บทที่ 43 ค่ำคืนมาเยือน

ครั้งนี้ ฮั่วหลิงมาที่นี่ตามคำสั่งของครอบครัว เพื่อมารับสมัครฮั่วเซียนเอ๋อ

ลู่เฟิงดูเหมือนจะเข้าใจว่าตัวเองไม่ควรพูดเรื่องนี้ ยิ้มแหยๆ

"ฮ่าฮ่าฮ่า! อาจารย์ฮั่ว ไม่ต้องใส่ใจ ไม่ต้องใส่ใจ เมื่อกี้แค่พูดออกมาจากความรู้สึก ไม่ได้พูดถึงคุณ"

สำหรับฮั่วหลิงที่เดินมาถึงตำแหน่งนี้ได้อย่างไร ลู่เฟิงย่อมรู้ดี

เมื่อกี้คำพูดของเขา เหมือนกับตีเรือให้ล่มทั้งลำ

ฮั่วหลิงจะดีใจไหม? นี่ไม่ใช่การรวมตัวเธอเข้าไปด้วยหรือ?

"ฮึ!"

ฮั่วหลิงฮึมเบาๆ กอดอก ไม่สนใจลู่เฟิง

นี่ทำให้ลู่เฟิงรู้สึกอึดอัด

แต่ใครให้ปากตัวเองพูดไปโดยไม่คิดล่ะ

……

กลับเข้าสู่เขตลับอีกครั้ง

นักเรียนหลายคนพบสถานที่สำหรับการอยู่รอดในสามวันถัดไป

แน่นอนว่ายังมีนักเรียนบางคนที่โชคไม่ดี เมื่อเข้าสู่เขตลับแล้วก็ถูกโจมตีจากสัตว์ประหลาด

นักเรียนบางคนโชคดีหน่อย ต่อสู้กับสัตว์ประหลาดอย่างยากลำบาก โชคดีที่รอดชีวิตมาได้

บางคนเห็นว่าตัวเองไม่สามารถต่อสู้กับสัตว์ประหลาดได้ ก็ยอมแพ้การทดสอบทันที

เมื่อเทียบกับการทดสอบ พวกเขาใส่ใจชีวิตของตัวเองมากกว่า

การมีชีวิตอยู่คือสิ่งที่สำคัญที่สุด เมื่อเสียชีวิตแล้วก็ไม่มีอะไรเหลือ

แน่นอนว่านักเรียนที่โชคไม่ดีที่สุดก็มีอยู่ แม้แต่กดส่งฉุกเฉินก็ไม่ทัน ถูกสัตว์ประหลาดฆ่าตายไปเลย

การทดสอบก็โหดร้ายเช่นนี้

ที่นี่ไม่มีข้อบังคับมากมาย มีเพียงการอยู่รอดเท่านั้นที่เป็นสิ่งสำคัญ

ในบรรดานักเรียนมากมาย มีหลายสิบคนที่ถูกคัดออกแล้ว

อัตราการคัดออกเช่นนี้ทำให้น่ากังวลจริงๆ

สุดท้ายแล้วจะมีนักเรียนกี่คนที่สามารถผ่านการทดสอบได้ ไม่มีใครรู้

ในเขตลับ แสงแดดค่อยๆ จางหายไป ค่ำคืนค่อยๆ มาเยือน

ในเขตลับ ความปลอดภัยในเวลากลางวันอาจจะสูงกว่า

เมื่อถึงเวลากลางคืน อัตราอันตรายจะเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัว

กลางคืนจะมีสัตว์ประหลาดมากขึ้น ออกมาหาอาหาร

และเวลานี้คือเวลาที่อันตรายที่สุด

สำหรับสัตว์ประหลาดหลายตัว กลางคืนคือเวลาล่าสัตว์ของพวกมัน

ในเวลากลางคืน พวกมันสามารถมองเห็นได้ชัดเจนขึ้น และล่าสัตว์ได้ง่ายขึ้น

แม้แต่หลิวอู่ที่ต้องการหาเย่หลิงอย่างเร่งด่วน

แต่เมื่อถึงเวลากลางคืน เขาก็ยังไม่กล้าเดินออกไปอย่างเปิดเผย

หากถูกโจมตีโดยสัตว์ประหลาดที่อยู่รวมกัน งูพิษของเขาอาจจะช่วยเขาไม่ได้

ดังนั้นเพื่อความปลอดภัยของตัวเอง หลิวอู่จึงไม่รีบเดินทาง แต่หาที่ที่เหมาะสมเพื่อพักผ่อนในคืนหนึ่ง

