บทที่ 16 พวกข้าแม่งโคตรเจ๋ง!

บทที่ 16 พวกข้าแม่งโคตรเจ๋ง!
ป้อมปืนกลพลังงานเครื่องแรกเริ่มนับถอยหลัง เมิ่งสั่วนับในใจ
‘5’
‘4’
“มอมอ——”
ทันใดนั้น เสียงคำรามคล้ายวัวร้องก็ดังขึ้นจากที่ไกลๆ!
ในเวลาเดียวกัน เสียงร้องแบบเดียวกันก็ดังขึ้นระงม!
“มอมอ——!”
“มอมอ——!!”
วินาทีที่ได้ยินเสียงนี้ หวังรุ่ยหันขวับไปมองทางต้นเสียงทันที
สิ่งที่เห็นคือตรงสุดปลายถนน เงาร่างเน่าเปื่อยที่มีกล้ามเนื้อกำยำสามร่าง พุ่งตรงมายังวงล้อมความปลอดภัยรวดเร็วราวกับกระสุนปืนใหญ่
เมื่อเห็นภาพนี้ หวังรุ่ยรู้สึกหนาวสะท้านไปถึงขั้วหัวใจ
ต่อหน้าความสยดสยองที่เกิดขึ้นกะทันหัน ร่างกายของเขาเหมือนถูกสูบเรี่ยวแรงออกไปจนหมด
ชาร์จเจอร์!
แถมมากันถึงสามตัว!
จบกัน!
“มอมอ——!!”
ชาร์จเจอร์พุ่งเข้ามาใกล้ด้วยความเร็วสูง เห็นได้ชัดว่าวงล้อมความปลอดภัยกำลังจะถูกทลาย
‘1’
จังหวะนั้นเอง แววตาของเมิ่งสั่วฉายประกาย การนับถอยหลังสิ้นสุดลง
วินาทีถัดมา
ที่ทางแยกใกล้กับสถานีพลังงาน ป้อมปืนป้องกันภัยรูปทรงแปลกตา สีเทาเงิน ปรากฏขึ้นจากความว่างเปล่า
[ป้อมปืนกลพลังงานก่อสร้างเสร็จสิ้น]
“ป้อมปืนกลพลังงานเตรียมพร้อม”
“ตรวจพบยูนิตศัตรู เริ่มดำเนินการโจมตี”
ขาตั้งโลหะอันแข็งแกร่งของป้อมปืนกลพลังงานปักลงพื้นอย่างมั่นคง วินาทีที่ตรวจจับศัตรูได้ ลำกล้องปืนขนาดใหญ่สี่กระบอกก็ทำการชาร์จพลังงานพร้อมกัน
ลำกล้องหมุนวน ปลดปล่อยอำนาจการยิงอันหนาแน่นออกมา
ดาดาดาดาดา——!
กระสุนพลังงานรุ่นยาวพิเศษนับร้อยนัดก่อตัวเป็นสายฝนกระสุนสี่สาย ปะทะเข้าใส่ร่างของชาร์จเจอร์อย่างไม่มียั้ง
เพียงชั่วพริบตา
ชาร์จเจอร์สามตัวที่พุ่งเข้ามาพร้อมกลิ่นอายแห่งความตาย ถูกสังหารหมู่ในทันที
เลือดสีดำสามสายสาดกระจายกลางอากาศ
ศพอันหนักอึ้งของชาร์จเจอร์กระเด็นไปกองข้างทางราวกับตุ๊กตาผ้า หมดสิ้นซึ่งการเคลื่อนไหว
มาไว ตายไว
ผลพลอยได้คือ ซอมบี้บริเวณใกล้เคียงกลุ่มใหญ่ถูกเก็บกวาดไปด้วย
[แต้ม +1430]
“เชี่ย? นั่นมันตัวอะไรวะนั่น?!”
