บทที่ 34 ข้อสงสัยที่สมเหตุสมผล

บทที่ 34 ข้อสงสัยที่สมเหตุสมผล

[สวัสดีครับ พบกับข่าวภาคค่ำเวลา 21.00 น. ช่วงบ่ายวันนี้เกิดเหตุระทึกขวัญเมื่อวายร้ายเข้าโจมตีเครื่องบินพลเรือน แต่ฮีโร่ของชาติสามารถหยุดเครื่องบินที่กำลังร่วงหล่นและช่วยชีวิตทุกคนไว้ได้สำเร็จ รายละเอียดจะเป็นอย่างไร ติดตามจากรายงานของคุณจอน แจซึง ครับ]

[เวลา 13.00 น. วันนี้ หน้าจอโทรทัศน์ทั้งสามสถานีถูกแทรกสัญญาณกะทันหัน]

ภาพรายการบันเทิงดับวูบลง กลายเป็นภาพบรรยากาศภายในห้องโดยสารเครื่องบินที่เต็มไปด้วยความโกลาหล และเสียงของ 'อีโกสติก' ก็ดังขึ้น

[ยินดีต้อนรับสู่ อีโก โชว์ รายการควิซโชว์ที่ใหญ่ที่สุดบนน่านฟ้า!]

อีโกสติกปรากฏตัวบนจอพร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์

[นี่คือการก่อการร้ายครั้งที่ 3 ของเขา ซึ่งครั้งนี้เขาเลือกเปลี่ยนสมรภูมิมาเป็นบนท้องฟ้า]

[กติกาง่ายมาก! ผมมีคำถามกวนประสาท 10 ข้อ แค่ตอบให้ถูก! ถ้ามีใครตอบถูกแม้แต่คนเดียว ผมจะปล่อยพวกคุณไปอย่างปลอดภัย แต่ถ้าผิดหมดล่ะก็... ระเบิดทำงาน!]

ผู้โดยสารที่ขวัญเสียต่างพยายามตอบคำถามท่ามกลางความตายที่แขวนอยู่บนเส้นด้าย ทว่า...

[...เป็นคำตอบที่ผิด!!! น่าเสียดายจัง งั้นก็... ลาก่อนนะทุกคน!]

ตู้ม! เสียงระเบิดดังสนั่น เครื่องบินทั้งลำสั่นสะเทือนและเริ่มดิ่งลงสู่พื้นโลก

ภาพตัดไปที่กล้องมุมไกลจากชายฝั่ง เห็นจุดเล็กๆ ของเครื่องบินที่เอียงวูบลงมา และในวินาทีนั้นเอง จุดเล็กๆ อีกจุดหนึ่งก็พุ่งทะยานเข้าไปปะทะกับเครื่องบินลำยักษ์

ผู้ประกาศข่าวรายงานต่อ [ในตอนนั้นเอง ฮีโร่ระดับ A 'สตาร์ดัส' ได้พุ่งตัวเข้าหาเครื่องบินที่กำลังร่วงหล่น เธอรอจังหวะอยู่ใกล้จุดที่คาดว่าเครื่องบินจะตกและเข้าสกัดไว้เพียงลำพัง]

[แม้ผู้เชี่ยวชาญจะคาดการณ์ว่าไม่มีทางหยุดมันได้ แต่เครื่องบินลำนั้นกลับค่อยๆ ชะลอความเร็วลงอย่างน่าอัศจรรย์]

ในวิดีโอแสดงให้เห็นเครื่องบินที่เคยพุ่งดิ่งกลับค่อยๆ ลดระดับลงอย่างนุ่มนวล

[สุดท้ายเครื่องบินก็หยุดนิ่ง ผู้โดยสารทุกคนได้รับการช่วยเหลืออย่างปลอดภัย ส่วนสตาร์ดัสที่หมดสติถูกนำตัวส่งโรงพยาบาลทันที ทางสมาคมฮีโร่แจ้งว่าเธอเพียงแค่เพลียจากการใช้พลังงานมากเกินไป และอาการพ้นขีดอันตรายแล้ว]

เมื่อจบรายงาน ข่าวตัดกลับมาที่ผู้ประกาศหญิงในสตูดิโอ เธอโน้มตัวลงคำนับ

[ฮีโร่คืออะไร? คือความยุติธรรม การเสียสละ หรือความเชื่อมั่น? สิ่งที่สตาร์ดัสแสดงให้เราเห็นในครั้งนี้คือคำตอบของคำว่าฮีโร่อย่างแท้จริง ในนามของสถานีโทรทัศน์ เราขอขอบคุณสตาร์ดัสที่ปกป้องประชาชนชาวเกาหลีไว้ค่ะ]

"อืม พักผ่อนเถอะ ไปเที่ยวทะเลผ่อนคลายบ้าง ไว้หายดีแล้วเราค่อยไปวิ่งด้วยกันนะ"

