ตอนที่ 14 ซูหว่าน

เมื่อตื่นขึ้นมาในวันรุ่งขึ้น อวี๋ เซียวเซียว ก็หายตัวไปแล้วเช่นเคย

เขาหันไปมองพื้นที่ว่างข้างเตียง เจียงเฉิง ก็อดไม่ได้ที่จะยกมือทั้งสองข้างที่ดูเหมือนจะพลิ้วไหวคล่องแคล่วขึ้นมาดู พลางหวนนึกถึง ‘รูปทรง’ เมื่อคืนวาน ทันใดนั้นมุมปากของเขาก็เผลอยกยิ้มเป็นรูปโลโก้ไนกี้ขึ้นมาอีกครั้งไม่ได้

ในใจอดบ่นไม่ได้ว่า... แม่ม... โคตร ‘ฉ่ำ’ เลย!

ผ่านพ้นค่ำคืนที่ผ่านมา ค่าความเป็นมิตรของ อวี๋ เซียวเซียว ที่มีต่อเขาพุ่งปรู๊ดขึ้นมาทีเดียว 20 จนมาหยุดอยู่ที่ 85 แต้ม

นี่เป็นเครื่องพิสูจน์ความเทพของทักษะนี้ได้เป็นอย่างดี

หลังจากทานอาหารเช้าเสร็จ เจียงเฉิง ก็นั่งรถโรลส์-รอยซ์ รถประจำตำแหน่งของอมันหยางหยุน ตรงไปยังศูนย์ Ferrari ที่ถนนซินไท่ ทางฝั่งเหนือของแม่น้ำซูโจว ซึ่งอยู่ในย่านการค้าของเซี่ยงไฮ้

และแน่นอน รถโรลส์-รอยซ์สามารถขับผ่านเข้าไปจอดเทียบหน้าประตูใหญ่ของ Ferrari ได้อย่างสะดวกโยธินไร้การขัดขวาง

พนักงานขายของ Ferrari เมื่อเห็นลูกค้าเข้ามา แถมยังนั่งรถโรลส์-รอยซ์มาด้วย ก็รีบกุลีกุจอออกมาต้อนรับทันที

พนักงานขายกล่าวทักทายเจียงเฉิงอย่างกระตือรือร้น: “สวัสดีค่ะคุณลูกค้า ที่นี่คือศูนย์จำหน่าย Ferrari ยินดีให้บริการค่ะ ขออนุญาตถามนิดนึงนะค่ะว่า ได้ทำการนัดหมายไว้ก่อนรึเปล่าคะ?”

เจียงเฉิง ส่ายหน้า: “ไม่ได้นัดไว้ครับ”

“ได้ค่ะ งั้นรบกวนขอทราบชื่อคุณลูกค้าค่ะ?”

“แซ่เจียง”

“สวัสดีค่ะ คุณเจียง ดิฉันเสี่ยวอวิ๋น เป็นเซลล์ของที่นี่ค่ะ ไม่ทราบว่ามีรุ่นที่สนใจไว้แล้วหรือยังคะ?” เสี่ยวอวิ๋น สอบถามอย่างใส่ใจ: “ถ้ายัง เดี๋ยวเชิญนั่งพักจิบชาที่ห้องรับรองก่อน เดี๋ยวฉันแนะนำรุ่นต่างๆ ให้ฟังค่ะ”

“ไม่จำเป็นครับ พอมีรถพร้อมส่งไหม ผมอยากดูคันจริงเลย”

เสี่ยวอวิ๋น มีสะดุดไปหนึ่งวินาที แต่ก็ตอบอย่างสุภาพทันที

“มีค่ะ เชิญทางด้านนี้เลยค่ะ เดี๋ยวดิฉันแนะนำให้ค่ะ”

เธอไม่ได้แสดงท่าทีมองข้ามเขาเลยแม้แต่น้อย แม้ว่าใบหน้าเขาจะยังดูเด็กอยู่ก็ตาม

แต่ เจียงเฉิง สิกลับมองใบหน้าที่ดูมีอายุและเป็นผู้ใหญ่ของ เสี่ยวอวิ๋น ด้วยความรู้สึกผิดหวังเล็กๆ

ไหนล่ะ... พล็อตนิยายที่บอกว่าจะได้เลี้ยงต้อยเซลล์ขายรถหรูสาวสวย?

