บทที่ 23: รากฐานแห่งความฝัน และพลังที่เปลี่ยนโลกด้วยรอยยิ้ม

สายลมยามเช้าที่จังหวัดระยองพัดพาเอากลิ่นอายของน้ำเค็มและไอดินที่สดชื่นมาปะทะใบหน้า ขบวนรถลีมูซีนหุ้มเกราะสีดำเงาวับเคลื่อนตัวผ่านถนนเลียบชายหาดที่เงียบสงบ มุ่งหน้าสู่พื้นที่สีเขียวขนาดมหึมาที่กินอาณาบริเวณกว่าหมื่นไร่ ซึ่งตั้งอยู่ระหว่างแนวขุนเขาและท้องทะเลสีคราม ริน นั่งอยู่ในเบาะหลังของรถคันเเรก เธอสวมชุดเดรสผ้าลินินสีเบจที่ดูเรียบง่ายแต่แฝงด้วยความหรูหราจากเนื้อผ้าชั้นเลิศ ในมือของเธอคือแท็บเล็ตซึ่งแสดงแผนที่ความร้อนของพื้นที่ และพิกัดของ "จุดยุทธศาสตร์" สำหรับโปรเจกต์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ไทย

ข้างกายของเธอคือ พิมพ์มาดา ที่วันนี้สวมชุดสูทกางเกงสีขาวมาดเนี้ยบ ใบหน้าของประธานสาวดูสดใสและเปี่ยมไปด้วยพลังงาน หลังจากที่ได้พักผ่อนอย่างเต็มที่บนเกาะส่วนตัว มือของเธอวางทับบนมือของรินอย่างแผ่วเบา เป็นการให้กำลังใจที่เงียบเชียบแต่ทรงพลังที่สุด

[ติ๊ง! ระบบ 'Perfect Life' ทำการอัปเกรดเป็น Version 2.0: 'The Architect of Prosperity' (สถาปนิกแห่งความมั่งคั่ง)]

[ฟีเจอร์ใหม่: 'Visionary Blueprint' (มองเห็นศักยภาพที่ซ่อนอยู่ของพื้นที่และบุคคล) และ 'Instant Infrastructure' (เร่งการก่อสร้างและประสานงานผ่านคอนเนกชันลับ)]

[รางวัลการเริ่มต้นโปรเจกต์: 100,000,000 บาท เข้าสู่บัญชี Dream City และแต้มบารมี +50]

รินระบายยิ้มออกมาเมื่อเห็นการแจ้งเตือน เธอรู้สึกได้ว่าประสาทสัมผัสของเธอเฉียบคมขึ้น พื้นที่รกร้างที่เธอมองผ่านกระจกรถ บัดนี้ปรากฏภาพซ้อนทับของเมืองในฝันที่มีอาคารประหยัดพลังงาน สวนสาธารณะลอยฟ้า และระบบขนส่งไร้มลพิษ

ขบวนรถหยุดลงที่หน้าอาคารสำนักงานชั่วคราวซึ่งตั้งอยู่บนเนินเขาที่มองเห็นวิวได้กว้างไกล ที่นั่นมีกลุ่มคนในชุดสูทและชุดซาฟารีรอต้อนรับอยู่ นำโดย เสี่ยอำนาจ ผู้ที่ได้รับฉายาว่าเป็น "ราชาที่ดินแห่งภาคตะวันออก" ชายวัยกลางคนที่มีท่าทางอวดดีและประดับประดาด้วยเครื่องทองเส้นโต เขามองขบวนรถหรูด้วยสายตาประเมิน แต่เมื่อเห็นหญิงสาวห้าคนก้าวลงจากรถ เขาก็เผลอขมวดคิ้วด้วยความสงสัย

"ยินดีที่ได้พบครับคุณศิรินทร์" เสี่ยอำนาจเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่พยายามจะให้ดูนอบน้อมแต่แฝงไปด้วยความถือดี "ไม่คิดเลยว่านักลงทุนที่กว้านซื้อที่ดินติดชายหาดของผมทั้งหมดจะเป็นสาวสวยขนาดนี้ แต่บอกตามตรงนะ... ที่ดินผืนนี้มีคนจองไว้เยอะมาก ราคาที่ผมเสนอไปในตอนแรก... ผมว่ามันอาจจะต้องมีการ 'ปรับปรุง' กันนิดหน่อยนะครับ"

พิมพ์มาดาหรี่ตาลงทันที รังสีอำนาจจากตัวเธอแผ่ออกมาจนเสี่ยอำนาจถึงกับสะดุ้ง "เสี่ยคะ เราเซ็นบันทึกข้อตกลงกันไว้แล้ว การจะมาขอปรับราคาหน้างานแบบนี้... ไม่คิดว่ามันจะเสียชื่อเสียง 'ราชาที่ดิน' ของคุณไปหน่อยเหรอคะ?"

