บทที่ 15: ปารีสในม่านหมอกแห่งความหรูหรา และรัศมีที่สั่นสะเทือนยุโรป

เสียงเครื่องยนต์เจ็ทเครื่องยนต์คู่ของ Gulfstream G700 คำรามแผ่วเบาในระดับความสูงกว่าสี่หมื่นฟุตเหนือพื้นโลก ภายในห้องโดยสารที่ถูกปรับแต่งเป็นพิเศษด้วยวัสดุระดับไฮเอนด์ ผนังบุด้วยหนังแท้สีครีมสลับกับไม้หอมขัดเงา ทุกรายละเอียดสะท้อนถึงความมั่งคั่งที่ก้าวข้ามขีดจำกัดของมหาเศรษฐีทั่วไป ริน นั่งเอนกายอยู่บนเบาะที่นั่งปรับนอนได้ระดับ First Class สายตาเหม่อมองออกไปนอกหน้าต่างที่เห็นเพียงปุยเมฆสีขาวตัดกับขอบฟ้าสีครามเข้ม

บนตักของเธอมีแท็บเล็ตที่แสดงกำหนดการงานประกาศรางวัล "Outstanding Female Businesswoman of the Year" ณ กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่รินให้ความสนใจมากที่สุด สิ่งที่ทำให้เธอต้องขมวดคิ้วเล็กน้อยคือการแจ้งเตือนจากระบบที่ยังคงกะพริบเป็นสีทองจาง ๆ

[ติ๊ง! โหมดการเดินทางระดับโลกเปิดใช้งาน]

[สิทธิพิเศษ: 'Global Language & Etiquette' (ภาษาและมารยาทสากลชั้นสูง) ถูกติดตั้งอัตโนมัติ]

[ภารกิจหลัก: เปิดตัวอาณาจักรในยุโรป และปกป้องเกียรติยศของสาว ๆ จากกลุ่มอิทธิพลเก่า]

[รางวัล: อัปเกรดฐานข้อมูลระบบสู่ระดับจักรวาล และ... ความสัมพันธ์ที่ก้าวกระโดด]

"ดื่มน้ำอุ่นสักหน่อยไหมคะริน?" เสียงนุ่มนวลของ หมอเกล ดังขึ้นข้างกาย เธอเดินเข้ามาพร้อมแก้วคริสตัลที่บรรจุน้ำแร่อุ่นผสมเลมอน หมอเกลในชุดลำลองผ้าแคชเมียร์ดูอบอุ่นและเป็นกันเอง แววตาของเธอเปี่ยมไปด้วยความห่วงใยเช่นเคย

"ขอบคุณค่ะเกล" รินรับแก้วมาจิบ ความอุ่นซ่านช่วยให้ความตื่นเต้นลึก ๆ ในใจสงบลง

"ดูรินกังวลนะคะ ทั้งที่มีพวกเราอยู่ด้วยกันตั้งหลายคน" นารา ที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามเงยหน้าขึ้นจากนิตยสารแฟชั่นเล่มล่าสุด เธอสวมชุดวอร์มแบรนด์เนมที่ดูน่ารักสดใส ใบหน้าที่เคยหม่นหมองบัดนี้กลับมามีเลือดฝาดและแววตาที่เป็นประกาย "นาราตื่นเต้นมากเลยค่ะที่จะได้ไปปารีสกับทุกคนแบบนี้ เหมือนมาเที่ยวกับครอบครัวเลย"

"นั่นสิคะ นาราพูดถูก" อาซึมิ เดินออกมาจากโซนห้องนอนส่วนตัวท้ายเครื่อง เธอสวมเสื้อคลุมยาวสีแดงไวน์ที่ดูสง่างาม "การเดินทางครั้งนี้ไม่ใช่แค่เรื่องธุรกิจ แต่มันคือการประกาศให้โลกฝ่ายตะวันตกได้รู้ว่า... ผู้ครอบครองอำนาจใหม่ของเอเชียหน้าตาเป็นยังไง"

