บทที่ 22 มังกรเมฆเข้าสู่ทะเล

【ท่านมีชื่อเสียงอีกครั้ง หลายปีมานี้ ครั้งแรกที่เห็นคนขึ้นถึงชั้นเจ็ดได้เร็วขนาดนี้ สิ่งที่ท่านเข้าใจแน่นอนคือดาบอันดับหนึ่งในโลก】

【เจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้องกับการประชันยุทธในเมืองเชิญท่านไปแลกเปลี่ยน หวังว่าท่านจะถ่ายทอดดาบ ท่านบอกพวกเขาว่าเข้าใจได้แต่ไม่สามารถถ่ายทอดได้】

【ท่านยินดีที่จะแลกเปลี่ยนกับนักดาบทุกคนก่อนการแข่งขันอย่างเป็นทางการ ทุกคนดีใจมาก】

【คืนนั้นมีคนบุกรุกห้องของท่าน ปรมาจารย์ปราณภายนอกข่มขู่ให้ท่านมอบวิชาดาบ】

【ท่านหัวเราะเบา ๆ ใช้ดาบเร็ว หมุนเวียนพลังจิต โจมตีจุดที่ปราณของฝ่ายตรงข้ามอ่อนแอ】

【หลังจากห้าสิบรอบ ฝ่ายตรงข้ามเริ่มแสดงท่าทีพ่ายแพ้】

【หลังจากหนึ่งร้อยรอบ ปรมาจารย์ปราณภายนอกพลาด ถูกท่านฟันหัวขาดด้วยดาบเดียว】

【เจ้าหน้าที่การประชันยุทธรีบมาถึง พบว่าคนนี้เป็นหัวหน้าตระกูล สั่งลงโทษตระกูลนี้อย่างหนัก ท่านได้รับรางวัลมากมาย】

【ท่านเพียงแค่ยิ้มไม่พูดอะไร เสร็จสิ้นแล้วถึงมา มีเวลาที่บังเอิญมาก】

【ใช้พลังภายในต่อสู้กับปราณภายนอก แล้วยังสามารถสังหารได้ สมกับเป็นดาบอันดับหนึ่งในโลก】

【ดาบของท่านมีชื่อเสียงอีกครั้ง นักดาบหนุ่มนับไม่ถ้วนมาขอคำแนะนำจากท่าน】

【เผชิญหน้ากับคำถามของคนเหล่านี้ ท่านไม่ปฏิเสธใคร แม้กระทั่งชี้ให้เห็นช่องโหว่ในวิชาของฝ่ายตรงข้าม หลายคนได้รับประโยชน์มากมาย】

【เดือนที่เจ็ด รายชื่ออันดับดินออกมา ท่านขึ้นอันดับที่สิบเก้า คำวิจารณ์เพิ่มขึ้น เข้าสู่หอพ่ายดาบได้รับวิชาดาบอันดับหนึ่งในโลก ท้าทายปรมาจารย์ปราณภายนอก ร้อยดาบฟัน ดาบเหนือชั้น ชนะด้วยความอ่อนแอ ได้รับการขนานนามว่าอาจารย์ดาบเร็ว】

【ทั้งเมืองสั่นสะเทือน มีเพียงท่านที่อยากด่าคน ไอ้คนตั้งฉายานี่มันไม่ไหวแล้วใช่ไหม?】

【รายชื่อนี้เป็นเอกลักษณ์ของตะวันออก แบ่งเป็นสามอันดับฟ้า ดิน และคน อันดับฟ้าคือปรมาจารย์ใหญ่ที่มีชื่อเสียงมานานและมีโอกาสเป็นเทพมนุษย์ อันดับดินคือปรมาจารย์พลังภายในและภายนอก อันดับคนคือผู้ฝึกยุทธระดับหนึ่งถึงสาม】

【ใครที่มีชื่อในรายชื่อจะมีความภาคภูมิใจอย่างไม่มีที่สิ้นสุดในใจ】

【ตรงกันข้ามคือรายชื่อดำ ออกโดยกรมรักษาความสงบ ประกาศล่าฆ่าผู้ร้ายที่ฆ่าคนบริสุทธิ์ในตะวันออก】

【แต่ไม่เกี่ยวกับท่าน ตอนนี้ท่านเพียงต้องการมีชื่อเสียง แล้วใช้แรงกดดันต่าง ๆ เพื่อทะลวงขอบเขตปัจจุบันอย่างสมเหตุสมผล】

【เดินไปหาผู้เฒ่าเทพมนุษย์อย่างปกติ】

【เดือนที่แปด มีปรมาจารย์ปราณภายนอกไม่พอใจ เพราะอันดับของท่านสูงกว่าเขาและมาท้าทายท่าน ในการประลองท่านทะลวงปราณภายนอกทันที ปราณถึงสามฟุต】

