ตอนที่ 18 ความตกตะลึงของ ซูหว่าน

ซูหว่าน ที่ยืนอยู่ข้างๆ เห็นเหตุการณ์ทั้งหมดก็รู้สึกปวดใจแปลบหนึ่ง

ตัวเธอเองต้องยอมก้มหัวทำตัวต่ำต้อยเพียงเพื่อเงินลงทุนแค่ห้าล้าน แต่ เจียงเฉิง กลับใช้เงินหลายสิบล้านออกไปภายในเวลาแค่สิบนาที

ดวงตาคู่สวยที่ดูเจ้าเล่ห์แสนซนราวกับจิ้งจอกของเธอ เบิกกว้างขึ้นและจับจ้องไปที่ เจียงเฉิง อย่างไม่วางตา

นี่คือ ‘พวกรุ่นสอง’ ที่รวยที่สุดเท่าที่เธอเคยเจอมา ทั้งในและนอกวงการ

ต้องรู้ก่อนว่า แม้จะเป็นพวกรุ่นสอง ลูกคนรวยเหมือนๆ กัน แต่คนพวกนั้นส่วนใหญ่ก็ได้ค่าขนมแค่เดือนละแสนกว่าหยวน อย่างมากก็หลักล้าน

พวกลูกเศรษฐีที่มีทรัพย์หลายสิบล้านตั้งแต่อายุสิบกว่าปีนั้นมีให้เห็นดาษดื่น

แต่คนที่สามารถควักเงินสดห้าสิบกว่าล้านออกมาได้ในคราวเดียวนั้น... ซูหว่าน ไม่เคยเห็นมาก่อนเลยจริงๆ

และนี่เป็นเพียง ‘เงินสดหมุนเวียน’ ที่นอนนิ่งๆ อยู่ในบัญชีธนาคารของ เจียงเฉิง เท่านั้น

ถ้าบวกทรัพย์สินอื่นๆ เข้าไปล่ะ? นี่แสดงว่ามูลค่าทรัพย์สินของเขาต้องเกินร้อยล้านไปไกลโขแน่นอน

แม้ว่าดาราจะดูสวยหรูดูแพงจากภายนอก…

แต่ในความเป็นจริง รายได้ของแต่ละคนนั้นแตกต่างกันราวฟ้ากับเหว ขึ้นอยู่กับระดับความดัง

ในละครเรื่องเดียวกัน ค่าตัวของพระเอกนางเอกที่เป็นดาราระดับท็อป (A-List) อาจพุ่งสูงถึงสิบล้านหยวน

แต่พอมาถึงระดับพระรองนางรอง ค่าตัวก็จะเหลือแค่หนึ่งถึงสองล้าน ส่วนตัวประกอบอื่นๆ ค่าตัวก็จะร่วงลงมาเหลือแค่หลักแสน หรือแม้แต่ไม่กี่หมื่นก็มีให้เห็นถมเถ

และซูหว่าน ก็จัดอยู่ในกลุ่มนักแสดงตัวเล็กๆ ที่ได้ค่าตัวแค่หลักแสนเหล่านี้

แถมเงินค่าตัวก้อนนี้ พอได้มาแล้วก็ยังต้องถูกหักแบ่งให้กับต้นสังกัดอีก ดังนั้นเงินห้าสิบกว่าล้านสำหรับเธอในตอนนี้... มันคือตัวเลขที่สูงเสียดฟ้าจริงๆ

และดาราดาวรุ่งทุกคนล้วนมี ‘ช่วงเวลาดอกไม้บาน’ ของตัวเอง พอพ้นช่วงพีคไป ก็จะมีคลื่นลูกใหม่เข้ามาแทนที่

นี่จึงเป็นเหตุผลว่าทำไมดาราหลายคนถึงอยากจะแต่งงานกับคนรวย

ตรรกะข้อนี้ไม่ใช่แค่ ซูหว่าน ที่เข้าใจ คนอื่นๆ ในที่นั้นก็ย่อมเข้าใจดีเช่นกัน

[ขอแสดงความยินดีด้วย โฮสต์ได้อัปเกรดเลเวลอีกครั้ง!]

[ทุกวินาทีที่โฮสต์ดำรงอยู่บนโลกใบนี้ จะได้รับ 1.2 หยวน]

[ชื่อ: เจียงเฉิง]

[อายุ: 18 ปี]

[ส่วนสูง: 185]

[หน้าตา: 90 คะแนน]

[เลเวล: 8]

[เงินสำรองระบบ: 86,410 หยวน (สามารถถอนได้ตลอดเวลา)]

[รายได้ระบบ: 1.2 หยวน/วินาที]

[ค่าประสบการณ์อัปเกรด: 82,560,000 / 100,000,000]

ทุกวินาทีได้ 1.2 หยวน, หนึ่งนาทีได้ 72 หยวน, หนึ่งชั่วโมงได้ 4,320 หยวน, และหนึ่งวันได้ 103,680 หยวน... เงินเดือนกลายเป็น 3.11 ล้านหยวน

รายได้ต่อปีพุ่งแตะเกือบสี่สิบล้านแล้ว!!