อาซึมิเดินมานั่งลงข้างรินอย่างถือวิสาสะ เธอแตะไหล่รินเบา ๆ ก่อนจะหันไปสบตากับ พิมพ์มาดา ที่เพิ่งเดินออกมาจากห้องทำงานส่วนตัวบนเครื่อง

พิมพ์มาดาในชุดสูทกางเกงที่ถอดเสื้อนอกออก เหลือเพียงเชิ้ตขาวปลดกระดุมเม็ดบน แววตาของเธอดูดุดันและหวงแหนขึ้นมาทันทีที่เห็นอาซึมิใกล้ชิดริน เธอเดินตรงเข้ามาแทรกกลางแล้วนั่งลงข้างรินอีกฝั่งอย่างเป็นธรรมชาติ

"อาซึมิ... ฉันว่าเธอควรไปพักผ่อนนะ พรุ่งนี้เราต้องเจอศึกหนักที่ปารีส" พิมพ์มาดาพูดด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง

"แหม... พี่พิมคะ ฉันแค่อยากคุยเรื่องแผนการตลาดกับคุณรินเองนะ" อาซึมิยิ้มกวน ๆ "หรือว่าพี่พิมจะ 'หวง' น้องรินจนไม่ยอมให้ห่างสายตาเลยหรอคะ?"

"หวงสิ" พิมพ์มาดาตอบกลับตรง ๆ จนทั้งเครื่องตกอยู่ในความเงียบ "รินคือคนของฉัน... และฉันจะไม่ยอมให้ใครหน้าไหนมาทำลายสมาธิของเธอ โดยเฉพาะก่อนงานสำคัญแบบนี้"

รินแอบหัวเราะในใจ เธอเอื้อมมือไปกุมมือของพิมพ์มาดาที่วางอยู่บนหน้าขา "พี่พิมคะ... รินอยู่ตรงนี้ ไม่ไปไหนหรอกค่ะ อาซึมิเขาก็แค่ล้อเล่นน่ะ"

บรรยากาศในเครื่องเจ็ทส่วนตัวเต็มไปด้วยกลิ่นอายของความอบอุ่นที่ปนเปไปกับความหึงหวงเล็ก ๆ ที่น่าเอ็นดู รินรู้สึกว่านี่แหละคือรสชาติของชีวิตที่เธอปรารถนา การได้อยู่ท่ามกลางผู้หญิงที่เก่ง สง่างาม และรักเธออย่างแท้จริง

สิบชั่วโมงต่อมา ล้อของ Gulfstream G700 สัมผัสรันเวย์ของสนามบิน Le Bourget ซึ่งเป็นสนามบินส่วนตัวสำหรับแขก VVIP ในปารีส ลมหนาวต้นฤดูใบไม้ผลิพัดมาปะทะใบหน้าทันทีที่ประตูเครื่องเปิดออก รินก้าวลงจากเครื่องด้วยท่วงท่าที่สุขุม เธอสวมเสื้อโค้ทตัวยาวสีเทาอ่อนและผ้าพันคอแอร์เมสลายคลาสสิกที่เลือกโดยทักษะ 'Refined Taste'

ขบวนรถลีมูซีนสีดำรอรับพวกเธออยู่ที่ลานจอด แต่แทนที่จะมุ่งหน้าไปยังโรงแรมหรูห้าดาวทั่วไป รินกลับบอกพิกัดไปยัง "Château de la Sérénité" คฤหาสน์เก่าแก่สมัยศตวรรษที่ 18 ซึ่งตั้งอยู่แถบชานเมืองปารีสอันเงียบสงบและงดงาม

"ศิรินทร์... นี่เธอซื้อปราสาทในฝรั่งเศสด้วยเหรอ?" พิมพ์มาดาถามด้วยความทึ่งเมื่อรถแล่นผ่านประตูรั้วเหล็กดัดขนาดใหญ่เข้าสู่สวนสไตล์ฝรั่งเศสที่ตกแต่งอย่างประณีต