เมื่อได้เห็นภาพนี้กับตาตัวเอง หวังรุ่ยที่เมื่อครู่ยังจมดิ่งอยู่ในความสิ้นหวัง หน้าเปลี่ยนสีทันที
เขาเบิกตากว้าง จ้องมองป้อมปืนกลพลังงานและศพของชาร์จเจอร์อย่างเหม่อลอย ความตื่นตะลึงในใจไม่จางหายไปง่ายๆ
ชาร์จเจอร์ที่ทนรับมีดของผู้เฒ่าหลี่ได้เป็นสิบแผล หรือแม้แต่กวาดล้างปาร์ตี้ผู้รอดชีวิตได้ด้วยตัวคนเดียว ตายง่ายๆ แบบนี้เลยเนี่ยนะ?!
อีกฝั่งของถนน
เมิ่งสั่วมองผ่านช่องว่างของขบวนทหารใหม่ เห็นภาพชาร์จเจอร์สามตัวถูกเป่ากระจุยเช่นกัน
สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปเล็กน้อย
เมิ่งสั่วเองก็คาดไม่ถึงว่าอานุภาพของป้อมปืนกลพลังงานจะรุนแรงขนาดนี้
ทั้งที่ในคำแนะนำเขียนไว้แค่ประโยคสั้นๆ แท้ๆ
“นี่ก็อยู่ในการคำนวณของเขาด้วยเหรอเนี่ย”
เซี่ยเสี่ยวจูที่รู้สึกเหลือเชื่อไม่แพ้กันเบิกตากว้าง ลมหายใจถี่กระชั้น
พอตั้งสติได้ เธอก็อดหันไปมองเมิ่งสั่วไม่ได้
ในใจของเธอจู่ๆ ก็มีความคิดหนึ่งผุดขึ้นมา
ผู้ชายคนนี้ อาจจะมีความสามารถในการกำจัดซอมบี้ในเมืองตงหลินให้หมดไปได้จริงๆ
ทุกคนในเมืองตงหลิน มีทางรอดแล้ว!
เมื่อสัมผัสได้ถึงสายตาของเซี่ยเสี่ยวจู เมิ่งสั่วปั้นหน้านิ่ง กลับมาสงบเยือกเย็นดังเดิมทันที
เขาทำเป็นเมินสายตาที่จ้องเขม็งของเซี่ยเสี่ยวจู แล้วสร้างป้อมปืนกลพลังงานเพิ่มอีกหนึ่งป้อมในบริเวณใกล้เคียง
[แต้ม -1000]
เวลานี้ ที่อีกแยกหนึ่ง ป้อมปืนกลพลังงานเครื่องที่สองปรากฏขึ้นจากความว่างเปล่า
[ป้อมปืนกลพลังงานก่อสร้างเสร็จสิ้น]
“ป้อมปืนกลพลังงานเตรียมพร้อม”
“ตรวจพบยูนิตศัตรู เริ่มดำเนินการโจมตี”
โปรแกรมหลักของป้อมปืนกลพลังงานส่งเสียงผู้หญิงแบบเครื่องจักรที่เย็นชาออกมา
ทันใดนั้น ลำกล้องปืนก็หมุนอย่างรวดเร็ว พ่นลิ้นไฟขนาดใหญ่ออกมา
“ดาดาดาดาดา——!!”
เสียงระเบิดต่อเนื่องดังก้องไปทั่วกลุ่มอาคารบริเวณนั้น
ป้อมปืนกลพลังงานเปิดฉากยิงเต็มกำลัง ไล่ล่าสังหารซอมบี้ที่อยู่ใกล้เคียงอย่างบ้าคลั่ง
ชั่วเวลาหนึ่ง ซากศพที่แหลกเหลวกองทับถมกัน เลือดไหลนองเป็นสายน้ำ
“โฮก!!”
ในความมืด ฮันเตอร์ตัวหนึ่งที่กระโจนเข้ามาถูกยิงจนตัวแตกกระจาย เลือดสีดำแดงสาดลงมาจากกลางอากาศ
ซ่า——
[แต้ม +300]
วันช็อต!
วันช็อตอีกแล้ว!
สายตาของหวังรุ่ยที่เลื่อนมาทางนี้เห็นฉากนี้เข้า ลมหายใจสะดุดกึก
ไอ้นี่มันคืออะไรกันแน่? ก่อนหน้านี้เขาไม่เคยเห็น ไม่เคยได้ยินมาก่อนเลย!
