ตอนที่ 9 ฝูงหนู

ตอนที่ 9 ฝูงหนู

อันหรานกับพวกซันชีเดินย่ำไปบนซากแมลงไหม้เกรียม พอเจอสัตว์กลายพันธุ์ที่ถูกเผาไหม้ก็เข้าไปตรวจสอบดู

เป็นไปตามคาด ทุกตัวล้วนมีค่ามลพิษระดับสูง ไม่ว่าจะเป็นเนื้อหรือกระดูกก็ไร้ค่าโดยสิ้นเชิง ไม่มีโอกาสให้เก็บตกได้เลย

"แยกย้ายกันหาดีกว่า" อันหรานเสนอ

เธอไม่อยากทดสอบทักษะต่อหน้าพวกซันชี เลยต้องหาทางแยกตัวออกมา

ซันชีพยักหน้า "ตกลง"

จากนั้นทั้งสี่คนก็กระจายตัวกันออกไป ห่างกันประมาณ 30-40 เมตร ค่อยๆ เดินสำรวจไปข้างหน้า

ไม่นานอันหรานก็เจอกระต่ายกลายพันธุ์ตัวหนึ่งที่ขนไหม้เกรียม หัวมีรอยถูกฟัน กะจากสายตาตัวยาวไม่ต่ำกว่าเมตรครึ่ง

เมื่อมองรอบๆ แล้วไม่มีใคร อันหรานก็ตัดสินใจยื่นมือไปสัมผัส เปิดใช้พลังเก็บเกี่ยวทันที

แสงสีขาววาบขึ้นที่ฝ่ามือ

[ติ๊ง! ใช้พลังกายใจ 1 แต้ม เก็บเกี่ยวสำเร็จ ได้รับค่าประสบการณ์ +10 คุณได้รับเนื้อกระต่ายกลายพันธุ์ระดับหนึ่งที่สดใหม่ 1 ชิ้น ค่ามลพิษมาร 32 หากรับประทานครั้งแรกจะเพิ่มค่ากายภาพถาวร 1 แต้ม (ไม่สามารถทับซ้อนได้)]

ทันใดนั้น เนื้อกระต่ายสีแดงสดหนักประมาณ 4-5 ชั่งก็ปรากฏขึ้นข้างมือ

อันหรานดีใจมาก

เป็นไปตามคาด เธอเก็บเกี่ยวสัตว์กลายพันธุ์ได้จริงๆ!

แถมเนื้อสัตว์กลายพันธุ์ชิ้นแรกที่เก็บเกี่ยวได้ยังมีคุณสมบัติพิเศษอีกด้วย

อันหรานรีบยัดเนื้อกระต่ายใส่เป้ หัวใจเต้นตึกตักด้วยความตื่นเต้น

เนื้อกระต่ายก้อนนี้ เธอต้องเก็บไว้กินเอง ของดีที่สามารถเพิ่มค่ากายภาพถาวรได้แบบนี้ เธอไม่มีทางแบ่งให้คนอื่นแน่

อันหรานลุกขึ้นยืน มองดูกระต่ายกลายพันธุ์ตรงหน้าอีกครั้ง ตอนนี้มันกลายเป็นก้อนถ่านดำเมี่ยมไปแล้ว

เป็นถ่านจริงๆ พอลมพัดมา ผงถ่านก็ปลิวว่อน ไม่เหลือเค้าเดิมอีกเลย

อันหรานไม่แปลกใจ เพราะตอนเก็บเกี่ยวพืชกลายพันธุ์ สภาพหลังเก็บเกี่ยวก็เป็นแบบนี้เหมือนกัน

พูดง่ายๆ คือดึงเอาแก่นแท้ออกมา เหลือทิ้งไว้แต่กากเดน คิดดูดีๆ ก็น่ากลัวเหมือนกัน

แต่อันหรานไม่สน

เธอเดินค้นหาต่อ ครั้งนี้เร่งฝีเท้าเร็วขึ้น

ขอแค่เห็นวัตถุดำๆ อยู่ข้างหน้า ก็จะพุ่งเข้าไปตรวจสอบทันที

แล้วก็เจอจริงๆ เม่นกลายพันธุ์ตัวดำเมี่ยม ขนาดเท่าอ่างอาบน้ำ

แต่มันยังไม่ตาย ดูเหมือนจะเหลือแค่ลมหายใจเฮือกสุดท้าย กำลังดิ้นพราดๆ อยู่บนพื้น

แน่นอนว่าที่ดิ้นไม่ใช่ตัวเม่น แต่เป็นหนวดประหลาดนับสิบเส้นบนหลังของมัน

หนวดสีดำพวกนั้นยาวเป็นเมตร กำลังพยายามเกี่ยวรัดมาทางอันหราน ดูน่าสยดสยองพิลึก

อันหรานคิดจะถอยหนี แต่นึกอะไรขึ้นได้ เธอจึงยกปืนพ่นไฟขึ้นฉีดใส่หนวดประหลาดของเม่นกลายพันธุ์