"ระบบ... เอ้อ คอนเนกชันของรินจัดการให้ค่ะพี่พิม" รินตอบเลี่ยง ๆ "รินเห็นว่าเรามากันหลายคน พักที่นี่น่าจะมีความสุขและเป็นส่วนตัวมากกว่าโรงแรมค่ะ"

คฤหาสน์หลังนี้ถูกอัปเกรดโดยระบบให้มีความสะดวกสบายทันสมัยซ่อนอยู่ภายใต้อาร์キเทคเจอร์ย้อนยุค ภายในมีห้องนอนขนาดใหญ่ถึงห้าห้องที่ตกแต่งอย่างมีรสนิยม แสงจากโคมไฟระย้าคริสตัลสะท้อนกับผนังสีทองอ่อนให้ความรู้สึกฟินและอบอุ่นอย่างบอกไม่ถูก

"สวยมากเลยค่ะคุณริน!" นาราวิ่งไปที่ระเบียงห้องโถง "จากตรงนี้มองเห็นหอไอเฟลไกล ๆ ด้วยนะคะ!"

"ทุกคนพักผ่อนกันตามสบายนะ" รินบอกสาว ๆ "พรุ่งนี้เช้าจะมีทีมช่างแต่งหน้าและสไตล์ลิสต์ระดับโลกมาเตรียมตัวให้พวกเราที่นี่ เราจะไปงานกาล่าในฐานะทีมที่แกร่งที่สุด"

เช้าวันงานประกาศรางวัล บรรยากาศในคฤหาสน์วุ่นวายแต่เต็มไปด้วยความตื่นเต้น รินใช้เวลาช่วงเช้าในการ "ดูแล" สาว ๆ ของเธอ เธอเดินไปตรวจดูชุดราตรีของแต่ละคนด้วยตัวเอง

"เกลคะ... ชุดราตรีสีเขียวมรกตตัวนี้เหมาะกับคุณที่สุดค่ะ มันช่วยขับเน้นความใจเย็นและน่าเชื่อถือ" รินพูดพลางช่วยจัดสายสร้อยคอเพชรให้หมอเกล สัมผัสเบา ๆ ที่ต้นคอทำให้หมอเกลหน้าแดงซ่าน

"นารา... รินอยากให้คุณใส่ชุดสีขาวมุกตัดกับทับทิมสีแดงสดค่ะ เพื่อบอกให้โลกรู้ว่านางเอกของรินกลับมาเจิดจรัสกว่าเดิมแล้ว"

และสุดท้าย... รินเดินเข้าไปในห้องของพิมพ์มาดาที่กำลังยืนส่องกระจกด้วยความไม่มั่นใจในชุดราตรีสีน้ำเงินเข้มผ่าสูงที่ดูเซ็กซี่และทรงพลัง

"พี่พิมคะ... สวยที่สุดเลยค่ะ" รินโอบกอดพิมพ์มาดาจากด้านหลัง ซบหน้าลงบนไหล่เปลือยเนียน "คืนนี้พี่พิมต้องยืนเคียงข้างรินในฐานะผู้หญิงที่ทรงอิทธิพลที่สุดนะคะ"

พิมพ์มาดาหันกลับมากอดรินแน่น "พี่จะทำหน้าที่นั้นให้ดีที่สุด... เพื่อเธอคนเดียว"

[ติ๊ง! ความคืบหน้าฮาเร็มอบอุ่น: ความไว้วางใจเพิ่มขึ้นมหาศาล]

[รางวัล: 'Aura of Global Leader' - โฮสต์จะแผ่รังสีที่ทำให้คนทั้งงานกาล่าต้องสยบ]

ค่ำคืน ณ Palais Garnier โรงละครโอเปร่าแห่งชาติที่ถูกเนรมิตให้เป็นสถานที่จัดงานประกาศรางวัลระดับโลก แสงแฟลชจากช่างภาพนับร้อยสว่างวาบราวกับพายุสายฟ้า เมื่อขบวนรถลีมูซีนที่มีตราสัญลักษณ์ของ 'The Azure' และ 'Channel 88' เคลื่อนตัวเข้ามาจอด

