บทที่ 36: มนตราแห่งเวนิส และลำนำรักกลางสายน้ำสีคราม

ท้องฟ้าเหนือคาบสมุทรอิตาลีแปรเปลี่ยนจากสีน้ำเงินเข้มของรุ่งสางเป็นสีฟ้าเทอร์ควอยซ์สว่างสดใส เมื่อ Aetheris Sky-Palace เคลื่อนตัวผ่านกลุ่มเมฆบางเบาลงสู่ระดับความสูงที่มองเห็นหมู่เกาะน้อยใหญ่ร้อยเรียงกันเป็นเมืองเวนิส ภาพเบื้องล่างดูราวกับภาพวาดสีน้ำมันที่จิตรกรเอกบรรจงวาดทิ้งไว้บนผืนน้ำทะเลเมดิเตอร์เรเนียน หลังคาอิฐสีแดงส้มตัดกับผืนน้ำสีฟ้าครามระยิบระยับด้วยแสงแดด สร้างความรู้สึกที่แตกต่างอย่างสิ้นเชิงจากความเคร่งขรึมของลอนดอนและความหนาวเหน็บของสวิตเซอร์แลนด์

ริน ยืนสงบนิ่งอยู่ที่ระเบียงชมวิวภายในยาน เธอสวมชุดเดรสผ้าลินินสีขาวสะอาดตา ปล่อยผมยาวสลวยให้คลอเคลียไปกับลำคอระหง แววตาของเธอดูผ่อนคลายและเปี่ยมไปด้วยเสน่ห์ที่ลึกลับยิ่งขึ้นหลังจากการควบรวม 'European Node' ความทรงจำนับพันปีของทวีปนี้คล้ายจะไหลเวียนอยู่ในกระแสเลือดของเธอ ทำให้ทุกจังหวะการก้าวเดินดูสง่างามดุจราชินีผู้ปกครองโลกที่แท้จริง

[ติ๊ง! ระบบ 'Eternal Guardian' เข้าสู่โหมด: Venetian Romance]

[ตรวจพบพิกัด: เวนิส (Venice) - นครแห่งสายน้ำและมนตรา]

[ของขวัญต้อนรับ: 'Aetheris Water-Limo' (เรือสปีดโบ๊ทไม้มาฮอกกานีระบบไฟฟ้าเงียบกริบ) และ 100,000,000 บาท สำหรับการดื่มด่ำกับศิลปะ]

[ทักษะใหม่เปิดใช้งาน: 'มนตราแห่งอดีต' (สัมผัสถึงความรักและความทรงจำในประวัติศาสตร์ของสถานที่ได้ผ่านปลายนิ้ว)]

ยานลอยฟ้าจอดลงที่ท่าเรือส่วนตัวลับซึ่งตั้งอยู่บนเกาะส่วนตัวเล็ก ๆ นอกชายฝั่งเวนิส ทันทีที่ประตูยานเลื่อนเปิดออก กลิ่นไอเค็มของทะเลผสมผสานกับกลิ่นหอมของดอกส้มและขนมอบสดใหม่จากเกาะหลักก็พัดเข้ามาทักทาย รินจูบมือ พิมพ์มาดา และ อาซึมิ เบา ๆ ก่อนจะพาพาสาว ๆ ทั้งห้าคนก้าวลงสู่ 'Aetheris Water-Limo' เรือไม้มาฮอกกานีสีน้ำตาลเงาวับที่ปูพื้นด้วยหนังแท้สีขาวบริสุทธิ์

เรือเคลื่อนตัวออกสู่คลองใหญ่อย่างนุ่มนวลและไร้เสียงรบกวน ทะยานผ่านบ้านเรือนเก่าแก่อายุนับร้อยปีที่มีลวดลายสถาปัตยกรรมแบบโกธิคและเรอเนซองส์ นารา และ หมอเกล นั่งอยู่ที่หัวเรือ หัวเราะต่อกระซิกกันพลางถ่ายรูปความสวยงามของเมือง ขณะที่ อาลีนา คอยตรวจสอบความปลอดภัยผ่านแว่นตาอัจฉริยะที่เชื่อมต่อกับดาวเทียมของ Sovereign Group

"รินคะ... ที่นี่มันเหมือนในฝันเลย" พิมพ์มาดา เอ่ยขึ้นพลางซบหน้าลงบนไหล่ของริน "พี่ไม่เคยรู้สึกว่าเวนิสจะดู 'มีชีวิต' ขนาดนี้มาก่อนเลย"

รินเอื้อมมือไปแตะผิวน้ำที่กระเพื่อมผ่านตัวเรือ ทันใดนั้นทักษะ 'มนตราแห่งอดีต' ก็ทำงาน ภาพโฮโลแกรมจาง ๆ ของคู่รักในอดีตที่เคยนั่งเรือกอนโดลาผ่านเส้นทางนี้ปรากฏขึ้นในใจของเธอ เสียงเพลงและการบอกรักที่สืบทอดกันมาหลายศตวรรษกลายเป็นพลังงานอบอุ่นที่ส่งผ่านมายังริน