ในความเป็นจริง พนักงานขายรถหรูระดับนี้ต้องมีประวัติการทำงานมาหลายปี

และเป้าหมายยอดขายต่อปีของพวกเธอต้องไม่ต่ำกว่าร้อยล้านหยวนถึงจะสมัครเข้ามาได้ เงินเดือนพื้นฐานก็สตาร์ทที่ 5,000 ถึง 10,000 หยวนขึ้นไป

ดังนั้น พนักงานขายรถหรูเหล่านี้ส่วนใหญ่อายุจึงปาเข้าไป 30 กว่าถึง 40 ปีกันหมดแล้ว และเปี่ยมไปด้วยประสบการณ์การขายอย่างโชกโชน

ไอ้ประเภทที่เพิ่งเรียนจบแล้วมาขายรถซูเปอร์คาร์ได้เลยน่ะ... มันไม่มีอยู่จริงหรอก

ถ้าเป็นแบรนด์รถทั่วไปยังพอมีโอกาสบ้าง แต่ระดับซูเปอร์คาร์แบบนี้ คุณเป็นแค่เด็กจบใหม่คิดจะมาสมัครเหรอ?

แนะนำว่าให้ ‘กลับไปอาบน้ำนอน’ ซะเถอะ ในความฝันน่ะมีทุกอย่าง!

เสี่ยวอวิ๋น พา เจียงเฉิง เดินเข้าไปในโชว์รูม

ในระหว่างที่ฟัง เสี่ยวอวิ๋น แนะนำรถ เจียงเฉิง ก็สังเกตเห็นว่าไม่ไกลจากจุดที่พวกเขายืนอยู่ มีชายหญิงคู่หนึ่งกำลังดูรถอยู่พอดี

ผู้ชายวัยกลางคนคนนั้นสูงประมาณ 170 เซนติเมตร รูปร่างอ้วนเตี้ย ทั่วทั้งร่างแผ่กลิ่นอายของความ ‘เลี่ยน’ ออกมาเต็มไปหมด หัวล้านแว้บจนสะท้อนแสงไฟ

ตรงกันข้าม ผู้หญิงที่ยืนอยู่ข้างๆ เขากลับมีรูปร่างที่ ‘ระเบิดระเบ้อ’ สุดๆ แค่เห็นด้านข้างก็รู้แล้วว่าหุ่นเด็ดแบบชนะแปดสิบเปอร์เซ็นต์ของสาวทั้งโชว์รูม

รอบตัวทั้งคู่มีพนักงานขายสามคนยืนล้อม พวกเขาสลับกันอธิบายข้อมูลของรถ Ferrari LaFerrari สีแดงเพลิงที่จอดอยู่ตรงหน้าให้ทั้งสองฟังอย่างตั้งใจ

ชายอ้วนเลี่ยนคนนั้นทำท่าทางอวดเบ่ง พลางหันไปพูดกับผู้หญิงข้างๆ ว่า: “ซูหว่าน ถ้าหนูชอบรถคันนี้ ป๋าซื้อให้เลยก็ได้ ไว้จะพาหนูออกไปขับรถกินลมเล่นดีไหมจ๊ะ?”

“ท่านประธานหวงคะ อย่าพูดแบบนั้นเลยค่ะ การซื้อรถมันเป็นเรื่องใหญ่ ท่านประธานต้องดูให้ถูกใจตัวเองสิคะ คนขับก็คือท่าน ความเห็นของฉันไม่สำคัญหรอกค่ะ” ผู้หญิงคนนั้นยิ้มตอบอย่างสุภาพ

“โธ่… พูดเกรงใจทำไมล่ะ? เอาไว้เปิดกล้องถ่ายละครเมื่อไหร่ เดี๋ยวป๋าไปรับหนูทุกวันเลยก็ได้นะ อยากนั่งรถคันไหน เดี๋ยวป๋าขับไปรับ?”