หนวดพวกนั้นหดกลับไปทันที อันหรานฉวยโอกาสพุ่งเข้าไป ใช้ทักษะเก็บเกี่ยว

[ติ๊ง! ใช้พลังกายใจ 1 แต้ม เก็บเกี่ยวสำเร็จ ได้รับค่าประสบการณ์ +20 คุณได้รับแกนผลึกระดับ 2 หนึ่งเม็ด หลังจากดูดซับจะเพิ่มค่ากายภาพถาวร 1 แต้ม]

อันหรานก้มมองผลึกในมือด้วยความตกตะลึง

นี่คือสิ่งที่สัตว์กลายพันธุ์ระดับสองมีได้ด้วยเหรอ?

ในหนังสือเรียนของรัฐบาลกลางระบุไว้ชัดเจนว่า ต้องเป็นสิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์ระดับ 4 ขึ้นไปเท่านั้นถึงจะมีโอกาสสร้างแกนผลึก ได้

และเม่นตรงหน้าเธอ ไม่ว่าจะขนาดตัวหรือความสามารถ ก็ไม่น่าจะใช่ระดับ 4 ไม่งั้นคงไม่ถูกฆ่าง่ายๆ แบบนี้

แต่ช่างเถอะ รีบดูดซับก่อนดีกว่า

อันหรานกำผลึกแน่น ท่องในใจว่าดูดซับ ทันใดนั้นกระแสความอบอุ่นก็ไหลผ่านแขนไปทั่วร่าง ผลึกในมือกลายเป็นผงแป้งในพริบตา

พอดูหน้าต่างสถานะ ค่ากายภาพเพิ่มขึ้นมาหนึ่งแต้มจริงๆ

อันหรานลุกขึ้น

มองเม่นกลายพันธุ์ที่แน่นิ่งไปแล้ว หนวดบนหลังห้อยตกลงมาเหมือนพยาธิเส้นด้ายที่เน่าเปื่อยสีดำ

ไอสีดำระเหยออกมาจากซาก สลายไปในอากาศ

อันหรานขมวดคิ้ว กำลังจะมองหาพวกซันชี จู่ๆ ก็เห็นพวกทหารรับจ้างและผู้มีพลังพิเศษที่อยู่ไกลสุดวิ่งหน้าตื่นกลับมา

"หนีเร็ว! ฝูงหนูกลายพันธุ์มาแล้ว!"

"บ้าเอ๊ย! ผีหลอกชัดๆ หนูพวกนี้มาจากไหนเยอะแยะ!"

บ้างตะโกน บ้างวิ่งหนีสุดชีวิตจนเห็นเป็นภาพติดตา

พวกซันชีก็วิ่งมาถึง ลากอันหรานวิ่งหนีไปด้วยกัน

"แย่แล้ว! ฝูงหนูกลายพันธุ์กลุ่มเบ้อเริ่ม! ดำมืดไปหมด รีบกลับค่ายเร็ว!"

ซันชีตะโกนไปวิ่งไป หันกลับไปมองเป็นระยะด้วยความหวาดกลัว

อันหรานก็เห็นเหมือนกัน หมอกดำกลุ่มมหึมาอยู่ไกลๆ สัตว์ร้ายสีดำขนาดยักษ์กำลังพุ่งโจมตีมาจากทุกทิศทาง

เธอใจหายวาบ ไม่กล้ารอช้า วิ่งตามซันชีกลับค่ายทันที

โชคดีที่อยู่ไม่ไกลจากค่าย ไม่นานก็ไหลตามฝูงชนเข้าไปในลานกว้าง

"รีบปิดประตู! ปิดประตูเร็ว! คลื่นสัตว์ร้ายบุกแล้ว!"

