บทที่ 8 เตรียมตอบโต้

บทที่ 8 เตรียมตอบโต้
อาคารหลังเดิม
ชั้นล่าง
“โฮ่ง!!”
จำนวนซอมบี้ที่ทะลักเข้ามาในอาคารเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล สุนัขทหารเริ่มต้านทานไม่ไหว
มันถูกฝูงซอมบี้ต้อนจนมุม ตามตัวเต็มไปด้วยรูเลือดจากการถูกกัดทึ้ง
เกราะป้องกันบนตัวสุนัขทหารฉีกขาดเสียหายไปนานแล้ว
ถึงอย่างนั้น สุนัขทหารก็ยังดิ้นรนต่อสู้สุดชีวิต พยายามกัดกระชากซอมบี้ตัวที่ใกล้ที่สุด ปฏิบัติตามคำสั่งของผู้บัญชาการอย่างสุดความสามารถ
เสียงคำรามต่ำในลำคอค่อยๆ แผ่วลง
เลือดพุ่งกระฉูด
สิ้นเสียงครางหงิงสุดท้าย สุนัขทหารก็แน่นิ่งไป ถูกฝูงซอมบี้กลืนกินจนมิด
ภาพเหตุการณ์เช่นนี้ เกิดขึ้นต่อเนื่องในทุกจุดของแนวป้องกัน
จำนวนพลทหารใหม่และสุนัขทหารลดฮวบลงอย่างรวดเร็ว
แนวป้องกัน กำลังจะพังทลาย
.....
หลังแนวป้องกัน สีหน้าของเมิ่งสั่วเคร่งเครียด
กระสุนของเขาหมดเกลี้ยง กำลังรอให้ค่ายทหารส่งพลังงานมาเติม แต่เวลามันไม่ทันการแล้ว
สองข้างทาง พลทหารใหม่สองนายสุดท้ายที่เหลืออยู่ยังคงยิงใส่ความมืดอย่างต่อเนื่อง แต่ผลลัพธ์แทบเป็นศูนย์ หยุดการรุกคืบของฝูงซอมบี้ไม่ได้เลย หนำซ้ำยังทำให้พวกมันบ้าคลั่งยิ่งกว่าเดิม!
“ฉันปักหมุดจุดรวมพลผิดเหรอ?”
“ทำไมยังมาไม่ถึง?”
ราตรีมืดมิด แสงจันทร์ซีดจาง
เมื่อเผชิญหน้ากับฝูงซอมบี้ที่ถาโถมเข้ามาดั่งน้ำป่า
แม้จะไม่ใช่ครั้งแรกที่เจอเหตุการณ์แบบนี้ แต่เมิ่งสั่วก็ยังรู้สึกหนาวสะท้านไปทั้งตัว
ใน โลกแดนรกร้าง ซอมบี้ที่ออกหากินเวลากลางคืนนั้นแตกต่างจากคลื่นซอมบี้
ซอมบี้ในสภาวะออกหากินเวลากลางคืนจะไม่มีการจัดตั้งกลุ่ม พวกมันจะแค่วิ่งพล่านไปตามเส้นทางของฐานที่มั่น
ทว่า
ทันทีที่มีสิ่งมีชีวิตปรากฏขึ้นในระยะสายตา พวกมันจะบ้าคลั่งถึงขีดสุด
นี่คือเอกลักษณ์เฉพาะของฐานที่มั่นซอมบี้ เป็นหนึ่งในวิธีการกวาดล้างศัตรูที่ซ่อนตัวอยู่ในฐานของพวกมัน
“.....”