มองดูป้อมปืนกลพลังงานที่สกัดกั้นคลื่นซอมบี้ไว้นอกระยะยิงอย่างตายตัว หวังรุ่ยตื่นเต้นจนตัวสั่นเทิ้ม
.....
เมื่อเวลาผ่านไป การต่อสู้ก็เข้าสู่ช่วงไคลแมกซ์
ควันปืนฟุ้งกระจาย
คลื่นซอมบี้ถาโถมเข้ามาจำนวนมหาศาล กลิ่นคาวเลือดอันน่าสยดสยองแพร่กระจายไปทั่วทุกมุม
แต่เมื่อมีป้อมปืนกลพลังงานเข้าร่วม การต่อสู้ก็กลับมามั่นคงอีกครั้ง
ระหว่างนั้น ป้อมปืนกลพลังงานเครื่องที่สามก็สร้างเสร็จ
เมิ่งสั่วสร้างเพิ่มอีกเครื่องที่อีกฝั่งของถนน วางตำแหน่งเป็นรูปสี่เหลี่ยม ล้อมค่ายทหารและสถานีพลังงานเอาไว้ตรงกลาง
เสียงปืนใหญ่ปืนเล็กดังระงม ซอมบี้ที่ดาหน้าเข้ามาถูกยิงทิ้งทั้งหมด
บนหน้าต่างสถานะผู้บัญชาการของเมิ่งสั่ว แต้มพุ่งสูงขึ้นด้วยความเร็วที่น่ากลัว
8000!
9000!
10000!
สายตาของเมิ่งสั่วเลื่อนไปเล็กน้อย
ภายในวงล้อมความปลอดภัย ประตูค่ายทหารเปิดออกถี่รัว พลทหารใหม่ที่ติดอาวุธครบมือวิ่งออกมาทีละนาย เข้าร่วมการต่อสู้ทันที
“พลทหารใหม่รายงานตัว!”
“พลทหารใหม่ราย...”
พลทหารใหม่เติมเข้ามาเรื่อยๆ อำนาจการยิงยกระดับขึ้นอีกขั้น ขอบเขตวงล้อมความปลอดภัยค่อยๆ ขยายกว้างออกไป
ทั้งสองฝั่ง ซอมบี้ที่พังกำแพงออกมาถูกกำจัดจนเกลี้ยง
เมื่อพลทหารใหม่คุมจังหวะได้ ยอดผู้เสียชีวิตก็เริ่มลดลง จนกระทั่งหยุดนิ่ง
เมื่อเห็นสถานการณ์การรบพลิกกลับ เมิ่งสั่วยืนอยู่กลางขบวนทหารใหม่ ยกภูเขาออกจากอก
[กระสุนชาร์จพลังงานเต็มพิกัด]
ตอนนั้นเอง เสียงแจ้งเตือนแบบเครื่องจักรดังขึ้นข้างหูเมิ่งสั่ว แบตเตอรี่สำรองของปืนพกผู้บัญชาการชาร์จเต็มแล้ว
‘ต้องเร่งความเร็วในการบุกแล้ว’
ใจกระตุกวูบ เมิ่งสั่วเงยหน้ามองท้องฟ้า
ตัวเลขรนับถอยหลังสู่การเปิดโอเพ่นเบต้าส่องแสงระยิบระยับในความมืด:
[363 วัน 23 ชั่วโมง 57 นาที]
แววตาของเมิ่งสั่วไหววูบ
ตัวแปรมันเยอะเกินไป
มีแต่ต้องยึดครองฐานที่มั่นให้ได้โดยสมบูรณ์เท่านั้น ถึงจะแก้ปัญหาซอมบี้ได้ที่ต้นเหตุ
จะยื้อต่อไปไม่ได้แล้ว...
.....