"แหม คุณพิมพ์มาดา ธุรกิจก็คือธุรกิจครับ ตอนนี้มีกลุ่มทุนจากต่างชาติเสนอราคาสูงกว่าคุณศิรินทร์ถึง 20%" เสี่ยอำนาจแค่นหัวเราะ "ถ้าคุณอยากได้ที่ดินผืนนี้ไปสร้าง 'เมืองในฝัน' อะไรนั่นจริง ๆ ผมว่าคุณต้องแสดงความใจถึงมากกว่านี้หน่อย"

รินไม่ได้แสดงความโกรธ เธอเพียงแค่เดินเข้าไปยืนข้างหน้าเสี่ยอำนาจด้วยรอยยิ้มสงบนิ่ง ทักษะ 'รัศมีผู้ปกครอง' และ 'Visionary Blueprint' ทำงานประสานกัน เธอเห็นจุดอ่อนทางการเงินของเสี่ยคนนี้ผ่านระบบทันที

"เสี่ยอำนาจคะ... รินเข้าใจค่ะว่าธุรกิจต้องการกำไร" รินพูดด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่ก้องกังวาน "แต่กลุ่มทุนต่างชาติที่คุณพูดถึง... ใช่กลุ่มที่เพิ่งถูกอายัดทรัพย์สินในสิงคโปร์เมื่อเช้านี้หรือเปล่าคะ? และที่ดินที่คุณถืออยู่ตอนนี้... ถ้าไม่มีการพัฒนาภายในสองปี สัญญาเช่าสัมปทานส่วนท่าเรือจะถูกยกเลิกทันที ใช่ไหมคะ?"

เสี่ยอำนาจหน้าซีดเผือด "คุณ... คุณรู้เรื่องนี้ได้ยังไง?"

"รินไม่ได้แค่มาซื้อที่ดินค่ะเสี่ย แต่รินมาซื้อ 'อนาคต' ของระยอง" รินหยิบเช็คเงินสดใบเดิมที่เตรียมไว้ส่งให้ "ราคาที่ตกลงกันไว้คือ 5,000 ล้านบาท รินจะจ่ายสดทันทีในวันนี้ และรินจะแถม 'โบนัส' ให้เสี่ยอีก 500 ล้านบาท สำหรับความเป็นมืออาชีพที่จะเกิดขึ้นต่อจากนี้... เสี่ยคิดว่าเงินสด 5,500 ล้านที่เข้าบัญชีใน 5 นาทีนี้ กับคำสัญญาลม ๆ แล้ง ๆ ของกลุ่มทุนที่กำลังจะล้มละลาย อย่างไหนมัน 'ใจถึง' กว่ากันคะ?"

อาซึมิก้าวขึ้นมาขนาบข้างรินพร้อมกับโชว์หน้าจอแท็บเล็ตที่แสดงรายการโอนเงินที่พร้อมจะกดปุ่มยืนยัน "ตระกูลคิระรับประกันยอดเงินนี้ค่ะเสี่ย... จะเซ็นเอกสารตอนนี้ หรือจะรอให้ที่ดินผืนนี้กลายเป็นกระดาษเปล่าดีคะ?"

เสี่ยอำนาจมือสั่นเทา เขาแทบไม่ต้องคิดซ้ำ รีบคว้าปากกามาเซ็นเอกสารโอนกรรมสิทธิ์ทุกฉบับอย่างรวดเร็ว "เซ็นครับ! ผมเซ็นเดี๋ยวนี้เลย! คุณศิรินทร์นี่... ใจถึงสมคำร่ำลือจริง ๆ ครับ"

[ติ๊ง! ภารกิจ 'รากฐานแห่งเมืองในฝัน' สำเร็จอย่างงดงาม!]

[คุณได้รับที่ดินหมื่นไร่และส่วนต่อขยายริมชายหาดเรียบร้อยแล้ว]

[รางวัล: 10,000,000 บาท และ 'ระบบนิเวศการก่อสร้างอัจฉริยะ' (เพิ่มความเร็วการสร้าง 300%)]

หลังจากเคลียร์เรื่องที่ดินจบ รินพาสาว ๆ ไปนั่งทานมื้อเที่ยงที่ร้านอาหารพื้นเมืองริมทะเลซึ่งเป็นร้านเล็ก ๆ ที่รสชาติขึ้นชื่อ รินสั่งส้มตำปูม้าสด ๆ กุ้งแม่น้ำเผาตัวโต และปลาหมึกนึ่งมะนาวมาเสิร์ฟกลางโต๊ะไม้ที่ตั้งอยู่บนหาดทราย

