ?

เพราะในตัวเมืองหรงเฉิงที่เฟื่องฟูสุดๆ แบบนี้น่ะ จะให้หาคอนโดโครงการใหม่ที่ยังเปิดขายอยู่? แล้วเดินเข้าไปดูได้ง่ายๆ งั้นเหรอ? ฝันไปเถอะ!

ช่วงนี้เป็นช่วงขาขึ้นของตลาดอสังหาริมทรัพย์ โครงการใหม่ๆ พอเปิดตัวปุ๊บ ส่วนใหญ่ก็ถูกคนแย่งซื้อจนเกลี้ยง หรือไม่ก็ถูกสำนักงานขายเอาไปปล่อยต่อในตลาดรองเพื่อ ‘เชือดหมู(3)’ ต่อแล้ว

ดังนั้น…วิธีที่ง่ายที่สุดในการซื้อได้คือ ผ่าน นายหน้า นี่แหละ

……………………………

(1)[ในมือกอดผีผาไว้ที่หน้าอก บดบังใบหน้าไปเสียครึ่งหน้า (犹抱琵琶半遮面) – เป็นสำนวนที่มาจากบทกวีของ ‘ไป๋จวีอี้ (白居易’ หมายถึง ท่าทีที่ขวยอายน่าดึงดูด หรือในบริบทนี้คือ การแสร้งทำเป็นรักษากฎ (จำกัดการซื้อ) แต่จริงๆ แล้วก็พร้อมที่จะขาย (ถ้าจ่ายสด)]

(2)[อู่หลิง (五菱) – แบรนด์รถยนต์ของจีน มักถูกใช้เป็นสัญลักษณ์ของรถราคาถูก หรือรถตู้ขนของ ซึ่งตรงข้ามกับรถหรูอย่างเบนซ์]

(3)[เชือดหมู (割韭菜) – แปลตรงตัวว่า ‘ตัดต้นกุยช่าย’ เป็นคำสแลง หมายถึง การที่รายใหญ่หรือผู้มีอำนาจ (ในที่นี้คือสำนักงานขาย) กวาดซื้อของดีๆ (คอนโด) ไปก่อน แล้วนำมาปล่อยขายต่อในราคที่สูงขึ้นให้กับรายย่อย (หมู/กุยช่าย) เพื่อฟันกำไร]