มีคนตะโกนสั่ง พยายามจะปิดประตูค่าย

"ไสหัวไป! ห้ามปิดประตู!" ทหารยามยิงปืนขึ้นฟ้า ขับไล่ฝูงคนที่แตกตื่น

ข้างนอกยังมีทหารรับจ้างและผู้มีพลังพิเศษอีกเพียบ ทหารยามไม่มีทางปล่อยให้คนพวกนี้ทำตามใจชอบแน่

ฝูงคนที่กำลังโกลาหลชะงักกึก ถอยร่นกลับไป บางส่วนหนีเข้าไปหลบในตึกดิน

อันหรานแยกกับกลุ่มซันชีในลานค่าย

พวกซันชีกลับไปเก็บของที่เต็นท์ ส่วนอันหรานตรงไปที่จุดแลกเปลี่ยน

เธอไปที่ช่องของเสี่ยวหลี่ ควักแกนผลึก 12 ก้อนออกมา หน้าตาบึ้งตึง "ขอเปลี่ยนหน่อย ก้อนพวกนี้ค่าพลังงานต่ำเกินไป ไม่คุ้มกับราคา 3,500 แต้มเลย"

เสี่ยวหลี่แกล้งทำเป็นตกใจ แววตาฉายแววรู้สึกผิด

พอเห็นอันหรานหน้าตาทมึงทึง เขาก็ไม่กล้าพูดมาก รีบหยิบกล่องแกนผลึกออกมา ทำหน้าซื่อตาใส "ผมเหลือแค่นี้แล้วครับ คุณเลือกเอาเลย"

อันหรานตรวจสอบทีละก้อน เลือกเฉพาะที่มีค่าเกิน 150 ขึ้นไป

เธอเก็บแกนผลึกสิบสองก้อนที่เลือกแล้วลงเป้ ก่อนจะถาม "มีแกนผลึกระดับกลางหรือสูงไหม? ก้อนละเท่าไหร่?"

เสี่ยวหลี่เก็บกล่อง ยิ้มตอบ "ระดับกลางกับสูงหายากมากครับ ทางฐานทัพจะสำรองไว้ให้กองทัพกับกลุ่มทหารรับจ้างก่อน ที่นี่ไม่ค่อยมีของหรอก"

อันหรานขมวดคิ้ว ถามต่ออย่างไม่ลดละ "ฉันแค่อยากรู้ราคา มันต่างกับระดับต้นเยอะไหม?"

เสี่ยวหลี่: "ต่างกันเยอะครับ ระดับกลางอย่างต่ำก็ 6000 แต้มขึ้นไป ระดับสูงก็น่าจะ 10,000 กว่า แถมมีเงินก็ใช่ว่าจะหาซื้อได้"

อันหรานก้มดูบัญชีตัวเอง เหลือแค่ 400 แต้ม

ช่างเถอะ อยู่กับความจริงดีกว่า อย่าเพิ่งหวังจะก้าวกระโดดเลย ตัวเธอยังไม่คู่ควร

พอกลับถึงห้อง อันหรานเก็บเกี่ยวแกนผลึกสิบก้อน ได้ค่าสถานะอิสระมา 3 แต้ม เทลงค่าความว่องไวทั้งหมด

สถานการณ์แบบนี้ ใครวิ่งเร็วกว่าก็รอด ถ้าต้องใช้แรงเข้าแลกเมื่อไหร่ ก็เท่ากับขาข้างหนึ่งก้าวลงหลุมไปแล้ว

อันหรานหยิบเนื้อกระต่ายออกมา ตัดสินใจต้มกินเดี๋ยวนี้เลย

ล้างน้ำนิดหน่อย ใช้มีดหั่นบางๆ จะได้สุกง่าย

ลงไปหากิ่งไม้แห้งข้างล่าง กลับมาก่อไฟต้มเนื้อในห้อง

ดีที่มีหม้อใบเล็ก แบ่งต้มเนื้อสี่ห้าชั่งได้หลายรอบ

พอลวกเนื้อหม้อแรกสุก อันหรานก็รีบกินทันที

เนื้อนุ่มลื่นลิ้น แต่เพราะไม่มีเครื่องปรุง รสชาติเลยจืดชืด แถมยังมีกลิ่นสาบเฉพาะตัวของกระต่าย

อันหรานเสียดายที่ไม่ได้แลกเกลือมาด้วย

พอกินหม้อแรกหมด รอสักพักร่างกายกลับไม่รู้สึกอะไรเลย ไม่มีข้อความแจ้งเตือนว่าค่ากายภาพเพิ่มขึ้นด้วย

อันหรานงุนงง จึงกินหม้อที่สองต่อ

. . .