ในขณะเดียวกัน ทางตะวันออกของเมือง ในตำแหน่งที่ค่อนข้างห่างไกล
ย่านที่พักอาศัยอันห่างไกลแห่งหนึ่ง
กลิ่นอายความตายพวยพุ่ง หมอกเลือดปกคลุม
ที่นี่เกลื่อนไปด้วยซากศพซอมบี้
ในจำนวนนั้น ยังมีซากของพวกกลายพันธุ์ปะปนอยู่ไม่น้อย
ราวกับขุมนรก
ณ ตำแหน่งลึกเข้าไปในย่านที่พักอาศัย มีออร์กนับร้อยตัวรวมกลุ่มกันอยู่
พวกมันถือปืนพกกึ่งอัตโนมัติที่ทั้งใหญ่และเทอะทะจนแทบจะใช้แทนค้อนได้ กับมีดดาบเล่มโต
บนร่างกายกำยำของพวกออร์กสวมเกราะที่ทำจากแผ่นเหล็กไม่กี่ชิ้น พวกมันรวมตัวกันอย่างตื่นเต้น รอคอยลูกพี่ข้างหน้าเอ่ยปาก
.....
ออร์ก คือเผ่าพันธุ์สยองขวัญลำดับที่สี่ที่วิวัฒนาการขึ้นในโลกแดนรกร้าง ผิวหนังสีเขียวอ๋อยคือเอกลักษณ์ที่โดดเด่นของพวกมัน
พวกมันมีกล้ามเนื้อเป็นมัดๆ ร่างกายใหญ่โต แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าพวกมันสมองกลวง บ้าพลังแต่เรื่องต่อยตี
ในทางกลับกัน
พวกออร์กมีความเชี่ยวชาญด้านเทคโนโลยีหลากหลายสาขามาแต่กำเนิด สามารถเอาขยะมาประกอบเป็นอาวุธและยานพาหนะแดนรกร้าง รวมถึงผลผลิตทางเทคโนโลยีอื่นๆ ได้ แถมยังใช้งานได้ดีอย่างน่าประหลาด
บวกกับการปรับตัวที่เก่งกาจและอัตราการขยายพันธุ์ที่รวดเร็ว ทำให้ออร์กสร้างเผ่าออร์กขนาดใหญ่ขึ้นมาได้อย่างรวดเร็ว ก้าวกระโดดขึ้นมาเป็นขั้วอำนาจระดับท็อปของโลกแดนรกร้าง
แต่ทว่า
เนื่องจากพวกมันแทบจะเหยียบหัวซอมบี้ขึ้นมามีอำนาจ โดยธรรมชาติแล้ว เผ่าออร์กกับอาณาจักรซอมบี้จึงกลายเป็นศัตรูคู่อาฆาต
เมื่อกองทัพทั้งสองมาเจอกัน ต้องมีฝ่ายหนึ่งต้องตาย
.....
เวลานี้ ในกองทัพออร์ก
ตบเจ้านกสื่อสารที่ยังส่งข่าวไม่ทันจบจนตายคาที่ด้วยฝ่ามือเดียว
ลูกพี่ออร์กที่มีกล้ามใหญ่ที่สุด
อุปกรณ์เท่ระเบิดที่สุด
และรอยแผลเป็นน่ากลัวที่สุด ยืนอยู่หน้าเหล่าลูกสมุนกล้ามโต ชู ‘ปืนบิ๊กเบิ้มสไตล์แดนรกร้าง’ ที่มัดรวมปากกระบอกปืนไว้ถึงหกกระบอกขึ้นฟ้า ตะโกนเสียงอู้อี้ก้องกังวาน
“ไอ้หัวกระสอบโดนกองทัพใหญ่ของพวกเราซัดจนเดี้ยงแล้ว! ข้าว่า ต่อไป ก็ถึงเวลาที่พวกข้าจะออกแรงบ้างแล้ว!”
“ไปเชือดไอ้โง่ตัวโตขาเป๋นั่นซะ! ก่อนสว่าง ต้องยึดฐานที่มั่นนี้มาให้ได้!”
“อัดไอ้พวกงี่เง่าไม่มีสมองพวกนั้นให้ยับ!”
“พวกข้าเกิดมาเพื่อสู้และชนะ!!”
“Waaagh!!!”
พอลูกพี่พูดจบ เหล่าสมุนออร์กที่อดใจรอไม่ไหวอยู่แล้วก็ชูอาวุธในมือขึ้นสูง อารมณ์พลุ่งพล่าน
“เพื่อเผ่าของพวกเรา!!”
“หวดมัน!!”
“พวกข้าแม่งโคตรเจ๋ง!!”
“Waaagh!!!”
.....
.....