"เพราะที่นี่คือเมืองที่ถูกสร้างขึ้นจากความรักค่ะพี่พิม... และวันนี้ รินจะทำให้พี่และทุกคนได้รับความรักนั้นอย่างเต็มที่ที่สุด"

เรือสปีดโบ๊ทเลี้ยวเข้าสู่คลองส่วนตัวที่ถูกปิดกั้นด้วยประตูเหล็กดัดลวดลายวิจิตร ก่อนจะจอดสนิทที่หน้าคฤหาสน์หินอ่อนสีขาวนวลที่ตั้งเด่นสง่าอยู่ริมน้ำ Palazzo della Luna (วังแห่งพระจันทร์) คือคฤหาสน์เก่าแก่ที่ถูกทิ้งร้างมานาน แต่บัดนี้ถูกระบบของรินรีโนเวทใหม่ทั้งหมดจนกลายเป็นวิมานที่หรูหราที่สุดในเวนิส

ภายในวังตกแต่งด้วยโคมไฟระย้าจากแก้วมูราโน่ (Murano) สีทองสลับม่วง พื้นทางเดินปูด้วยหินโมเสกที่ทำจากหินกึ่งอัญมณี ผนังประดับด้วยภาพวาดเฟรสโก้ที่ดูราวกับมีชีวิตด้วยเทคโนโลยีเลเซอร์โฮโลแกรมของอาซึมิ ห้องโถงกลางเปิดโล่งมองเห็นวิวแกรนด์คาแนล (Grand Canal) ได้อย่างชัดเจน

"ยินดีต้อนรับสู่บ้านใหม่ของเราในอิตาลีค่ะทุกคน" รินกล่าวพลางโอบกอดทุกคนไว้ "ที่นี่รินสั่งให้เตรียมเชฟระดับมิชลิน 3 ดาวที่เชี่ยวชาญอาหารทะเลเวนิสโดยเฉพาะ และห้องสปาที่ใช้เกลือหิมาลัยผสมน้ำแร่จากเทือกเขาแอลป์ที่พวกเราเพิ่งจากมาค่ะ"

"คุณรินรู้ใจนาราที่สุดเลยค่ะ!" นารา กระโดดกอดรินด้วยความดีใจ "นาราอยากลองใส่ชุดราตรีสไตล์เวนิสแล้วเดินเล่นบนระเบียงจังเลย"

"เกลว่าเราไปแช่น้ำอุ่นกันก่อนดีไหมคะ? เดินทางมาไกล ทุกคนจะได้ผ่อนคลาย" หมอเกล เอ่ยด้วยความห่วงใยตามนิสัยคุณหมอประจำกลุ่ม

ช่วงเวลาที่พระอาทิตย์เริ่มทอแสงสีส้มแดงฉาบไปทั่วขอบฟ้า รินจัดเตรียมเซอร์ไพรส์ที่สำคัญที่สุด เธอพาสาว ๆ ลงเรือ กอนโดลาทองคำพิเศษ ที่ตกแต่งด้วยกำมะหยี่สีแดงสดและพรมทอมือ เรือลำนี้ไม่ได้ใช้คนพาย แต่เคลื่อนที่ด้วยพลังงานแม่เหล็กไฟฟ้าที่นุ่มนวลกว่าสิ่งใด รินนั่งอยู่กึ่งกลาง โดยมีสาว ๆ ห้อมล้อม

รินเปิดใช้งานทักษะ 'มนตราแห่งอดีต' ในระดับสูงสุด เธอเชื่อมต่อความรู้สึกของเธอเข้ากับสาว ๆ ทุกคนผ่าน 'ระบบสื่อสารทางจิต - ระดับราชินี' ทันใดนั้น ทุกคนในเรือต่างสัมผัสได้ถึงความทรงจำที่แสนหวานของเวนิส เสียงเพลงโอเปร่าจาง ๆ ดังแว่วมาจากอากาศธาตุ และภาพความรักบริสุทธิ์ในประวัติศาสตร์ก็เริ่มถักทอเข้ากับความรู้สึกปัจจุบัน

"ศิรินทร์... นี่มันอะไรกันคะ?" อาซึมิ ถามด้วยน้ำเสียงเคลิบเคลิ้ม "ฉันรู้สึกเหมือนหัวใจของฉันกำลังเต้นเป็นจังหวะเดียวกับคุณ... และคนอื่น ๆ ด้วย"

"มันคือความรักที่ไร้กาลเวลาค่ะอาซึมิ" รินตอบพลางกุมมืออาซึมิและอาลีนาไว้ "รินอยากให้พวกคุณรู้ว่า ไม่ว่าโลกจะเปลี่ยนไปแค่ไหน หรือเราจะย้ายไปอยู่ที่เมืองใด ความรักที่รินมีให้พวกคุณจะคงอยู่และยิ่งใหญ่เหมือนกับวิญญาณของเวนิสแห่งนี้"