รินก้าวลงจากรถเป็นคนแรก เธอสวมชุดราตรีสั่งตัดพิเศษสีเทาสเปซเกรย์ที่ปักด้วยคริสตัลสวารอฟสกีนับหมื่นเม็ด เส้นผมสีดำถูกรวบขึ้นอย่างสง่างาม เผยให้เห็นลำคอระหงและเครื่องประดับเพชรน้ำงามที่มูลค่ามากกว่างบประมาณของบริษัทขนาดกลาง ทันทีที่เธอปรากฏตัว ความวุ่นวายรอบข้างคล้ายจะเงียบเสียงลง ทุกสายตาจับจ้องมาที่หญิงสาวชาวไทยผู้มีความสงบและพลังอำนาจที่มองไม่เห็น

เธอผายมือให้สาว ๆ ของเธอเดินตามลงมา พิมพ์มาดา, อาซึมิ, หมอเกล และนารา แต่ละคนสวยงามในแบบฉบับของตัวเอง ราวกับนางฟ้าที่ลงมาเยือนกรุงปารีส พวกเธอเดินบนพรมแดงด้วยความมั่นใจโดยมีรินเดินนำตรงกลาง ราวกับประกาศอาณาจักรของพวกเธอให้โลกตะวันตกได้รับรู้

ทว่า ในช่วงที่พวกเธอเดินเข้าสู่โถงจัดเลี้ยง VVIP เสียงฝีเท้าที่หนักแน่นและแรงกดดันมหาศาลก็พุ่งตรงมาที่พวกเธอ

ชายหนุ่มลูกครึ่งยุโรป-เอเชียในชุดทักซิโด้มาดเนี๊ยบ ใบหน้าหล่อเหลาปานเทพบุตรแต่ดวงตากลับเย็นชาดุจน้ำแข็งขั้วโลก เดินตรงเข้ามาขวางทางรินไว้ เขาคือ เลโอนาร์ด วอน แซนเดอร์ส ทายาทลำดับที่ 1 ของ 'Sanders Group' กลุ่มทุนลึกลับที่กุมบังเหียนเศรษฐกิจโลกเบื้องหลัง

"ยินดีที่ได้พบครับ... คุณศิรินทร์" เลโอนาร์ดพูดภาษาไทยได้อย่างชัดเจน แต่อู้อี้ไปด้วยความเย่อหยิ่ง "ผมได้ยินมานานว่ามี 'มดตัวเล็ก ๆ' จากเอเชียกำลังพยายามจะสร้างรังในปารีส ไม่คิดว่ามดตัวนั้นจะสวยงามขนาดนี้"

เขายื่นมือออกมาหวังจะจับมือรินเพื่อแสดงอำนาจที่เหนือกว่า แต่รินกลับไม่ได้ยื่นมือไปจับทันที เธอเพียงแต่มองเขาสม่ำเสมอด้วยรอยยิ้มบาง ๆ ที่แฝงไปด้วยความสมเพช

"ยินดีที่ได้พบเช่นกันค่ะคุณเลโอนาร์ด" รินตอบด้วยเสียงเรียบนิ่ง "ที่นี่คือปารีส... เมืองแห่งศิลปะและมารยาท รินคิดว่าการเรียกผู้ร่วมลงทุนว่า 'มด' อาจจะดูไม่ค่อยมีรสนิยมเท่าไหร่สำหรับทายาทอันดับหนึ่งนะคะ"

อาซึมิที่อยู่ข้าง ๆ หัวเราะออกมาเบา ๆ "นั่นสิคะ เลโอนาร์ด... รสนิยมของคุณดูจะต่ำลงกว่าตอนที่เราเจอกันที่โตเกียวนะ"

เลโอนาร์ดหน้ากระตุกเล็กน้อยเมื่อเห็นอาซึมิ "อาซึมิ... เธอเลือกที่จะอยู่ข้างผู้หญิงคนนี้งั้นเหรอ?"