“ไม่รบกวนดีกว่าค่ะ ท่านประธานหวง พวกเราถ่ายละครตารางสลับกลางวันกลางคืน จะไปรบกวนท่านได้ยังไง… อีกอย่างเรื่องรับส่งเป็นหน้าที่ของผู้ช่วยค่ะ ถ้าท่านให้โอกาสฉันได้รับบทนางเอก ฉันจะตั้งใจแสดงให้เต็มที่แน่นอนค่ะ”

“ก็แค่หนูตกลงยอม... บทนางเอกมันจะเป็นของใครไปได้อีกล่ะ...”

พูดจบ ชายคนนั้นก็ทำท่าจะเอื้อมมือไปโอบเอวหญิงสาว แต่สาวหุ่นระเบิดคนนั้นก็รีบเบี่ยงตัวหลบอย่างรวดเร็ว

เธอถอยหลังไปก้าวหนึ่งด้วยความอึดอัด: “ท่านประธานหวง…อย่างที่บอกค่ะ ฉันอยากตั้งใจทำงาน เรื่องอย่างอื่น ฉันไม่คิดค่ะ…”

ในจังหวะนั้นเอง การปรากฏตัวของ เสี่ยวอวิ๋นและเจียงเฉิง ก็ดึงดูดความสนใจของคนอื่นๆ ได้อย่างพอดี

บรรดาพนักงานขายสาวสวยคนอื่นๆ เมื่อเห็น เสี่ยวอวิ๋น พาหนุ่มหล่อระดับเทพเดินเข้ามา ก็อดไม่ได้ที่จะหันมามอง เจียงเฉิง ตาเป็นมัน

เจียงเฉิง มองผู้หญิงที่ยืนอยู่ข้างชายวัยกลางคนคนนั้น ทันใดนั้นก็รู้สึกคุ้นหน้าขึ้นมา

แซ่ซู? ดาราเหรอ?

“ซูหว่าน?”

หลังจากพินิจพิเคราะห์อยู่ครู่หนึ่ง เจียงเฉิง ก็นึกออกว่าผู้หญิงคนนี้เป็นใคร

ในอีกไม่กี่ปีข้างหน้า เธอจะกลายเป็นหนึ่งใน ‘สี่ดาราสาวดาวรุ่ง(1)’ ของวงการบันเทิง

ไม่คิดเลยว่าตัวจริงจะดูสวยประณีตกว่าในทีวีเสียอีก

ดวงตาหวานซึ้งเหมือนดอกท้อ บวกกับน้ำเสียงใสๆ เหมือนเด็ก

และสิ่งที่ทำให้คนจดจำเธอได้แม่นยำที่สุด ก็คือรูปถ่ายตอนเธอขึ้นจากสระว่ายน้ำใบนั้น

จนได้รับฉายาว่า ‘แม่สาวชามโต(2)’!

……………………………………..

(1)[สี่ดาราสาวดาวรุ่ง (四小花) – หรือ ‘Four Little Flowers’ เป็นตำแหน่งที่สื่อมวลชนจีนใช้เรียกกลุ่มนักแสดงหญิงรุ่นใหม่ 4 คนที่กำลังโด่งดังและทรงอิทธิพลที่สุดในช่วงเวลานั้นๆ]

(2)[แม่สาวชามโต (大碗碗) – เป็นการเล่นคำพ้องเสียง ชื่อของเธอคือ ‘ซูหว่าน (苏晚)’ ซึ่งพ้องเสียงกับคำว่า ‘หว่าน (碗)’ ที่แปลว่า ‘ชาม’ คำว่า ‘ต้าหว่าน (大碗) – ชามใบใหญ่’ จึงถูกใช้เป็นฉายาที่สื่อถึงหน้าอกหน้าใจที่ใหญ่โตของเธอ]