【ผู้ชมต่างพากันชื่นชม พรสวรรค์ของท่านยอดเยี่ยมมาก น่าทึ่งจริง ๆ!】

【เดือนที่สิบ หนุ่มสาวมากมายรวมตัวกันในเมือง ท่านจะประลองที่นี่ สิบอันดับแรกสามารถขึ้นเขาจงหนานเพื่อเรียนรู้จากศิษย์อัจฉริยะที่แท้จริง!】

【ตอนนี้ท่านมีชื่อเสียงมาก นักยุทธมากมายเรียกท่านว่าอาจารย์】

【เพราะชื่อเสียงของท่านเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ คนที่มาชวนท่านเข้าร่วมไม่ขาดสาย】

【แต่ใจท่านมุ่งมั่นในวิถียุทธ ปฏิเสธทั้งหมด】

【แม้มีคนลับหลังพูดถึงท่าน แต่ไม่มีใครกล้าทำร้ายท่าน】

【ท่านก้าวหน้าอย่างรวดเร็ว ด้วยดาบเร็วในมือ ไม่มีอะไรที่ไม่สำเร็จ】

【เพราะมีการสนับสนุนจากระดับเทพมนุษย์ แม้ว่าท่านจะกดพลังภายในลงไปที่ปราณภายนอก แต่ร่างกายที่แข็งแกร่งยังคงทำให้คนกลัว】

【เดือนที่สิบเอ็ด หลังจากการประลองหลายรอบ ท่านกลายเป็นหนึ่งในห้าสิบอันดับแรกของการประชันยุทธ เดือนนี้จะถึงปีใหม่ การประชันหยุดชั่วคราว】

【ทั้งเมืองเฉลิมฉลอง แต่ท่านไม่สามารถดีใจได้】

【นับวันดูแล้ว จำลองมาจนถึงตอนนี้ ผ่านไปหนึ่งเดือนแล้ว แต่ยังไม่รู้ว่าใครคือฆาตกร】

【เดือนที่สิบสอง ท่านเผชิญหน้ากับศัตรูหลายรอบ รู้สึกว่าการประชันยุทธนี้ตั้งใจมุ่งเป้าสังหารท่าน คิดดูแล้วก็ใช่ ท่านไม่มีเบื้องหลังที่ลึกซึ้ง】

【แต่ท่านเองก็คือเบื้องหลังของท่านเอง ในการประลองหลายรอบ ท่านก็สังหารออกมาได้】

【หลังจากการประลองวันนั้น มีคนแอบมาหาท่าน หวังให้ท่านสละสิทธิ์ในสิบอันดับแรก】

【ท่านไม่สนใจ นี่คือพวกเขาพบว่ามาทางลับไม่ได้ผล จึงคิดวิธีอื่น?】

【สิทธิ์ในสิบอันดับแรกนี้คือไปสำนักจงหนานหรือไง แต่ละคนรีบเร่งเหมือนจะไปเกิดใหม่?】

【อยากให้ท่านยอมแพ้ ไม่มีทาง ท่านปฏิเสธอย่างเด็ดขาด!】

【คืนนั้น มีคนมาลอบโจมตีอีกครั้ง แม้กระทั่งมีปรมาจารย์ใหญ่ฮวาหยวน】

【เขามองท่านอย่างเย็นชา ยิ้มอย่างเยือกเย็นว่า "สวรรค์มีทางไม่เดิน นรกไม่มีประตูแต่เข้ามาเอง! ต่อหน้าพลังที่แท้จริง ดาบเป็นเพียงทางเล็ก ๆ ......."】

【ท่านรู้สึกเบื่อหน่าย ตอบกลับไปว่าโง่ พูดจบเจตจำนงของความว่างเปล่าก็เปิดออก คนเหล่านั้นหายไปในทันที】

【คนเหล่านี้ไม่เคยเข้าใจว่าพลังอยู่ในมือของฝ่ายธรรมะเสมอ!】

【และใครชนะ คนนั้นคือธรรมะ!】

【เจตจำนงของความว่างเปล่าใช้งานได้ดี ฆ่าคนไม่ต้องเผาศพ หายไปอย่างสะอาด ไม่มีเศษเหลือ】

【วันถัดมา ผู้เข้าแข่งขันคนอื่น ๆ สุภาพกับท่าน เกือบข้ามคืน ทุกคนรู้ว่าท่านมีผู้เชี่ยวชาญอยู่เบื้องหลัง】