"ฉันไม่ได้เลือกข้างค่ะ... แต่ฉันเลือกอยู่กับความสมบูรณ์แบบ" อาซึมิตอบพลางขยับไปยืนเคียงข้างริน

พิมพ์มาดาก้าวขึ้นมาขนาบข้างรินอีกฝั่ง แววตาของเธอแข็งกร้าว "ถ้าคุณมาที่นี่เพื่อหาเรื่อง... ฉันแนะนำให้คุณคิดใหม่นะคะ เพราะตอนนี้ชื่อเสียงของ Sanders Group ในเอเชีย กำลังอยู่ในมือของพวกเรา"

เลโอนาร์ดแค่นหัวเราะ "อย่าลำพองใจไปนักเลย... พรุ่งนี้ในงานประมูลอสังหาริมทรัพย์ระดับโลก ผมจะแสดงให้เห็นว่าอำนาจที่แท้จริงคืออะไร เงินของพวกคุณอาจจะมากในเอเชีย แต่ที่ยุโรป... ผมคือพระเจ้า"

รินยิ้มกว้างขึ้น แววตาของเธอเป็นประกายด้วยความท้าทาย "งั้นก็มาลองดูกันค่ะว่า 'พระเจ้า' ของคุณ... จะสู้กับ 'ความเป็นจริง' ของรินได้ไหม"

[ติ๊ง! ภารกิจใหม่ถูกกระตุ้น: 'The Fall of the Old God']

[รายละเอียด: เอาชนะการประมูลในวันพรุ่งนี้ และทำให้ Sanders Group ต้องยอมศิโรราบ]

[รางวัล: กรรมสิทธิ์โรงแรมหรูทั่วปารีส และ... สิทธิพิเศษในการลงโทษผู้หยิ่งผยอง]

เลโอนาร์ดเดินจากไปพร้อมกับความโกรธที่เก็บไว้ใต้หน้ากาก รินหันมามองสาว ๆ ของเธอที่หน้าตาเป็นกังวล เธอกุมมือพิมพ์มาดาและหมอเกลไว้แน่น

"ไม่ต้องกังวลนะคะทุกคน... คืนนี้เรามาสนุกกับงานกาล่าให้เต็มที่ พรุ่งนี้รินจะทำให้เขารู้เองว่า... เงินที่ไม่มีหัวใจ มันไร้ค่าแค่ไหน"

คืนนั้นในงานประกาศรางวัล รินขึ้นรับรางวัลสูงสุดท่ามกลางเสียงปรบมือกึกก้อง เธอไม่ได้พูดอวดอ้างถึงความรวย แต่เธอพูดถึง "ความหวัง" และ "การเกื้อกูลกัน" คำพูดของเธอจับใจคนทั้งฮอลล์ จนแม้แต่เศรษฐีชาวยุโรปยังต้องยอมรับในรัศมีที่อบอุ่นและทรงพลังของเธอ

ความสัมพันธ์ระหว่างสาว ๆ ในคืนนั้นยิ่งลึกซึ้งขึ้นไปอีก เมื่อพวกเธอกลับมาที่คฤหาสน์และนั่งจิบแชมเปญพูดคุยกันใต้แสงดาว รินรู้ดีว่าศึกวันพรุ่งนี้ใหญ่หลวงนัก แต่เมื่อเห็นใบหน้าที่มีความสุขของพิมพ์มาดา หมอเกล นารา และความเชื่อมั่นของอาซึมิ... เธอรู้ว่าเธอไม่มีวันพ่ายแพ้

โปรดติดตามตอนต่อไป...

(ในตอนหน้า: ฉากประมูลสุดระทึกใจกลางปารีส รินจะใช้เงินและเล่ห์เหลี่ยมของระบบในการถล่มกลุ่มทุนระดับโลกอย่างไร? และโมเมนต์ฉลองชัยชนะที่แสนจะฟินและละมุนของสาว ๆ จะเป็นอย่างไร?)