เมิ่งสั่วกำลังจะออกคำสั่งให้พลทหารใหม่ทั้งสองถอยทัพ เพื่อไปสมทบกับกำลังเสริมด้านหลัง
ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าที่เป็นระเบียบก็ดังมาจากอีกฟากของถนน เสียงนั้นดังฟังชัดและก้องกังวาน
เมิ่งสั่วโล่งอก
กำลังเสริม มาถึงแล้ว
ตึกตัก——
ตึกตัก——
พลทหารใหม่ทยอยมาถึงอย่างต่อเนื่อง
ทันทีที่ถึงแนวป้องกัน พวกเขาก็เข้าสู่สถานะต่อสู้ทันที
ยกปืน
เล็ง
ท่าทางกระฉับกระเฉง รวดเดียวจบ
ไร้ซึ่งความลังเล เมิ่งสั่วคาบนกหวีดทหาร สายตาคมกริบ
เป่านกหวีด
เสียงนกหวีดสัญญาณยิงดังขึ้น บนถนนที่จัดขบวนรบเรียบร้อย พลทหารใหม่ที่เตรียมพร้อมเหนี่ยวไก ลิ้นไฟพวยพุ่ง
จังหวะเดียวกับที่ฝูงซอมบี้บุกประชิด
“ปัง ปัง ปัง ปัง——!”
เลือดสีดำสาดกระจาย ชิ้นส่วนอวัยวะปลิวว่อน
กระสุนพลังงานก่อตัวเป็นม่านกระสุนที่หนาแน่น สาดซัดใส่ฝูงซอมบี้ที่ถาโถมมาราวกับสึนามิอย่างบ้าคลั่ง
ภายใต้การระดมยิงระลอกแรก ซอมบี้ล้มระเนระนาดราวกับต้นข้าวที่ถูกเกี่ยว
ในช่วงที่ปืนไรเฟิลพลังงานกำลังชาร์จ พลทหารใหม่ระลอกสองที่มาถึงก็เตรียมพร้อมเสร็จสิ้น
พวกเขายืนอยู่ริมถนน และเมื่อผู้บัญชาการเป่านกหวีดอีกครั้ง ก็ระดมยิงทันที
ลิ้นไฟสีแดงฉานจุดประกายความมืด เก็บเกี่ยวฝูงซอมบี้ที่ดาหน้าเข้ามาใหม่อย่างไร้ปรานี
เสียงปืนระเบิดก้องดังต่อเนื่อง กดข่มเสียงคำรามของซากศพจนเงียบเสียงลงอีกครั้ง
สถานการณ์ พลิกกลับในพริบตา
ที่หน้าต่างชั้นสาม แรงกดดันลดฮวบ เมิ่งสั่วเบนความสนใจกลับมาที่หน้าต่างระบบผู้บัญชาการ
[ผู้บัญชาการ]: เมิ่งสั่ว
[ระดับ]: 1
[แต้ม]: 1050 (+10+10+10...)
เทียบกับเมื่อกี้ ครั้งนี้แต้มพุ่งขึ้นเร็วมาก เพียงชั่วพริบตาก็ทะลุหลัก 1000 เรียกได้ว่าน่ากลัวสุดๆ
การทำศึกสำคัญที่ความรวดเร็ว
เมิ่งสั่วตีหน้านิ่ง มือขยับรัวเร็ว เล็งไปที่ไอคอนพลทหารใหม่ แล้วกดรัวๆ
ปั๊มทหาร!
[แต้ม -1000]
.....
ด้านหลัง
ค่ายทหารที่เงียบสงัดกลับมาทำงานอีกครั้ง เสียงเครื่องจักรครางต่ำ ไอเย็นแผ่ซ่าน พลทหารใหม่ที่ติดอาวุธครบมือวิ่งเหยาะๆ ออกมาทีละนาย แล้วเร่งฝีเท้าบึ่งไปยังแนวป้องกัน
“ช่วย! ช่วยด้วย!”
“ช่วยฉันด้วย! มีสโมกเกอร์!”
จู่ๆ ชายสภาพสะบักสะบอมคนหนึ่งก็กระโดดหน้าต่างหนีตายออกมาจากโรงแรมร้างใกล้ๆ ร่างกระแทกเข้ากับซากรถยนต์ด้านล่างอย่างจัง
เสียงดังตึงสนั่น ชายคนนั้นไม่สนใจความเจ็บปวด พยายามตะเกียกตะกายลุกขึ้นเพื่อจะวิ่งหนี
“ช่วย——”
ฟึ่บ——!