【ท่านไม่สนใจ ยักไหล่ มีผู้เชี่ยวชาญอะไร? ทั้งหมดมาจากความพยายามของท่านเอง】

【แน่นอนท่านจะไม่อธิบาย คนต้องมีความลึกลับบ้าง มีผู้ปกป้องออกมาโดยไม่มีเหตุผล ทุกฝ่ายต้องคิดหนัก ช่วยลดปัญหาได้มาก】

【ปีที่สองเดือนมกราคม การประชันยุทธเข้าสู่การต่อสู้เพื่อสิบอันดับแรก คู่ต่อสู้ของท่านมีนักยุทธอันดับดินหลายคน】

【ท่านใช้เพียงดาบเร็ว ฆ่าทุกฝ่ายจนไม่มีใครต้านทานได้】

【ในนั้นมีนักยุทธอันดับดินคนหนึ่ง อันดับที่ 9 ประกาศว่าจะเอาชนะท่านตรง ๆ】

【คนนี้มาจากตระกูลใหญ่ วิชาที่ใช้มีควันดำหนาทึบ มาพร้อมการโจมตีทางจิต ทำให้คนเวียนหัวป้องกันไม่ได้ เป็นผู้เข้าแข่งขันที่มีโอกาสเป็นผู้ชนะสุดท้ายแน่นอน】

【ทุกคนรอคอยการต่อสู้ของท่านทั้งสอง เพราะท่านคือม้ามืดที่เพิ่งเข้าสู่ปราณภายนอก ยังไม่เคยพ่ายแพ้ มีโอกาสคว้าแชมป์เช่นกัน】

【บ่อนพนันในเมืองยังเปิดเดิมพัน อัตราต่อรองของท่านอยู่ที่ 1:6】

【แต่ท่านไม่สนใจอะไร ม้ามืดอะไร? ตอนนี้ท่านคือระเบิดในฝูงปลา มาเพื่อระเบิดปลาในบ่อ!】

【วันที่สี่ ท่านเข้าสู่สิบอันดับแรกได้สำเร็จ ได้รับสิทธิ์ไปสำนักจงหนาน】

【ต่อไปหยุดพักการแข่งหลายวัน ท่านเบื่อหน่ายไปฟังเพลงในโรงละคร】

【หลายคนมาพบท่าน แม้กระทั่งยอมจ่ายเงินมากมาย เพียงเพื่อพบท่าน】

【ท่านหลบซ่อนตัว การตามดาราแบบนี้ไม่ควรทำ!】

【หลังจากหยุดพักการแข่ง ท่านเข้าสู่การแข่งจัดอันดับ】

【วันที่สิบห้า คู่ต่อสู้ของท่านคืออันดับที่ 9 ของอันดับดิน คนมากมายเชียร์และให้กำลังใจ ทุกคนอยากเห็นการต่อสู้ของสองฝ่ายที่แข็งแกร่ง】

【ท่านหัวเราะเบา ๆ ใช้ปราณภายนอกถึงขีดสุด ฟันเขาด้วยดาบเดียว】

【ดาบที่เร็วมาก ผู้ชมยังไม่ทันได้ตอบสนอง ผู้เข้าแข่งขันก็ล้มลงแล้ว】

【วิธีการของท่านทำให้ทุกคนตกตะลึง คนอื่นคิดเพียงว่าดาบของท่านเร็ว แต่ไม่คิดว่าจะเร็วขนาดนี้ ไม่มีใครกล้าขึ้นเวทีสู้กับท่านอีก ท่านกลายเป็นที่หนึ่งที่ไม่มีใครโต้แย้งได้】

【แม้แต่อันดับที่ 9 ของอันดับดิน ก็ไม่สามารถต้านทานดาบของท่านได้!】

【ในยี่สิบอันดับแรก คนที่สู้กับท่านได้อันดับถึงสิบ เขาตื่นเต้นมาก】

【ปีที่สองเดือนกุมภาพันธ์ ท่านเดินทางโดยเรือมาถึงเขตสำนักจงหนาน เห็นภาพที่น่าทึ่ง มังกรเมฆเข้าสู่ทะเล】

【บนท้องฟ้ามีเมฆดำรูปมังกรพุ่งไปทางทะเลตะวันออก มังกรดำหลายหมื่นตัวเหมือนจริง บดบังท้องฟ้า ฟ้าร้องฟ้าผ่า】

"มังกรเมฆเข้าสู่ทะเล? นี่ต้องเป็นภาพที่ยิ่งใหญ่มาก!"

ภาพท้องฟ้าที่หายากแบบนี้ หลินอี้เพิ่งเคยได้ยินเป็นครั้งแรก

ทะเลสาบไท่หูแปดร้อยลี้ แน่นอนไม่มีภาพที่น่าทึ่งแบบนี้ โชคดีที่เขาสามารถดูความทรงจำได้!

(จบตอน)