และในขณะที่ชำระเงิน เจียงเฉิง ก็ได้ใช้ ‘การ์ดซื้อซูเปอร์คาร์แบบคริติคอล’ ไปพร้อมกัน

[ติ๊ง! ใช้ ‘การ์ดซื้อซูเปอร์คาร์’ สำเร็จ ยินดีด้วย โฮสต์ได้รับคริติคอลระดับเริ่มต้น 4 เท่า! ยอดเงินคริติคอล 270,000,000 หยวน]

เจียงเฉิง ที่จู่ๆ ก็ได้รับเงินก้อนโตถึงสองร้อยเจ็ดสิบล้านหยวน ครั้งนี้เขาถึงกับตื่นเต้นของจริง

เงินจำนวนนี้สำหรับคนธรรมดาทั่วไป มันมากพอที่จะทำให้ใช้ชีวิตแบบ ‘นอนกิน’ ไปได้ตลอดทั้งชาติแล้ว

หวงหมิง มองดูฉากการสั่งซื้อรถตรงหน้า แล้วรู้สึกเหมือนโดนตบหน้าจนชาไปหมด เขาหันไปพูดกับ ซูหว่าน อีกครั้ง: “เสี่ยวหว่านหว่าน จู่ๆ ป๋าก็หมดอารมณ์ดูรถแล้วสิ ไปหาที่ดื่มกับป๋าสักแก้วดีกว่าไหม?”

“ท่านประธานหวงคะ เดี๋ยวฉันต้องรีบกลับไปประชุมที่บริษัทต่อน่ะค่ะ” ซูหว่าน ปฏิเสธอย่างอ้อมค้อม

หวงหมิง ได้ยินคำปฏิเสธ ไฟโทสะก็ลุกพรึ่บขึ้นมาทันที เขาพูดด้วยน้ำเสียงข่มขู่: “แค่ดาราตัวเล็กๆ อย่ามาทำเป็นเล่นตัวให้มันมากนักนะ ซูหว่าน ฉันจะบอกอะไรให้ ไม่งั้นเงินลงทุนรอบนี้... ถือเป็นโมฆะ”

“นี่... ท่านประธานหวง ท่าน...” ซูหว่าน ได้ยินแบบนั้นก็เริ่มโมโหขึ้นมาบ้างแล้ว

“ฉัน... อะไรฉัน! เลิกแสดงละครได้แล้ว! เป็นแค่ดาราเกรดนี้ยังจะมาทำเป็นใสซื่อบริสุทธิ์อีก ฉันพูดดีๆ ด้วยก็ยังจะมาถ่วงเวลา ถ้าเธอไม่ยอมมา ‘ล้างตัวรอฉัน’ คืนนี้... ก็เตรียมตัวโดน ‘ดองเค็ม’ ยาวๆ ได้เลย”

ในที่สุด ซูหว่าน ก็แข็งขืนขึ้นมา: “ประธานหวง ไม่ว่าคุณจะลงทุนหรือไม่ ฉันก็ขอยืนยันคำเดิม ฉันจะไม่ยอมก้มหัวให้คุณเด็ดขาด เชิญคุณตามสบายเถอะคะ!”

[ติ๊ง! เปิดภารกิจพิเศษ]

[ช่วย ซูหว่าน แก้สถานการณ์ และทำให้ ซูหว่าน ยินดีเซ็นสัญญากับโฮสต์ หลังจบภารกิจจะได้รับรางวัลพิเศษ!]

เจียงเฉิง เห็นภารกิจที่ระบบส่งมา ก็หลุดขำออกมาทันที …ได้เวลารับรางวัลแล้วสิ

“ประธานหวง... น้ำเสียงใหญ่โตจังนะครับ ราชวงศ์ชิงเขาล่มสลายไปตั้งนานแล้วนะ!(1) คุณซู ไม่ต้องกังวล ถ้าเขาไม่ลงทุน ผมลงทุนเอง”

ซูหว่าน เห็น เจียงเฉิง เข้ามาช่วยพูดให้เธอ ก็เบิกตากว้างด้วยความตกใจ

ส่วน หวงหมิง เมื่อเห็น เจียงเฉิง ออกหน้า ก็ไม่กล้าปะทะด้วยตรงๆ เพราะรู้ดีว่าอีกฝ่ายรวยกว่าตนไม่รู้กี่เท่า เขาเองทำได้เพียงแค่นเสียง ‘ฮึ!’ ก่อนจะสะบัดหน้าแล้วเดินหนี

ซูหว่าน ยืนตัวตรง ปรับอารมณ์ของตัวเอง แล้วหันมาพูดแนะนำตัวเองกับ เจียงเฉิง: “สวัสดีค่ะ ฉันชื่อซูหว่าน”

“เจียงเฉิงครับ”

“คุณเจียงคะ เรื่องเงินลงทุนที่คุณพูดเมื่อกี้... พูดจริงเหรอคะ?”