สิ่งที่เหมือนลำไส้ยาวเหยียดพุ่งออกมาจากโรงแรมร้าง รัดพันคอชายคนนั้นไว้อย่างแม่นยำ
แรงดึงมหาศาลส่งมาจากอีกปลายของลำไส้ ลากตัวเขากลับไปทางชั้นสองของโรงแรมร้างอย่างรวดเร็ว
“ฟู่——”
ได้ยินเสียงขอความช่วยเหลือจากละแวกใกล้เคียง พลทหารใหม่สามนายที่อยู่ใกล้สุดตื่นตัวทันที
ภายใต้แสงจันทร์
ริมหน้าต่างชั้นสอง ปรากฏร่างผอมสูงผิดรูป ยืนอยู่ท่ามกลางควันสีเขียวที่ลอยฟุ้ง รอบตัวมันเต็มไปด้วยกลิ่นอายความโหดเหี้ยม
เจ้านี่คือสโมกเกอร์ตัวที่ตามติดเมิ่งสั่วมาก่อนหน้านี้
ตอนนี้ มันจับลำไส้ที่รัดเหยื่อไว้ และใช้สองมือสาวดึงกระชากอย่างต่อเนื่อง
ขาสองข้างของชายคนนั้นลอยคว้างกลางอากาศ ดิ้นรนสะเปะสะปะ หายใจไม่ออก
เขาใช้แรงเฮือกสุดท้ายมองไปทางพลทหารใหม่ แววตาเต็มไปด้วยคำวิงวอน
รูม่านตาค่อยๆ ขยายออก
“ฟู่——”
เสียงหายใจหนักๆ ดังลอดผ่านหน้ากากกันแก๊ส
การที่พลทหารใหม่ปฏิบัติตามคำสั่งของผู้บัญชาการอย่างไม่มีเงื่อนไข ไม่ได้หมายความว่าพวกเขาคิดไม่เป็น
พลทหารใหม่สามนายสบตากัน ตัดสินใจได้ในเสี้ยววินาที
ปืนไรเฟิลพลังงานชาร์จพร้อมยิงทันที
ยกปืน
ล็อกเป้า
ยิง
ปัง ปัง ปัง——!
ในขณะที่ชายคนนั้นกำลังสิ้นหวัง
เสียงปืนระเบิดก้องสามนัด เจาะเข้าเป้าสโมกเกอร์อย่างแม่นยำ เกิดเสียงทึบๆ ดังต่อเนื่อง
“โฮก——แค็กๆ——”
สโมกเกอร์เจ็บปวด ลำไส้ขาดสะบั้นทันที ชายคนนั้นหลุดจากการพันธนาการ ร่วงลงไปกองกับพื้น หอบหายใจอย่างหนัก
มันจ้องมองกลุ่มมนุษย์ที่ขัดขวางมันซ้ำแล้วซ้ำเล่าด้วยสายตาอาฆาตแค้น ก่อนจะหันหลังหนีไป
พลทหารใหม่มองดูแผ่นหลังของมันหายลับไปในความมืดอย่างเงียบๆ แสงไฟบนปืนไรเฟิลพลังงานที่ชาร์จเสร็จใหม่ๆ ดับวูบลง
“ฟู่——”
ลดปืนลง พลทหารใหม่สามนายมองหน้ากัน
พลทหารใหม่นายหนึ่งแยกตัวเดินไปหาชายคนนั้น ส่วนอีกสองนายกลับเข้าขบวน วิ่งมุ่งหน้าไปยังแนวป้องกัน
“แค่กๆ! แค่กๆ!”
สูดดมเชื้อโรคที่สโมกเกอร์พามามากเกินไป หวังรุ่ยรู้สึกอ่อนแรงไปทั้งตัว
เขานอนแผ่อยู่บนพื้น ไอโขลกๆ แต่ในใจกลับตื่นเต้นลึกๆ
ทหารพวกนี้ มีเจตนาดี!
เมืองตงหลิน อาจจะรอดแล้วจริงๆ!
ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าที่ชัดเจนก็ดังมาจากด้านหน้า
ทหารพวกนั้น!