บรรยากาศเคร่งเครียดเมื่อครู่หายไปสิ้น เหลือเพียงความอบอุ่นและเสียงหัวเราะ

"ศิรินทร์... เมื่อกี้เธอเท่มากเลยนะ" พิมพ์มาดาพูดพลางแกะกุ้งแม่น้ำวางในจานของริน "พี่ไม่เคยเห็นเสี่ยอำนาจยอมใครได้ง่ายขนาดนี้มาก่อนเลย"

"รินก็แค่ใช้ 'ความจริง' เข้าสู้ไงคะพี่พิม" รินยิ้มหวานตอบ "รินอยากให้ Dream City ของเราเริ่มต้นด้วยความถูกต้องที่สุดค่ะ"

หมอเกล จิบน้ำมะพร้าวพลางมองออกไปที่ทุ่งหญ้ากว้างไกลเบื้องหน้า "เกลเริ่มเห็นภาพโรงพยาบาลที่รายล้อมด้วยสวนป่าแล้วค่ะริน เกลจะออกแบบให้มันเป็นศูนย์การแพทย์ที่ไม่เหมือนโรงพยาบาล แต่เป็นเหมือน 'บ้านที่ดูแลหัวใจ' ของทุกคน"

"นาราก็คิดธีมของโรงละครกลางแจ้งได้แล้วค่ะ!" นารา พูดด้วยท่าทางกระตือรือร้น "มันจะเป็นรูปทรงเปลือกหอยที่สะท้อนแสงจันทร์ยามค่ำคืน นาราจะให้เพื่อน ๆ ในวงการบันเทิงมาจัดแสดงที่นี่ให้โลกตะลึงเลย!"

อาซึมิ หัวเราะเบา ๆ "ส่วนฉัน... เตรียมทีมวิศวกรจากญี่ปุ่นมาติดตั้งระบบรถไฟแม่เหล็กไฟฟ้า (Maglev) รอบเมืองแล้วค่ะ การเดินทางใน Dream City จะต้องเร็วและไร้มลพิษที่สุด"

รินมองดูสาว ๆ ของเธอที่ต่างมีความฝันร่วมกัน ความฟินที่เกิดจากการได้รับการสนับสนุนและรักใคร่จากคนเก่ง ๆ เหล่านี้มันช่างมหาศาลเหลือเกิน เธอยื่นมือไปกุมมือพิมพ์มาดาและอาซึมิไว้พร้อมกัน

"ขอบคุณทุกคนมากนะคะที่มาร่วมสร้างฝันนี้กับริน รินสัญญาว่า Dream City จะเป็นบ้านที่สมบูรณ์แบบที่สุดของพวกเรา"

ช่วงบ่าย รินพาสาว ๆ เดินสำรวจพื้นที่จริง พวกเธอเดินเล่นไปตามแนวชายหาดส่วนตัวที่บัดนี้กลายเป็นกรรมสิทธิ์ของรินโดยสมบูรณ์ รินพาแม่นมมาลีเดินรับลมทะเลช้า ๆ หญิงชราดูมีความสุขมากจนดูเหมือนอายุเด็กลงไปหลายปี

"คุณหนูคะ... ที่นี่สงบจังเลยค่ะ นมอยากจะปลูกผักสวนครัวไว้หลังบ้านใหม่จัง"

"เเม่นมอยากปลูกอะไร รินจะเตรียมที่ดินที่ดินดีที่สุดไว้ให้ค่ะ" รินกอดไหล่แม่นมไว้ "เราจะมีความสุขด้วยกันที่นี่นะคะ"

ในขณะที่ทุกคนกำลังเดินเล่นกันอยู่นั้น รินก็สังเกตเห็นหน้าต่างระบบแจ้งเตือนภารกิจย่อย

[ภารกิจย่อย: 'น้ำใจในเมืองฝัน']

[รายละเอียด: พบชุมชนชาวประมงเก่าแก่ที่กำลังจะถูกไล่ที่โดยนายทุนอื่นในพื้นที่ข้างเคียง โปรดเข้าช่วยเหลือและดึงพวกเขาเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของ Dream City]

[รางวัล: 'ทักษะ: ผู้เป็นที่รักของมวลชน' และ ปลดล็อก 'ตลาดประมงออร์แกนิก']

รินหยุดเดินและมองไปยังกลุ่มกระท่อมไม้เล็ก ๆ ที่อยู่ถัดจากเขตที่ดินของเธอไปไม่ไกล เธอเห็นชาวบ้านกลุ่มหนึ่งกำลังยืนมุงดูด้วยสีหน้าเศร้าสร้อย

"พี่พิมคะ... อาซึมิ เกล นารา... รินว่าเรามีภารกิจแรกสำหรับเมืองของเราแล้วค่ะ" รินชี้ไปทางชุมชนนั้น "การสร้างเมืองที่สมบูรณ์แบบ ไม่ใช่การสร้างตึกสวย ๆ บนคราบน้ำตาของใคร แต่คือการดึงทุกคนให้ก้าวไปพร้อมกับเรา"