ถามจบ ซูหว่าน ก็รู้สึกว่าตัวเองเสียมารยาท จึงรีบอธิบาย: “คือ… หวงหมิง เขาเป็นนักลงทุนของบริษัท ‘เทียนเฉิง เอ็นเตอร์เทนเมนต์’ ที่ฉันสังกัดอยู่นะคะ ตอนนี้เขาถอนทุนไปแล้ว พอกลับไปที่บริษัท... ฉันคงตอบคำถามผู้ใหญ่ลำบากแน่ๆ”

ซูหว่าน เป็นแค่ดาราเกรดสามเกรดสี่ เธอไม่มีสิทธิ์เลือกบทเองด้วยซ้ำ

แถมยังต้องคอยรับมือกับข้อเรียกร้องแปลกๆ ของบริษัทอยู่ตลอด และเพราะเธอยึดมั่นในจุดยืนของตัวเองมาตลอด

ตั้งแต่เดบิวต์มา เธอจึงอยู่ในสถานะ ‘กึ่งโดนดอง’ มาโดยตลอด

เธอรู้ดีว่าการปฏิเสธ หวงหมิง ในครั้งนี้ อาจจะทำให้เธอโดนบริษัทจับแช่แข็งถาวรจริงๆ ก็ได้

‘เทียนเฉิง เอ็นเตอร์เทนเมนต์’ ชื่อนี้ฟังดูคุ้นๆ เหมือนเมื่อคืนตอนคุยกับ อวี๋ เซียวเซียว เธอจะบอกว่าทำงานที่นั่นเหมือนกันนี่…

ในเมื่อระบบมอบภารกิจมาแล้ว เจียงเฉิง ย่อมต้องทำให้สำเร็จ เพราะรางวัลของระบบมักจะใจป้ำเสมอ

เจียงเฉิง พยักหน้า: “จริงสิ”

“จริงเหรอคะ! ขอบคุณคุณเจียงมากนะคะที่ให้โอกาส ฉันสัญญาว่าจะตั้งใจแสดงให้ดีที่สุดค่ะ” ซูหว่าน พูดอย่างร้อนรน

ปีนี้เธออายุ 19 แล้ว ผลงานที่โดดเด่นที่สุดของเธอก็เป็นแค่บทนางรอง ส่วนที่เหลือก็เป็นแค่บทตัวประกอบเล็กๆ น้อยๆ

ทุกวันเธอต้องถ่ายละครด้วยความหวาดระแวง อีกทั้งยังไม่มีบทบาทไหนที่ทำให้เธอแจ้งเกิดได้เลย แถมละครเรื่องล่าสุดก็ถ่ายจบไปหลายเดือนแล้วด้วย

ตอนนี้ ซูหว่าน จึงอยู่ในสถานะ ‘ว่างงาน’ ไม่มีละครให้เล่น

นั่นเป็นเหตุผลที่เธอยอมตกลงมาเดินห้างเป็นเพื่อน หวงหมิง แต่ หวงหมิง กลับเอาแต่ส่งสัญญาณเรื่อง ‘ข้อแลกเปลี่ยน’ สกปรกพวกนั้น

แม้ว่า ซูหว่าน จะไม่ยอมรับข้อเสนอของ หวงหมิง แต่เธอก็ยังอยากจะไขว่คว้าโอกาสที่จะได้เล่นเป็นนางเอกเอาไว้ให้ได้

ในตอนนั้นเอง ข้อความวีแชทของ อวี๋ เซียวเซียว ก็เด้งเข้ามา บอกว่าเธอจองร้านอาหารไว้แล้ว และเชิญ เจียงเฉิง ไปทานข้าวด้วยกัน

หลังจากอ่านข้อความ เจียงเฉิง ก็หันไปพูดกับ ซูหว่าน: “เรื่องการลงทุนเอาไว้คุยกันพรุ่งนี้นะครับ คืนนี้ผมมีธุระพอดี”

ซูหว่าน พยักหน้า แล้วเป็นฝ่ายเอ่ยปากขึ้นก่อน: “ได้ค่ะ งั้น... คุณเจียงคะ สะดวกให้ฉันเพิ่มวีแชทไว้ไหมคะ?”

เจียงเฉิง ก็ไม่ปฏิเสธอยู่แล้ว

ดวงตา ‘ดอกท้อ’ ของ ซูหว่าน นั้นสวยงามจริงๆ เวลาเธอมองมา มันไม่ใช่แค่ดูมีชีวิตชีวา แต่ยังแฝงแวว ‘ยั่วยวน’ ออกมาโดยธรรมชาติ

กอปรกับขนาด 36D ของเธอ... แรงดึงดูดมันช่างมหาศาลเหลือเกิน ทำเอา เจียงเฉิง อยากจะเปิดใช้งานสกิล ‘รีดเฟ้น’ ขึ้นมาตะหงิดๆ

………………………………

(1)[ราชวงศ์ชิงเขาล่มสลายไปตั้งนานแล้ว (大清早就灭亡了) – เป็นวลีที่ใช้ประชดประชันคนที่ยังมีความคิดหัวโบราณ ชอบวางอำนาจ หรือคิดว่าตัวเองเป็นฮ่องเต้ที่สามารถสั่งให้ใครทำอะไรก็ได้ (ในที่นี้คือ หวงหมิง ทำตัวเป็นเจ้าชีวิต ซูหว่าน)]