"ตกลงค่ะ" ชินฮารุ (สตาร์ดัส) ตอบรับปลายสายก่อนจะวางโทรศัพท์ลง

เธอนั่งเหม่ออยู่ที่โต๊ะทำงาน พลางถอนหายใจยาว... ผ่านมาหลายวันแล้วนับตั้งแต่เหตุการณ์นั้น เธอยังแปลกใจตัวเองว่าหยุดมันได้อย่างไร และรอดมาได้ยังไง

เธอกำหมัดขวาแล้วคลายออก... พลังของเธอเพิ่มขึ้นอีกแล้ว มันต่างจากเมื่อก่อนอย่างสิ้นเชิง จนทางสมาคมสรุปเอาเองว่าพวกเขาคงประเมินพลังของเธอต่ำไปมาโดยตลอด

แต่ชินฮารุรู้ดี... พลังของเธอไม่ได้แข็งแกร่งขนาดนี้มาตั้งแต่แรก มันเพิ่งจะก้าวกระโดดขึ้นมาเมื่อตอนที่เธอเข้าตาจนกลางอากาศ เหมือนกับว่าขีดจำกัดของเธอถูกทำลายลงเพื่อให้ผ่านพ้นวิกฤตนั้นไปได้

แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่เธอกังวลที่สุดในตอนนี้

สิ่งที่วนเวียนอยู่ในหัวเธอคือ... เขา อีโกสติก

หลังเหตุการณ์นี้ กระแสของพวก "แอนตี้ฮีโร่" ที่เคยชื่นชมอีโกสติกเริ่มหายไป ผู้คนเริ่มตระหนักว่าเขาคือวายร้ายตัวจริงที่อันตรายต่อชีวิต แต่ในฐานะผู้ที่อยู่ในเหตุการณ์ ชินฮารุกลับคิดต่างออกไป

คำพูดของเขาในหูฟังวันนั้น... 'คุณทำได้ หยุดเครื่องบินนั่นซะ'

น้ำเสียงที่เปี่ยมไปด้วยความมั่นใจ ราวกับเขารู้ล่วงหน้าว่าเธอทำได้แน่ๆ 'ถ้าไม่มีคุณ ชีวิตผมจะเหลือความหมายอะไร? คุณคือส่วนที่เติมเต็มผม'

มันช่างย้อนแย้ง... คนที่คอยทำร้ายผู้คนกลับเป็นคนเดียวที่เชื่อมั่นในตัวเธอมากกว่าใคร แม้แต่ในช่วงเวลาที่เธอหันหลังให้ความหวัง เขากลับบอกให้เธอ 'กำหมัดให้แน่น เร่งพลังขา และทะยานขึ้นไป'

เขาเชื่อในตัวเธอมากกว่าที่เธอเชื่อในตัวเองเสียอีก

'อีโกสติก...' เธอพึมพำชื่อเขาเบาๆ

ทำไมเขาถึงต้องทำแบบนี้? ถ้าเขาอยากฆ่าคนจริงๆ เขาจะโทรมาหาเธอเพื่อบอกวิธีช่วยทำไม? เขาต้องการแค่จัดเกมความตายโรคจิต หรือว่าเขามีจุดประสงค์อื่นกันแน่?

'ถ้าไม่มีคุณ ผมก็เป็นแค่ตัวร้ายดาดๆ...'

คำพูดนี้หมายความว่าอย่างไร? ทำไมการมีอยู่ของเธอถึงทำให้เขา "ไม่ใช่ตัวร้ายดาดๆ"? มันไม่ใช่แค่เรื่องที่เธอเป็นฮีโร่เกรด A คนเดียวในพื้นที่แน่ๆ สัญชาตญาณของเธอมันตะโกนบอกว่ามีบางอย่างที่ลึกซึ้งกว่านั้น

"ฉันต้องลองย้อนกลับไปดูร่องรอยที่ผ่านมาของหมอนั่น..."

สิ่งที่เขาทำมาตลอด... จุดจบของแต่ละเหตุการณ์... หากเธอนำจิ๊กซอว์ทุกชิ้นมาต่อกัน เธออาจจะเห็นโฉมหน้าที่แท้จริงของแผนการนี้

ชินฮารุลุกขึ้นแต่งตัวเตรียมออกไปข้างนอก แววตาเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น

'อีโกสติก ไม่ว่านายจะซ่อนอะไรไว้ หรือวางแผนอะไรอยู่... ฉันจะกระชากหน้ากากออกมาให้ดู'

……………………………

"ทำไมจู่ๆ ก็รู้สึกคันหูขึ้นมานะ?"

"ขี้หูพี่เยอะหรือป่าว? ลองแคะดูไหม?"

"ไม่ใช่หรอก... หรือว่าจะมีใครบางคนกำลังนินทาฉันอยู่?"