สาว ๆ ทุกคนพยักหน้าเห็นด้วยอย่างพร้อมเพรียง พิมพ์มาดายิ้มอย่างภูมิใจในตัวริน "นี่แหละศิรินทร์ของพี่... ไปกันเถอะ ไปทำให้พวกเขารู้ว่า 'ปาฏิหาริย์' มีจริง"

ขบวนหญิงสาวที่ทรงอิทธิพลที่สุดเดินตรงไปยังชุมชนชาวประมงนั้น ท่ามกลางแสงอาทิตย์ยามบ่ายที่สาดส่อง รินเดินเข้าไปหาหัวหน้าหมู่บ้านที่กำลังถือเอกสารไล่ที่ด้วยมืออันสั่นเทา

"สวัสดีค่ะ... รินเป็นเจ้าของที่ดินผืนข้าง ๆ นี้" รินเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยนที่สุด "รินได้ยินว่าพวกคุณกำลังลำบาก รินไม่ได้มาเพื่อไล่พวกคุณไปไหน... แต่รินมาเพื่อเชิญพวกคุณให้มาเป็น 'ครอบครัวเดียวกัน' ใน Dream City ของเราค่ะ"

ชาวบ้านทุกคนหันมามองรินด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความหวัง ราวกับเห็นนางฟ้าลงมาโปรด รินใช้เวลาในช่วงเย็นวันนั้นนั่งคุยกับชาวบ้าน รับฟังปัญหา และเสนอแผนการสร้างหมู่บ้านประมงที่ทันสมัยแต่ยังคงวิถีชีวิตดั้งเดิมไว้

[ติ๊ง! หัวใจของชาวบ้านถูกเปิดออก... ความเคารพรักพุ่งสูง!]

[คุณได้รับทักษะ: 'ผู้เป็นที่รักของมวลชน' เรียบร้อยแล้ว]

[รางวัลพิเศษ: ปลดล็อก 'ระบบนิเวศชายฝั่งสมบูรณ์แบบ' (ปะการังและปลาจะเพิ่มขึ้นมหาศาลรอบเกาะและโครงการ)]

ค่ำคืนนั้น หลังจากการทำงานที่ยาวนานและเต็มไปด้วยความอบอุ่น รินและสาว ๆ กลับมาพักที่คฤหาสน์ศิริวัฒนกุลที่ระยอง (ซึ่งเธอเพิ่งซื้อต่อจากเจ้าของเดิมที่ดูแลไว้อย่างดี) พวกเธอนั่งอยู่ริมระเบียงที่มองเห็นแสงไฟจากชุมชนชาวประมงซึ่งบัดนี้เปลี่ยนจากความเศร้าเป็นความหวัง

รินนั่งพิงโซฟาเบดตัวใหญ่ โดยมีพิมพ์มาดาซบไหล่และนารานอนหนุนตัก อาซึมิและหมอเกลนั่งจิบไวน์อยู่ใกล้ ๆ

"รินคะ... วันนี้เป็นวันที่เกลรู้สึกว่าวิชาชีพหมอของเกลมันเล็กลงไปเลย เมื่อเทียบกับสิ่งที่รินทำ" หมอเกลพูดด้วยความซาบซึ้ง "รินรักษาทั้งชีวิตและหัวใจของคนทั้งหมู่บ้านได้เพียงแค่คำพูดไม่กี่คำ"

"รินแค่ให้ในสิ่งที่รินเคยขาดในตอนเด็กไงคะ... โอกาสและความเมตตา" รินลูบหัวนาราเบา ๆ "ต่อไปนี้ เมืองของเราจะไม่มีใครต้องโดดเดี่ยวอีกต่อไปแล้ว"

พิมพ์มาดาเงยหน้าขึ้นจูบแก้มรินเบา ๆ "พี่รักเธอจัง... ศิรินทร์"

ความอบอุ่นและความฟินแผ่ซ่านไปทั่วคฤหาสน์ริมทะเล รินหลับตาลงรับลมเย็น ๆ เธอรู้ว่าก้าวต่อไปของ Dream City จะยิ่งใหญ่กว่านี้ และเธอพร้อมแล้วที่จะใช้พลังที่เธอมี เปลี่ยนโลกใบนี้ให้กลายเป็นสวรรค์ที่จับต้องได้

โปรดติดตามตอนต่อไป...

(ในตอนหน้า: การวางศิลาฤกษ์ Dream City และการปรากฏตัวของ 'แขกรับเชิญระดับโลก' ที่อาซึมิพามาเซอร์ไพรส์ริน! พร้อมโมเมนต์สุดละมุนในการจัดงานเลี้ยงฉลองความสำเร็จครั้งแรกในพื้นที่โครงการ)