สัตว์เลี้ยงวิญญาณของหลิวอู่ยังมีข้อดีอีกอย่าง

นั่นคือในเวลากลางคืน งูพิษต้องใช้ร่างกายของตัวเองล้อมเป็นวงกลม สามารถเป็นเกราะธรรมชาติได้

และหลิวอู่เพียงแค่ต้องนอนในเกราะธรรมชาติที่งูพิษล้อมไว้

ด้วยการเฝ้าระวังของงูพิษ หลิวอู่ไม่กังวลเลยว่าจะได้รับความไม่พอใจจากศัตรู

หมายความว่าในเวลากลางคืนขณะพักผ่อน งูพิษจะเฝ้าระวังตลอดเวลา หากมีอันตรายเกิดขึ้น จะปลุกหลิวอู่ทันที

และหลิวอู่ยังไม่สังเกตเห็น

บนยอดไม้ใหญ่ มีดวงตาคมคู่หนึ่งจ้องมองเขาที่หลับไปแล้ว

คืนแรกในเขตลับ สำหรับนักเรียนหลายคนเป็นการทดสอบที่ยิ่งใหญ่

อาจมีคนที่ตายในขณะที่หลับฝันอยู่

ที่โชคดีหน่อยก็สามารถส่งตัวฉุกเฉินออกจากเขตลับได้

ไม่มีข้อสงสัยเลย คืนนี้ต้องมีคนที่จะหายไปจากโลกนี้ตลอดกาล

……

เมื่อเทียบกับหลิวอู่ที่นอนกลางแจ้ง เย่หลิงที่นี่ดูเหมือนจะดีกว่ามาก

หลังจากล่าสัตว์ประหลาดมากมายในช่วงบ่าย เย่หลิงเห็นว่าท้องฟ้าค่อยๆ มืดลง

ไม่หยุดเลย นำเซวี่ยโยวไปยังถ้ำที่อยู่กลางภูเขา

เมื่อเขากลับมาถึงถ้ำ ท้องฟ้าก็มืดลงพอดี

"อาวู~!"

"อาวู~!"

เมื่อกลับมาถึงถ้ำ เย่หลิงยังได้ยินเสียงหอนของหมาป่าจากใต้ภูเขา

การที่สามารถออกมาล่าสัตว์ในเวลากลางคืนได้ ไม่ใช่สัตว์ธรรมดาแน่นอน ร้อยละเก้าสิบเก้าอาจเป็นสัตว์ประหลาด

เมื่อได้ยินเสียงหอน เย่หลิงก็ระวังตัวมาก

ต้องรู้ว่าตัวเองล่าสัตว์ประหลาดมากมาย ทิ้งกลิ่นเลือดไว้มากมาย

เหมือนกับหมาป่าในสัตว์ประหลาดที่มีจมูกที่แข็งแกร่งมาก

เซวี่ยโยวและตัวเองต่างก็มีกลิ่นเลือดอย่างไม่ต้องสงสัย

ผ่านหมาป่าในสัตว์ประหลาดตามกลิ่นเลือดมาถึงที่นี่ อาจจะเป็นการต่อสู้ที่ยากลำบาก

แต่ถึงจะเป็นการต่อสู้ที่ยากลำบาก แต่ก็เป็นโอกาสเช่นกัน

หมาป่ามากมายหมายถึงค่าประสบการณ์มากมาย และการเติบโตที่แน่นอน

เพื่อให้เซวี่ยโยวสามารถพัฒนาได้ต่อไป เป้าหมายของเย่หลิงคือล่าสัตว์ประหลาดมากขึ้น

ตราบใดที่ล่าสัตว์ประหลาดมากพอ เซวี่ยโยวจะเติบโตเร็วขึ้น

พื้นที่กลางภูเขาค่อนข้างแคบ โดยเฉพาะถ้ำนี้ ปากถ้ำยิ่งแคบ

อย่างน้อยไม่ต้องกังวลว่าหมาป่าจะบุกเข้ามา

ตราบใดที่เซวี่ยโยวยืนอยู่ตรงนั้น แน่นอนว่าจะเป็นการป้องกันที่แข็งแกร่ง

ตราบใดที่ใช้จุดนี้ได้ดี เย่หลิงไม่กังวลเลยว่าความปลอดภัยของตัวเองจะได้รับผลกระทบ

สัตว์ประหลาดหมาป่าก็แค่เป็นแค่สัตว์ประหลาดระดับหนึ่งเท่านั้น"

(จบตอน)