ในใจเต็มไปด้วยความซาบซึ้ง หวังรุ่ยเงยหน้าขึ้น เตรียมจะกล่าวขอบคุณ
ฉับพลัน เขาก็ตัวแข็งทื่อ
สีหน้าเปลี่ยนเป็นความหวาดกลัวในพริบตา สันหลังเย็นวาบ
ภาพที่เห็นคือ ทหารนายหนึ่งเดินเข้ามาหาเขาด้วยท่าทางระแวดระวัง ปากกระบอกปืนค่อยๆ เล็งตรงมาที่เขา
“ฟู่——”
.....
แนวป้องกัน การต่อสู้ดุเดือดขึ้นเรื่อยๆ
แสงจันทร์สีขาวเย็นเยียบสาดส่อง
บนถนนพังยับเยินขนาดสี่เลน เต็มไปด้วยซากศพซอมบี้
เลือดสีดำไหลนอง กลิ่นอายความตายปกคลุมไปทั่วทั้งถนน
ปัง ปัง ปัง ปัง!!
บนถนน พลทหารใหม่จัดแถวเป็นหน้ากระดานหลายแถว ปืนไรเฟิลพลังงานยิงสลับฟันปลา กดดันด้วยอำนาจการยิง
ภายใต้การประสานของอำนาจการยิง ซอมบี้ล้มตายระเนระนาดราวกับเกี่ยวข้าว
[แต้ม +10]
[แต้ม +10]
[แต้ม...]
ด้านหลังยังมีพลทหารใหม่วิ่งเข้าสู่สนามรบเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ อำนาจการยิงยกระดับขึ้นไม่หยุด สถานการณ์มั่นคงโดยสมบูรณ์
เทียบกับเมื่อครู่ จำนวนฝูงซอมบี้ลดลงอย่างเห็นได้ชัด
คาดว่าอีกไม่นาน ก็คงจะเปิดฉากตอบโต้กลับได้แล้ว
“.....”
สายตาของเมิ่งสั่วกวาดผ่านอาคารสองฝั่งที่เป็นแนวหน้าด่านแรก
เมื่อครู่ตรงนั้นยังมีการยิงต่อสู้อย่างต่อเนื่อง และเสียงเห่ากรรโชกที่ดุดันและมีชีวิตชีวา
แต่ตอนนี้กลับไม่มีเสียงใดๆ อีกแล้ว
“.....”
เมิ่งสั่วละสายตา กลับมามองที่หน้าต่างระบบผู้บัญชาการ
ศพต้องการการเผาทำลาย
พลทหารใหม่ต้องการการหลั่งเลือด
แนวป้องกันต้องการการสร้างใหม่
สำหรับทหารเหล่านี้ การตายในสนามรบ คือจุดจบที่สวยงามที่สุด
.....
เสียงหอนน่าสยดสยองกรีดแทงความมืด
เสียงปืนระเบิดก้องดังสนั่นที่รอบนอกทิศตะวันตกของเมืองตงหลิน
“โฮก——”
ใกล้แนวป้องกัน บนถนนสายหนึ่งที่ห่างออกไปหลายร้อยเมตร ก็แออัดไปด้วยซอมบี้เช่นกัน
กลางถนน
ในอาคาร
บนซากรถยนต์ เต็มไปด้วยซอมบี้ที่น่ากลัว
กลิ่นอายความตายคละคลุ้ง เสียงคำรามไม่ขาดสาย
เวลานั้น
ในมุมมืดลึกเข้าไปในถนน มีซอมบี้ตัวหนึ่งซ่อนตัวอยู่ รูปร่างสูงใหญ่กำยำ แขนขวามีขนาดมหึมา ส่งผลให้แขนซ้ายดูเล็กจ้อยอย่างน่าประหลาด
มันส่งเสียงคำรามทุ้มต่ำ มีนิสัยชอบซ่อนตัวอยู่หลังมุมอับรอคอยเหยื่อ
ทันใดนั้น เมื่อได้ยินเสียงอะไรบางอย่าง มันก็เงยหน้ามองไปทางทิศทางหนึ่ง
“มมอออ——!”
ซอมบี้ตัวนั้นส่งเสียงคำรามคล้ายวัว แล้วพุ่งตัวไปยังจุดเป้าหมายอย่างรวดเร็ว