เรือล่องผ่านสะพานริอัลโต (Rialto Bridge) ในจังหวะที่ไฟรอบเมืองเริ่มสว่างไสว รินดึง พิมพ์มาดา เข้ามาจูบอย่างแผ่วเบาท่ามกลางสายตาอบอุ่นของทุกคน รสสัมผัสของจูบนั้นผสมผสานกับมนตราแห่งสายน้ำ ทำให้พิมพ์มาดาถึงกับน้ำตาคลอด้วยความซาบซึ้ง

[ติ๊ง! ความสำเร็จพิเศษ: 'Gondola of Eternal Hearts' บรรลุผล]

[ระดับความจงรักภักดีของสมาชิกทุกคนพุ่งทะลุ 500%]

[รางวัลใหญ่: 'คฤหาสน์น้ำทิพย์' ที่จะรักษาความสวยงามและสุขภาพของโฮสต์ให้คงที่ตลอดกาล]

ค่ำคืนนั้น ณ ระเบียงชั้นบนสุดของ Palazzo della Luna โต๊ะอาหารยาวถูกจัดวางด้วยเครื่องเงินและแก้วเจียระไนชั้นเลิศ แสงเทียนนับร้อยเล่มสร้างบรรยากาศที่แสนละมุน เมนูอาหารรสเลิศเริ่มถูกลำเลียงมาเสิร์ฟ ตั้งแต่คาร์ปาชโชเนื้อปลาทูน่าระดับพรีเมียม ไปจนถึงพาสต้าล็อบสเตอร์ที่รสชาติกลมกล่อมจนเกินคำบรรยาย

อาลีนา ที่ปกติจะเป็นคนเคร่งขรึม วันนี้เธอกลับดูอ่อนโยนและสดใสอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน "คุณรินคะ... ขอบคุณนะคะที่พาฉันออกมาจากนรกนั่น และมอบสวรรค์ที่แท้จริงแบบนี้ให้ ฉันสัญญาว่าจะจงรักภักดีและดูแลอาณาจักรของเราด้วยชีวิต"

"คุณคือส่วนหนึ่งที่สำคัญที่สุดของรินนะคะอาลีนา" รินรินไวน์แดงให้เธอพลางยิ้มให้ "ในเวนิสคืนนี้ รินอยากให้ทุกคนลืมเรื่องหน้าที่ และจำไว้เพียงว่า... เราคือผู้หญิงที่โชคดีที่สุดในโลกที่มีกันและกัน"

บรรยากาศมื้อค่ำเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะและการแสดงความรักที่เปิดเผย นารา ร้องเพลงรักเบา ๆ คลอไปกับเสียงคลื่น หมอเกล คอยดูแลตักอาหารให้ทุกคน ส่วน พิมพ์มาดา และ อาซึมิ ก็พูดคุยเรื่องการจัดงานเต้นรำหน้ากากที่จะจัดขึ้นในวันพรุ่งนี้

รินมองดูภาพเหล่านั้นด้วยความรู้สึก 'ฟิน' อย่างที่สุด เธอรู้ดีว่าอำนาจเงินมหาศาลที่เธอมี มันจะมีค่าก็ต่อเมื่อมันถูกใช้เพื่อสร้างพื้นที่แห่งความสุขแบบนี้ให้กับคนที่เธอรัก

เมื่อทานอาหารเสร็จ รินพาสาว ๆ ไปที่สระว่ายน้ำหินอ่อนภายในวังที่เชื่อมต่อกับน้ำทะเล แต่ถูกกรองจนบริสุทธิ์และปรับอุณหภูมิให้อุ่นสบาย ทุกคนถอดชุดราตรีราคาแพงทิ้งไว้ขอบสระและก้าวลงสู่น้ำวนแสนนุ่มนวล ภายใต้แสงจันทร์สาดส่องผ่านหลังคากระจกเปิดโล่ง

"คืนนี้... รินจะเป็นของพวกคุณทุกคนนะคะ" รินกระซิบพลางโอบกอดสาว ๆ ไว้ในอ้อมแขนกลางสายน้ำแสนละมุน

[แจ้งเตือนระบบ: สภาวะความสุขรวมทะลุขีดจำกัด]

[ระบบเริ่มทำการประมวลผล Phase 2 - ขั้นสุดท้าย: การเป็นเจ้าของสิทธิสภาพนอกอาณาเขตทั่วโลก]

[รางวัลพิเศษเตรียมพร้อมสำหรับการประกาศสถาปนา 'Sovereign Nation']

รินหลับตาลงรับไออุ่นและความหวานซึ้งที่อบอวลไปทั่วสระน้ำวน เธอพร้อมแล้วสำหรับพรุ่งนี้ วันที่เธอจะประกาศให้โลกได้รู้ว่า เธอไม่ใช่แค่เศรษฐีนี... แต่เธอคือผู้สร้างโชคชะตาคนใหม่ของโลกใบนี้

โปรดติดตามตอนต่อไป...

(ในตอนหน้า: งานเต้นรำหน้ากาก 'The Masquerade of Sovereign' ที่รวมเอาผู้นำระดับโลกมาที่วังของริน การปรากฏตัวของศัตรูลึกลับที่แฝงตัวมาในงาน และความสามารถใหม่ของรินในการควบคุมธาตุอากาศเพื่อปกป้องพวกเธอ!)